bebek isteme(me)k

ogretmenim2 soruyor: 8

merhabalar,
Şu sıralar ciddi anlamda bebek istiyorum ama aynı zamanda korktuğum bir sürü şey de var. ve bunlar aklıma geldikçe hevesim kaçıyor biraz. aklıma gelenler mesela, hamilelik süreci beni çok korkutuyor(belki de bilmediğim bir şey olduğu için), daha sonra doğum ve doğum sonrası. aklım fena karışıyor. Yardımcı olabilecek var mı?g


18 Cevap


cymbelline

başka, duygularını paylaşacak yok mu? 


didoba

O muhteşem sarılış için herşey. 9 ay süren yorgunluk, 12 saat sancıya rağmen çektiğim sezaryen sonrası acı, 7 ay süren emzirme yaraları, uykusuz geceler... Değerdi hepsine çünkü okadar güzel bişey ki tarifi yok bana hissettirdiklerinin. Oğlumla ben herşey oluyorum hergün. Bazen öyle güzel bakıyor ki bana dünya güzeli zannediyorum kendimi, en ufak bir hareketime öyle içten, öyle uzun kahkahalar atıyor ki, Cem Yılmaz'a havlu attırırım o an. "annecim saçların çok güzel" dediği an Blendax reklamındaki kızdan daha havalıyım.  Sabah yanağımda minyatür bir elle uyanmanın keyfini ise anlatamam.

Daha bir yaşını doldurduğu gün ruhum bunlardan 10 tane daha istiyor demiştim ki hem doğumum hem doğum sonrası dönemim çok sancılı ve sıkıntılı geçtiği halde. 35 günlüktü daha işe dönmüştüm ve şehir dışı duruşmalarına gidiyordum. Adliye tuvaletlerinde süt sağdım 1 yıl boyunca. Sanki sütüm gzöümden yaş olarak akıyordu öyle hissettim hep. Bu acıyı bi daha yaşamam da yaşatmam da dedim. ama unutuluyor herşey. Şimdi 2. yolda. Hazırlıksız bir zamanda geldi ama şu an yaşadığım heyecenı anlatamam. Sabah uyandığımda her yanımı sarmış kollar bacaklar, bana hayran hayran bakan 2 çift gözü hayal etmek bile harika. O bakışları başka gözlerde yakalşamak mümkün değil zaten. ne eş, ne sevgili, ne anne, ne patron.... İnsana kendini o kadar muhteşem hissettirecek bakışlar ancak yavrusundan gelir. Biliyorum beni sorgulayacakları ergenlik döneminden sonra kaybolacak bu bakışlar ama o zamana kadar onların kraliçeleri benim. tadını çıkarıyorum.


meycan

Normalde öyle çocuk düşkünlüğüm yoktur, yani sokaktaki çocukları çevirip de sevmem, eş dost çocuğunu özleyip de görmeye gitmem.

Kafamda acaba vakti geldi mi, yapsak mı, yapmasak mı, amaaan rahatımı bozmak da işime gelmiyor, acaba olsa kime benzer, offf herşey değişir ama, kız mı olur erkek mi, yok yok şimdi değil 7-8ay sonra bi daha düşünürüz.... gibi sorular oluşmaya başladığında kazara hamile kaldım. Hamileliğim, doğum yaptığım geceye kadar bulantı ve kusmalarla devam etti. Hatta bir ara serumlarla ayakta durdum, kusmaktan boğazım tahriş oldu, bir dönem kan bile kustum. O zamanlarda ne yalan söyliyim hamile kaldığıma pişman bile oldum....

Ama iyi ki kalmışım, iyi ki doğmuş kızım. Yüzünü görünce nasıl bir mucize diyor insan, inanamıyor. Her geçen gün nasıl bir sevgi çoğalıyor içinde tarifi mümkün değil, hiçbişeyle kıyas kabul etmiyor.... Onun kokusunu içine çekmek, saatlerce seyretmek.... Tüm bu anlattıklarımı okuyunca manasız gelebilir anneliği yaşamayan  birine göre. Ama anne olanlar ne demek istediğimi gayet iyi anlar, eminim:))

Herşey güllük gülistanlık mı, tabi ki hayır... Uykusuz geceler, değişen ev düzeni, değişen karı-koca ilişkisi, yorgunluk, stres... Ama öyle büyük bir maneviyat ve sevgi ki, tüm bu olumsuzlukları bir çırpıda kenara atıyor...

Aklınızda acabalar başladıysa, bence hazırsınız. İçinizde bebeğiniz büyürken, siz de anneliğe hazırlanıyorsunuz...


cymbelline

cevap yazıp fikirlerini benimle paylaşan annelerimize çoook teşekkür ediyorum:)



iptal_uye

ahhh ahhhhh allah herkese istediği zaman nasib etsin inşallah. anlatılması imkansız bi bağlılık bu...

ben de evliliğimizde 4 seneyi tamamladıktan sonra hamile kaldım, isteyerek. ve bu 4 seneyi dolu dolu geçirdim. gezdim tozdum eğlendim hatta bazen yeter artık evde otursak da dinlensek mi dedim... ama iyi ki dolu dolu geçirmişim.

sonra çok güzel bi hamilelik dönemi geçirdim. herkes ayrı bir şefkat ve hoşgörüyle bakıyor yüzünüze, kendinizi ayrıcaklık ve önemli hissediyorsunuz :)) tabi ki zaman zaman zorlukları oluyor ama sanki o zorluklar hayatınızın alışılagelmişi gibi hissediyorsunuz, ben hiç şikayet etmedim. belki de sorunsuz bir hamilelik geçirdiğim içindir.

doğumdan da hiç korkmadım ben. ama sürekli okudum, araştırdım. ama bu okuyup araştırma asla başkalarının doğum hikayeleri ve doğum görüntüleri olmadı. çünkü herkesin doğumu kendine hastır, herkesin acı eşiği farklıdır. ayrıca iyi bir doğum geçirmek için hamileliğim boyunca bol bol yürüyüş yaptım ki bu yürüyüşler haftanın 4 günü 3-4 kilometre olmuştu. çok su içtim, bebeğin büyümesinden değil ama su içmekten patlayacağımı düşünmüştüm :D ama patlamadım. epidural normal doğum isterken pazar gününe denk gelen doğum ve nöbetçi anestezi uzmanının epidural yapmam demesiyle tamamen normal doğumu tercih ettim ve bütün emeklerimin karşılığını harika bir doğum geçirerek aldım. hep söylerim allah herkese benimki gibi doğum nasib etsin diye. ama tabi evde oturup homini gırtlak yemekle olmuyo bu iş ;)

şimdiyse pşşşttt dediğimde yüzüme gülücükle bakan kukla gibi bi bebeğim var. bugün okuduğum konularda bebekle tatile gitmek de vardı. kızımla geçireceğim ilk tatili heyecanla bekliyorum. ondan ayrı kalmak mı? şuan için kesinlikle düşünmüyorum. uykusuz gecelere, zamansızlığa gelince öyle bir güçle donatılıyorsunuz ki ben bile kendime inanamıyorum.

sevgiler


Aysegul_

Elenche tamı tamına beni anlatmışsın, aşağı yukarı benzer şeyleri yaşamışız :)

Sevgiler


iptal_uye

:))


Taita

bnce çok araştırıp bilmemen daha iyi.  kötü veya korkunç bir şey olsa bunca insan bunca yıldır çocuk doğurur mu!! üstelik 2.3.4... çocukları??



Cevaplamak için Üye ol