2 yas sendromu,herseye hayır demek:(

nilsafak soruyor: 10

bir kaç gündür sorduğum herseye hayır diyor kızım,
yemek yermisin?
-hayır
-banyo yapalım mı
-hayır
-uyuyalım mı?
-hayır
-hayır-hayır
Evet yada hayır diye cevaplayamayacagı sorular sormakta buldum çareyi,yemeğini yermisin yerine kasıkla mı catalla mı yersin,banyo yapalım mı yerine hangi bebeğini bizimle beraber yıkayalım,montunu giyermisin yerine hırka mı giyelim mont mu? vs vs ama yetersiz kalıyo,işine gelmeyenleri duymazdan geliyor,yada lafı değiştiriyor alakasız cevaplar veriyor,fikirsiz kaldım benzer durumda olan yada görmüş gecirmiş olan anneler ne önerirsiniz,ne yapmalı nasıl davranmalı?


15 Cevap


nilsafak

:) ben tersine doğduğu günden beri sorarım,esim dalga gecerdi benimle 2 aylık bebek şimdi cevap verecek sana bekle derdi,iyi mi kötü mü yapıyorum inanın bilemiyorum bazen


nilsafak

selam... bir pedagoga değil ama güvendiğim bir psikiyatriste danıştım,2 yas sendromunu önemsemedi asıl problemin 3 yas civarı benmerkezci dönemde ortaya cıktıgını söyledi,o yüzden bu sendrommudurrr baska bir derdi sıkıntısı mı var bilemiyorum,belkide karakteri böyle ,2 ay kadar önce parka gidelim mi demiştim,gitmiycem dedi,ben ciddiye almadım öyle demesini gittik parka ve hiçbir şeye binmedi,arabadan indirince ağlamaya basladı geri döndük,herseye kendisi karar vermek istiyor ,mümkün mertebe ısrar etmiyorum ,hayır kelimesini kullanmamaya calısıyorum ama hayır dediklerine peki dedikçe gün içindeki hayırları artıyor,alttan alta benle rekabete girer bir havası var,mesela dün sabah kahvaltıda çay içmek istedi ben izin vermedim,annem benden gizli bir yudum içirmiş ,gördüğümü fark edince elini göğsüne doğru sürtüp 'ooohh '' dedi bu oh canıma deysin hareketi,bilemiyorum,naapmalı


nilsafak

soda,ben çok erken ve çok düzgün konuşmusum,telaffuzumda düzgündür,annem bizi uyutmak için basucumuzda radyoyu acarmış sürekli trt fm dinlermişiz,dalga gecerler benimle trt spikeri gibi konuşuyorsun diye,şimdi kızımı konuşmaya tesvik etmek adına böyle davrandım açıkcası sürekli sorular soruyorum ki cevap vermesi gereksin,yerini göstermeden objeler isterim anahtarımı verirmisin,kumandayı getirirmisin gibi gibi ve kalabalık bir ortamda büyüyor sürekli birileriyle iletişimde,tek torun ... böyle bakınca olumsuz bişey yapmışım gibi gelmiyor ,ama bi taraftan da yükleniyormuyum diye düşünüyorum:(


fistikcik

Nilşafak, çok iyi niyetlerle hareket etmişsiniz, sizi anlıyorum. Ama bence yemek yemek, banyo yapmak gibi temel bakım konularında çocuğa "yapalım mı ?" demek hem gerekli değil, hem de böyle "Hayır" deme riskini ortaya çıkarıyor. Bu "Hayır" gerçekten istememe anlamında olsa neyse, ama bu çağdaki çocuk ne deseniz hayır diyecek bir durumda olabiliyor bazen.

Böyle konularda "Yemek yiyelim, banyo yapalım, dışarı çıkalım" diyerek ne yapılması gerekiyorsa yapıyorum. Buradan çocuğun seçme hakkını gaspettiğim sonucu çıkmasın. Kendisi, neyi ve ne kadar yemek isterse onu yiyor. Yemek istemediği zaman zaten bunu türlü şekillerde anlatıyor. O zaman "Yemek istemiyorsun anlaşılan" diyerek masadan kaldırıyorum. Ya da uyumaya gittiğimizde uykusunun olmadığı her halinden belliyse zorlamıyorum.


nilsafak

yazılanları okuyunca bizim ev biraz fazla demokratik geldi gözüme:/,sanırım rahmetli özal'ın dediği gibi demokrasilerde tartısmak vardır,siz tartısın biz kararımızı verdik :) demeliyim birazcık ,ve asıl problem benim çok yumuşak yüzlü davranmam,haklısınız en azından temel konuları şimdilikte olsa tartısmaya acık hale getirmemeliyim,sorunumuz bu ayırımı yapmamış olmam...
Bunun haricinde yolda tepindiğinde,markette şeker çikolataya saldırdıgında yani dediğini yaptırmasının mümkün olmadıgı yerlerde avaz avaz ağlasa da sabit bir ses tonuyla bir kez anlatıyorum istediği şeyin mümkün olmadıgını,beni öyle konuşur görünce ''eminim şimdiliktir'' ama inatlasmıyor,konuyu kapatıyor,böyle düşününce, sanırım evdede birazcık ipleri sıkı tutmak gerek,
of hamileyken ne kolaydı hersey, yemezse ısrar etmiycektim acıkınca mecburen yiyecekti hırkasını giymezse bedelini ödeyecekti ,şeker,tuz bilmem ne zinhar verilmeyecek,sallanmayacaktı şimdilerde gülsem mi ağlasam mı bilmiyorum o hallerime,tükürdüğümü yaladıklarım listeme hergün yenileri ekleniyor,cevaplar için çok teşekkürler..



