Çalışan Annelere....

melekaydinteker soruyor: 10

Merhaba,

İşe geri döneli 1 hafta oldu. Kızımı çok özlüyorum ve onu da işe götürmek istiyorum :) Benim sorum her akşam geldikten sonra yemeği nasıl yetiştirebildiğiniz... Yani kendimden çok bebeğim için istiyorum her gün yeni bir yemek yapmayı. Ama başarabilecek miyim bilmiyorum. Temizlik konusuna da girersek, nasıl yapıyorsunuz, nasıl yetişiyor bunca iş... Şimdiden teşekkürler :)


11 Cevap


Yenidenanne

İşleri paylaşıyoruz eşimle. Temizlik, yemek konusunda iddialı olmuyorum, olduğu kadar. Temizlik için iki haftada bir gelen bir yardımcım var. Hergün yemek yapmıyorum. Yemeği birkaç günlük olmak üzere akşamları ya da haftasonu pişiriyorum. Taze yemek yapmak güzel tabii, ama benim enerjimi fazla tüketiyor. Enerjiyi beraber zaman geçirmeye ayırmayı tercih ediyorum.


ediluj

Bebeğinize kim bakıyor?Benim bakıcımgenelde kendi evimizde bakıyor,yemek yapması ve günlük ev toparlaması konusunda anlaşmıştık,oğlan çok hareketli olduğundan o uyurken ne kadar yapabilirse..Sizinde kendi evinizde bakıcınız bakıyorsa bebek uyurken en azından yemek yapmasını rica edebilirsiniz,onun çok zamanını almayacaktır,ama siizn için önemli bri zaman kazanılacaktır.Böyle bir şans yoksa ben bebek olmadan önce haftasonundan o haftanın menüsünü kafamda oluşturur ona göre alışveriş yapardım,bazı malzemeleri hazırlar buzluğa atardım.Yoğun günler için buzlukta köftem hazır olurdu hemen pişirmek için.Haftasonndan işleri planlamak çok daha pratik olurdu.
Temizlik konusunda ise çocuklu çalışan bir kadın olduğumu evimin hiçbir zaman eskiden olduğu gibi sürekli derli toplu tertemiz olamayacağımı kabullenmemle evin durumuna katlanabilirliğim arttı.
Zamanla herşey rayına oturacak,daha rahat olacaksınız meraklanmayın..kendinize zaman verin,ben işe başladığım ilk zamanlar bebeğim güvenilir ellerde,bakımı iyi,özellikle onun için de çalıştığımı  düşünerek rahatlamaya çalışırdım:))
sevgilerimle..


meryemmert

bende ramazandan sonra işe başlayacağım. oğlum 7 aylık şimdiden içim sızlıyor. peki bebeğinizle nasıl vakit geçiriyorsunuz ? akşamları kaçta geliyorsunuz? kendinize vakit ayırabiliyormusunuz ?


ediluj

ben aksam 6 gibi evde oluyorum,apartoparr birseyleratıştırıp,tabağımı bile toplamadan,oğlumla ilgilenmeye başlıyorum..babasıda benden birsaat sonra evde oluyor,oyuncakları kitapları ile vakit geçiriyoruz bazen,bazende dışarı alıp çıkarıyoruz,market alışverişimizi beraber yapıyoruz,parka gidiyoruz.Akşamda 9 gibi uyuyor,uyuduktan sonra ev&kocayla ilgilenip kendimede vakit ayırmaya çalışıyorum.Öğle arası iş yerim evime uzak gelemiyorum,bende o vakti kuoför işleri,kendi özel işlerime keyfime ayırdım,böylelikle oğlanın vaktinden çalmamış oluyorum.


hande

benim de ilk haftalarım çok zor geçmişti bebeğim 4 aylıktı üstelik. bizim bakıcıda ev işleriyle ilgilendi. yetiştirdiği kadarıyla, ama bebekken zaten çok uyuyorlar toparlama için zaman çok oluyordu.



melekaydinteker

Tekrar merhaba, yenidenanne; biz de eşimle paylaşsak sanırım daha kolay olur ama o da akşam yorgun oluyor. O miniğimizle ilgilenirken ben masayı hazırlıyorum. Ben bebişimizle ilgilenirken de o topluyor filan. Ama ancak bu kadar. Bu tarz ufak iş bölümleri bizimki, yoksa temizlik konusunda henüz bir yol alabilmiş değilim :))) Taze yemeğimizi de sadece bebeğim için istiyorum, bizim için değil. Ona 1-2 porsiyonluk bile olsa 2 günde bir pişiriyorum.


