depresyonda mıyım ?

Aysegul_ soruyor: 10

Dün doğum sonrası depresyonla ilgili bir soruya cevap yazarken depresyon geçirmediğimi söylemiştim ama o ilk aylar için geçerliydi galiba. 4 ay sonra doğum sonrası depresyon olur mu? kendimi çok kötü hissediyorum sabah yataktan bile kalkmak istemiyorum ağlama isteği oluyor bazen. Aslında bazı nedenler var. Çok yalnız kaldım eşim sürekli çalışıyor günde 1 bazen 2 saat görüyorum onda da hep yorgun oluyor doğru düzgün sohbet bile edemiyoruz o zamnda artık ikimizde de gerginlikten dolayı mı bilmiyorum (onun iş gerginliği benim evde bütün gün bunalmış olmanın verdiği gerginlik mi) genelde tartışıyoruz. Çocuğun bütün sorumluluğunu üstümde hissediyorum bazen banyo bile yapamıyorum uyanıkken ağlar diye, uyurken uyanıverecek ağlayacak diye. Burada akrabam yok arkadaşlarımın hepsi çalışıyor -zaten çok fazla tanıdığım ve çok samimi arkadaşım da yok- görüşebileceğim pek kimse yok. 1 ay sonra taşınıyorum başka şehire onun sıkıntısı (ev bulma, nakliyat vs) offf bunaldımm


13 Cevap


Aysegul_

şöyle bir şey öyle bir yerde yaşıyorum ki dışarı çıkamıyorum çok, çünkü yürüyebileceğim bir kaldırım bile yok, park yok, doğru düzgün mağaza yok..  (Bitlis'te oturuyorum şu an zorunlu hizmet nedeniyle) hava almak için yürüyüş alışveriş vs için hep 15 km mesafedeki bir ilçeye gidiyoruz bu durumda eşime bağımlı oluyorum, haftaiçi bi yere çıkamıyoruz yorgunluğundan ve yogunluğundan dolayı. aslında gerçekten de bu kadar eve kapanmamın da çok etkisi var dediğiniz gibi çünkü haftasonları dışarı çıkınca kendimi çok daha iyi hissediyorum ama işte haftaiçi oldu mu cumaya doğru kafayı yiyecek hale geliyorum .aslında oğlumla çok mutluyum onunla vakit geçirmeyi çok seviyorum, Allaha şükür ve maşallah uslu da bir çocuk. ama işte sanırım önceden çalışıyor olmak da etkili alışık değilim bu kadar evde olmaya, 9 aylıkken çalışmaya başlıcam daha 5 ayım var. İnşallah yeni taşınacağım şehirde herşey daha güzel olacak diyorum ve sabretmeye çalışıyorum arada da böyle patlamalar yaşıyorum :)


Aysegul_

Evet eşim içinde bulunduğum durum ve psikolojiyi anlamıyor şu sıralar. Teşekkür ederim yaa birilerine anlatmak birilerinin sizi dinlemesi bile moral oluyor.


Damla

Draysegul, hep doğum sonrasındaki hormonal depresyonun üzerinde duruluyor ama özellikle bebeğin 1,5 yılında günümüz yaşam şartlarında anneler çok sıkıntılı günler geçirebiliyor. Yorgunsun, zor günler geçiriyorsun, üzerinde büyük bir sorumluluk var, bir nefes almaya zamanın olmadığı günlerin oluyordur. Aslında bebeğin hala çok küçük ama 3-4 ay içinde hem rahatlarsın, hem de seninle daha çok iletişim kurmaya başlar. Gitgide üzerindeki yükü azalacak zaten. Bu arada iş ve aile konularında da gelişmeler olursa ne ala. Depresyon çağırdıkça, andıkça gelen bir durum. Ben depresyonda mıyım diye fazla düşünülmemesi taraftarıyım. Yorucu günler geçiriyorum ama geçecek diye düşünmeye çalış.

