Iki yas sendromu, disiplin ve ilgili mevzular...

Yuksel Verdiğiniz linktekiler gerçekten güzel vede pek çoğunu uyguladım , işe yaradığı oldu.

Oradaki annelerinde yazdığı gibi her yöntem her çocuğa uymayabiliyor, temelde sabır ve yaratıcılık gerekiyor aslında. Bu yolda Allah hepimize  bu sabrı verir umarım, birazda insan kendi kendini kontrol etmeyi öğrenmeli, ben zamanla bunu becerebildim çok şükür.

5 3 1 kuralını bizde denedik psikolog tavsiye etmişti, gerçekten işe yarıyor.  Halada devamediyoruz.

Bizde de babayla ilgili sıkıntılar var, baba aşırı otoriter ve inatçı bazen evde 3 çocukla başetmeye çalıştığımı hissediyorum. Çok kitaplar makaleler okuttum, psikologlada konuştum eşim yanımdayken, yavaş yavaş oda değişmeye başladı. Ama yinede yetmiyor, mesela ben kesin kural koyuyorum yemek masasında televizyon açılmayacak diye ama babamız bunu sürekli ihlal ediyor. Gereksiz ,görmezden gelinebilecek konularda inatlaşıyor, uslubu çok sert olyor. 5 3 1 kuralına hiç uymuyor hep ben devreye girip uyguluyorum aslında biz 5 3 1 değilde 10 5 3 1 olarak uyguluyoruz.

Aslında kızımız olsaydı tam sizin dediğiniz gibi olacaktı. Eşim kendisinden 5 yaş küçük kız kardeşini ilkokula giderken çok yoruluyor diye kucağında taşıyormuş :)

İnşallah teşekkürler.

EGEFEM  İŞTE EN BÜYÜK SORUN ZATEN ANNE BABA İLİŞKİSİ DEDİ BİZİM DOKTORUMUZDA ANNE BABA BİR KONUDA ORTAK OLMASSA ÇOCUKDA OLMAZ DEDİ DENGE ÇOK ÖNEMLİ DEDİ. BİZİMDE BABAMIZDA BU SORUNLAR VARDI AMA ÇOK ÇOK YUMUŞAK BİZ DOKTORA BERABER GİTTİK DOKTORDAN SONRA DEĞİŞMELER BAŞLADI. ÇÜNKÜ KONUŞMALARDAN ETKİLENDİ. BENİM KIZIMDA BEN SERTTİM DİYE BANA GELMİYORDU SÜREKLİ BABAYI TERCİH EDİYORDU ŞİMDİ BEN BİRAZ YUMUŞADIM GÖRMEMEZLİKLERİMDE OLDU AMA KURALLAR SABİT TERCİHLERİNDE 1 Cİ SIRADAYIM ŞİMDİ. EŞİMDE BUNLARI GÖRÜNCE HEMEN BİZE UYMAYA BAŞLADI. TABİ HALA TAM UYMUYOR SÜREKLİ BEN SÖYLÜYORUM SÜREKLİ SÜREKLİ EŞİMLE TARTIŞMAKDAN AMA ŞİMDİ DÜZELİYOR YAVAŞ YAVAŞ DOKTOR ÖNCE EŞLER UYUM SAĞLIYACAK BİRBBİRİNE DEDİ .

