Bir bebeğin en kolay zamanı/ bebekle sınava hazırlanabilmek

MCA soruyor: 10


Bu soruyu cevapla

12 Cevap


gecce

kızımda anlattığınız gibi zor bebeklerdendi şuan 16 aylık sizi korkutmak istemem fakat bir çorbayı zor pişiriyorum o kadar fena paçama yapışıyor, ağlıyor ta ki kucağıma gelene kadar bende bazen düşünüyorum iyiki alttan dersim kalmamış mümkün değil gündüz kitabı elime alamazmışım gece de zaten enerjim kalmıyor

 kolaylıklar diliyorum herşey gönlünüzce olsun


nihal38

Seni okadar iyi anlıyorum ki aynı durumdayım bende


ingilizce öğretmeniyim,o soruların çalındığı meşhur sınava bende girdim 95 netle kuş kadar bir puan aldım istediğim yere atanamadım :( 

geçen yıl hamilelik bu yıl bebek derken aklıma bile gelmedi sınav. benim oğlumda uyumayan bir bebek

uyumayan derken öyle bebeği 10da yatıp günde 12 saat uyuyup UYUMUYOR diye şikayet edenlerden değilim,mesela dün gece 2ye kadar dizimde salladım sonra beşiğine yatırdım sabah 9a kadar 5kez uyandı geri uyudu :( 

Analayacağın ben uykusuz bir bebek annesiyim,şimdi yine dizimde uyuyor en fazla 1saat o da,ben kahvaltı bile yapamadım saat 2yi geçti !!

BU ŞARTLARDA SINAVA NASIL ÇALIŞIRIM BİLMİYORUM,seneye atanmak istiyorum ama nasıl bir yol izleyeceğim bilemiyorum çünkü Onur cok hareketli emekliyor tutup kalkıyor düşüyor prizler kablolar çok ilgisini çekiyor.

anne olmak zor anne olup ders çalışmak ayrı zor,seni çok iyi anlıyorum ve minik bir tavsiye eğer maddi imkanın varsa haftada 2-3 günlüğüne eve yardımcı al,hem bebekle ilgilensin hem evi temizlesin yemek yapsın bebeği uyutsun sende o arada ders çalış derim 


oykm_08

merhaba mca diğer cevapları oku(ya)madan  cevap yazabiliyorum sana. yaklaşık 15 gün önce işe döndüm bebeğime tek başıma baktım bu sürede uyku problemi dışında seninle aynı sorunları yaşadım hemen hemen. bebeğime annem bakıyor uzakta olduğundan birlikte kalıyoruz. yalnızken sadece kızımla ilgilenebiliyordum yemeğimi bile zarzor yapıyordum kesinlikle yalnız bırakamıyordum. şimdi işten eve 1 gibi geliyorum annem ya  evi süpürmüş ya da yemek yapmış oluyor çok şaşırıyorum sanırım biraz bize naz yapıyorlar biraz da rahat davranmak gerekiyor . annem kızımla konuşa konuşa kabakları oyuyo, bulaşık makinesini  boşaltıyo ara ara mızmızlanıyo yine konuşarak oyalıyo. mesela kızım salonda oyucakları ile oynarken annem mutfakta kahvaltısını yapıyomuş, maşallah diyeyim.. inşallah çabucak atlatırsınız siz de kolay gelsin


fistikcik

Merhabalar,
1 yaş civarı işiniz biraz kolaylaşacaktır, sınav için çalışmaya ağırlık vermenizi bu dönemde öneririm. Neden 1 yaş ? Çünkü gündüz uykusu büyük ihtimalle bu dönemde teke düşüp uzayacak (2-3 saat uyuyabilir olacak). Siz de bu arada çalışabilirsiniz. Gece uykuları da şimdiki halinden daha iyi olacaktır. Gece de çalışmaya devam etmekten başka bir seçeneğiniz yok gibi görünüyor.

Bu dönemde ev işi vs için destek almanızı öneririm. Genelde büyükler (bazen de eşler) bebek uyuyunca ev işi&yemek vs yapmanızı beklerler. Oysa sizin çalışabileceğiniz tek zamanlar uyuduğu süreler olacak. Bunu çevrenize anlatın. Ev işi için yardımcı tutamazsanız da bebek uyurken değil, uyanıkken yapın. 1 yaş civarı mutfakta siz yemek yaparken ya da salonda yerleri silerken sizi izlemeyi sevecektir.
İmza : Bebeği uyurken makalelerini ve araştırmasını tamamlamaya çalışan ve ev işi yardımcısı olmayan bir anne :)


psychomom

  kızım 2 yaşında nerdeyse,ben sadece gece uyudugunda ders çalışabılıyorum,benım de kımsem yok senın gibi.


 En rahatı uyudugunda çalışmak gibi sanki,bol şans ve başarılar diliyorum sana ve tüm sınavcı annelere?=)



oykm_08

mca ben direk 'bebeği nasıl oyalayabilirim, ...' kısmına odaklanmışım,  çocukla ders çalışmayı es geçmişim. tez dönemine geçtikten sonra okulu dondurup evlendim ve çocuk sahibi oldum şimdi tezin t'sini duyacak halim yok belkide o yüzden o kısmı atladım. ama sana gelen diğer cevapları okuyunca heves geldi azıcık da olsa (:

kızın akşamları uyuduğunda kendini yorgun hissedersen, onunla uyuyup gece 3-4 gibi uyanıp güzel bir kahve eşliğinde çalışabilirsin hem dışardan da o saatlerde ses gelmiyor üniversite sınavına o şekilde hazırlanmıştım.


