Duygusuz muyum - Hazır mı değilim?

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.

Bu soruyu cevapla

34 Cevap


burcuveduru

bu hislerinizin sebebinin anneniz-babanız-daha önce yaşadıklarınız-vs. olduğunu sanmıyorum. hamilelik döneminde ben de öyle yüce annelik duyguları yaşamadım (ki benimki çok planlı bir hamilelikti, hamile olduğuma çok da mutlu olmuştum öğrenince) hatta kızım doğduktan sonra da baya bir süre "anne oldum, yaşasın, canım yavrum" hisleri geçmedi içimden. şimdi 3. ay biterken kızımın bana gülümsemesini gördükçe, çıkardığı acemi sesleri duydukça içim yeni yeni coşmaya başladı. bence bu durumu sorgulamayın, olayları akışına bırakın. hormonal dengesizlikler sebebiyle birçok hamile, doğum yapmış kadın bunları yaşıyor diye düşünüyorum.


lopikcim

Ben de sizin gibi çok heyecanlı değildim, hatta ilk 2,5 ay nerden girdim bu çıkmaza dedim bolca, sonra sonra( her geçen gün gittikçe artarak-hele konuşmaya başlayınca) artmaya başladı annelik hislerim..Kendinizi sorgulamayın, yaşadıklarınızla ilgili olduğunu hiç sanmıyorum ben de...Bolca uyuyun, gerçi depolanan bir şey değil uyku ama yine de çocuk olduktan sonra uykuya hasret kalacağınız için şimdiden uyuyun:-)))


burcuveduru

o çok konuşanlara burada bir arkadaş "mafya" demiş de; okuyunca çok gülmüştüm. bu tipler daha sonra "daha doğur(a)madın mı mafyası"; "bu çocuk aç mafyası"; "sütün geldi mi mafyası" falan oluyor :)

uyku konuşunda da lopikcim eşimin ayrı bir tezi var. diyor ki doğumdan önce bol bol uyumak yerine; hamileliğin sonlarına doğru 2 saatte bir çalan saat kurup; alışmalıymış ki insan birden noluyo ya olmasınmış :) dediğin gibi zaten uyku depolanmıyor :)


ikicocukannesi

teyzeniz yahut anneanneniz var mı? yakınınızda ya da yorenizde mi?
onlarla konusmak ise yarayabilir belki?

gebelik insanın ruh durumunu etkiliyor, kimi kadın asırı mutluluk halleri ile kimi kadın korku ile kimi kadın bol endise ile geciriyor.

bebek hareketlerini hissetmek bana mucize gelirken; aynı anda gebe kaldıgımız bir arkadasım bir gun soyle demisti mesela: artık yeter! cıksada bebek hem o hem ben rahatlasam. cok bunalmıstı gebe olmaktan. kisiden kisiye degisiyor sanırım.

diger konular icin;

belki bir uzmanla gorusmek yahut dertlesmek yahut yok saymak yahut odak noktasını degistirmek yahut baska turlu basa cıkmak gerekebilir. kendinizi en iyi siz tanırsınız elbet. size en iyi gelecek cozumu diliyorum.

doguma kadar keyifli bir gebelik sureciniz olur ve bebeginizi saglıkla kucagınıza alırsınız insallah,
selamlar.


lopikcim

@durununannesiteyze , eşin akıl verdiği kadar yardımcı da oluyordur umarım:-))



psychomom

 ben de annesini kaybetmiş bi anneyim..bebegını kucagına ldıktan sonra,özellıkle ılk aylarda kendı bebeklıgını merak edıceksın,kafanda sorular dolaşıcak..soru sormak ıstıceksın annene,ama soramıcaksın vs....kımsem yoktu,tek başına baktım hep bebegıme,duşu,hastanesi,bakımı hepsı..hastaneden çıktıgım antek başınaydım,düşün,sadece eşim olabıldıgı kadar yardım etti bıkaç gün..

ama sana tek bişey söyleyebılırım öyle bi güç gelıcek ki,herşeyın üstünden gelıceksın..kendıne güven,annelik çok acaip bişey,insana yapamayacagını düşündüğü şeylerı öyle yaptırıyorki.....


ikicocukannesi

o vakit;

soyle dusunmek ise yarar mı?

belki bu endiseniz yersiz bir endise. belki bebeginizi gordugunuzde, o ilk anlarda mesela inanılmaz bir sekilde iciniz ısıldayacak ve dunyanın en mutlu kadını siz olacaksınız.- ve size bir sey soyleyeyim mi tanıdıgım bircok kadın boyle hissediyor:)-

hasılı; yersiz bir endise olabilir, ben bunu sonra dert edineyim diyebilirsiniz kendinize.

her gebelik her anne adayı her bebek nevi sahsına munhasırdır. ozeldir. diger anne adaylarını bosverelim bence:) siz ozel bir gebesiniz oyle dusunun. bir kızınız olacak hatta belki adını da konusuyorsunuzdur kendi aranızda mesela vs. vs. vs...

yeniden selamlar.


ozgelif

Hiç korkma çoğu anne yaşıyor bunu. Sağlıkla miniği kucağına alınca geçicek, ya da en geç lohusalık dönemin bitince. Belki birden biri belki yavaş yavaş.
Ama mutlaka geçicek, sonrasında da en keyifli dönemi başlıyacak hayatının.
Hem çok iyi bir anne olucaksın, dolu dolu yaşaman gerektiğini biliyorsun çünkü...
Depresyona girmemek için tek bir sebebin olucak ve bu bile yetecek inan (Kendimden biliyorum, hayat anlamsız,her şey boş dediğim anlarda tek bir gülüş yetti...)
Ve inan kendinden miniğe akan duygu selini hissettiğin an kendine inanamayacaksın ve bu seni dünyanın en güçlü kadını yapıcak :)
Sabırla bekle, hiç kızma kendine,suçluluk da duyma. Çünkü şimdilerde hissetmesen de çok değil bir sene içinde fazlasıyla telafi edeceğine inanıyorum :)



Fundaaa

ınsan hamilelik sürecinde çok karmaşık duyqular ıçınde olabılıyor,ben kendi yaşadığımı anlatayım oğluma bilerek isteyerek hamile kaldım hatta hamileliğimde tekme filan attıkca çookk mutlu oluyordum vs.neyse doğuma girdim doğurdum yüzünü gördüm nedense hiç heycanlanmadım,işte kavuştuk diye havalara hoplamadım,oğlumu kucağıma verdiklerinde de boş boş baktım galiba :) :)ama inanın onunla geçirdiğiniz her saniye sizi biraz daha fazla birbirinize bağlayacak,çocuk çok farklı birşey bunu hiçkimse anlatamaz,onunla yaşadıkca ne demek istediğimi anlayacaksınız..şimdiden ben nasıl bir anne olacam diye hiç boşuna kaygılanmayın,bebeğinizle zaman geçirdikce boyuydu,kilosuydu,yemeğiydi,kakasıydı,uykusuydu vs derken onun için çok kaygılanacağınız günler gelecek zaten..sağlıkla kucağınıza alırsınız inş...


Fundaaa

En anormali benim galiba,doğduğu anda hiçbirşey hissetmeyen ...:) :) şimdiden böyle şeyleri kafanıza takmayın, 5-6 ay sonraki duygularınızı dile getirince biz dememişmiydik diyecez :) :)



Cevaplamak için Üye ol