Çocuk oldu, iş de arttı, eşimin kaprisleri de! Çare nedir?

Aysegul_Yagmur_Irmak soruyor: 10

Arkadaşlar bilirsiniz çocuk büyüdükçe eşyaları, oyuncakları, annenin iş yükü, detaylar detaylar detaylar, herşey artar, çığ gibi olur. Ben çok titiz bir anne değilim, Yağmur evi darmadağın eder, heryerde oyuncakları, ama oynasın derim, oynarken bozmam hiç. Anne olduğumdan beri yani Yağmur dünyaya geldiğinden beri eskiden bana bazı şeylerde destek olan eşim bırakın çocuk konusunda yardım etmeyi eskiden yaptıklarını bile yapmıyor. İş yüküm çok! Haftasonları kahvaltıyı hazırlarken bir yandan Yağmur çığlıklar atar, Irmak ağlar, bir yandan kahvaltıyı hazırlamaya çalışırım, eşim (eskiden hiç böyle değildi nasıl oldu bilmiyorum) koltukta ayaklarını uzatmış kahvaltı bekliyor olur. Kafam çok dolu, sürekli düşünüyorum sırada ne var, Yağmur ilacını içti mi, kızın altı temizlendi mi, bugün kaka yapmış mıydı, üstü ince mi, ne zaman uyudu, yıkanacak mı vs vs vs. Tabi kafamda bu kadar çok şey varken kapris üstüne kapris yapan eşim daha da deliriyor. Şimdi son olay, biraz önce dışarıya çıkacaktık, mutfağı topladım, Yağmur tüm oyuncak kutularını ters çevirip döktü, evden çıkmadan önce de dönüşte yorgun olacağımdan iş olmasın diye evi şöyle hızla bir toplarım, ben yine hızlıca koştur koştur oyuncakları topladım, eşim yanıma gelip gidiyor gömlek giyeyim mi falan soru üstüne soru. Ben de giy dedim. Bir yandan Irmak ağlayıp duruyordu, emziği düşüyor, geri veriyorum falan. Sonra pantolonla ilgili birşeyler sordu, ben de cevap verdim, neymiş yüzüne bakmamışım, geçiştirmişim, sabahtan beri böyleymişim. Biz üniversiyedeyken felsefe dersinde en önemli şeyin aslında niyet olduğunu okumuştuk, ikimiz de bunu biliyoruz. Tamam belki sabahtan beri böyleyim ama kötü bir niyetim yok ki, farkında bile değilim, bunu güzelce tatlı dille söyleyebilirdi. Bu kaprislerden, anlayışsızlıklardan çok sıkıldım. Hep böyle yapar yapar sonra gelip özür diler. Şimdi bu yazıyı yazarken de geldi özür diledi, sarıldı. Ama biliyorum bu son değil, devam edecek.

Bu durumu birtek ben mi yaşıyorum, sizin de eşlerinizin böyle yaptığı oluyor mu? Kendimi bazen çok çaresiz hissediyorum. Sanki hiçbir şeye yetemiyorum. Zamana yetişemiyorum. Kimse beni takdir etmiyor. Eşim işi abartıp çocuklarını bile sevmiyorsun diyor. Hem evin işleri hem çocuklar tabi onlara ayırdığım zaman kısıtlı oluyor. Çok sıkıldım artık. Evden çıkmak bile istemiyorum. En çok yorulan benim, herşey benim omuzlarımda. Neymiş ben bütün gün evdeymişim, o işte çok yoruluyormuş...

Çare nedir?


157 Cevap


kuzununannesi

ulku soyle bir modelden bahsediyoruz biz:)

tembel eşini umursamayan (kendi eşim için konusuyorum), yorgunmuş, dinlenmeye ihtiyacı  varmıs önemsemeyen.. eşinin dinlenmeye hakkı olmadıgını dusunen.. eşi tum işlere yeti,şmeye calısırken yardım etmedigi gibi bide eşinin başına lüzumsuz misafir cıkaran.. yorgunluktan sızıp kalıncada eşine soylenen(sende nasıl uyuyosan cocugun sesini duymuyosun, yatarken azıcık temkinli yat, yazık cocuga ben olmasam aglayıp duracak) seklinde.. burada kendisi cocukla ilgilenerek lütufta bulunurken, bende yorgunluktan bayıldıgım halde ilgisiz anne oluyorum..


