Doğum-çocuk sonrası normal hayata geri dönüş

sayna soruyor: 8

selam arkadaşlar,
doğum sonrası eski hayatına ne kadar geri dönebildiniz? tabi tamamiyle bu mümkün değil ama duruma ne kadar zamanda adapte oldunuz? doğum öncesi ve sonrasının iyi ve kötü yanları neler?
ben 36 yaşında ilk bebeğimi 4 ay önce dünyaya getirdim. şuana kadar yaptığım ve sahip olduğum en güzel şey diyebilirim. ancak şöyle bir sorun var: bebiş gece-gündüz aklımda:) şuan çalışmıyorum ve bir müddet daha çalışmıycam. işim çok yoğun çalışmayı gerektirdiğinden bir müddet için böyle bir yolu tercih ettik. şimdiye dek çok yoğun bir şekilde hep çalıştım. şimdi birden hayatımı tek bir kişiye endeksleyip evde oturunca devreler karıştı:) hem durumdan çok memnunum (bebeğimle rahatça ilgilenebiliyorum). hem de bazen kafayı sıyırma noktasına geliyorum.  dışarı çıkmak, başka şeyler de yapmak,sosyalleşmek istiyorum, ama olmuyor. hem imkan yok (burda yalnızım, arkadaşlarımın hepsi izmirde kaldı,ailem orda vs.) evde kalınca da sıkıntıdan yedikçe yiyorum :) doğumda almadığım kilolar şimdi geliyor.tek sosyalleşme alanım nurti kaldı. konuştuğum tek kişi de bebiş ve eşim.eskiden bakımlı ve sosyal bir kadınken şimdi tam tersi oldum. ve işin kötü yanı bu durumdan kurtulmak için bir çaba da harcayamıyorum.
sizler nasıl aştınız doğum sonrası bu psikolojiyi?
belki bir çeşit iç dökme oldu bu yazı ama şuan bu konuda knuşabileceğim sizden başka kimse yok:) fikirlerinizle bana destek olursanız sevinirim...


48 Cevap


sayna

merbor, benim naçizane fikrim sizin bir psikiyatristten profesyonel yardım almanız. bebeğiniz 2.5 aylık olmuş, yenidoğanlıktan çıkmış artık. ama sizin hala devam eden panik haliniz ona da dünyanın güvenilmeyecek bir yer olduğu hissini verir. bir de neden dışarı çıkmasın ki bebecik. ben doğumundan beri çıkarıyorum. ara ara çıkarırken 2-3 aylıktan sonra hergün parka vs. götürmeye başladım. onlarında değişik bişeyler görmeye ihtiyaçları var. amacım sizi daha da panikletmek ya da üzmek değil, lütfen yanlış anlamayın. sadece bu sıkıntıları bebeğinizle birlikte yaşamayın diyorum. doktor konusunda da emziriyorum, nasıl olur falan demeyin. bazen sadece konuşmak da iyi gelir dr ile ya da zaten emziren annelerde de güvenle kullanılan ilaçlar var. sizin ruhsal haliniz direk bebeği etkiliyor .bebeğiniz sağlıkla büyüsün .


