Yavrunuza kızdığınızda kendinizi nasıl sakinleştiriyorsunuz?

sehergil soruyor: 10

Yavrunuza karşı sabrınızın tükentiği zamanlar oluyor mu? Ben özellikle başkalarıyla birlikteyken strese giriyorum.

Biz yatılı misafirlikteyiz yemeğe inmem,yardım etmem lazım diye özellikle yengemin yanında yaşadım bunu. Onlar çocuğu uyut da gel diye bekliyolar, çocuk emiyor emiyor ama uyumuyor. