Vesvese

ozzy1996 soruyor: 10

Cocugum aklına kötü şeyler geldiğini düşünüyor ve bundan rahatsızlık duyduğu için ne yapması gerektiğini soruyor. Kafasına takmamasini söylüyoruz ama cevabimizdan tatmin olmuyor ve çözüm de olmuyor. Önerileriniz için şimdiden teşekkürler...

Bu soruyu cevapla

10 Cevap


CokBilmis

Ne gibi "kötü şeyler"?


ottobottorobotto

Kafasına takmamasını söylemeniz hiç işe yaramaz hatta annem babam beni anlamıyor bana inanmıyor diye düşünebilir.

Aklına gelen kötü şeyleri anlattırın.Ama gündüz vakti,normal bir saatte,baş başayken.Kendi odasında olmayın.Aaaa,hiç öyle şey olur mu falan gibi tepkiler göstermeyin,gülmeyin,kızmayın,küçümsemeyin.Sonuna kadar dinleyin.

Muhtemelen cin,peri vs. ile ilgilidir.Bu korkuyu besleyen kaynakları kurutun.Etrafında bunlarla ilgili konuşanları uyarın,uzaklaştırın.Televizyondaki sihirli saçmalıkları seyrettirmeyin.Yalnız bırakmamaya çalışın.Beraber geçirdiğiniz süreleri uzatın.Birlikte olumlu mesajlar içeren öyküler okuyun,resimlerine bakın,onları yorumlattırın.Siz de alternatif olumlu yorumlar yapın.Özellikle uykudan önce uzun süre yalnız kalmamasına dikkat edin.Gününü doldurmaya bakın,dışarıda vakit geçirin.

Akraba,komşu gibi yakınlara da konudan bahsetmeyin.Bahsettinizse konunun açılmasını engelleyin.

Ve elbette çocuk psikiyatristine götürün.


Meowwow

en once sunu soyleyim, ne mutlu ki onu dinleyen bir annesi var :) icini dokebilicek kadar sizi yakin goruyor :)


bende benzer bir durum var. Aklima surekli korkunc olaylar geliyor, mesela makasa bakiyorum ya bu benim dudagimi keserse diye bi fikir aklima geliyor atmaya calistikca, daha beter geliyor, sinri ediyor. uykum kaciyor filan. . Buna obsessif dusunce deniyormus. Ottobottorobotto'nun dedigi gibi aklina geleni anlatip, hikayenin sonuna kadar anlatmak, bir tedavi yontemi. Hayalgucu cok kuvvetli olabilir, kitap, tv, arkadaslarinin anlattigi hikayeler, sizin konusmalarinizdan  ilham alip aklian boyle seyler gelebilir. en iyisi bununla nasil mucadele edicegini ogrenmek. bana ailem bu konuda bilgili olmadiklari icin, dusunme boyle seyler, cagirirsin kotu olaylari kendi basina gibi garip seyler soyleyerek aklima sira rahatlatmaya calistilar ama hic bir ise yaramadigi gibi daha beter korkutmustu. en iyisi bir uzmandan yardim almak.


yagmur16

Aynı durum çocukken bende de vardı :) ben kimseye bahsetmedim,korktuğumu pek söylemedim.zaten cocuktur korkar derlerdi pek ilgilenmezlerdi bizim gıbi...mesela bıçağa bakınca onun elimi feci bir sekilde kestiğini götürdüm, icim bir silkelenirdi.karanlıktaki hayallerimden bahsetmiyorum bile... Ben yapı olarak cok hayalperest bir ınsanım, büyüsünde bunun hayal olduğunu anladım, korkularımın üzerine gittim.Büyüklükten kastım 20 li yaslar, bence hemen bir uzmandan yardım alın, cocuğunuzun rahatsız olmasına izin vermeyin...


ozzy1996

Öncelikle cevaplariniz için çok teşekkürler.aslında çocuğumuzun aklına kötü şeyler geliyordan kastım su:mesela olumlu birşey söyleyince hemen negatifini düşündüğünü söylüyor örnek vereyim;hasta birine allah sifa versin dediğimizde anne ben içimden allah sifa vermesin dedim ne yapmam lazım ne diyeyim falan diyor.ne yaparsak tatmin olmuyor,bunaliyorum



ottobottorobotto

Bende de vardı bu huy.Hatta hâlâ arada aklıma gelir.Hem de en olmayacak yerlerde,cenazelerde falan.Nasıl şeyler olduğunu yazmayayım,deli dersiniz:)Ama benimki pek sıkıntı vermedi bana,evet,böyle şeyler düşündüğümde,dilediğimde üzülüyordum ama kendime alışmıştım.

Bence ona böyle şeylerin bazen akla gelmesinin normal olduğunu ama asıl düşüncesinin bu olmadığını kendisinin de bildiğini söyleyin.Aksi takdirde bu olumsuz düşüncelerinden rahatsızlık duymazdın,deyin.