Cevap veren herkese tesekkurler,

Sanirim bu konuda daha cok okumam ve baska disiplin metodlarina ciddi anlamda sans tanimam gerekiyor. Ben bu isi kendim halledebilirim havasindaydim ama beceremiyorum galiba.  Time-out metodunu denemistim ve oglum hic ciddiye almamisti, ben de onun yerine iki elini tutmak, onun seviyesine inip  gozlerimin icine bakmasini saglamak ve yaptigi seyin neden yanlis oldugunu anlatmak uzerine yogunlastim. Her durumda ise yaramamiyor tabii ama oldukca etkili bir yontem.  Iki aktivite arasindaki gecisleri yumusatmak icin sure verme metodunu da uyguluyorum, gercekten ise yariyor (banyodan  cikarken, yemek zamani geldiginde vs ). Ses tonumu ve yuz ifademi etkili kullanmaya calisiyordum bir de, kizgin oldugumu boyle anlatabilmek icin. Tabii, bir sure sonra   ise yaramamaya basladi cunki ben surekli kizgin olmaya basladim ve anlamini yitirdi. Bir de bir tur sebep sonuc iliskisi olusturmaya calisiyorum kafasinda, yemegini bitirmezsen  istedigin oyuncagi alamazsin ya da sevdigin videoyu izleyemezsin gibi.. Bazen ise yariyor.  Temel kural, benim sakin kalmayi becerebilmem ve ben de bu konu uzerinde calisiyorum su siralar, onerileriniz ve positif mesajlariniz bu konuda cok ise yariyor, hepinize tekrar tesekkurler.

benimde bebişim iki yaşinda ben hala bebeişim diyorum ama aslında iki yaşindaki bir cocukta birey oluyor öncelikle cocuklarımızı birey olarak görmeliyiz yani gözümüzde büyütmemiz gerek bizede doktorumuz iki yaş bir temel cocukta davranış kişilik iki yaşinda başlar cocgun sisnir sistemi iki yaşinda gelişmeye başlar onunla inatlaşirsanız hayır derseniz sinir krizlerine girer ve bu zamanla onun sisnirli bir kişilikte olasını saglar yada herşeye dur hayır diye zincir vurmaya kalkarsan buda ileride kendine güveni olmayan birey haline getirir yani herşey dengede bence önce eve bir göz at evde ona zarar verebilecek herşeyi kaldır yada önlemini al mesela biz tvyi bile duvara monteledik o kocaman plazma tv üstüne düşecek olmuştu bir kez sonra prizler kablolar, süs eşyaşarı kalkacak, kackez cekemece dolaba parmagını sokuyordu kısıyordu tüm evdeki cekmecelerin kollarını söktük  böylelikle cekmeceleri ve dolapları acamıyor vs vs yani hiç degilse evde özgür olsun hayır demeden yinede kollamak gerek mesela benim oglum dişarda gezerken hayatta elimden tutmayı sevmez savaş cıkar bir yapim saat kadar sonra illaki alişir bebek arabasınada binmez vs vs biz artik sofraya bir tabak bir kaşik çatal daha koyuyoruz kendisi yiyor hayatta yemek yedirtmez biz kabullenmesekde onlar artik büyüdü:))

Kocaman bina

Sizinde söylediğiniz gibi bir kuralı her davranışa uygulayamıyoruz yada bir süre sonra etkisini kaybediyor, sebep sonuç ilişkisi kurma konusunda da olumsuz deneyimlerimiz var. Galiba gereğinden fazla kullandık biz, şimdi birşeyi yapması gerektiğinde mutlaka öne birşey sürüyor, yemeğimi yerim ama.. sizde falancayı yaparsanız, odamı toplarıma ama....

Psikoloğumuzun da çocuk dorktorumuzun söylediği ortak bişey, özbakım konularında taviz vermemek. Ama siz yinede sakin olmaya çalışıp annelik içgüdülerinize güvenin, çocuğunuz için neyin daha doğru olacağına karar vereceğinizden hiç şüphem yok... Bence bu forumda çocukları hakkında çeşitli konulara çözüm arayan bütün anneler bunu mutlaka başaracaklar.. :) Çünkü onlar çocuklarını gerçekten çok önemsiyor ve en doğruyu yapmak için çabalıyorlar..

Selmay
Çok haklısın anne baba dengesi çok önemli, çocuklar tahminimizden çok daha zeki oluyorlar herşeyi çok kolay kavrayıp kendilerine göre kullanıyorlar.

Benim küçük oğlum aslında 2 yaş sendromu çağında ama ben burada hep 5 yaşındaki oğlum hakkındaki deneyimlerimi yazıyorum. Söylemek istediğim her çocukta da aynı seyretmiyor bu, küçük oğlum gibi olsa 10 tane çocuk çok rahat büyütebilirim  :)

Sevgili Selmay