Bu yazıma bir göz atabilirsin:http://www.kitubi.com/2008/01/03/lohusa-depresyonu-silkelen-ve-kendine-gel/


Aysegul_

Yok valla aylardır müzik dinlemiyorum aslında oğlum uyansın hemen yapıcam :)
Damla çok sağol hemen okuyorum aslında 1. ayımda okumuştum galiba ama tekrar okuyacağım o zaman böyle düşüncelerim yoktu şimdi bi tekrar atmak lazım :)


turkuazz

dogumdan once senı en mutlu eden sey neydi hatırlamaya calısmak lazım belki de.beni mesela sesssiz bir ortamda surukleyici birsyler okumak cok rahatlatırdı.dogum sonrası epey bir zaman yapamadım bunu.aslında aklıma gelmedi.bebek uyuyor bile olsa insanda surekli ortalıgı toplayayım yemek yapayım (ne de olsa aksama kadar evdeyim esime ayıp olmasın) gibi dusunceler ıcınde oluyordum.sonra birgun yeter dedim.aldım bir roman en sevdiklerimden basladım okumaya.ne kadar iyi geldi anlatamam.isi gucu bosvermek olmuyor tabi ama gun icinde mutlaka kendin icin bir zaman dilimi ayırmak gerekiyor sanırım.

damlanın yazısı da harika ellerine saglık..



Aysegul_Yagmur_Irmak

ADAŞ, ayyy aynı benim hayatımı yazmışsın... Üstüne üstlük ben de oğlum seninki kadarken aynı duygular içindeydim. Birtek taşınma bölümü bize uymuyor.

Biz de İstanbul'da yapayalnızız. İşte nadiren görüştüğümüz birkaç arkadaş falan o kadar. Neyse ki netten bir arkadaş grubumuz var, onlarla gündüzleri kafa dağıtıyoruz, bebekler de oynuyorlar işte yavaş yavaş.

Ben banyo yaparken oğlanı anakucağına koyup banyoya taşıyordum. Şimdi uyurken bile şipşak bir duş alıyorum, ya da banyo kapısını açık bırakıyorum, beni izliyor, banyoda oyun oynuyor falan.

Herşey geçecek, zamana ihtiyacın var. Bebek büyüdükçe tabiki zorluklar da değişiyor ama sürekli bebekle ilgili aktiviteler değiştiğinden hayatın yönü de değişiyor.


Aysegul_

Arkadaşlar çokk teşekkür ederim yalnız olmadığımı bilmek çok güzel bütün önerilerinizi uygulayacağım. Ya aslında eşim mükemmel biridir çok da iyi anlaşırız (dık:) ama işte 1 2 aydır kafayı yedik ikimiz de ben evde kalmaktan o stresten birbirimize çatıp duruyoz :) Yarın 4 günlüğüne annemlere gideceğiz bana iyi geleceğini umuyorum. Geçecek bu günler, bu hisler öyle değil mii?


Damla

Oo, annelere gitmek süperdir. Bana yatılı gezme acayip yarardı, resmen sütüm artardı. Tabiki geçecek :)



GulcanDeniz

Draysegul,
bana da yaşadıkların postnatal depresyon değil de, dönemsel bir durummuş gibi geldi. Umarım da öyledir.
(Zira doğum sonrası depresyonu oldukça ağır ve uzun süre yaşadım, ordan biliyorum:((
Kendisini çağırmadım, kışkışlamaya çok çalıştım, ama çok yüzsüzdü. Fakat yine de geçti gitti işte.

Bebiş birazcık daha büyüyünce (bir iki ay sonra) daha bir rahatlayacaksın, emin ol.

Banyo önerilerine katılıyorum. Ben de banyomu, oğlumu da yanıma alarak yapardım.
Yemeği de aynı şekilde.

Evi toplama kısmını ise boşverebildiğin kadar boşver. Hele de öyle bi ton misafir filan ağırlamıyorsan, ki bence ağırlasak da boşvermeliyiz. Evine "kusur" aramaya gelen varsa gelmeyiversin, ya da "kusur gören göze aittir" (veya kusur arayan bulur, aramayan görmeyebilir vs) deyip geçmek lazım.

Anneciğin 4 gün nasıl iyi gelecek sana.

Umarım taşındığın kent dışarıda bebişinle bolca vakit geçirebileceğin bir yer olur. Çünkü hem sana hem de bebişe çok iyi gelecek açık hava.

Bir de öneri, taşınma işini kafana takmamaya çalış, bir şekilde o da geçecek. Bir bakmışsın yeni evinizdesin.

Güzel haberlerini bekliyoruz.



Cevaplamak için Üye ol