1g

Henüz bebeğim doğmadı. Ama şimdiden işleri tamamlamak için yorulduğum ve eksik kaldığım zamanlar oluyor. En basit ütü konusu bile gününde yapılamayınca yığına dönüşebiliyor son aylarda bunu yaşıyorum. :)

Herşey bittiğinde bende bitiyorum. Oğlum doğmadan ne desem yalan olur, ama nasıl alıştırırsakta öyle devam eder diye düşünüyorum. Bu yola birlikte çıktıysak fedakarlıklarda aynı seviyede olmalı. Hepimize bol şanslar :) ve kolay gelsin...


EmineKartal

etrafta kocaya rol model olacak bir baba yok. zaten olsa da faydasi olmaz bence.
bizim model çok sorunlu degil. ama "yardimci" degil, "ortak" olsa çok güzel olur.
mesela ben mutfakta is yaparken Beyza'yla ilgilenir, oyun oynar, oyalar yani. ama yapmayi bir kenara koy her seyi organize etmek bile çok yorucu bir is. sonunda Beyza'yla sizip kaldigimda veya ondan erken yattigimda "uykucu" oluyorum!

ona ait görevler olmali kesinlikle katiliyorum. ama bizimkinin savsaklamakta üstüne yok. "tamam yapicam" der ama saatler sonra hatirlatirim gene "tamam" der; evet belki gününü sonunda gecenin bir yarisi yapar; ama o is benim için hükmünü kaybetmistir. her sey zamaninda yapilmali ki için rahat etsin.

mesela onun için çogu seye "ne gerek var"!
ev temiz zaten ne gerek var temizlige, çocuk 1 gün daha banyo olmasa ne olur ki, ellerini yikamamiz sart deglil ki sabunlu bir bezle silsen ya... gibi
o savsakladikça ben sinirleniyorum. ben sinirlendikçe de kötü oluyor. söyleniyorum, kavga çikiyor. Bir tartisa sonrasi beyefendinin birkaç gün geçmiyor kizginligi-kirginligi.
ben iyiysem-sinirli degilsem o da iyi, öyle olunca evde gerginlik olmuyor, Beyza da sapitmiyor. yani her sey sonuçta bana baglaniyor. ben söylenmez, gerekli seyleri yaparsam ortam gayet güzel oluyor.


gurbettebiranne

benim esimde ayni
ben aksama dogru nefes alamayacak gibi oluyorum yorgunluktan
yalniz degilsin yani

ben kendimce sikayet etmeyerek cozmeye calisyorum
cok zor oluyor
umursamiyorum
diyorum icimden ya tek olsaydim yine aynisi olacakti
ne kadar anlatsamda soyle yoruldum boyle oldu desemde yine de o en cok yorulan oluyor
o yuzden bari sikayet edip enerjimi tuketmeyeyim diyorum
bazen arabayi alip kaciyorum
biraz yalniz kalsin ne cektigimi anlasin diye
o zamanda bizim oglan uyuyormus
butun yaramazligi bana yani

simdilerde tatli dili deniyorum
bakalim ne olucak sonucu yazarim


senayc

çok şey yazabilirim, her evde mi benzer şeyler yaşanıyor dedim mesajları okudukça
eşime sorsanız onun kadar yardımcı baba yoktur türk dünyasında
*aılşveriş onun sorumluluğunda:domates alma diyorum,hormonlu yine domates alınmış, patlıcan alıma artık demiştim,1 ay evvel  yine patlıcan almış,yemek yapacak sebze yok evde,yoğurt da almamış zaten,ekmek de yoktu
*çamaşır yıkıyor, elli kere söylemişimdir, çamaşırları zaten asmz, yıkanınca kendi kendine kuruyorlar sanki,astığı nadir zamanlarda hiç silkelemeden astığı için ütülenmeden giyilemeyecek vaziyette olduğu için fazla fazla iş olarak dönüyor elime
*dün evde yemek yok,sözümona patates kızartacak, sadece ve sadece patatesi soyarken mutfağın öyle bir içine ettki yine ben temizledim, tek istediim uykuydu,yok illa ye diye pataes kızartmaya girişti  ,üstüne mutfağı temizledim, uyusam daha iyiydi
niyet tek başına yeterli değil yani
benim oğlum 3 yaşında, artık eskisi kadar yormuyor,zorlamıyor, ama bu yaşa gelene kadar kucağımda yiğit,yemek yaptığımı çok bilirim,kendisi de bu arada pc başında oyun ıynuyordu, oyala dediğim anlarda --ama annesi seni özlemiş,ben oyalayamıyorum!!!! 
hep ağlatarak geri getirdi çocuğu
şimdi ilgileniyor sözümona, milyon kere yapma dediğim halde saçma salak araba oyunu oynuyor, yiğit de kucağında araba seyrediyor, araba kazaarı,silahlar bombalar patlıyor, böyle 30dak filan kalıyor çocuk onunla,sonra ayyy bana biraz zaman verin,siz takılın diye odasına kapanıyor.

