eşle ilgili sorunlar...

snyrk89 soruyor: 10

 


17 Cevap


baisy

kendi ailenden bahsetmemişsin, onlarla görüşme sıklığınız nasıl?
bence çocuğun ilgini az bulması mümkün değil, o zaten seni ister, sen herkesten farklısın onun için, bırak sevsinler, çocuğun da sevilsin, ama temizlik,banyo alt açma karın doyurma ve uyutma eylemlerini mümkün olduğunca sen yap ki asıl onun ihtiyaçlarını giderenin sen olduğunu unutmasın, 3 yaşına kadar temel ihtiyaçlarının giderilmesi, birlikte oyun oynamaktan çok daha önemli diye okumuştum.. paylaşmayı ilk zamanlar ben de hiç istemiyordum, biri yaklaşsa çizgi filmlerdeki gibi pençelerim çıkıyor gibi hissediyordum, (insanları tırmalamak filan:) geliyordu içimden) zamanla geçiyor, çocuğunun emin ellerde olduğunu bilince kendine ayırdığın vaktin kıymetini biliyorsun( çok uzun zaman aralıklarından bahsetmiyorum, o kadar ben de dayanamam) ilk iki ay kv bendeydi, çocuk acıktığında düve, ya da inek muamelesi yapıp (bu kelimeleri kullanarak) çocuğu bana uzatıyordu, öyle zoruma gidiyordu ki.. çok iyi anlıyorum seni ama artık büyütmüşsün meleğini.. çok takılmamaya gerilmemeye çalış.. sen de eşinle dışarı çık elele dolaş zaman geçir.. ben iki bucuk aylık evliyken kv gelmişti yanıma o yanımdayken ögrendim hatta hamile kaldığımı.. beraber kaldığınız zamanlarda çocukla sen ilgilen, o ev işlerine yardım etsin.. bebeğin bakımını senin üstlenmen çok önemli.. toparlayamadım, sonra devam ederim ben de çok dertliyim aslında da kelin ilacı olsa..


sPetek

Canım eşinle bu düşüncelerini hiç paylaştınmı? Eşine anlattınmı bu sıklığın senin özel hayatında yarattığı stresi? Eşinin düşünceleri neler? Ayrıca senin annen ve baban geliyormu, kalıyormu veya ne sıklıkta görüşüyorsunuz?

Hamilelik kolay değil birde hormonal değişimler bazen bazı insanlarda depresyona da itebiliyor özellikle lohusalık dönemi bundan da zor bana göre... Eğer bir insan şöyle "OHH" diye bir nefes alma imkanı bulamayınca aradan aylar dahi geçse bu durumdan kurtulmak pek de kolay olmayabiliyor. Bu durumundan çıkmak için eşinin de büyük bir katkısı ve sorumluluğu olmalı...

Bunun haricinde sen hiç dert etme.. bebişin senden asla vazgeçmez! Kim ne kadar onu severse sevsin.. o senin kokuna, senin sesine.. senin herşeyine muhtaç! Bir kere aranızda dünyada eşi benzeri bulunmayan ve kimsenin sağlayamayacağı bir bağ var, bunu da unutma ve gönlünü ferah tutmaya bebeğinle güzel vakitler geçirmeye bak.

Senin yaşadığın bu stres ve kıskançlık sadece seni değil .. ilerde çoçuğunu da etkileyebilir..


aysetuna

valla zor bi durum. onların da torunları ve anladığım kadarıyla çok düşkünler. yapacak pek birşey yok. ama içini ferah tut. o senin evladın. ve kimse senin kadar sevemez. o da kimseyi senin kadar sevmeyecek merak etme. hatta bunu avantaja çevir.. eşinle çık, gez.. alışverişe git.. dinlen... inan bunlar da sana çok iyi gelecek..
ama birlikte yaşamak meselesine gelince burda dursunlar.. herkesin evi kendine. asla ve asla evine müdahale edilmesine izin verme. misafir muamelesi yap onlara. size ev alacaklarsa da sizin eviniz olacak o. bir sınır çiz ve geçmelerine izin verme. eşinle kötü olmak pahasına bu tavrı koy.. sonra herşey için geç olabilir.
ben de aşırı ilgisizliğinden çok çektim eşmin ailesinin. 1 saatlik yol. cuma doğum yaptım cumartesi akşamı geldi görmeye kadın torununu. dedesi 2 ay sonra geldi.. ne bi iğne alırlar. ne görmeye gelirler. ama telefonda ağlar özledim diye. öyle numaracıdır kendisi.
gerçi bu durum benim işime geliyor. asla görmek istemiyorum hiçbirisini..
gördüğün gibi herkesin derdi var farklı farklı.
:))




ozgu_naz

aslında bebeğiniz için iyi bir durum bu.sevgi görüyor olması gelişimi içim çok önemli.kimseyi annesinin yerine koyması mümkün değil ki. en çok size ihtiyacı var ve en çok sizden sevgi görüyor olmalı. benim kızım her gece yan komşumuzda en az 1 saat kalır. almaya gitsem kapıyı yüzüme kapıyor cadı gelmemek için:) hoşuma gidiyor çünkü kızım çok mutlu zamanlar geçiriyor oraya gittiğinde. doğru insanlar sevdiği sürece endişe etmeyin.


