eyvah kızım 2 yaşında

nefize soruyor: 5

bikaç gündür o çok uyumlu meleğim gitti başka bi çoçuk geldi sanki eskiden birbirimize inanılmaz yakındık şimdi çok zorrlanıyorum onunla iletişim kuramıyorum .sanırım 2 yaş bu konuyla ilgili çok araştıran çok kitablar okuyan biri olarak kendi kızımın başına gelince panikledim çokk üzülüyorum nasıl davvranıcam bilemiyorum.mesela bugünkü çözemediğimiz meseleyi anlatayım kısaca işten geldim kızımla balık yıkadık unladık pişirdik çokk mutluyuz ikimizde öpüşe koklaşa yapıyoruz tabi daha sonra yemeğimizi yedik birsürü oyun oynadık çok eğlendik ikizimizde yeni kitaplar almıştım oan okuduk birlikte güldük neyse uykusu geldi ayağımda saalıyımmı seni dedim ayır dendim uyuycam dedi peki dedim.sonra kalktı dolaştı bişşi demedim biriki karalama yaptı hep müdehala etmemeye çalıştım sanra evin ışıklarını söndürdüm ama gece lambamız açık tabi hadi bebeğim baban uyudu bende uyumak istiyorum seninde uyuman lazım artık dedim aman allahım ışığa saldırdı açıcam diye peki dedim 1 defa aç ama sonra hemen kapatalım dedim tamam dedi özzz dedi hatta(söz yani)ışığı açtı fakat kapatmıyor anlatıyorum bebeğim bak erkez uyudu gece oldu buarada nasıl uykusu var gözleri kızardı sonra sakince kalktım ışığı kapattım ve önünde bekledim çünkü boyu yetişiyor ve ben kapatınca açmak için koşuyor ağlayarak geldi hayır annecim sana anlatmıştım unuttun sanırım ışığı açmamalıyız artık dedim yere yatıp tepinmeye başladı tamam kızım ağlayabilirsin ama burdan çekilmiyem dedim ve çekilmedim sonra daha çokk ağlamay başladı  tepinmeleri arttı gayet sakin görmemezlikten geldim sonra babasının yanına gitti kucağına yattı ve uyudu iiçim içimi yiyor şuan doğrumu yaprtım keşke okadar inatlaşmasaydım diye .yani nekdar doğru bilmiyorum ama ya hiç inatlaşmamak yada kazanmak zorundasınız diye biliyorum ama kızım ağlayark uyudu okadar güzel bi akşam geöirmemize rağmen bana küstü ve ben çokk üzgünüm tabiii


5 Cevap


BaharK

Ben dün akşamımı anlatayım, kapıdan girdim hiçbir şekilde suratıma bakmadı, yanına gittim, seni sevmiyorum dedi. Yemek yemicem, oraya oturmicam, gitme etme yapmalar ve bunların içinde ağlamalarla kendini yere atmalar tam 1 saat sürdü. Ben sabrımın sınırlarındaydım, babası geldikten sonra toparlandı.
Ama akşamları biz eve gelince ilk 1 saatimiz böyle geçiyor bu aralar, çok yoruldum, ama bu da bir dönem, geçecek diye sabırla bekliyorum. Bloguma da pazar günü gittiğim seminerle ilgili notlar ekleyeceğim, belki faydasını görürsünüz.


jildando

zor biliyorum ama konu degistirmeye calışmak en doğrusu. Bizde aynı durumları yaşamıştık, hala da ara ara yaşıyoruz. Hayırdan donmemek dogru tabiki de ama mumkun oldugu kadarda hayır durumuna gelmemek ve inatlaşmamak lazım. Ozellikle guzel bir gun gecirip sonunda boyle olunca insan cok uzuluyor gercekten. Belki ışıgı oldugu gibi bırakıp bakalım baba ne yapıyor, biz de yatalım yanına gibi bir seyler demek, caktırmadan yatmaya dogru yonlendirmek denenebilir.


nefize

yardımcı olan herkeze çok teşekkür ederim kızım 2 yaş sendromuna girdi  bende depresyona işin şakası tabi gececek biliyorum buarada yeni bi kitap aldım arkadaşlar çokk güzel çoçuk gelişim psikolojisi nilgün yazrı muhteşem mutlaka okuyun


BaharK

Blog okuyabilenler varsa içinizde seminer notlarını yazdım.

http://egemenesas.blogspot.com/2011/03/irazn-2-yas-sendromu-semineri.html

veya buradan da okuyabilirsiniz.

http://egemenesas.wordpress.com/2011/03/03/irazin-2-yas-sendromu-semineri/ 


nefize

seminer notlarını okudum gerçekten çokk güzeldi çok aydınlıtıcıydı teşekkür ederim.biz 2 gündür kızımla iyiyiz umarım hep böyle devam eder bikaç güne göre daha sakin daha uyumlu bende çokk memnunum tabi



Cevaplamak için Üye ol