Doğum-çocuk sonrası normal hayata geri dönüş

sayna soruyor: 10

selam arkadaşlar,
doğum sonrası eski hayatına ne kadar geri dönebildiniz? tabi tamamiyle bu mümkün değil ama duruma ne kadar zamanda adapte oldunuz? doğum öncesi ve sonrasının iyi ve kötü yanları neler?
ben 36 yaşında ilk bebeğimi 4 ay önce dünyaya getirdim. şuana kadar yaptığım ve sahip olduğum en güzel şey diyebilirim. ancak şöyle bir sorun var: bebiş gece-gündüz aklımda:) şuan çalışmıyorum ve bir müddet daha çalışmıycam. işim çok yoğun çalışmayı gerektirdiğinden bir müddet için böyle bir yolu tercih ettik. şimdiye dek çok yoğun bir şekilde hep çalıştım. şimdi birden hayatımı tek bir kişiye endeksleyip evde oturunca devreler karıştı:) hem durumdan çok memnunum (bebeğimle rahatça ilgilenebiliyorum). hem de bazen kafayı sıyırma noktasına geliyorum.  dışarı çıkmak, başka şeyler de yapmak,sosyalleşmek istiyorum, ama olmuyor. hem imkan yok (burda yalnızım, arkadaşlarımın hepsi izmirde kaldı,ailem orda vs.) evde kalınca da sıkıntıdan yedikçe yiyorum :) doğumda almadığım kilolar şimdi geliyor.tek sosyalleşme alanım nurti kaldı. konuştuğum tek kişi de bebiş ve eşim.eskiden bakımlı ve sosyal bir kadınken şimdi tam tersi oldum. ve işin kötü yanı bu durumdan kurtulmak için bir çaba da harcayamıyorum.
sizler nasıl aştınız doğum sonrası bu psikolojiyi?
belki bir çeşit iç dökme oldu bu yazı ama şuan bu konuda knuşabileceğim sizden başka kimse yok:) fikirlerinizle bana destek olursanız sevinirim...


48 Cevap


harik

Ben de yalnız anneyim, eşim ve bebeğimden başka yanımda kimsecikler yok.
Eşim akşmaları geç geliyor ve yoğun çalışıyor haftanın sadece bir günü beraberiz. Yani düşündüğümde beni benden başka anlayacak kimse yoktu, ancak bu durum beni artık üzmüyor.
Henüz evli değilken iyi kazanan ve fazlasıyla sosyal olan ben evlendikten sonra tamamen değişen hayatıma birde oğlum eklenince adımı bayan vesvese olarak değiştirdik, üstüne agresif ve ağlak bir kadın durumuna gelmiştim ki dur dedim.

Aldım bebeğimi hergün dışarıya çıkardım, yağmur rüzgar demeden daha 15 günlükken..O kadar iyi geliyor ki.

Bebeğimin üzerine aşırı titremekten vazgeçtim, şu şöyle bu böyle olmalı diyip herşeyi bırgalamak inanın yıpratmaktan başka bir işe yaramıyor ve sakınılan göze gerçekten çöp batıyor. Sakin rahat... ohh miss :)

Evimizde bebek kitapları dergileri yığınla ama anladım ki, hiçbir kitap hiçbir doktor yada hiç kimse  bebeği annesi kadar bilemiyor bilemez. Tam olarak 4 doktor değiştirdik işte bu diyene kadar.
O his geliyor ciğerinizin ta ortasına yerleşiyor ve bebeğinizin sizden ne beklediğini bilir hale geldiğinizde herşey dahada rutine bağlamaya, kolaylamaya başlıyor.

Bebeğimi bırakacak kimsem olmadığından ne zaman bir program yapsak Keremi de dahil ediyoruz. Tatile gittiğimizde Kerem 3 aylıktı.  Başbaşa yediğimiz bir yemek henüz olmadı olamadı:) bir süre eşinizle maalesef kardeş olmak durumunda kalıyosunuz ki bu durum daha çok kocaları üzüyor :)

Kendinizle ilgilenme kısmına gelince iş orada size düşüyor, önce kendiniz..
Uçaklarda bile yazıyor önce kendinizin daha sonra bebeğinizin oksijen maskesini takın diye.
Bebeğim uyuduğunda yemekse yemek, bakımsa bakım, nurtiyse nurti, uykuysa uyku ihtiyacım neyse cnım ne istiyorsa onu yapıyorum.

 Kendime henüz doyasıya alışveriş yapamadım, ta ki eski kiloma dönünceye kadar düşünmüyorum :) Ramazandan sonra da pilatese başlayacağım :)

Su akaaarr yolunu bulur, en önemlisi sizin ve bebeğinizin sağlığı gerisi teferruat :)


araf_01

oğlum 7 buçuk aylık ve ben hala onu hayatımın merkezinde tutuyorum..İstanbulda yalnızım bu bakımdan onu emanet edip biryerlere kaçacak kimsem yok (hoş olsada bırakmam ya:))çalışan bir bayanım ama ücretsiz izindeyim eşim akşam geç geliyor ve ben akşama kadar Aras beyin emrine amade olarak çevresinde pervaneyim..Birde iştahsızlık ve uykuda beslenme sorunu olunca o uyurken bile en ufak vaktim yok çünkü ona mama yedirmekle meşgulum..evde bir pijama saç baş dağınık kaşlar almış başını gitmiş derbeder halde gezinirim  eşim gelince oğlumu devreder yemek yada temizliğe girişirim sonra uykusuydu bizim yemeğimizdi evi toplamaydı en son eşimle balkonda muhabbetti derken artık  saat gecenin yarısı olmuş ve ben artık yerlerde sürünür vaziyeti almışım:)

