Kardeşi Olacağını Nasıl Anlatmalıyım?

ColukluCocuklu soruyor: 8

Kızım şuan 20 aylık ve 31 haftalık hamileyim. Bugüne kadar kızıma kardeşten hiç bahsetmedim, daha önce araştırdığım kadarıyla bu kadar küçükken söylemenin pek yerinde olmayacağı çünkü henüz zaman kavramını algılayamadıkları için beklentilerinin gerçekleşmemesinden dolayı üzülecekleri vs. türünde bir şeyler okumuştum.

Kızım herşeyi anlayıp algılıyor şuan ve bebekleri, çocukları inanılmaz seviyor oldukça arkadaş canlısı. Şimdi benim sorum şu, buna yakın bir tecrübe yaşayan anneler sizce kızıma kardeş geleceğini şimdiden anlatmalı mıyım ve eğer evetse nasıl anlatmalıyım? Eğer hiç anlatmazsam da bir gün sana kardeş gelecek diye doğuma gidip kucağımda bebekle geldiğimde bu durumu nasıl kabullenir, normal karşılar mı? Bu konuda kafam oldukça karışık.

Bu soruyu cevapla

8 Cevap


ozlemdevrim

Bence anlatman gerekir..Barış 17.5 aylıkken kardeşi oldu..Ben ona hep anlattım, ne kadarını anladı bilmiyorum tabi ki..Arasıra Pepee yi seyreder..Bebe yi de biliyor tabi.."Bizim de bebe miz olacak annecim" şekline karnımı okşadık beraber..:)


fistikcik

Mutlaka anlatmalısınız. Okuduklarınızın bana kalırsa sadece bir kısmını hatırlıyorsunuz. Evet küçük çocuklarda zaman kavramı tam anlamıyla oturmamıştır. Ama bu sebeple kardeşi olacağını söylemekten kaçınılmamalıdır. Düşük tehdidi süresi (ilk 3 ay) atlatıldıktan sonra kardeşi olacağı çocuğa söylenmeli, doğum zamanını ise anlayabileceği şekilde (Ağaçlar yapraklarını dökünce, güneş sıcak olunca, kar yağınca gibi...) anlatmalıdır. Hiçbir şey söylemezseniz ve kucağınızda sizi bebekle görürse elbette buna çok şaşırır. İngilizce okuyabiliyorsanız Babycenter'da bununla ilgili çok iyi makaleler var.
http://www.babycenter.com/0_when-and-how-to-tell-your-2-year-old-youre-pregnant_3636421.bc


CokBilmis

Ben hamile değilim. Kızım 30 aylık. 2. bebeği düşünmeye başladım ve şimdiden kızıma anlatıyorum olacakları :) Çok net anlıyor.

"Benim de karnım büyüyecek. Benim karnımda da bebek olacak" diyor. "Benim de kardeşim olsun anne." diyor. Paylaşamadığı tek şey meme. "Kardeşin olunca o da anne memesi isteyecek" diyorum. Biraz o konuda tereddütü var :) Ama inanılmaz istekli, hevesli...

Bence sizin kız da anlayacak çağa gelmiş. Sizin de 2 ayınız kalmış hayırlısıyla. 2 ay bence ideal bir süre. Yavş yava kardeş fikrine alışır. Hem bebek karnınızda oynarken kızınıza hiç elletmediniz mi? Ben olsam dayanamazdım :) Böyle bir fırsat kaçar mı yahu? :)

Ayrıca bir yabancı kızınıza "Eee, kardeşin olacakmış. Abla olacaksın yakında, pabucun dama atılacak" filan gibi münasebetsiz bir söz söyleyip ağzından kaçırsa, daha kötü olur bence. Sizden duyması daha iyi.


jildando

benim de iki çocuğumun arasında 29 ay fark var. Kısknaçlık konusunda bugüne kadar pek sorun yaşamadım, büyük kızım oldukça anlayışlı bir çocuk ve abla olma fikrini bile seviyor, onunda faydası oldu tabi.
Daha önce bu konuda benzer bir soruya uzun uzun nasıl bir süreç izlediğimi yazmıştım, aşağıya tekrar kopyalıyorum.


- Hamilelikte ve bebek dogduktan sonra en dikkat ettiğim bebeği hiç bir şeye mazaret etmemekti. Mesela parka gittiğimizde aslında bebek acıktığı için donmemiz gerekirken bunu ona soylemezdim gec oldu donmeliyiz falan derdim, bebeğin lafını etmezdim.

- Hamilelikte sürekli koca göbeğimden kardesinin çıkacağını ve o çıkınca daha rahat boğuasacağımızı soylerdim, boylece bir an once doğsun isterdi.

- Bebek karnımda iyice sekillenince ultrasona giderken onuda goturdum, , bizim doktor 4 boyutlu deniyor sanırsam, renkli gosteren bir aletle bakıyor,ordaki hemşire bebeği bir de Maya ya benzetince çok sevindi.

