Annelikte mola

DuruDyG soruyor: 10

1 aylık anneyim ve molaya ihtiyacım var kızıma bakıyorum eşim yardım ediyor ama yetmiyor çok yorgun bitkin ve sinirliyim:( sürekli kötü anne olmakla kızıma yetememekle suçluyorum kendimi farkına varmadan depresyona giriyorum sanırım bu duyguları nasıl aşabilirim??


24 Cevap


osssem

Kendinize zaman tanıyın düşünü ki seneler sonra şu koşulların hiçbiri kalmayacak bebeğiniz bir yetişkin olacak ve siz bu günleri özlemle anacaksınız..inanın sizin yaşadıklarınızı bende yaşadım üstüne koşullar dahada zordu.ağladım ağladım ağladım..şimdi ise hepsi geçti yorgun muyum yorgunun ama bebeğimle mutluyum..büyüklerden destek alabilirsiniz.bebeğinize seve seve bakarlar sizde biraz dinlenirsiniz..biraz sabredin güzel günler sizi bekliyor:)


Cansu88

Oncellikle yaniniza anne abla arkadas vs alin derim ve uyuyun firsat buldukca mutlu seyler izleyin okuyun yafa psikologa gidin cok kotu sonuclar cikar unutmayin bebesin sizden baska hicbirsye ihtiyaci yok


CokBilmis

Molaya ihtiyacınız varsa alın. Sütünüzü sağın ve evden çıkın. 1 saat bile bir kafede otursanız daha iyi hissedersiniz. Kuaföre gidin, yürüyüş yapın... Doğumdan önce ne yapmayı seviyorduysanız yapın.

Üstelik bu molada şunu da fark edeceksiniz ki, artık doğumdan önce size zevk veren şeyler artık o kadar da zevk vermiyor, kızınızı özlüyorsunuz :)


ipekkusgoz

Gayet doğal yaşadığınız bu lohusa depresyonu.Ben doğumdan sonra hastaneye kontrole giderken bile ne kadar sevinmiştim. Ohh nefes aldım diye. Düşünün yani gittiğim yer hastane ama yol boyunca aldığım nefes yetmişti bana. O yüzden çok teferruata gerek yok. Süt sağıp bebeği evde babayla bırakarak çıkacabileceğiniz gibi, bir emzirme önlüğü edinip bebekle birlikte çıkmanızda da hiç bir sakınca yok.


asl22

yaşadığınız süreci yaşamayan anne yok herhalde...ilk haftalar yaşanan  duygu kargaşası,yetersizlik hissi,bebeğin size bağımlı olmasından dolayı kendini sıkışmış bunalmış hissetmeler......ve daha bi sürü abuk hissiyat...tüm annelerin de söylediği,söyleyeceği gibi azalarak kaybolan duygular bunlar,merak etmeyin geçiyor:)))eşinizin yardımını muhakkak alın hem siz nefes alırsınız hemde o kendini dışlanmış hissetmez ( ilk haftalar bebek memede çok kaldığı için babalarda vakit geçirmek için fırsat kolluyorlar)oğlum 3 günlüktü biz yalnız kaldığımızda bende ilk haftalar çok bunaldım eşim gelsin diye dkları sayıyodum resmen.eşimlede anlaştık o oğlunu özlüyodu tüm gün,bende dışarı çıkmayı,işten gelir gelmez oğlumu babasına bırakıp ben market ,pazar dolaşmaya çıktım.tavsiye ederim nacize fikrim bu durum 2 türlü işe yaradı....1.si ben hava alabildim depresyonu hafif atlattım.2.si eşime güven geldi tek başına bebekle bırakılınca..şimdi oğlmun altını değiştirmekten banyosuna,tırnak kesimine herşeyini yapabiliyor....



