vurmak'la ilgili

 

  Hilal hanım sanırım bir yanlış anlaşılma oldu yazdıgınız yazıdan bu vurma işlemini sık yapıyorsunuz izlenimi alınıyor, hele canını yakmak icin yapıyorum demenizden etkilendim- bilmiyorum ben yanlış mı anladım...çocuk vurdugu zaman vurma ıle cevap vermemizi hiçkimsenin onaylamayacağını taktir edersiniz ben bunu kast ettim yoksa çocukluğunuza  veya karakterinize deginmedim. Bu haddim de değil ayrıca.

Hilal,

Ben şöyle düşünüyorum. Sana vurduğunda doğal olaral olağan dışı bir tepki veriyorsun. Ve çocuğun da bunu fark ediyor. O olağan dışı tepkini sürdürebilmek için de sana vurmaya devam ediyor.

Çocuklarımız bizim olaylara verdiğimiz tepkileri inanılmaz şekilde gözlemliyorlar.  Coşkulu veya olağan dışı davranışımız onları etkiliyor. Ancak normal davranışlarımızı hayatının normal akışında kabul ediyorlar. Ben  her hangi bir davranışı pekiştirmemek için olabildiğince tepkisiz kalıyorum. Bu bazen etkili oluyor. Bazen de kesin, net ama hıphızlı bir tavır ve iletişimi derhâl sonlandırıp konuyu kapatma, normal bir şeymiş gibi bir başka konuya geçiştiriverme.

Amaç, pekiştirmeyi sonlandırmak.

Hilal, Neva'da da son zamanlarda ısırma huyu çıkmıştı. Bak işte bunu bizden görerek öğrenmiş olabilir çünkü biz de ne yazık ki bazen onu minik ısırıklrla sevebiliyoruz :))) Ama tamamen içgüdüsel de olabilir. Neyse, kreşte bu duruma el atmışlar. Şimdi ne zaman birisi "seni yiycem" ya da "ısırıcam" dese Neva "yeme/ısırma, öp" diyor. Belki benzer şekilde vurma eylemi yerine konabilecek bir alternatif sunulursa faydalı olabilir.

Vurulan tarafın ne hissettiğine empati yapmasını sağlamak için hepimiz bir şeyler yapıyoruz sanırım. Geçenlerde kendi yapacağım puzzle'ın parçalarını 6 bölüme ayırdım. Sonra bir şey için oradan ayrıldım ve parçaları ayırdığımı, karıştırmamasını rica ettim. Döndüğümde bir dağ halinde duruyorlardı. Neden yaptın dedim, bilmem dedi umursamaz şekilde. Ama ben onları ayırmıştım, sana karışmasınlar dedim, sen de tamam dedin falan dedim ama hiç sallamaz gözüküyordu. Bir anda kan tepeme çıktı. Aslında şimdi sakin bakınca gayet yaşına uygun bir davranış. Hemen yanımda biz birlikte legolarını toplarken, kendisinin yapıp benden bozmamamı istediği Lego'dan bir bahçenin parçalarını söktüm. Bak işte ben senin yaptıklarını bozsam güzel hissedermisin dedim. Umursamaz tavır hızla yüzünden silindi.

Sonra kendimi kötü hissettim ama ona bozuntuya vermedim. Sonra oyun oynayalım dedi. Hayır ben bunu yapacağım dedim. Parçaları tekrar ayırmaya başladım, yardım teklif etti ve birlikte puzzle'ı yaptık.

O vuruyor diye kontrollü canını yakmak, ya da o bizimkini bozdu diye onunkini bozmak kulağa hiç doğru gelmiyor. Ama uygun yöntemle karşı tarafın ne hissettiğini hissettirmek önerilen bir yöntem. Az önce yazılarımı düzenlemeye çalışırken bu yazıya rastladım ve aklıma bu soru geldi: http://www.kitubi.com/2010/02/03/cocuklar-arkadaslari-tarafindan-neden-reddedilir/