annelik bana göre değilmiş sanırım:-(

lopikcim soruyor: 6

:-(( endişelnmekten , üzülmekten, koşturmaktan , uykusuzluktan yoruldum artık..Telaş ve kaygı içindeyim sürekli..Acaba yemeğini yedi mi? Acaba gündüz uykusunu yeterince yaptı mı? Acaba kaksını rahat yapabildi mi? İş yerimde sürekli anne ve bebek platformlarını takip edip neyi nasıl en iyi şekilde yapabilirim , en iyi dr u nasıl bulabilirim nasıl daha iyi anne olabilirim uğraşı içindeyim, öğlen 5 dk da iş yerimde yemek yeyip ( boğazıma dizilerek, eyvah çok mu geç kaldım????)eve koşturuyorum ki ablam da 2 dk nefes alsın ve kızım beni çok özlemesin diye, bu arada yemeğini veriyorum...akşam 4, 30 da işten koşup her gün migros a gidip ( ne bitmez ihtiyaçları oluyormuş evin!!!!) alışveriş yapıyorum, sonra yemek derdi ( Tabi ki Beste uyuyorsa)...Beste uyandığında da meyvesini vs yedirmek, oyunlar oynamakla akşam yemeğini zor ediyoruz( bazen ne oynayacağımızı da bulamıyorum artık, oyuncakçılardan çıkmıyorum acaba onu geliştirecek ne bulabilirim diye, migrosta bile hergün muhakkak oyuncak ve kitap reyonuna uğrarım)..akşam yemek bana haram, çünkü mama sandalyesinde yarım saatten fazla duramaz kızım, sonrası ise elimden tutarak evi turlamak, bir kaç lokma yedim yedim sonra ne iştah ne birşey:-(((45 kiloyum haliyle...Ş;İmdi de dünden beri soğuk algınlığıyla boğuşuyoruz, nefes alamadığı için uyuyamıyor gece, serum fizyolojik spreyi kullandırmuıyor uyku sersemi:-((( ANNELİK bana göre değilmiş sanırım, bu kadar endişeyle ne kadar daha dayanabilirim bilmiyorum..ben mi çok takıyorum yoksa annelik özünde böyle midir hep????:-(((((


26 Cevap


nilindelisiyiz

"Çocuk maalesef kendini amorti etmedi" koptum bu lafa:)))


SelmaOnurEmre

Cidden mi?? Neyse yazı çok da önemli değil aslında. Ben sadece ne kadar abarttığımı farkettim. Sonuçta genetik, çevresel faktörler gibi çocuğun gelişimini oldukça etkileyen ve bizim elimizde olmayan unsurlar da var. Elimden geleni yapıyorum ve çok da kasmıyorum artık. Yeter ki mutlu, huzurlu ve sosyal bir insan olsun. Mükemmel olmak zorunda değil diye düşünüyorum.

Mama sandalyesi konusuna gelince... Herkesin bir tarzı var. Sanırım ben biraz kuralcı bir anneyim ve olduğum gibi davranıyorum. Özgürlüklerinin olduğu alanlarda müdahale etmiyorum. Mesela odasını istediği kadar dağıtabilir. Evdeki bütün çekmeceleri boşaltabilir. Ama sonra beraberce yerine koyuyoruz herşeyi. Mama sandalyesinde istediği gibi döküp saçabilir ama sadece orada. Bu da benim tarzım işte...


lopikcim

:-)hoş yazıydı ülkeryıldızı; zaytung maytung hoşuma gitti :-)) galiba ben biraz yanlış anlaşıldım, öyle elinde durmadan çocuk gelişim kitapları olan biri değilim, çocuğum dahi olsun falan da istemiyorum ( belki de istiyorumdur kimbilir,ama bunun için çook modern tarzda yetiştirmiyorum çocuğumu), sınırlarımı(zı) da  biliyorum...  kızımın adı neden Beste oldu biliyor musunuz? babası mühendis ben hekimim ikimiz de zor okuduk ve  işlerimizde de  o kadar çok yoruluyoruz ki, kızımız böyle olsun istemediğimiz bu hayat mücadelesine girmek zorunda kalmasın  zevk aldığı ( biz sanat umduk mesela, illa müzik değil ne isterse) bir mesleği olsun umudu ve hayaliyle koyduk bu iismi..o kalkıp ben dr olacağım derse de onun seçimidir saygı duyarız...
ben oldukça geç evlendim ve haliyle de geç çocuk sahibi oldum..yıllarca sadece kendisi için yaşamış, sorumluluğu sadece kendisine olan biriyken bir melekle karşılaşınca ve onun için elinden geldiğince en iyisini yapmaya çalışınca ve biraz da yapısal olarak tezcanlı ve pimpirikli biri olunca sanırım artık çok yorgun ve yıpranmış hissettim..Tek isteğim kızım benden kaynaklanan bir psikolojik travma yaşamasın hep mutlu olsun..tüm koşturmacam bundandır..sevgiler herkese ve ANNELER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUUUNNNNN:-)))