melekaydinteker

Ediluj merhaba. Bebeğime babaannesi bakıyor. Ama dediğin gibi; sanırım en kolayı hafta sonundan haftanın menüsünü planlamak ve buzluktaki hazır yiyecekler olacak. Hem hafta sonu çalışmadıgım için Ptesi Salı için bize yemek bile hazırlayabilirim (umarım!)... Ama biraz zaman geçtikçe hız kazanırım. Henüz işte 2.haftam ve akşamları saat nasıl bu kadar hızlı 21.00 oluyor anlamıyorum!!! Evde izinliyken herşey daha kolaydı halbuki....  Ama en çok dayanamadığım evin tozlanması ve dağınık görüntüsü. Bebişten dolayı bazen heryer heryerde oluyor ve çıldırasım geliyor. Ama sen de demişsin ya zaman içinde dayanabilirliğim arttı diye. Sabırsızlıkla o günü bekliyorum :)))


zeyzey

sabah 7.15'te evden çıkıp, akşam 7.15'te dönüyorum. eve girer girmez ufaklıkla biraz ilgilenip sonra babasına devrediyor ve sofrayı hazırlıyorum (yemeklerimi önceki günden ayarlıyorum). babası evde yoksa mama sandalyesine oturtup gevezelik ederek işimi görmeye çalışıyorum.
sonra bir sabırtaşı edasıyla oğluma yemeğini yedirmeye çalışıyorum, babamız da yiyor yemeğini o esnada, ben de bir iki lokma atıveriyorum ağzıma.

akşam yemeği bitince nöbet babaya geçiyor :) ben de o arada bulaşıkları-sofrayı toplayıp, fırsat bulursam ertesi günün yemeğini ocağa koyuyorum. yemekleri genellikle 2 günlük pişiriyorum, her akşam yemekle uğraşmamak için. yemek olan akşamlar oğlumla biraz daha ilgilenebiliyorum. (ufaklığın öğle yemeklerini "sebze bombası" olarak tabir edebilirim, ayrıca pişiriyorum)

oğlan saat 10'dan önce uyumuyor. o uyuyunca evi toplamaya girişiyorum, bulaşık makinesinin programı bitmiş oluyor, onu boşaltıyorum. çamaşır yıkadıysam onu asıyorum veya ütü varsa ütü yapıyorum veya yemek sonrasında yemek yapamadıysam yemek yapıyorum. oldu mu saat 11.30? :) hah, işte ondan sonra duş alıp ancak saat 12'den sonra yatıyorum. gece küp gibi uyuyorum. o yüzden gece mesaisi babaya ait. sütünü falan o veriyor.

2 haftada bir (haftada bire çıkarmayı istiyorum) yardımcı geliyor temizliğe. ama tabii arada süpürge+vileda gerekiyor...

oğlumuza annem ve kayınvalidem bakıyor. ama zaten sağlıkları iyi değil, yoruluyorlar diye onlara yemek yaptırmıyorum hiç.

haftasonları da işte n'olsun.. park bahçe gez, alışveriş yap, derle topla derken geçiveriyor.

özel alışverişlerimi vs. haftaiçi öğle tatilinde halletmeye çalışıyorum. kitap-dergileri de serviste işe gidip gelirken okuyabiliyorum.

kendime ayırdığım zaman haftada azami 4-5 saat.
eskiden akşam işten eve gelince sofrayı kurmak bile zulüm gelirdi, çok yorgun hissederdim kendimi. en geç 11'de uyurdum... ama zamanla alışıyor insan.
sadece bazen nefes almak gerekiyor.
biraz bencil olabilmek gerekiyor bazen.

onu da yapamadım daha...

ama alışıyorsunuz, pratikleşiyorsunuz.

karnıyarık vs gibi meşakkatli yemekler yapmıyorsunuz, basit şeyler pişiriyorsunuz. eviniz bal-dök-yala olmuyor ve bunu takmamaya alışıyorsunuz. saçlarınıza fön çekmeden veya ojesiz gezmenin dünyanın sonu olmadığını anlıyorsunuz :) en kötüsü aynaya yakından bakmayı unuttuğunuz için,  çıkan kaş-bıyığınızı birilerinin size söylemesi :)


melekaydinteker

Zeyzey, o kadar güzel yazmıssın ki... benim de şu an yaptıklarım aynı tablo ama henüz daha amatörce. mesela yemek yapamıyorum hala. akşam yemeği yerken bazen saat 9 olmuş oluyor... ama bayıldım! tıpkı bneim yaşadıklarım:) tekrar ediyorum : sen daha pratik ve daha cok işi bir akşama sığdırıyorsun... darısı başıma :))))


ozalp07

çalışan anneleri her zaman takdir ediyorum. hem çalışıp hem ev işi hemde çocuklarıyla daha kaliteli zaman geçiriyorlar. ben çalışmıyorum ama benim de çoğu zaman mutfak falan toplanmıyor sabaha kalıyor. kendimi yatağa zor atıyorum bazen  gece 12 de. allahtan gece fazla uyanmayan bir bebeğim var. bütün gün evde zaten bebekle uğraşmaktan  birde oğlum gibi kucakçıysa doyur, yıka, gezdir, oyun oyna hiç bir işi zaten yapamıyorsunuz. uyuduğu zamn ancak onun yemeği  çamaşırı ütüsü öncelikli oluyor. yorgunluktan bazen bebekle bir şeyler oynayıp öğretmek şöyle dursun sadece oyalıyorum. ama çalışan anneler daha çok özleyip daha kaliteli zaman geçiriyorlar bence. allah hepimizin yardımcısı olsun:) sağlıkla büyüsünler. gerisi boş.



Cevaplamak için Üye ol