mert_mert

merhabalr her ayın her yaşın kendine has özellikleri var ufakken memeden düşmez gazı boku kabızlığı orta aylara gelince ek besinler reddetmesi aşısı uyku sorunları sonra yürümesi düşmesi emeklemesi yaş sendromları sonra meraklar sonra anne anne anne diye cvp verseniz de susmak bilmeyen çeneleri bundan sonrasını bende bilmiyorum keşfedicem..fakat çoçuk 2 yaşına kadar zorluyor anneleri yani 2 yaşına gelince artık istediğini yapıyor tırmanıyor çıkıyor alıyor atıyor tv açıyor vs aklınıza ne gelirse ışıkları bile açıp kapatabiliyor yani siz olmasanızda olur bir bakıma..ama oyun ilgi hiçbirzaman değişmiyor halen daha benle oynar yanında kimse yoksa ama mesela ben 2 yalına kadar tövbeee tövbee asla çoçuk yapmam derdim bunalmıştım ama şimdi olabilir gözüyle bakıyorum yani 2 yaşdan sonra bazı şeyleri görmezden gelirsek eskiye oranla daha rahat her konuda..mesela evi temizlemek toz almak yemek yapmak filan izin veriyor :)))


nnunnis

Bence biran önce çalışmalarınıza başlayın zira kızınız emeklelemeye,yürümeye başlayınca sürekli peşinde koşmak zorunda kalacaksınız kendi kendine fazla oyalanmayacak oğlum şuan 13 aylık ve yürüyor evin içinde sürekli onun peşindeyim .O uyuyunca evdeki işleri bırakıp derslerinize konsantre olun.Ben de memurum ve işletme mezunuyum alan derslerinin ne kadar zor ve yorucu olduğunu biliyorum bu aylarda konulara başlayıp kızınız biraz daha büyüyüce sadece soru çözmeye vakit ayırırsınız.allah yardımcınız olsuni.İnşallah istediğiniz gibi bir puan alıp istediğiniz yerde işe başlamak nasip olur.İnanmak başarmanın yarısıdır.


mert_mert

mca kızlar erkeklere göre daha sakin bir bebekle oynuyup dururlar sessiz sakin oluyorlar erkekler haşin inatçı ve haylaz oluyorlar yapı gereği..yani parkta veya misafirlikte bir kız çoçuğu varsa hep nazik ince ince hareketeleri olan bir yapı gözlemledim istisnalar hariç..bence büyüyünce daha rahat olucak herşey mesela şuan bilgisayarı yanında açabiliyorum eskisi gibi tepesine çıkmıyor :)))


HANCAN

Gerçekten istiyorsanız, neden olmasın.. Oğlum şu anda 20 aylık ve ben az önce onu uykuya yatırıp yeniden bilgisayarın başına oturdum ders çalışmak için. Master yapıyorum. Çalıştığım kurumun yurtdışında master için verdiği burstan yararlanabilmem için son yılımdı, malum yaş sınırı.. başladığımda oğlum 11 aylıktı. kolay bir süreç değil, ama madem bu kadar istiyor, hayatınız ellerinizden kayıyor gibi hissediyorsunuz, kesinlikle yapabilirsiniz. öncelikle bu sürece hep beraber hazırlanmalısınız. hep beraber diyorum, çünkü sadece sizin fedakarlığınız ile olması çoook zor. benim eşim ben bu işi yapabileyim diye izne ayrıldı, benimle taa nerelere geldi ve ben okuldayken oğlumuza baktı. herşeyi ögrenmek zorunda kaldı. yedirmeyi uyutmayı oyalamayı vs.. zaten baştan beri destek oluyordu ama baş başa kalıp da bebeğe bakmak farklı birşey.. sonra baktık bu iş bizi zorladı, kv yanımıza geldi ve yemek işini devraldı (bence en büyük nimet buydu). ayrıca yeni bir ülkede yalnızlık çeken oğluma arkadaş oldu, hepimizin morali düzeldi.. ayrıca ben dönem sonlarında ödev hazırlarken TR ye geldik ve bu dönemde gündüzleri annem baktı. tabi anneanneye alıştırma sürecinde eşim günlerce onunla gidip geldi, tüm günü orada geçirdi vs.. şu anda tez yazıyorum., yine TR'deyiz. annem bir süre olamadığı için yine önce kv gelip lojistik destek verdi, annem gelince Tuna'yı gündüzleri devraldı. allah önce eşimden sonra annelerden razı olsun, onların fedakarlığı olmasa ben bu işi kendi başıma yapamazdım..Demek istediğim, eğer bu işe soyunacaksanız destek alabileceğiniz herkese durumunuzu, ne kadar istediğinizi ve sizin için önemli olduğunu anlatın. süreci planlayın ve yardımlaşın. unutmamanız gereken, annelik ve eşlik görevleriniz bitmiyor bu dönemde. yerine göre uykunuzdan ve geri kalan herşeyden vazgeçmek gerekiyor. sosyal hayatınız minimuma iniyor çünkü bebeğinizle ilgilenmediğiniz her anı çalışarak değerlendirmeniz gerekiyor. oğlumu uyutmak saatler alır ve geceleri defalarca uyanırdı, ben hiç uykusuz okula gittiğim günleri biliyorum.. 15 aydan sonra gece uykusu daha düzenli oldu. bu beni çok rahatlattı. ama bebek bunlar, tam düzeldi derken başka birşey çıkıp sizin planları altüst ediyor malum. o yüzden sadece sizin fedakarlığınız ve isteğiniz yetmiyor. destek şart.. ama vazgeçmeyin bu kadar istiyorsanız. başarılar, kolaylıklar şimdiden..çok uzattım, şunu ekleyim son olarak..çocukları için kendi hedeflerinden vazgeçen annelere sonunda kimse "benim için vazgeçmişsin, sağol" demiyor.. olan sizin hayallerinize oluyor.. 



Cevaplamak için Üye ol