3-4 yaş uykuda ağlama nöbetleri - gece terörü
Merhaba,
Kızım normalde çok düzenli bir uykusu varken ve normalde hiç uyanmazken 2-3 gecedir ağlayarak ve çığlık atarak uyanıyor. Yanına gittiğimizde yatağa oturmuş, gözleri kapalı ağlarken buluyoruz. Bilinçli olmuyor ve genelde bizi duymuyor ya da bizim sorularımıza
daha da sinirlenerek cevap veriyor...tekmeliyor, ittiriyor, bağırıyor..ancak, sakince yanına oturup, geçmesini bekliyoruz, 10-15 dk sonra hafifliyor, bizi duymaya başlıyor. Hadi uyuyalım artık, ya da yanımıza gel dediğimizde kabul ediyor ve bizimle tekrar
uykuya dalıyor. 3-4 yaş çocuğu olanların böyle bir tecrübesi oldu mu acaba?
Rüya görüyor olabilir mi? Büyüme atağı gibi birşey olabilir mi? Gün içinde yaşadığı olaylardan korku geliştiriyor olabilir mi diye düşündük...
Tecrübesi ya da fikri olan paylaşırsa çok sevinirim.
Çocuk mutlu, anne mutlu!Çocuklarınız aquadoodle'ın sadece suyla boyanan yumuşak yüzeyi üzerine sulu yumuşak uçlu kalemleriyle dilediklerini çizsinler. Sihirli resimler bir süre sonra uçar gider. Ka...
Dün gece de aynı şekilde uyandı...ağlıyor, sinirleniyor, bizi ittiriyor, dokunmamızı, müdahale etmemizi istemiyor felan...sonra ayağım acıyor demeye başladı, sırf gönlü olsun diye biraz merhem sürdük acıyor dediği yere...önce biraz babasına sokulup sonra onu ittirip bana sarılıp döne döne uyudu...ama yarım saat böyle geçti...tabi yanımıza da almış olduk bu arada, acaba sırf bunun için yapıyor olabilir mi diye düşündüm bugün. Okulla da konuşacağım, değişik bir durum seziyorlar mı diye. çok yorucu oluyor, ben de geri dalamıyorum, zaten sabah 06:30 ayaktayım :((
Herkese merhaba,
Dün gece oğlum 3:30 da uyandı ve su istedi. Bardağı kendisine uzatınca ağlamaya başladı. Bak oğlum su, istedin ya al hadi dedim ama ben konuştukça oğlum sinirlendi, bağırdı,öfke ve ağlama krizine girdi. Kendini yerlere attı, bir duvarın dibinde çöktü kaldı.
Maaile dikildik ayağa. Bir şey var. Ama ne ?? 20 dk hiç öfkesi dinmeden, biz susuturmak için çaba harcadıkça öfkenelen oğlumu bir parça çikolata ile sakinleştirdik. Hemen ardından da suyunu içmek istedi. Ve sakinleşti. Gögsüme yatırdım, ninnisini söyledim
uyudu. Ancak eşim çikolatayı akıl etmese daha ne kadar böyle ağlayacaktı bilmiyorum :(
Onu hiç böyle görmediğimiz için ve ben işe başlayalı sadece 1,5 ay olduğu için gündüzleri 1'er hafta anneanne ve babaanne baktığı için bize tepkiden mi yapıyor demekten, kendimi suçlamaktan alamıyorum.
Çok üzüldüm, çok yıprandık dün gece.. Çalıştığım için bana mı tepki bu ?
Ne yapacağım? Psikoloğa gitmeli miyim? Biz gece bak ouyncak, bak aa ne varmış burada diye sürekli ilgisini dağıtmak istedik ve daha çok öfkelendi. Acaba sadece sessiz kalıp uyutmaya mı çalışmak lazım?
Ne olur bir şeyler söyleyin, çook üzgünüm..
Benim kızım bunu oldukça sık yapardı.Her ağladığında yanınıza alırsanız inanın bu nöbetler bitmez.Engin bir tecrübeyle yapmanız gerekenleri şöyle sıralayabilirim:
1-Çocuğunuzu mutlaka bulunduğu odadan çıkarın veya ışığı açın
2-hava ne kadar soğuk olursa olsun gerekirse battaniyeye sarıp dışarı yada cama çıkarın.
3-Ağlaması sakinleşince sizinle konuşmak isteyip istemediğini sorun
4-Kendi yatağına götürerek bir şarkı veya masal okuyup hadi şimdi uyku zamanı diyip odanıza gidin.ama çocuğunuza da özellikle şarkılı bir uyku arkadaşı almanız bu işinizi kolaylaştırır.
Umarım işe yarar bol şans
