Duygusuz muyum - Hazır mı değilim?

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


34 Cevap


ema

Başınız sağ olsun zor bir durum....bebeğiniz dünyaya geldikten sonra her şey daha farklı olacak....


ayberke

Merak etmeyin yazdıklarıız çok normal bende aynı siizngibiydim.Sonrasında ise insan değişiyor merak etmeyin.duruunannesiteyzeside çok güzel yazmış.


ayberke

suhande bayıldım yazdıklarına:)


kubi

Merhaba, beni de annem çok geç doğurmuş onun menepozuyla benim ergenliğim çakşınca çok çekişmeli bir dönem yaşadık uzun süre sevgili vs durumları da aynı şekilde. sonra üniversite bitti iş güç başladı derken 22 yaşındaydım ve annem kanseroldu 1.5 yıl işi de bıraktım anneme düştüm baktım hep iyileşeceğine inandım son nefesini verene kadar kalkıcak da eve gidicez diye kandırdım kendimi sonra gitti o ben de babamla kalakaldım 8 ay sonra ben evlendim 4.yıl da ilk bebeğim oldu hamilelik süresince 9 ay çalıştım sabahlara kadar hiç öyle ah canım yavrum ay ben hamileyim onu bunu yapmiim durumlarım olmadı annesiz olduğum için artık ana kuzusu değildim ve çok daha oldundum sanırım zaten hiç bir zaman çocuk delisi biri de olmadım ben hamilelikde planlı değildi. etrafımda öyle çok konuşan otorite yapılı insanlar da olmadığı için çocuğumu kendi istediğim gibi üstüne titremeden özgüven sahibi mutlu bir çocuk olarak yetiştirmeye çalışıyorum okuduklarımı kendimce yorumlayıp uygulayarak ve çok memnunum bu durumdan, şimdi 2 çocukluyum halen sevgi pıtırcığı bir anne değilim tarzım değil zaten:) herkes farklı ,sende etrafına takılma süreci en iyi şekilde nasıl istiyorsan öyle değerlendir sonra da beboşunla birlikte keyifli günlerin tadını çıkar :) soğukkanlı olmak herzaman daha iyi loğusalık uyku filan hiç dert değil yaa hepsi hemen geçio sonra nasıldı diye düşünüosun hatırlamıyorsun bile:) 


dinlebeni

kim ne derse desin bence annelikte babalık gibi yaşadıkça yerleşen bir duygu... 2 yıl sonra o karnındaki bıcırık için ölüp biteceksin niye daha erken olmadı ne depresyonum kalırdı ne birşeyim diyeceksin.... etrafımdaki tüm annelerde test ettim onayladım bu hipotezimi :)



delimavi

sana tavsiyem kesinlikle içine kapanma,kendini suçlama zor bir yaşam geçirmişsin,bebeğinle alakalı değil olumsuzlukların sadece duyguların soğumuş biraz bunları eşine sarılarak hayatına bi takım renkler katarak mesela bebek için alışveriş yapın.gez dolaş kendini dinleme hormonlarda değişiyor kolay değil ama kesinlikle yavrunu kucağına aldığın an her tereddütün sona erecek,kokusuna sığınacaksın onun,gülüşü sana hayat verecek iyiki yapmışım iyiki varsın,keşke daha erken yapsaydım diyeceksin.yani o senin için mutlu  anlamlı duygulu bir yaşamın başlangıcı olacak..hayırlısıyla sağlıklı doğum diliyorum sevgiler:))


tiara

bence içinde olduğunuz bu durum annenizin yasını henüz tamamlamamış olmanızla ilgili olabilir. bebekle ilgili duygularınızdan ziyade annenizi anlatış şekliniz bana bunu düşündürdü. elbette burada bir çok kişi kendi durumunu paylaşmış ama herkesin ruhsal durumu yine de özgündür bence. sizin yerinizde olsam bir uzmana annenizin kaybı konusunda danışırdım.


atb

herkes yardımcı olmaya çalışıyor ya, ne güzel, kimse yalnız değil artık... ben nurtiyi yeni doğum yaptığımda, uykusuz gecelerde tanıdım. öncesinde internet alışkanlığım , hele yazışma alışkanlığım hiç yoktu. 
soru yazmaktan da, yazışmaktan da çekinme derim.  çünkü gerçekten paylaştıkça rahatlıyor insan.


baisy

bebek kendini sevdirecek merak etme, bazı zor gecelerde bi tutup atsam gibi bi his de dokunup gecer gecmesiyle birlikte bi vicdan azabı ve bir sevgi seli de gecer ardından, sen yeter ki olumlu ol, olumlu düşün

bebeğini, eşini, kayınvalideni, sokaktan gecen teyzeyi vs suçlama, onlardan ne hissttiğini anlamalarını bekleme, beklentini düşük tut biraz bence herkes bi garip davranacak o dönem sana göre

 ve hayatına biraz da süreç olarak bak, herşey zamanla geride kalıyor, gebelik , uykusuz geceler, gaz sancısı, emekleme, emzirme daha ne olduğunu anlamadan hepsi bitmiş gitmiş oluyor, o yüzden bu dönemin artılarına odaklan,

ilk zamanlar hormonlardan belki ; panter gibi oluyorsun, bebeğini kucağına alsalar kızıyorsun, giydirseler kızıyorsun soysalar kızıyorsun, çok garip bir psikoloji,

bebekler reflex olarak hapşururmuş mesela, ben ablam altını değiştirirken hapşurdu diye gözlerimden ateş saçıyordum, kızcağız çocuğu ellemeye korkar olmuştu.

sen mutlu olursan bebek de mutlu olur bu böyle biline, mutlu ol, kendine iyi bak

ha bir de fırsatın varken kocanla yürüyüşlere çık, pazara markete git, özellikle sinemaya git, film izle kitap oku.. hatta gece hayatına ak su yaz gunlerinde.. bi süre fırsat bulamayabilirsin..


psychomom

 tiara tamamlanmamış yas nedir?ne yapmak lazım tamamlamak için?sanırım bende de aynı durum var.aşamıyorum bazı şeyleri=/



Cevaplamak için Üye ol