çok çokk çokk yazacağım var ama hayat ortak değil mi?yardım etmek de neymiş,zaten beraber yapılmalı bu işler,
onlar annelerinin paşa oğluysa ben de annemin kuzusuydum,babamın güneşiydim
her işimi kendim halletmekten göbeğimi kendim kesmekten yoruldum artık...



gurbettebiranne

gece uyumadan once bu soruyu dusundum
nasil duzelecek diye
kendimi onun yerine koymaya calistim
sanirim benim esim biraz cocuk gibi
o da ilgi istiyor
aysegul hanim sizin esinizde ilgi istiyor olabilir
onunla samimi bir sekilde bu konuyu konusmalisiniz
biz farkinda olmasak da eslerimiz bizim sevgi sefkat ve merhametimize muhtac
ne yazikki onlar bizim buyuk cocuklarimiz
bizim evde biraz sohbet eksigi var
bu aksam esimle bu konuyu konusmayi deneyecegim
yine yazarim sevgiler


senayc

gurbettebiranne,
benim eşim dile getiriyor zaten ilgi istediğini
sorun şu ki benim O na ilgi gösterecek ne enerjim  ne zamanım kalıyor
oğlan uyuyunca ben de sızıyorum zaten yanında


kuzununannesi

dün aksam yine cok yorgunum..

evin her tarafının altı üstünde, karman corman

eşim oturma odasını bıraktı salona tasındı, bende evi toplamaya calısıyorum..

bi baktım eline almıs kuruyemişi salona gidiyor (çok pis yer kuruyemişi)

isyan ettim en sonunda

ben yetişmeye calısıyorum sende salona tasınıyorsun, evin her tarafının karıstıgı yetmedi şimdide salonu mu karıstıracaksın, ben uyuyacagım ne halin varsa gör dedim.. babyphone'uda kendisine verdim 9 da uyumus kalmısım..

saat 12 de uyandım mutfak aynı duruyordu(yemek bulasıgı ortada)
ama oglumuzla ilgilenmiş uyutmus..

geri yattım
saat 2 de kalktım mama için su kaynattım, corbasını yaptım yiğitin, bulasıkları yıkadım makineye camasır attım derken saat 4 de geri yattım..

5 e dogru uyandım(sarsıntıyla) bu sefer gittim yanlarına yattım

sonuc:
sabah kalktı, ben hazırlanana kadar yiğitle ilgilendi, kalabalıklarını kaldırdı.. kuruyemiş tabagını bosalttı yıkadı:))))))

bakalım.. cok surmez biliyorum ama ne yapsa kardır..

artık dayanamıyorum cunku


Yasemina

wah anam wah
okudukca teselli buluyorum
nitekim bende konusacak mecal yok, cunku sadece koca degil son 10 gundur koca, arkadas, KV, ev degisikligi, gec gelen bir regl onceki deli gibi hamilelik korkusu, birden fazla arkadasla atısma, ailevi surpriz gelişmelerin hepsini bir arada yasıyor olup kendimi kaybetmiş bulunmaktayım
bi mor çatı falan mı kursak kendi aramızda koca magdureleri seklinde ?


kuzununannesi

:))))))))))))) 20 milyon kadın yasıyorsa guzel ulkemde, 20 milyon uyesi olmaya aday bir kurulus olur eminim Yaseminaaa:))))

anladıgım kadarıyla tum erkekler aynı cunku:)))))

sadece burada değil gunluk hayatımda da kiminle konustuysam hep aynı hep aynı

bu arada Allah size de yardımını eksik etmesin inşallah, karmasık gunler geciriyorsunuz anlasılan..



Cevaplamak için Üye ol