beatrix

Ayni seyleri hissediyorum yetemiyorum yetisemiyorum. Herkes yetiyor bir ben yetemiyorum alti ustu bir bebek. İkiz degil.. Ben su an calismuyorum. Ama ozumde tembelim. Butun gun yatsam yatmaktan yanlarim agridi diye sikayet ederim ancak. Varsa yoksa yayayim.. Ama bebegim uyuyorsa.. Uyandiginda oyun oynayalim kucagimda dursun temas olsun tekerleme soyleyim parka gotur getir yika uyut uyandi meyve yesin aman rahat tuvalet yapsin kuru kayisi puresi ver catalla yemeye alissin eliyle yerse mudehale et.. Butun gun hersey ayni.. Saatinden erken uyaninca yani ben yeterince yatip yayamadan deli oluyorum.. Bagiriyorum anlayinca agliyor bende baska biseye bagiriyorum. O zaman oyun sanip guluyor biraz stresi atiyorum o zaman ama biraz cok degil..

Organik yesin

Saglikli olsun

Ne yapmak isterse onu yapsin

Hobilerini deneye deneye kendi bulsun

Herseyden once ne yapiyorsa o seyden mutlu olsun

Doyumsuz olmasin

Kadir kiymet bilsin

Butun bunlardan evvel yurusun artik !!!

Hala yuruyemeyen bebekten beklediklerime de bak aha ha aha

Valla ben anne olunca anladim 35 de anne olmaliymisim. 40 a kadar ard arda 3 bebek yapar isi bitirirdim. Simdi aklim hep gezmekte topuklu ayakkabida gece cikmakta sabah oglene kadar yatmakta.. Hic birini yapamiyorum diye gozumde buyuyor da buyuyor.

Erken anne olmusum. Daha bekarlarin. Dunyasindan cikmaya hazir degilmisim


leach

sadece sevin yeter bence. hayat aslında çok basit, böyle durumlarda ben kendi çocukluğumu ya da annemle babamı düşünürüm. onlar nasıl büyüdüler diye. o zaman çok daha rahatlarım. böyle stresli olunca insan çocuğunun keyfini bile yaşayamaz. bu günlerin çok kısa süreciğini ve asla geri dönemeyeceğinizi bilin. o yüzden rahat olun yeter. ortalama ekonomik düzeyde bir ailede hiç bir çocuk bakımsızlıktan ölmez, ama en zenginlerin çocukları bile sevgisizlikten ölürler.

hani uçakta diyorlar ya maskeyi önce kendinize sonra bebeğinize, sizde önce kendinizi mutlu edin yoksa dünyayı tersine döndürseniz bebeğiniz mutlu olamaz. 
şu maraştaki olayı hatırlayın, büyük şehrin modern kızı, maraşta mutlu olamamış ve ruh sağlığı bozulmuş, tabii bu sırada 4 çocuğunu da hasta etmiş. Sonra ne oldu, annelerinin peşinden hepsi kendini astı. 


turkuazz

``
4/04 2011

Yalnızca hadi kelimesi değil ağzımızdan çıkan her söz çocuklarımızın hayatını etkiliyor.Katıldığım bir eğitimde iyi niyetle bile olsa söylenen bir sözün insan hayatında ne kadar da etkili olduğunu gördüm.O gündür bugündür kelimeleri seçerek konuşuyorum oğlumla.”Connecting Parents-Çocuklarla elele ” eğitiminde ise (Hayatımda oğlum ve kendim için yaptığım en güzel şeydir.Herkese de tavsiye ederim) çocuğumuza ismi ile hitap etmenin önemini öğrendim.Oğlumda öyle istiyor aslında .Onun için annesinin biricik güzel kuzusu olmak değilde “Ege” olmak çok önemli.Sonra oğluma tamamen refleks ile söylenen “annecim” kelimesini bıraktım.Eğer oğluma onun hoşlanmadığı şekilde davranırsam (maalesef bazen bunu yapabiliyorum) sonra hemen ona böyle bir davranışı asla haketmediğini söylüyorum.Çünkü çocuklar maruz kaldıkları davranışları hakettiklerini düşünüyor.Bu tür davranışların farkında olmak ve değiştirmek çocuklarımızın hayatında müthiş olumlu farklar yaratıyor.``


sedef hanimin egitimine katilan bir annenin blogcuanneye biraktigi bir yorum bu.ben cok begendim.




Cevaplamak için Üye ol