sunny

bizimki de aynı. genelde hayır yapmicam giymicem yemicem çıkmicam sürekli bu lafları duyuyorum. mesela kot pantolon mu giydiricem direkt itiraz edeceğini bildiğimden önce eşofman çıkarıyorum dolaptan bunu giyelim diyorum hemen itiraz, peki o zaman kota ne dersin diyorum tamam diyor :) bazen de hiçbirşey soruyorum bu bir görevmiş gibi yapıyoruz birlikte. yani orada bir karar vermesi gerektiğini düşünmediğinden itiraz da gelmiyor.


nilsafak

sunny 3-4 gün öncesine kadar böyle sorgulamıyordu pantolonunu giyelimmi diyince gelip bekliyordu,yemek yiyelim mi diyince sandalyesine gidiyordu,sanki bir anda bi el dokundu çocuğa anlayamıyorum,bu sabah o öyle istedi diye çay kasıgıyla omlet yedik..


fistikcik

18 aylık olmamıza şurada birkaç hafta kalmış, korkmaya başladım desem :)


neretva

Al benden de o kadar Fıstıkçık. Resmen tırsıyorum. Neyse cambazlıkla geçireceğiz bu dönemi. Aslında ilkokul dönemindeki sorunlarla karşılaştırınca bunlar kolay gelecek ileride. Aynen şu anda 2-3 aylık bebelerle uğraşmanın gözümüze göreceli kolay görünmesi gibi.

Ben çocuğa söz hakkı tanınması ama bizim de lider olmamız gerektiğine inanıyorum. Çocuk o zaman daha güvende hissediyor kendini. Bizim için ilk günden beri uyku/yemek/banyo zamanıdır. Bu zamanlardaki seçimler ona ait ama. Banyosunda ördek mi ister balık mı, ekmek mi yiyecek yoğurt mu vs. Yalnız kız çocuklarının dil gelişimlerinin ileride olması da burada etkili. Bunun dışında Nilşafak, çocukla sürekli konuşmak, ona sorular sormak çok güzel bir alışkanlık, bir kere onu birey olarak kabul etmek demek. Belki biraz da bu yüzden seçimlerini dile getirmeye başlamış. Zor ama aynı zamanda sevindirici bir gelişme. Hepimize kolay gelsin.


nilsafak

Ah fıstıkçık kokunun ecele faydası yok:) Şaka bir yana ben aslında sendrom kelimesini ürkütücü buluyorum,fiziki bir rahatsızlığı yoksa,sevgi içinde büyüyor,taleplerine yanıt veriliyor,ilgi gösteriliyorsa (çok ekstra kuduruklar hariç:) çocuklar öyle seylere takılmadan büyüyorlar,benim bu konudaki düşüncem problem kızımda değil,onu anlayamadıgım için bende,çocuklar aslında cok net, neyi isteyip neyi istemediklerini kırmızı kalemle yazıyorlar,belki biz alışkanlıklarımızdan vazgecemediğimiz için onları anlasakta anlamazdan geliyoruz,işler sarpa sarıyor..
Neretva cok haklı cambazlık gerekiyor,çünkü kafaları zehir gibi çalışıyor ağzımızdan cıkan her kelime kayıt altında,bir yakınım bebeğini sütten kesmek istediğini anlatırken bunu duyan 3 yasındaki oğlu bıçakla bebeğin boğazını kesmek istemiş,sebebi,çocuğu sütten kesmek için anneye yardım etmek:(,bir diğeri seni yerim diyen dedeyle yalnız kalmıyor:),kırmızı meyveleri kız meyvesi diye yemeyen de benim yeğenim:))
Zor zamanlar geciriyoruz,kızım içinde benim içinde yeni bir dünya,birbirimizi tanımaya yeni yeni başlıyoruz o bana 'ben sen değilim,kendine benzetme beni diyor,haklı,eski bebeklik günleri değil,artık onunda tercihleri var saygı duymak gerekli,hata yaptığında karakterine değil olaya tepki vermek gerekli böyle düşünüyorum,ama ipleri biraz sıkmam da gerekli tam denge oyunu,hata yapmaktan korkuyorum,ama Allah kısmet ederde görürsem büyüyecek kızım bu günleri bende birilerine gülerek anlatıcam..



Cevaplamak için Üye ol