İşe dönüş

nilayfull soruyor: 6

Merhaba,
Bebeğim 2 aylık oldu, 2 buçuk ay sonra iznim bitiyor ve işe dönme zamanım geliyor... Kafam inanılmaz karışık... Bebişi bırakıp işe dönme fikri şimdiden sıkıntı yaratmaya başladı. Gerçi annanesiyle olacak ama şu an bile biraz ayrı kalınca onu  çok özlüyorum. Üstelik işe başlayınca emzirme olayı nasıl olacak, sütümü iş yerinde hergün sağabilecekmiyim vb... bir sürü soru işareti var kafamda, bir de tabi vicdan azabı gibi kalbim sıkışıyor onu bırakacağımı düşününce:( tecrübeli arkadaşların fikirlerine gerçekten çok ihtiyacım var, bu süreci nasıl aştıklarına dair....
şimdiden çok teşekkürler....


6 Cevap


ikicocukannesi

kızım tam iki yasına girdiginde oglumda 1 yasına bastıgında ise dondum,
hic kolay bir surec degil soylemeliyim...

isin anne kısmı;

ilk hafta mutemadiyen her sabah agladım diyebilirim. ozellikle ilk uc gun muazzam sıkıntı yasadım. ikinci gun sabah ise gidiyorum yan arabada abla ile yasıt baska bir cocuk gordum, annesiyle yuksek ihtimal krese gidiyordu. allahım beni tutabilene ask olsun! bir aglamak bir aglamak sormayın. hemen tlf, krese gitmeye hazırlanan minik cadıya seni cok seviyorum seni cok seviyorum diye soylenmeler. wc'ye gizlice kacıp cantadan kardes'in patigini cıkarıp koklamalar, cok dramatize etmistim. eve her donusumde acayip duygu yuklu oluyordum. saat dortten sonra ise konsantre olmakta sıkıntı cekiyordum, özlem inanılmaz tuhaf bir duygu. ne yakanı bırakıyor ne onsuz oluyor, ama insanoglu tuhaf. bir hafta sonra alıstım.

evde var olan sureyi dolu dolu geciriyorum ve her ne olursa olsun asla pazar gunleri cocuklarımdan vakit calmıyorum. pazar aile gunumuz:) ev isi yapayım eksikleri gidereyim filan demiyorum pazarları sadece cocuklarımla ilgileniyorum. onun dısında her aksam topu topu uc dort saatim var zaten onuda minnolara adıyorum. yok tv yok arkadaslar filan demiyorum. bir aksam montessori metarylelleri, bir aksam karaoke aksamı beraber dans muzik, bir aksam hopidik yatak aksamı, bir aksam boyama aksamı, bir aksam karakterize oyun aksamı gibi bir programımız var ve onu uygulamaya ozen gosteriyoruz....ctesi geceleri esimle benim gecemiz ama, cocukları erken yatırıp biz vakit geciriyoruz.

isin cocuklar kısmı;

benim minnolar sizin bebeginize oranla buyuk oldugu icin iste sut sagmıyordum zira evden cıkmadan ve gelince emzirmek yeterli su an icin kardeste. ama yoklugumu hissettirmedim. anneye ac degiller bunu muthis bir vicdan rahatlıgıyla soyleyebilirim. bence kaliteli vakit aslolan. her sabah evden cıkmadan kızıma ise gidecegimi ama aksama gelecegimi anlatıyorum. onunda krese gidecegini aksama bulusacagımızı soyluyorum. beni anlıyor ve iyi isler annesi diyor.

lakin o ic titremesi hep var bir yanımda,
cok kolaylık hepimize.

imza: calısan,,, bir yanı kreste ablada bir yanı evde babaannesi ile kalan kardeste kalan kısmıda su an ofiste olan ikicocukannesi:)


ezgik

nilay gerçekten insanın içini yakan bir süreç. ben ilk bebeğimde 4,5 aylıkken başlamıştım, mecbur günde 1 kez mama takviyesine başlamıştık, sağdığım süte ilaveten, allahtan vicdanlı bir bakıcmız vardı adaptasyonda aklım evde çok kalmadı. tabi kendimi koşullandırdım bu herkesin başına geliyor, bakacak ki,şiye ne kadar küçükken giderse o kadar çok bağlanır gibilerinden... zamanla zaten alışılyor, bir de yakın arkadaşım vardı 2 gün ara ile doğum yaptığımız aynı derde sahip olduğumuz için beraber geçirdik bu süreci...işyerinde süt sağılınca bir buzdolabı lazım saklamak için, birde eve transfer sırasında ev uzaksa bozulmaması için termos kap gibi bir şey...
herşeye alışıyor, zaman hızlıca akıp gidiyor bakacaksın kocaman olmuş, bunun da doğal olduğunu kabullenip bebeğini de kendini de yıpratmadan yaşa bu süreci... Benim de 2. bebeğim 2,5 aylık, aynı yollardan bir kez daha geçecem bakalım nasıl olacak...


yasemin_ekin

Ben öncelikle mümkün olduğu kadar rahat olmanızı dilerim. En azından bir yabancıya değil annenize bırakıyorsunuz bebeğinizi.
Ben de çalışan bir anneyim ve hep şöyle düşünüyorum "Ben çalışıyorum çünkü yavruma daha iyi bir gelecek sunmak istiyorum, yani onun için çalışıyorum." bir de itiraf edeyim, benim bebeğim zor bir bebekti, iş yerinde dinleniyordum ve eve daha zinde dönüyordum.

Süt sağma kısmı biraz zaman alan bir iş. Pompa aldınız mı alacak mısınız, iş yeriniz ne kadar müsait onları bilemeyeceğim ancak size tavsiyem, deneme imkanınız varsa mutlaka deneyerek alın en azından "sesini" duyun. Ben son zamanlarda bu "ses"ten müzdarip olduğumdan, çekim gücü, fiyat önemli ama sesi de önemli. Sütü sağdıktan sonra işyerindeki buzdolabındaki çantamın içine koyuyordum Çantamın içinde de buz aküleri, eve giderken dayansınlar diye. Buzdolabını kimsenin karıştırmadığını, anne sütüne saygılı olduklarını varsaydım. Tek takıntım bu idi.

İlk başlarda öğle tatilinde eve gidiyordum ama sonra baktım ki kızımı yakalayamıyorum ya uyumus ya yeni süt içmiş oluyordu. Ben de git-gel yorulacağıma, iş yerindeki güzel yemeklerden yiyeyim, dinleneyim ki süt olsun dedim.

kolaylıklar dilerim


nilayfull

herkese çok teşekkür ederim. Cidden


nilayfull

herkese çok teşekkür ederim :)


scandinav

ben de 1 buçuk ay önce işe başladım.. Hala alışamadım.. İş yoğunluğu oluyor işe konsantre olamıyorum.. Ev aklımda hep.. Kamera da koydum..Bakıcımda süper aklımda olabilecek biri. Ama olmuyor.. ebbeğimlşe geçirdiğim zamanı özlüyorum ona biri dokunuyor uyutuyor yediriyor sarılıyor yapamıyorum..Elaleme çocugumu bırakmayı hazmedemiyorum...yapamıyorum...



Cevaplamak için Üye ol