Bir uzmanı çıksa da açıklasa:)


Sanemm

Bence müdahale etmemek lazım, dilediği dileğin olumsuz olduğunu farketmesi onda vicdan hassasiyetinin gelişimi açısından önemli. Bunu düşünmüş olmasından dolayı suçluluk duygusunu engellemek vicdanını köreltir. Duyduğu pişmanlık ve acı onu her zaman doğruya yöneltir. Zamanla kötü dileklerle/düşüncelerle mutsuz, iyi dileklerle/düşüncelerle mutlu olunca hep iyi dilek dilemeyi öğrenir.


CokBilmis

Adem Güneş'in forum sayfasına sormayı dener misiniz? http://forum.ademgunes.com/

Şurada da online cevap veren başka bir pedagog var: http://www.anneoluncaanladim.com/forum/forum_topics.asp?FID=196&title=uzman-pedagog-nilcin-doyran-bengisu

Bu konuda hiçbir bilgim olmadan tamamen kişisel cevap vermek isterim: Ben kızımı suçluluk ve vicdan azabı duygularından uzak yetiştirmeye çalışıyorum. Kendim de yapı itibariyle öyleyimdir zaten.

Kibarlık-kabalık, iyilik-kötülük, ayıp, günah, doğru-yanlış kavramları topluma, kültüre, zamana göre değişkendir. Siz hırsızlığa kötü dersiniz ama kimi çingene kavimleri arasında iyi bir özellik olarak bilinir. Siz intihara günah dersiniz ama Japonya ve Eskimo kültüründe sıklıkla uygulanır ve gurur vesilesi sayılır.

Diyelim bir hata yaptım, düşünmeden birine kaba bir söz söyledim (sıklıkla yaptığım bir hatadır, çok boşboğazımdır). Hatamı anlar anlamaz, hemen karşımdakinden uygun bir biçimde özür dilerim, gönlünü almaya çalışırım. Affeder ya da etmez, kendi bileceği iş. Herkes hata yapar, herkes günaha girer. O nedenle fazla üstünde durmam, unuturum gider.

Ki burada hata olarak bahsettiğim şey, karşımdakinin kırılmış olmasıdır. Yoksa kimsenin fark etmediği bir şey hata sayılmaz. Mesela eşimi bir kaşık suda boğmak ya da kızımı tuttuğum gibi camdan aşağı savurmak da isteyebilirim içimden. Onlara bunu belli etmedikten sonra düşündüklerim, beynimden geçenler, ayıp günah sayılmaz.

Mesela ben olsam şöyle yapardım: Kızım "İçimden o adam iyileşmesin diye geçirdim" mi dedi? "Olsun kızım. Sen çok kibar bir kızsın ve sadece içindne geçirdin. Böyle söylediğini kimse duymadı, bu nedenle o kişi sana kırılamaz, senin düşüncen nedeniyle üzülemez. Senin kötü düşünmüş olman nedeniyle o kişi iyileşmeyecek de değil. Senin kötü düşünmüş olmanın hiçbir önemi yok bu durumda, istediğini düşünebilirsin" der. Yanağından kocaman öperdim.

Ha, doğru mu yapardım? Bilemiyorum. Ame ben böyleyim. Biri hakkında kötü düşünceler geçiririm aklımdan ama bu düşünceleri söze dökmezsem, hiç de vicdan azabı yapmam.

Genel olarak vicdan azabı fikrine karşıyım zaten. Vicdan azabı çektiğini söyleyen kişi bir şekilde suçunun, günahının kefaretini ödemeye çalışıyordur. Vicdan azabı çekerek o suçu, günahı ortadan kaldırdığını düşünüyordur. Ben ise suçumun, günahımın sonucu neyse onu göğüslemeye hazırım. Vicdan azabı çekerek o günahtan arınmaya çalışmak, antidepresan alıp acıdan uzaklaşmak gibi geliyor bana.

Gene zor oldu yazmak, anlatabildim mi bilemiyorum.


ozzy1996

Aslında benim de babasının da tepkisi anlattığımız tarzda oluyor.ama 3 yaşında olan kardeşi de on örnek alıyor,bu da beni yıpratıyor,ben çocuklarımı çok iyi yetiştirmeye çalışıyorum ama bizimle iktidar mücadelesine giriyor ve istediği olmayınca sürekli ağlıyor bir de üzerine vesvese de eklenince isler birbirine giriyor adem gunes e soru gönderdim ama malesef cevap alamadım kitaplarını okuyorum faydalı olduğunu düşünüyorum inşallah netice alırım.....selamlar.....


selencem

Yukarda yazilanlarin hepsi mantik ve iyi niyet cercevesinde. Ben olsam bir pedagog veya cocuk psikyatristine basvururdum. Belki de ilerde gelisecek obsesif bir yapisi var ve buna engel olabilirsiniz. Adem Gunes, her seyi anlamsizca dine baglar, cocuklarin korkuyla buyutulmedinde sakinca gormez, bence baska birine daha danisin.


Cevaplamak için Üye ol