-Ben normal doğum yaptım o yuzden ne zaman hastaneye gideceğim belli değildi, ama ozellikle gece gelirde o uyurken gidersem diye sık sık hastane cantasını gosterip, eğer uyandığında yanında anneannesi varsa ve çantada yoksa bilki ben doguma gittim diye anlatırdım, doguma oglen saatinde gittim, beni ugurlarken cantayı unutma diyordu.

-bebek dogduktan sonra geldi, beni ve bebegi gordu ve sonrada eve dondu, eşim onunla evde kaldı. Ertesi gunu gene beni ziyaret etti, sonra da eve dondum,yani beni gormedigi gun olmadı.

- Okudugum kitapta hastaneye kiminle geldiyse onunla donsun deniyordu , gene eve donerken ya o da hastaneye gelsin ve beraber donun ya da siz eve girerken bebek kucagınızda olmasın kollarınız onun için boş olsun diye yazıyordu. Beni evde karşıladı, bebek zaten uyuyordu ana kucağında o arkadan geldi, ben onden girip ilk iş onu kucakladım.

-ilk zamanlar bebek uyudugu zaman mutlaka onunla oynuyordum, boylece sessiz kalıp bebek uyursa tum vaktimi ona vereceğimi biliyordu ve bebegi uyandırmaya çalışmıyordu.

- Şimdi de daha cok oyuncak kavgası yaşıyoruz, ve ben oyuncak once kimdeyse onu koruyorum, hiç bir zaman sen ablasın o kucuk istedimi vermelisin demiyorum,

- Sık sık Mete buyuyunce ne kadar guzel bir oyun arkadası olacağını ve birlikte cok egleneceğini soyluyorum, nitekim şimdi şimdi yatakta boğuşmaya, beraber az cok oynamaya basladılar, artık onunla oynayabiliyor diye cok mutlu.

-dogumda bizde oyuncak aldık, hatta beraber dolaşırız deyip ona da kucuk bir puset hediye ettik, uzun sure içine bebeğini koyup şarkı soyleye soyleye dolaştırırdı.

- Bebegi yıkarken altını degistirirken ve alışverişini yaparken hep yardım etti, şimdi bile ne zaman birşey almaya gitsek bunu da Mete ye alalım diye getiriyor birşeyler.

- Evde de bebege degil kızıma yeni oda yaptık, hatta o yokken odasını susleyip son haline getirip ona da supriz yaptık, o surat ifadesini hala unutamam:) eski odasını kardesine bırakması bir saniye surdu diyebilirim.

Biraz uzun oldu, aslında kısacası onu surecin bir parcası yapmak ve yeni bebek geldi annem artık benle daha az ilgileniyor hissi yaratmamak onemli cok.



CokBilmis

Yazdıklarınıza bayıldım. İkinci bebeğim için hepsini uygulayacağım :)


ColukluCocuklu

Hepinize çok teşekkür ederim. fıstıkçık babycenter'ı da okudum güzel anlatılmış. Çokbilmiş ne zaman sizli bizli oldun bu kızının delisi anneyle;) Yalnız kızım hiçbir zaman karnımı okşayacak kadar hazır gelmedi bana, beklenti içine girmesin diye bu kadar geciktirdim ama baktım ki epey de bir geçmiş. Şimdi yavaş yavaş başlıyorum söylemeye ama hala karnımda bir bebek olduğu fikrini algılamıyor bence, karnımla pek ilgili değil de dışarı fırlayan göbek deliğimle çok ilgili:))))

hduran aynı durumu yaşayan herkes için için çok faydalı bilgiler çok teşekkür ederim. Hastanem iki saatlik mesafece olduğu için kızımın bensiz o kadar uzun bir yolculuğu yapması zor ve bir de terslik olmazsa doğumdan sonra yenidoğan sünneti düşünüyorduk. Ama benden çok ayrı kalmış olur o yüzden sünnetten vazgeçebilirim:(


CokBilmis

Aaaa, Sevde sen misin? İnanamıyorum bu vakte kadar Nurefşan'a söylememiş olduğuna :))))


jildando

yararlanabilirseniz ne mutlu:) Umarım güzel atlatırsınız bu dönemi.
çokbilmiş aynı tecrübeyi yakında yaşamanızı dilerim.

Hastane de sünnet yaptırabilirsiniz, biz yaptırdık. İlk 24 saat dolunca, eğer sarılık vb. gibi bir problem de yoksa yapıyorlar sünneti. ben akşam 18.00 gibi yapmıştım doğumu ertesi gün 20.00 da sünnete aldılar, ertesi sabah ta çıktık zaten. Eğer sünnet olmasa da o kadar süre normal koşullar altında da kalıyordum o yüzden fark etmedi bizim için. Açıkcası ben çok rahat ettim sünnet işinde, ilk gün biraz huzursuz oluyor, daha doğrusu deli gibi aç çıkıyor operasyondan, o gece bol bol beslenmek istiyor. Ama ertesi gün hiç anlamadı ne olduğunu, göbek bağına zaten dikkat ettiğiniz bir dönem olduğu için, sünnetine de rahatlıkla dikkat etmiş oluyorsunuz , ve göbek bağı düşmeden iyileşmiş oluyor. Düşünüyorsanız yaptırın bence.


Cevaplamak için Üye ol