Bu durumdan kurtulmaya benimde çok ihtiyacım var aslında bazen işe dönüş yapmayı düşünüyorum ama oğluma kıyamıyorum bakıcı fobim varda biraz..Benim ilk önce oğlumu başkasına bırakabilmeyi emanet edebilmeyi öğrenmem gerekiyor onu başarırsam işte o zaman hayata dönüşü başarabilirim:)


mezguashe

Bakici fobisi tam da bende olan sey iste. Kendi annem bile kucagina ali ca bir bakiyorum dogru tutuyor mu diye. Bakiciyla deliririm herhalde. Naapmali bilemedim ama cevremden gordugum sen ne kadar rahat olup kendine vakit ayirirsan cocugun da o kadar rahat oluyor ve seni yormuyor. Yapabilirsen tabi.


barok

ben hala dönemedim belki de dönülmüyordur bilemiyorum tabi :) ama çalışmaya başlamak bayağı iyi geliyor.


sayna

ne güzel yazmışsın harik:)) bence de gerisi teferruat...
selen, bi emzirme önlüğü al, çık dışarı.. ben de ilk başlarda uzaylı gibi hissediyodum kendimi, şimdi tam geçmedi ama azaldı..:)
ya da al kızını markete git arabasıyla. 10 dakika bile çıkmak iyi geliyo başlarda..
bi de şu iftar yemeğiyle ilgili şöyle düşün. 1 yıl sonra o yemeği ya da diğer şeyleri hatırlamıycaksın bile ama kızın yanında olacak:)



chucky

hepimiz benzer şeyler yaşıyoruz demekki.ben dışarı çıkabiliyorum bebeğimle ama kendim için bir şey yapmak istemiyorum.dışarı çıkarken aynı şeyleri giyiyorum,saçlarım hep toplu ne bir şey almak ne de kuaföre gitmek istiyorum.aslında mutluyum ama bunları neden yapamıyorum anlamadım..

 


ottobottorobotto

Oooof,arkadaş!Yazmayayım dedim ama dayanamadım.Ne bekliyorduk ki acaba?

Yuttuk kırmızı hapı!Hekese "Wellcome to the desert of the real." der,kaçarım.

Not:chucky,ben de senin gibiyim.Ama "Bride of Chucky" olmama az kaldı!


dincelay

eski hayata dönmek diye bir şey yok. artık yeni bir hayatınız var. ilk 3 yıl bebeğe endeksli, sonra sonra daha özgür ama hiç bir zaman eskisi gibi değil. ve yardım almadan olmaz. kimse o tempoya dayanamaz. mutlaka yardım almanızı tavsiye ederim.



merbor

bu konu,bu soru tum bunlar tamamen beni anlatiyor..bebegim henuz 2,5 aylik ve biz henuz yatak odasindan bile tam olarak cikabilmis diiliz...bebegimizin ustune asiri titiyoruz,asiri titizleniyoruz...surekli okuyup soyle yapmaliymisiz boyle yapmaliymisiz diyip duruyoruz..hele de gec ogrendigim biseyse daha once neden okumadim diye bile kendimi sucluyor ,dunyanin en kotu annesi gibi hissediyorum...bi gun diyorumki alissin disariya gecmeye dolasmaya haydi hoppa cikalimm...cikiyoruz bir panik,bir huzursuzluk bir agit dosdogru eve geri donuyoruz cunku biz ondan daha cok korkup panik oluyoruz...sonra diyoruz ki hata ettik daha cok erkendi cikmamaliydik...bebegimizde o gunu huzursuz sonlandiriyor...bi gun diyorumki olmaz oyle sey o daha cok minik ve herseyin zamani var otur evinde gitme biyere..uyku duzeni,beslenme duzeni bozulmasin hicbiseyi degismesin evde huzurluyuz nsilsa tadi da kacmasin..ve cikmiyoruz...zaten bugune kadar 1 kere markete,bi kere alisveris merkezine..bikac kere de babaannesine gittik...hepside dedigim gibi huzursuz noktalandi..bide bizim bebegimizde bi kendini kasip kalma durumu vardi..refluden kaynaklandigi dusunuluyor..epilepsiden suphelendi doktorlar once...1 gece hastanede yattik..kabus gibiydi..heryerinden kan aldilar yavrumun eli ayagi heryeri desildi...o agladikca ben agladim...allah beterinden saklasin ve bidaha yasatmasin kimselere de yasatmasin tabi ama cok korkmustum...sonra hersey temiz cikti epilepsi testine bile gerek duymadilar..hep refluden oldugu dusunuluyor...ki artik buna bende inaniyorum cunku her kasilmadan sonra kusuyor veya tukuruyor...Biz bide bu olayi ve kasilmalari yasadigimiz icin ben daha da pimpirikli oldum...disari cikmak asla istemiyorum cok zor geliyor bana onunla cikmak,onu yoruyormusum gibi geliyor,kimseye birakmak hatta kucaklarina bile vermek istemiyorum...annem ve kayinvalidem de dahil...hala kufore gitmedim,eve cagirdim ama aksilik ya oglumun o gun uyumayasi tuttu ne yaptigimizi anlamadik..aslinda son derece sakin bir bebek,gunduzleri uyumaz pek ama huzursuzda diildir ,reflu sikintisi haricinde...ama ben bu panik halimden nasil kurtulucam bilemiyorum...:((((


mezguashe

Ottobottorobotto :))))



Cevaplamak için Üye ol