tubish36

Ah ne güzell yalnız olmadığımı bilmek:)bende 35 yasında anne oldum uzun ve yogun bı calışma sürecinden sonra.ben tam is değiştirirken hamile kaldım yani hamileliğimin basından beri eveyim ve çalışmıyorum.anne olmak bebeğine ilgilenmek çok güzel ama senelerce çalıştıktan sonra butun gün pijamaya vede tepeden toplanmış saclarla geçirmek ne zormus.ben cokciddi bir lohusalik depresyonu geçirdim Allah'tan iki ay sürdü.iki ay sonra nefes alabildiğimi ve kendisinde dinlenmeye ve bakıma ihtiyacım olduğunu farkettim.depresyonun güzel tarafı habi ağlamamdan vede bişey yiyecek Halim olmadıgından cogu kilom gitmişti.annem çok yardım etti bana.haftada 3gun geldi vede o geldiginde ben kendimi dışarı atıyordum resmen.uzun yürüyüşler yada avm gezileri.gece uykusunda düzene girince anneme bırakıp her hafta eşiyle sinemaya gittik.artik heryere oğlumda gidiyorum.onu dışarı alıştırdım.zorluklari var tabi ama dert etmiyorum. Simdide dış olayımız var. Vede gece uykularımız yine bölünüyor, butun huyu değişti. Sitede kimseyi tanımıyorum:( hiç komşuluk yok burda yada ben beceremedim:(. O yüzden çok sıkıliyorum.nurtiyi 3 hafta önce keşfettim keske daha önce bilseydim.Benim gibi anneler olduğunu bilmek ne güzel .yalnız degilmişiimm


gulenozel

Ben de 32 yasinda anne oldum ilk kez hatta 33 bile denebilir, ve tam bir iskoliktim. Gezmeyi tozmayi da pek severim. Hani her iste bir hayir vardir derler ya, dogum oncesi esim isini kaybetti, ne olucak ne bitecek diye uzuldum elbet ama onun sayesinde kolay gecti hersey. Simdi iyi ki olmus diyorum. Annem yanimdan 15. Gun gitti, kayinvalidem kalmak istedi yardimci olmak icin ben evde insandan daraldigimdan kibarca red ettim ve aonra esimle vurduk kendimizi disari. Hava isinana kadar AVM lere gittik, Emir ya slingde ya arabada; hava isindi kendimizi cayira cimene vurduk, tatile gittik daha Emir 3 aylikken..resmen 3lu balayi yaptik:)) ha birikimlerimiz neredeyse tukendi ama umrumda degil birikim yapilir yine.

Ben zaten sac bas makyaj gibi olaylarla ilgilenmedigimden bakimsizlik derdine dusmedim;) kimse de aman dogumdan sonra salmissin kendini diyemedi zaten ben hep saliktim:)))) simdi 1 ekimde ise baslayacagim, bir yandan emiri burakmak istemiyorum ama bir yandan da yeniden meslegime donecegim icin heyacanliyim.

Hayatta aslinda hersey bir macera...


annevebebisi

Esimin kuzeninin karisi Ingiliz. Persembe gunu ikinci bebegini dogurup, pazar aksami iki cocuguyla dugune gelmisti :)

Bir gun eve yuruyorum, gunlerden persembe.. komsum arabayla yanimdan gecerken selam verdi, araba kullaniyor.. pazartesi gunu ikinci cocugunu dogurmustu.. hayirdir nereye? Buyuk oglani okuldan almata gidiyormus, kucugu evde babayla birakmis :)

Benim yasadigim yerde boyle, doguruyorlar, hastaneden cikinca da once yenidoganla markete ugrayip, eve oyle gidiyorlar :) tam tamina 3 gunluk bebeyle supermarkette dolasan anneler biliyorum..

Benim mottom: herkes yapiyorsa, ben niye yapamayayim? :)

Bebek bu, onun isi aglamak :p ufak ufak alistirmalarla cikabilirsin. Mesela iki uyku arasinda koy arabasina, evin civarinda gez dolas.. 1 hafta her gun.. bir sonraki hafta biraz daha acil :) pratiklik kazanabilmen icin gezmen lazim. Kendini birak, bebeginin temiz ve acik havaya ihtiyaci var.. burda (ingiltere) bazi insanlar napiyor biliyor musun? Daha iyi uyusun diye, kis gunu, 3 derece, 5 derece doinlemiyor, 1 haftalik bebegi sariyor, arabasiyla bahceye koyuyor :) tam 3 saat :)

Kolay gelsin :)



harik

Gülen; şu anki duygularım ne kadar şanslısınız dönebileceğiniz bir işiniz var diyor.
Ha yarın sabah oğlumu kucaklayıp kokladığımda tam tersini düşüneceğimide biliyourm.

