Doğum-çocuk sonrası normal hayata geri dönüş

sayna soruyor: 10

selam arkadaşlar,
doğum sonrası eski hayatına ne kadar geri dönebildiniz? tabi tamamiyle bu mümkün değil ama duruma ne kadar zamanda adapte oldunuz? doğum öncesi ve sonrasının iyi ve kötü yanları neler?
ben 36 yaşında ilk bebeğimi 4 ay önce dünyaya getirdim. şuana kadar yaptığım ve sahip olduğum en güzel şey diyebilirim. ancak şöyle bir sorun var: bebiş gece-gündüz aklımda:) şuan çalışmıyorum ve bir müddet daha çalışmıycam. işim çok yoğun çalışmayı gerektirdiğinden bir müddet için böyle bir yolu tercih ettik. şimdiye dek çok yoğun bir şekilde hep çalıştım. şimdi birden hayatımı tek bir kişiye endeksleyip evde oturunca devreler karıştı:) hem durumdan çok memnunum (bebeğimle rahatça ilgilenebiliyorum). hem de bazen kafayı sıyırma noktasına geliyorum.  dışarı çıkmak, başka şeyler de yapmak,sosyalleşmek istiyorum, ama olmuyor. hem imkan yok (burda yalnızım, arkadaşlarımın hepsi izmirde kaldı,ailem orda vs.) evde kalınca da sıkıntıdan yedikçe yiyorum :) doğumda almadığım kilolar şimdi geliyor.tek sosyalleşme alanım nurti kaldı. konuştuğum tek kişi de bebiş ve eşim.eskiden bakımlı ve sosyal bir kadınken şimdi tam tersi oldum. ve işin kötü yanı bu durumdan kurtulmak için bir çaba da harcayamıyorum.
sizler nasıl aştınız doğum sonrası bu psikolojiyi?
belki bir çeşit iç dökme oldu bu yazı ama şuan bu konuda knuşabileceğim sizden başka kimse yok:) fikirlerinizle bana destek olursanız sevinirim...


48 Cevap


praticus

kendimi anlatmak istesem sizden daha net anlatamazdım :) artık eşim bile söylenmeye başladı aşmak lazım bazı şeyleri ama içimden gelmiyor benim.


ece_g

36 yas 4aylik bebek ve yalnızlık aynı :) bebek uyuyunca telefona sarılıyorum hemen arkadaşlarla geyik birde kitap okuyorum bebeği uyuturken falan.bu yasa kadar ne cocuğu boşver gez toz derdim herkese şimdi başka bir boyut 2.cocugu da yapalım hemen diyorum sanki zaman çok azaldı hızlı hareket etmem lazimmiş gibi gelmeye başladı.muhabbeti çok severim aksam esim gelince yorgun sohbet edesi gelmiyor adamın sınır oluyorum bir de dediğin gibi evde sana muhtaç bir canlı var optimist olmaya çalışıyorum.dedigim gibi telefonun kulaklığı hep kulağımda ve elimde kitap idare ediyorum.nerede yasıyorsun?


nilsafak

merhaba annem üst katımda kayınvalidem bir kaç sokak ötemdeyken yasadım yasadıklarınızı,hatta halen de yasıyorum,kızımı kimselere emanet edemiyordum,halada rahat rahat ettiğim söylenemez,arkadaslarım gel bi kahve içelim dediklerinde hala suçlulukla yaklasıyorum sanki kızımdan çalıyorum gibi geliyor,kiloda aldım,amaaa bu doğru değil,psikiyatriste gidiyorum ilaç öneriyor emziriyorum diye kullanamıyorum,6 ay önce sütten kesmen lazım böyle gitmez dedi diye onunda pek gözüne görünmemeye calısıyorum,psikoloğa gitmedim gitsem söyleyeceklerini az cok kestirebiliyorum ama bunlar yapmak istediğim şeyler değil e bu şekilde beynim bi konuya kilitlenmişken sonuç alamam zaten,önce kendi içimde karar almalıyım sanırım...