heroina

kızının böyle sevilmesi aslında iyi bir durum amasenin psikojin de anlasılmayacak bir şey değil söyle düşün kızın kalabalık bir ailede sevilen bir cocuk olarak büyüyecek bu gercekten sosyal olması için önemli bence.. sakın üzülme hiçbir bebek anne kokusunu unutmaz hiçbir şeye de değişmez biraz daha büyüsün göreceksin aglayınca kimseyi istemiyor sadece anneyi istiyor olacak ayrıca çalışmak durumunda olan bebekler annelerini günde sadece birkaç saat görebiliyor ama hiçbir zaman unutmuyor
sanki bu bebeğini herkesten sakınman eşinin tavırları sonucunda ortaya çıkıyor gibi o seni ailesi konusunda anlayışla karşılamıyor sende yalnız kaldıgını düşünüp tek varlıgın bebeğini paylaşmak istemiyorsun çok benzer şeyleri hepimiz yaşıyoruz 2 ay öncesine kadar bnede kv ile yaşıyordum şimdi gitti ama bende psikolojik sorunlar bıraktı ayrıca evliliğimiz de artık sorunlar var...evinize değil de aynı siteye taşınması daha iyi bir durum sanki böylece sizde kalma sorunu kalmaz hem de herkesin dediği gibi eşinle başbasa birşeyler paylasmak için fırsat olur.. böyle hissederken nasıl bırakırım diyedüşünebilirsin ama gercekten iyi geliyor emin ol bebişin biraz daha büyüsün bu durumdan faydalanmaya bak....



jildando

bence bebeğinizin sizden uzaklaşması konusunda boşuna endişe ediyorsunuz. Annesiniz tabi ki en çok sizi sevecek.
Size tavırları ne tam olarak anlamadım ama bebeğe tavırları aslında ne güzel. Düşünsenize onu sizin kadar çok seven ne kadar çok insan var etrafında, kendi çocukları gibi seviyorlar.
Daha altı ay olmuş bebek sahibi olalı, görürsünüz gün gelecek birileri bebeğinizle ilgilense de kendime zaman ayırsam, rahat rahat yemek yapsam bile diyeceksiniz. Şimdiden tavır koyup uzaklaştırırsanız gün gelip ihtiyaç duyduğunuzda bunu talep edemeyebilirsiniz.
İlk aylar, hele ki ilk torunsa tüm aile için çok büyük bir heyecan olur. zamanla zaten azalacaktır ilgileri, torunları/yeğenleri olmuş, onlarında bir sürü hayali vardır şunu, bunu yaparız diye.

Sizin için hoş olmayabilir ama bebeğiniz için güzel bir durum bu, bir türlü faydalanın bence.

aynı evde olmak ayrı bir konu, bir türlü eşinizle konuşup bu sorunu çözmeniz yerinde olur tabi. Sonuçta aslında yeni evlisiniz, sizde bir ailesiniz. Hastalanırlar vs. size ihtiyaçları olur o zaman tabiki destek olırsunuz ama, herkes kendi ayakları üzerinde durabilirken, herkes kendi düzeninde kalmalı.


heroina

Ahh cseni ne kadar iyi anlıyorum anlatamam bu erkekler evlenince anneye düşkünlüğü artıyor ana kuzusu oluyorlar birden
benim burda sana önerim eziyet etme kendine fazla kurma bazı olayları sen mutsuz oldukca mutsuzlugun bebeğine de yansıyor unutma eşine derdini anlatmaya çalış anlamıyor mu boşver kendi kaybeder bak yakınına tasınmasıyla alakalı kendi içinde sorunu çözmüşsün tasınsınlar senin evinde kalmasındansa herkesin kapısı ayrı olsun biraz büyüyünce de bırakır kızını onlara kendine vakit ayırırsın emin ol ki iyi gelecek unutma kızının bir tane annesi var o da sensin bunu kimse değiştiremez biraz sabret bak kızın büyüsün senin ben büyük dert ortagın olacak... 


silky

Bana esinizin ailesi size yardımcı olmaya calisiyorlar gibi geldi. Torunlarina cok duskun bir dede ve babaanne anladıgım kadarı ile. Bence bu durumun kolaylıklarının tadını cıkarmaya calısın. Bizde annemlere kızımı gormedikleri gunlerde aksam tum yaptıklarını tek tek anlatırız. Bunu duymak onları mutlu eder, torunlarına duydukları ozlemi azaltir. Bakıs acınızı degistirerek icinde bulundugunuz durumun olumlu yanlarını gorebilirseniz sizde daha rahat edersiniz.
Bebeginizin sizden uzaklasması mumkun degil, merak etmeyin. Ben butun gun calisiyorum, ayrica is icin bazen 3-4 gece suren is seyahatlerini de cıkmak zorunda kalıyorum. Ama kızımın bana duskunlugunde bir azalma olmuyor, ben evde isem kimsenin yanına gitmek istemiyor.
Size kolaylıklar dilerim.


CokBilmis

Kayınvalidemi de kayınpederimi de çok severdim. Keşke sağ olsalardı da beraber yaşasaydık. Zaten sağlıklarında haftanın en az 3 gününü beraber geçirirdik.

Ama öte yandan, adım gibi eminim ki kızımın ilk 1 yılında kesin ben de senin gibi hissedecek, onlara diş bileyecektim.

Yeni evlisin, sanırım gençsin, sanırım kadın-erkek ilişkileri konusunda tecrübesizsin, sanırım eşinle evlilik öncesi kısa bir süre geçirmişsin, yeni doğum yapmışsın ve ne mutlu sana ki bebeğine bağlanabilen bir anne olmuşsun... Hepsi de ayrı zorluk yaşatıyor.

"Zamanla geçecek, her şey yoluna girecek" gibi antipatik bir cevap vermek zorundayım :) Ama inan böyle olacak...

Ayrıca belirtmeden geçemedim: Kızın çok çok şanslı. Benim kızımın halası da çok düşkün kızıma. Kızım da yengesinin hastası, yengem diyor başka da bir şey demiyor :) Ben mutlu oluyorum şahsen. O kadar çok seviliyor ki! Sevilmekten zarar gelmez insana.


Nicomedia

Allah sabır versin



Cevaplamak için Üye ol