Oğlum 4 saattir uyumadı, ben de babasına çemkirdim,bir gecede sen kalk diye... Adam benim uyutamadığım çocuğu 15 dk da uyuttu ve şu anda diğer odada baba oğul sarmaş dolaş uyuyolar.(Bu arada oğlum geceleri 1 kez uyanır emer uyur, ve kendi kendine uyur) Ama bu gece yokk.

Ben de gecenin bu saatinde oturmuş, kendine kocaman bir sandviç yapmış, diğer elinde rezene çayı sinirden kendimi nurtiye vermişim.. Bazen tahammülüm kalmıyor artık, kolay bir çocuk olsada bu süreç insanı yıpratıyor belkide yalnız anne olunca böyle oluyor bilemiyorum.

Yani normal hayata dönebilmek bana şu anki ruh halimle uzak görünüyor. Bazen toparlıyorum kendimi, evet iyi gidiyor oğlunun isteklerini anlıyor ve karşılayabiliyorsun diyorum ama bu seferde kendimi bırakmış yormuş, hint fakiri gibi berduş halde böyle insanlar için çok makul (onların istediği role girmiş,heryere yeterim diyen) bir kadın olmuşum. Sonra da iipin ucu kopuyor işte..
Neyse Allah sağlık versin diyeyim:) koptuğu yerden tutulur toparlanır elbet:)

Gece gece, ne iç döktüm. En başta kendimee sonra da bütün yeni anne olmuşlara, bu sürece alışmaya çalışanlara kolaylıklar diliyorum.
 


ozgelif

İlk üç ay sadece evdeydim. Çocuğu dışarı çıkarmaktan ödüm kopuyordu. Eşim duruma müdahale etti. Bir hafta izin aldı ve tüm itirazlarıma rağmen beni ve bebeği her gün dışarı çıkardı. Sabah erkenden çıkıp gece yarıları eve dönüyorduk. Bir iki gün sinirden eve gidicem diye ağladığımı hatırlıyorum, ama eşim vazgeçmedi,   sonra alıştım :) Baktım ki bebekle çok güzel gezilebiliyor henüz küçük olduğu için yemek derdi filan yok, her koşulda uyuyabiliyor :)

O dönem korkunç bencillik ve saçma sapan bir  haraket tarzı olarak gördüğüm eşimin bu tavrı beni kendime getirdi.

Emin olun bebekle her yere gidilebiliyor; kuaföre, alışverişe,gezmeye :) Çok bunaldığımda hafta sonları ise emzirip, Elifi babaya emanet edip dışarı çıkıyordum. Bu şekilde 3 saat vaktim oluyordu. Çünkü bu aylarda 3 saat acıkmadan durabiliyorlar.Gece bile kız arkadaşlarımla dışarı çıktım.

Benim için babanın yardımı çok oldu. Eşinizle konuşsanız. Hafta sonları ona emanet edip, atsanız kendinizi dışarı???

Ya da alsanız bebişi gitseniz İzmir'e şöyle bi on gün. aileniz eminim rahatlatır sizi :) Sağarsınız sütünüzü,güvenebileceğiniz birine emanet edip şöyle bi on gün kendinize gelirsiniz,

Eminim aileniz hem size hem de bebişe gayet güzel bakar..şımarırsınız biraz :) Bu size en az iki ay yeter bence...


CokBilmis

Sitedeyseniz çıkıp çimenlere uzansanız biraz? Kuaförden daha iyi gelebilir.


MELEKLER

8 aylık kızım için , kullanılmış bebek kıyafetlerinizi verecek bir yeriniz yok ise alabilirim. kargo ücretini karşılarım ..büyük olması sorun değil saklayıp zamnı gelince giydiriyorum.



Cevaplamak için Üye ol