Sizce 2.bebek şartmı ?Siz Düşünüyormusunuz?

ipek_35 soruyor: 10

21 aylık bir bebeğim var.İlk doğduğunda tek cocuk yeter diyordum ama artık bebeğime yetemediğimi anladım.Devamlı kendine oyun oynayacak arkadas arıyor.Sanırım kardesi olsa daha mutlu olacak.

Bu soruyu cevapla

61 Cevap


EmineKartal

Ben kendi adıma, çocukların bir kardeşe ihtiyaç duyduklarını düşünüyorum. Benim abimle aramda tam 9 yaş var ve abim 11 yaşında yatılı okulda okumaya başladı, sonrasında da sadece 1 yıl aynı evde yaşadık; yani kardeşim yokmuş gibi büyüdüm. 15 yaşına kadar hep kardeşlere, kardeşliğe özenmişimdir. Hala da keşke bir ablam veya bir kızkardeşim olsaydı, kimseyle paylaşamadıklarımı onunla paylaşsaydım derim ara ara. Neyse ki çok candan dostluklarım var, yoksa çok zor hayatla başa çıkmak.
Bunun için kızıma mutlaka bir kardeş düşünüyorum, tabii Allah nasip ederse...


lugesya

yaş, çalışıyor olmak ya da olmamak, çocuğa kimin bakacağı, ekonomik durum, psikolojik ve fizyolojik olarak 2. yavruya hazır olup olmama gibi bir çok öncelikli mesele eger beyninizde ve kalbinizde paralele yakın ONAY alıyorsa 2 çocuk daha da güzel hatta 3 çocuk daha daha en güzeli diyenlerdenim. :))


EmineKartal

Tabii tabiii lugesya'ya katılıyorum, ben duygusal yanımla cevap verdim.
Kesinlikle yukarıda sıralananların değerlendirilip toplama çıkarma yapılmalı.
ve ben de 2 güzel, 3 daha güzel diyenlerdenim:)


ikicocukannesi

biri iki cocuk mu dedi:)))

......ikicocukannesi gururla sunar....

ikinci cocugu ilk cocuk icin mi istiyorsunuz yoksa ikicocuklu olmak icin mi? neden istiyorsunuz? once bunu dusunun derim...

ikicocuklu olmak harika bir sey. surekli bir telase, surekli bir heyecan, bu kelimeyi beni gecenlerde madara edenler icin yazıyorum surekli bir aktivite demek:)))bir o kadarda zor yanları var tabi. mesela biri hastalandı mı digerine de bulasıyor, biri agladı mı otekide basıyor cıglıgı. kucugu emzirirken buyugun bakıslarına hala cozum bulamadım ben, gibi...

herseyden ote soyle bir sey de var;

inanılmaz stresli ve hızlı hayatlarımız var, ofiste, evliligimizde, toplum icinde. zaten yeterince sorunlar yasıyor insan. eve yorgun argın geliyor. iki cocuga maddi olarak yetmek yeterli degil, manevi olarak bunu kaldıracak gucte olmak onemli. o gucte oldugunuza inanıyorsanız hic dusunmeyin, ben tavsiye ederim iki cocuklu olmayı...her ikisine de ilgi gostermek, irdelemek, imkan tanımak, hayatı anlatmayı basarabilmek kastım..

birde bazı seylere hoscakal diyebilmek, fedakarlık yapmak bundan da pisman olamamak kilit, unutun saraplı mezeli ctesi aksamlarını, sinema keyiflerini, kocanızla el ele goz goze gecirdiginiz geceleri, uc cesit yemekten hazırlanan aksam sofralarını, pazar sabahları ardı ardına okunan bes gazeteyi, kuaforu, dusta cok vakit gecirmeyi vs. vs. vs...