elif_ozennn

sizinle aynı şeyleri yaşadım ve az da olsa hala devam ediyor.eşim neredeyse benimle aynı derecede ilgileniyor bebekle ancak yetmiyor.bebeğim 2 haftalık olduğundan beri psikolaga gidiyorum.onun önerisi daime birilerinden destek almam yönünde ama herkesin de işi gücü var her daim yanımda olamıyorlar.ve bu depresyonu en çok uykusuzluğun arttırdığını söylüyor.bu durumun düzelebilmesi için yavaş yavaş eskiden yaptığınız aktiviteleri yapmanız gerekiyor.mesela kitap okumak dışarda dolaşmak tv seyretmek gibi sevdiğiniz şeyler varsa yardım isteyip nefes almanız lazım.insanın içinden gelmiyor başlarda bunları yapmak,hatta ilk seferlerinde daha da mutsuz hissediyorsunuz ancak bu aktiviteleri arttırdıkça bebeğinizi eski hayatınıza adapte ediyormuş gibi oluyor ve eve geldiğinizde bebeğinize çok farklı bir gözle özlemle bakıyorsunuz.bu hemen geçecek bir süreç değil.en önemlisi de yanlız kalmamaya çalışın.ve bahsettiğim aktiviteleri yalnız da yapın evet ama eskisi gibi olduğunuzu hissetmek adına eşinizle yapmaya çalışın.zamanla alışacaksınız inşallah.


nurus

lohusalık depresyonu dedikleri bu işte..aman bu kadarıyla geçsin..birde şimdi havalar kapalı,karanlık.ben şahsen bu havalarda boğulmuştum..


bilmediğiniz yeni bir boyuta geçiş yaptınız.yorgunluk çok normal.1-2 saatliğine varsa komşuya veya çarşı pazara gidin.bu kez de aklınızda ay sütüm birikti,ay uyudu mu diye diye eve atarsınız kendinizi.

geçecek bunlar az kaldı ..ama biraz mola cidden iyi gelecek.üzüntü ve vicdan azabı duymayın..


DuruDyG

teşekkür ederim cevaplar için yabancı bir şehirde yaşıyoruz akrabamız faln yok burda benim annem ilk 20 gün burdaydı zaten ne olduysa o gittikten sonra oldu :( eşim yardım ediyor ama benden de çok şey bekliyor o sürekli evhamlı ve tesselli görevini ne yazıkki benden bekliyor oysa ben berbat durumdayım gözlerim yorgunluk ve ağlamaktan şiş vücudum ağrı içinde en önemlisi depresyondayım...ama tabii kimin umrunda kv aramamı bekler davet bekler ilgi bekler koca zaten çocuktan beter komşularım bile depresyonda olduğumu anladı eşim maşallahın var diyo:( kızımın anlayamadığım anlam vermediğim ağlamaları beni tümden bitirdi...


öğretmenim ben kızıma bakabilmek için 2. dönem ücretsiz izin almayı planlıyordum ama dayanamıycam sanırım okula dönücem sizce bu kararı almak için erken mi hersey düzelir mi?


nurus

düzelir düzelmesine ama bu kez de sizi vicdanınız rahat bırakmayacak.doğru mu yaptım yanlış mı diye diye...


kim bakacak bebeğinize.net mi bu kararlarınız acaba??daha çok ufak çünkü.meme de veriyorsunuz..kendinizi rahatlatmaya bakın.eşinize de biraz naz niyaz yapın.ama bu karmaşık duyguları yaşamanız olağan bir durum.kantarın topuzu azıcık oynayınca herkesin başına gelmiş veya gelecek bir halden ibaret.


fistikcik

Molaya herkesin htiyacı vardır. Bebeklerin ilk ayları çok yorucudur, ama 3. ayda sonra herşey çok farklılaşır. Çalışmaya bu kadar erken dönmek için şimdiden karar almayın.
Arkadaşların dediği gibi sütünüzü sağın, yarı saat bile olsa bebeği eşinize (ya da güvendiğiniz başlka birine) bırakıp çıkın. Yarım saat bile iyi gelecektir. Bebeğinizle de sık sık dışarı çıkın. 40'ı dolmadan çıkarılmaz vs türü safsataları ciddiye almayın. Bebeği iyi giydirdikten sonra her havada çıkılır. Dr. Benjamin Spock "Kötü hava yoktur, kötü kıyafet vardır" der.

Yenidoğanı bir slinge (ya da uygun bir kanguruya) koymak yeter. Her yere bu şekilde gidebilirsiniz. Bir eşarp alın yanınıza, isterse dışarda da emzirirsiniz. Bebekler zaten açık havaya bayılır, hemen hepsi açık havaya çıkınca güzelce uyurlar. Siz de rahat edersiniz.

Eşinzin ya da başka insanların vesveselerinin sizi ele geçirmesine izin vermeyin. Bir kaç hafta sonra herşey bambaşka olacak, merak etmeyin.



Cevaplamak için Üye ol