çok sinirli!!!

duygucannn soruyor: 5

  Oğlum çok aşırı sinirli. Kızma, bağırma, hatta elini ısırma gibi aşırı tepkiler veriyor sık sık. Yapmak istediği bir şeyi engellediğimizde ya da bir şeyi başaramadığında aşırı sinirleniyor, kendini atıyor, bağırıyor, elini ya da başka nesneleri ısırıyor. Ne yapacağımı şaşırdım, huy olarak kalmasından endişe ediyorum. Ne yapmalıyım, nasıl davranmalıyım? 


5 Cevap


nilsafak

Böyle tepkiler vermesini gerektirecek pozisyonları azaltmaya calıssanız,mesela engel olmanızı gerektirecek şeyler gercekten engel olunması gereken şeyler mi kendine yada baska birine fizik bir zararı dokunacak mı yoksa o an koşullar el vermediği için mi engel oluyorsunuz bunları iyice ayırt edip fazla engel koymadan günü tamamlamaya calıssanız ne kadar cok hayır dersek o kadar cok ters tepki anlamına geliyor çünkü,birde konuşamamak anlasılamama hissi o aylarda gerilim sebebi baslı basına bence ,derdini anladıgınıza onu inandırabiliyormusunuz,atıyorum üstüyle suyun altına mı girmek istedi,ordan uzaklastırmadan önce yapmak istediği şeyi anladıgınızı belirtip mesela'giysilerinle suyun altına girmek istiyorsun bunu anlıyorum-ama- bunu su an yapamayız,onun yerine şunu yapabiliriz' gibi bir alternatif sunarak yada vuruyorsa vurmuyoruz cici yapıyoruz,öpüyoruz,okşuyoruz gibi alternatif bi hareket sunarak çözüm yoluna gecseniz...
Henüz çok küçük hırcınlığın sebeplerinden birininde doğru tepkiyi bulamamaktan kaynaklandıgını düşünüyorum kriz anlarında siz sakin kalırsanız ısırmasına asırı öfkeli yada gülerek tepkiler vermezseniz bi süre sonra bunlrı bırakacatır


duygucannn

Çok sıkan, engelleyen bir anne-baba değiliz. Hatta babası kendi kontrolü dahilinde bir çok alana ulaşmasına, nesneleri tanımasına, farklı alanlarda oynamasına izin verir. Böyle alıştırmasının ceremesini çekiyor bile olabiliriz. Engellemeye kalkınca aşırı tepki vermesi bu yüzden mi acaba? 

  Derdini anladığımı ifade etmeyi deneyeyim. Bunu pek yapmıyorum galiba. Başka bir alternatif sununca ya da dikkatini dağıtınca siniri geçiyor. Bunu yapıyorum genelde. Ya da "cici yapma, öpme" bunları anlatmya çalışıyorum, gösteriyorum. Cici yapınca, sevince mutlu olduğumu, vurunca, ısırınca canım yandığını, üzüldüğümü anlatmaya çalışıyorum( yüz ifademle ya da sözel olarak) ama beceremiyorum galiba :( 
 Sinirlendiğinde ona belli etmek istemiyorum, gülmüyorum ya da kızmıyorum ama geriliyorum ister istemez.Acaba hissediyor mudur :S Hep böyle sinirli, huysuz, istediği olmadığında ortalığı yıkan bir çocuk olmasından korkuyorum :( bu da beni biraz üzüyor, geriyor :S
 tavsiyelerinizi dikkate alacağım, teşekkürler...


hgulpinar

Biz de aynı sorunu yaşıyoruz şu günlerde,ne yapabilirim diye gezinirken en üstte sizin sorunuzu gördüm. Söylediklerinizi aynen yaşıyoruz,acaba diş mi çıkarıyor diyoruz eşimle.çok sakin bir kızım vardı son bir haftadır tanıyamıyorum onu. Bizimkinin gece uykuları da berbat,zombi gibiyim.nolur birilerii çıkıp geçecek bizimkilerde böyleydi desin.mahallenin en mutlu yumurcağı kitabını altını çize çize okuma zaömanı geldi sanırım,bizimkiler bebeklikten çıkmak üzere zira.


nilsafak

Eşinizin tavrıyla ilgili olarak endişelenmeyin,henüz o tarz şımarıklıklar için çok küçük ,elimdeki tek bir çocukla ahkam kesmek istemem ama bence derdi kendini ifade edemiyor olmasıyla ilgili,verdiğiniz ufacık bir tavizin arkasını getirmek istemesi bir sonraki aşama ki onu ben su an yasıyorum kök söktürüyor:),henüz basınıza gelmemiş bi şey için endişelenip keyfinizi kacırmayın;))
Sizin tutumunuz her koşulda aynı olursa şimdi hayır dediğiniz bi şeye 2 saat sonra pes edip evet demeyecekseniz,tutarlı tavrınızı gün içinde her an sürdürebilecekseniz bu tarz davranışlar yerlesmez,ara ara çocuğunuz şansını denemiş olur sadece ,üzülmeyin gerilmeyin ben çok abartılı tepkiler olmadıkça (bağırmak,tepinmek,cinnet gecirmek vb :) )  kızdıgımı biraz hissetmesinde bi sakınca görmüyorum neticede insanız ve kızgınlıkta mutluluk gibi yasamın içinde olan bi his ,geriliminizi zaten hissediyodur,anlamlandıramadıgı bi gerilimdense,sebebini bildiği bi kızgınlık daha yerinde geliyor bana


duygucannn

 Evet kendini ifade edmediği için olabilir. Onu anladığımı anlatmalıyım ona :) ben acaba babası bu kadar müsamahakar davrandığı için engellenmeyi kabul edemiyor mu diye düşündüm. Çünkü daha küçükkken biz nereye yönlendirirsek oraya gidiyordu ama artık hareket kabiliyeti iyice arttı, tehlikeli davranış da beraberinde çoğaldı. Acaba bize az gelse de bu engellemeler, ona eskiye göre fazla mı geliyor ? 

Kararlı olmak en doğrusu evet, tutumumu bozmadan, sakince anlatmaya-öğretmeye devam etmeliyim ama bazen o kadar zor oluyor ki bu. Hele bir de işten yorulup geldiysen ve bir parça da hastaysan :S
 Gerçekten kızdığımı, istemedğim bir davranışı  yapmak üzere olduğunu farkediyor ama ısrarla yapmaya devam ediyor. prize elini sokmak istiyor mesela. durduruyorum hayır tehlikeli cıs şu bu diyorum. sonra bana bakarak tekrar yöneliyor oraya. ordan alıp uzaklaştırınca da basıyor çığlığı, kendini atıyor, ısırıyor vs. 
 Gerçekten zormuş evlat yetiştirmek. Okulda 20 kişilik sınıfta anca bu kadar yoruluyorum :S 
  
hgulpinar dişi de zorluyor onu, farkındayım, ama oğlum oldum olası bana sinirli gelirdi. daha küçükken bile hissettirirdi. sinirli diye diye öyle yaptım çocuğu :) Gece uykularımız bizim de berbat. bir de hastayız bugünlerde :( of off...



Cevaplamak için Üye ol