ben ucuncuye bile hevesliyim,
soranlara soyle diyorum;

eve girince birinin sacını oksarken, oteki mememde oluyor, inanılmaz keyifli...
bilemiyorum artık,
sonum ne olacak:)

hoscakalın.
imza:surekli anne olmaktan cok keyif aldıgını soyleyen iki cocuklu ikicocukannesi:)


ikicocukannesi

acaba aramızda ucuncuyu dusunen var mı bak aklıma geldi simdi?
asna nasılsın, baslıktan aklıma dustun, ses ver:)



didoba

Ben 2.yi düşünür müyüm düşünmez miyim diye düşünemeden kendisi gelmeye karar verdi. açıkçası iki fikre de aynı uzaklıktaydım. hiçbir zaman oğlumun mutlaka kardeşi olmalı demedim. sadece keşke bir kızım olsa demişliğim var.
benim kardeşimle aramda 12 yaş var. 12 sene tek çocuktum ve kardeşim doğduğunda resmen depresyona girdim. ama 12 sene yanlız büyüdüm ve hiç şikayet etmedim. kendi kendimi avutmayı çok iyi biliyordum ve aileme bu konuda hiç sıkıntı vermedim. hala da öyle. yardımısız ayakta kalmayı öğreniyor insan. ama kardeşim öyle değil.tek başına hiçbirşey yapamaz. hep destek alır, hiç bir sıkıntısını tek başına göğüslemeye çalışmaz. hangisi daha iyi bilmiyorum. 
payalaşan iki çocuk mu , tek başına mücadele eden tek çocuk mu?

benim gözümde ikisi de evladım ben anne olarak o duyguya doyamam. ama çocuklara haksızlık mı dünyaya gelen kardeş ben hala çözemedim  


Aysegul_Yagmur_Irmak

Bence de kardeş çok güzel bir şey. Biz tek çocuk hiç düşünmedik zaten, sadece ikincinin zamanını düşündük, ki oğlum 7-8 aylıkken eşimin e oğlan artık büyüdü sayılır demesiyle işe şu an bu noktadayım, oğlum 11 aylıkken hamile olduğumu öğrendim. Zor olacak ama ileride oğlum için de güzel olacak diye düşünüyorum. Evde sürekli bir oyun arkadaşı. Birbirlerini yedikleri zamanlar da çokça olacaktır tabi. :))

Maddi-manevi hazır olmak da önemli tabi, şimdiden okula başlayacakları zamanları düşündükçe daralıyorum.

Neeee üçüncü mü, ben kendi adıma "Allah isteyene versin" diyorum. Fiziksel açıdan da 3 odalı bir evde yaşadığımız için limitimiz 2 çocuk heheheheh. :)


lugesya

didoba neden haksızlık olabileceğini düşündün rica etsem biraz daha paylaşır mısın düşünceni ? biz 3 kardeşiz 35-33-30 yaşlarındayız. ben en buyukleriyim ve iki kardeşim olduğu için de hep kendimi çok mutlu hissettim.


burcubrsn

bence haksızlık değil tam tersine hep derler ya birinci çocuk anne baba için ikinci birinci için sart diye..
simdi belki ilk çoçugun küçük olduğu için haksızlıkmıs gibi düsünüyosun ancak ilerde birinci cocuklar bence dua etcekler bize:)
ablamda aramda 1,5 yaş var..çocukluğum hep nese içinde hiç ama hiç sıkılmadan geçti..tabiki çok kavgalar ettik ama o olmasa  mutsuz bi çocuk olma ihtimalim çok yüksekti..arkadas vs bi yere kadar ..anne baba çoçuga yetemiyo bi yerden sonra bence..
tabiki imkanların  müsaade ettiği ölçüde karar verilmeli..


ceylanr

Merhaba,
Ben tek'im... Kardeşim, ablam, abim yok, 22-23 yaşına kadar hiiiiç istemedim.
Hatta annem babam zamanında çok sormuşlar; konuşmayı yeni söktüğüm zamandan, ilkokul bitene kadar da sordular... Yanıtım hep "HAYIR, ASLA" idi...
Sonrasında da annem babam değil, başkaları, eşim, dostum sormaya başladı "Tek çocuk olmak nasıl bir şey, hiç istemedin mi kardeş?" diye. Yanıtım onlara da "HAYIR, ASLA, tek çocuk olmak SÜPER" idi...

Ta ki üniversite bitip, o arkadaşlar teker teker yurt dışına, başka şehirlere gidene, o aşırı sosyal ortam eriyip gidene kadar...
Şimdi 28 yaşındayım ve keşke keşke keşke bir kardeşim olsaydı diyorum. Benden büyük veya küçük, erkek veya kız hiç farketmez...
Her dert anne babaya anlatılmıyor, arkadaşa dosta, iş arkadaşına da anlatılmıyor...

Can yoldaşı dedikleri şey bence kardeş...



Cevaplamak için Üye ol