6 ay ücretsiz iznim başladı hadi bakalım hayırlısı : )

nurturia soruyor: 4

Üyenin kendi isteğiyle / ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


4 Cevap


handeb

Ben 3,5 aylık bıraktım  bebeğimi ama emin ellere yani anneme.Şimdi dönüp baktığımda eğer bakıcak çok güvenilir birileri varsa bundan doğru karar olamaz diye düşünüyorum. İşe başladım, farklı bir ortam,bir bebek olmadan hareket etmenin verdiği rahatlatıcı psikoloji,gün içinde yorulsamda sosyalleşmenin verdiği motivasyonla bebeğime koşuyorum,o da bu duruma çok alıştı çünkü benim varlığıma alışamayacak kadar ufak bıraktım onu, şimdi psikolojik bir bunalım yaşamıyoruz.Sütümü iş yerinde sağıyorum.Cuma günleride süt izni zaten, 3 gün kuzumla geçiyor,o memnun ben memnun.Bende özel sektördeyim, bebeğini geç bırakan annelerin bebekleri ayrılık zamanı geldiğinde herşeyin fazla farkında oluyorlar ve anne içinde bebek içinde çok zor oluyor diye düşünüyorum, gördüğüm bu yani.Yine de karar sizin tabi. 


_cereninannesi_

Ben de şu anda ücretsiz izinde olan bir anneyim. Bebeğimi inş. 2 yaşına kadar ben büyütücem. Ama acıkcası bu mecburiyetten oldu çünkü eşimin yurt dışı görevi için ücretsiz izindeyim ve kızım 2 yaşındayken bitecek dönceceğiz inş. Artıları var tabii gönül rahatlığıyla bebeğine sen bakıyorsun. Ama eksileri hep evde olup sadece bebek olunca sıyıracak duruma gelebiliyor insan bazen. Çok küçükken çıkamıyorduk. Şimdi valla eşimle bebeği alıp çıkıyourz. Doğru avm ye. Bebeğe de bana da çok iyi geliyor. Ama acıkcası bir an önce dönüp işe başlamak istiyorum. Çalışıp sosyal olmayı, hergün fönlü ve makyajlı olmayı özledim yahu. Ama böyle güzel bir fırsat olduğu için de hergün şükrediorum. Çalışan bir bayan için böyle (zorunlu :) ) bir ücretsiz izin süper.
Size tavsiyem bebek biraz daha büyüyecek daha rahat edeceksiniz, bol bol dışarı çıkın. Bebeğinizi de alın koyun arabasına gezin. Sadece eve kapanmayın ve anne olmanın keyfini çıkarın


CokBilmis

Ben çalışan anne çocuğuyum. Annem beni evde sıcak yiyeceklerle karşılamadı hiç. Hatta ben sofrayı hazırlar, onu öyle beklerdim. Hiçbir zaman da eksikliğini hissetmedim böyle bir durumun. Kektir, börektir de sevmem zaten hala :) Annemle çok gurur duyuyorum. Annem hala çalışıyor. Arada yardım istiyorum ama "çalışma gel kızıma bak" demedim, o da işini çok seviyor zaten, desem de bırakmaz :)) Kızınız açısından durum budur: Annesini her koşulda çok seveceği gibi kendi önünde güçlü bir kadın örneği görmek ona ayrı bir güven ve gurur verecektir.
Sizin açınızdan ise: Ben de çalışıyorum. Ama şansım şu: Mesai saatlerimi kendim belirliyorum. Haftanın 2 günü işe gitmem gerekiyor filan :) 1yaşına kadar kızımdan ayrılmak çok zordu. Bir yaşından sonra yavaş yavaş rahatladım. 1,5 yaşında artık işyerimde zaman zaman kızımı unutup tamamen işe daldığımı hayretle fark ettim. Şimdi kızım 25 aylık. Sabah evden çıktığım anda ev ile ilgili her şeyi ve kızımı tamamen arkada bırakıyorum. Ruhumdaki göbek bağı kesildi artık. Yani 2 yaşına kadar yolunuz var, özlemeye devam edeceksiniz :)


_cereninannesi_

Açıkcası dışarı çıkmak iyi  güzel de tamamen yine kopmuyorsun ki. Hep aklın onda oluyor. Ya da yanındayken hep ona ilgileniyorsun yani. Evet o keyfi gezmeler snemaya gitmeler. geceyarısı eve gelmeler falan yok artık. Ama olsun onla ne kadar gezebiliyorsam o kadar geziyoum ben de.
İşe başlamayı gerçekten dört gözle bekliyorum bir yandan da evde yan gelip yatmanın keyfini sürmeye çalışıyorum. Çok aktifken eve girince biraz ıyyyy oluyor bazen. Ama kızım bana bakıp gülüp o yarım pirinç gibi dişlerini gösterince çok şükür diyorum. Hele anneniz bakacakmış büyük şans. Hem de çok büyük. Ben kimseye bırakamam. Ne kayınvalideye (ki zaten çok meraklı değildir) ne de anneme (o hiç meraklı değildir hatta ödü kopar öle bişe teklif ederim diye) :)))))
Çokbilmiş yazını çok beğenerek ve keyifle okudum. Tespitlerinde haklıysan kızım 2 yaşında ben işe başlayınca rahat edeceğimi hisettim, güç verdi. Teşekkürler...



Cevaplamak için Üye ol