Bu değişken ruh halimin içinde iyi bir iş teklifi aldım,annem ve eşimde dahil olmak üzere kimse degerlendireceğime ihtimal vermezken ben bu teklifi hayatımın dönüm noktası haline getirdim,silkelendim,dısardaki dünyanın farkına varmaya basladım,kendim için bir şey yapmayalı öyle uzun zaman olmuş ki görüşme için sokağa cıktıgımda kucagımda kızım olmadıgı için elini kolunu nereye koyacagını bilemez halde dolandım durdum:),magazalara girdim çıktım,kuaföre gittim alışveriş yaptım ve tüm bunları ilk kez yapıyomuşum gibi hissettim ama ne yalan söyliyim çok hoşuma gitti:)

Siz siz olun benim kadar vakit kaybetmeyin  ,işe henüz dönmedim ama bi görüşme bile bakış açımı farklılastırdı,günde 1 saatte olsa vakit ayırın kendinize gidin bi kahve için bi oje sürdürün ufakta olsa bi değişiklik yapın,zaman gectikçe insanın çekinceleri artıyor,yol yakınken baslayın bi yerden;)

 


ece_g

Şimdi mesajini tekrar okudum da bakimlilik da biraz rafa kalktı evet sacımı kestirmek geliyor içimden ki millet hep beni sacımdan ayırırdiı kalabalıktan şimdi hep toplu. Dogum kiloları yüzünden hiçbir kıyafette olmuyor sürekli aynı seyleri giyer haldeyim.surekli karnım acıkıyor şimdilik karpuzla idare ediyorum ve bol su.


sayna

evet aynen benim de saçlarım meşhurdu. hatta eşimle tanıştığımızda ilk dikkat ettiği şey. şimdi hep toplular ve müthiş dökülüyor. kestirmek istiyorum ama cesaret edemiyorum.ve hep aynı kıyafeti giyiyorum ben de:)) renk uyumu vs. hepsi rafa kalktı.
gayrettepe yim ben. sen nerdesin ece_g?  
haaa bir de ben de hep kitap okuyorum ama hep bebek  kitapları :))



harikademir

Saynacin ben de ayni donemlerden gectim.3.5 aylikken duru ise basladim.buyuk vicdan azabi,sucluluk.bitmis halde isteb gelip kocaya yemek duruya yemek banyosu uykusu derken birak dus almayi ustumdeki kiyafetlerle uyuyakaldigim oluyor.kendini eve kapatma.ben gecen hafta kuafore duru ile gittim.manikur pedikur falan yaptirdim.braz benim

Kucagimda biraz pusetinde azicik kuafor sahibinin kucaginda hallertik.uyku saati disari cikamam deme cik.disarida da uyumaya alissin.arada o da sana ayak uydurmayi ogrenmeSe cok zorlanirsin.

Hayat henuz eski haline donmus degil ama

Yine de herseye zaman ayirmaya calisiyorum.haftasonlari biz duruya degil duru bize uymak zorunda kaliyor.bazen arabada bazen alisveris merkezinde bazen havuzda uyuyor yemek yiyor va vs. Boyle olunca birazcik kolaylasiyor


asyanin_annesi

Gel bacim sosyalleselim:) bende leventteyim:)


harikademir

Beni de alin aranizaaaa ben de ortakoydeyimmm :))))


Kutay5209

     Ben de aynı sıkıntıları yaşadım hala da az da olsa yaşıyorum.doğumdan sonra çalışmadım,oğlum 7 buçuk aylıktı çalışmaya başladım.bu süre zarfında aldığım kilolar,soyalllikten uzak olmak psikolojimi olumsuz etkiledi.Kendime hiç özen göstermemeye başlamıştım, nasıl olsa her gün evdeydim.Allahtan telefon var da eş dostla atıyordum sıkıntımı,eşim gelince ona konuşuyordum bol bol:))Kış olması da dışarı çıkmamı engelliyordu,komşulukta yok apartmanda çevremde.
     Neyse ki çalışmaya başladım.İnsan dolaba bakıp hiçbir şeyinin olmadığını görünce ve çalışma arkadaşlarının bakışlarını farkettikçe kendine çeki düzen vermesi gerektiğini anlıyor.Aldığım kiloları çalışmaya başladıktan sonra vermeye başladım,hala vermem lazım bu sefer de yaz tatili girdi:))) çalışmak gerçekten hızır gibi yetişti durumuma.
       İnşallah siz de çalışmaya başlayınca silkelenip eski günlerinize geri dönersiniz.


asyanin_annesi

Ohhhh oldu iste sana bi suru sosyal anne:) annenin dilinden anne anlar sevgili sayna:)

3 ay sacimi taramadigimi bilirim:) simdi kiz uyuyunca yaparim maskemi kahvemi ohhh bide kitap yada nurti degme keyfime:) ve mutlaka hergun disardayim:) anam nurtide tanismadigim anne kalmadi:) orn; yarin cevahirde bi nurti annediyle kahve icicez hadi atlayin gelin:)



Cevaplamak için Üye ol