Duygusuz muyum - Hazır mı değilim?

nurturia soruyor: 4

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


34 Cevap


ayseuze

sanırım gerçekten herkes bi farklı yaşıyor hamileliği.bende biraz daha garip bi durum var dediğin gibi bi aman benim bebeğim falan değil ama şey gibi hissediyorum, sanki bir hayali arkadaşım varmış gibi.çocuğummuş gibiden çok en can dostummuş gibi.hep benimle, her yere beraber gidiyoruz, güzel bi manzaranın keyfini çıkarıyoruz,bi yemeği çok beğeniyoruz.bebek olarak hayal edemiyorum onu. geçen gece rüyamda gördüm uzun uzun birbirimize bakıyorduk.ama dedim ya arkadaşım gibi.doğduğunda tabiiki bakıma muhtaç olacak, kimbilir ne sorunlar yaşayacağız ama ben sanırım hep en yakın dostum gibi göreceğim onu.tezimle uğraşıyorum mesela, herkes fellik fellik oda takımı falan bakarken ben yeğenimin beşiğini çalışma masamın yanına koyarım o içinde yatarken bende masa lambamla ders çalışırım diye hayal ediyorum:)çalışma masamı da yatak odamıza aldık:)tezimle ilgili bile konuşasım geliyor sasiyle( sasi bebeğimin kısaltması), sen ne düşünüyorsun bu konuda diye:)sanırım benimkide başka bi tür ama herkes farklı işte.hep benim içimde olması herşeyi paylaşıyor olmamız durumu çok hoşuma gidiyor, herkesin dediklerini boşverip kendi kendimize eğleniyoruz:)umarım doğumdan sonrada böyle olur.ben senin yerinde olsam sanırım onunla konuşmayı denerdim.hoşuna gidecektir.nurtiye anlattığın gibi onada anlat, deniz kıyısına falan git, paylaşmak için doğmasını bekleme:)iyi fikirler değildir belki ama bana iyi geliyor.fazladan bir istatistik dersi alıyorum mesela, ve çok uzun sonuna doğru bunalıyorum, sasi tekme atmaya başlıyor hadi ne zaman çıkıcaz diye:)ööyle bi gülümsemeyle ayrılıyorum dersten. dıştan görsen hamilelik huzuru dersin ama aslında içimden geçenler ve gelenler tamamen başka:)sevgi tüm duygulardan ayrı, hala güneşin doğuşunu gördüğünde vay be ne güzel! diyip neşelenebiliyorsak sanırım hala hissedebiliyoruzdur.neyse uzun oldu, bence kızın sana annenin burada olmayışını ilk başlarda biraz hatırlatsa da, sonra en yakın dostun olacak, ve gerçekten iyi olacak:)


mert_mert

konuyu sildiğin için yazdıklarınıda hiç anlamadım neyin acısı neyin zorluğu anlaşılmıyor..yorumlarıdan bir kayıp var ama anlamadım..neden yazılıp sonra silinir veya madem siliceksin neden paylaştın anlam veremem..o yazılanlar boşuna olmuş bir bakıma..


praticus

ben hatırlıyorum az çok yazdıklarını o yüzden yorum yapabilirim.Hemen hemen aynı şeyleri hissettim bende.Ben annem hayatta olmasına rağmen 8 ay tek başıma bilmediğim bi şehirde baktım bebeğime.Lohusalığımda bile 25 gün kalabildi yanımda erken doğdu benimkide.Seni çok iyi anladığımı sanıyorum ve diyorum ki bebeğin büyüyüp artık seni anlamaya başladığında sana yarenlik edecek.Onu hayatına dahil edip yapmak istediklerini onunla yapacaksın.Alışacaksın bu duruma emin ol en azından bizde süreç böyle oldu.Eşim gelince ağlardım biz delimiydik çocuk yaptık diye :)) ama herşey onlar büyüdükçe daha güzel oluyor.


ipekkusgoz

Ben de konuyu okumadığım için tam olarak içeriğini bilmesem de az çok diğer mesajlarınızdan annenizin ölümüyle ilgili olduğunu tahmin ettim. Biraz da çekinerek dün okuduğum bir yazıyı paylaşmak isterim. Umarım acınızı depreştirmez.

http://uzuncorap.com/2012/10/29/anneniz-yokken-anne-olmak/




Cevaplamak için Üye ol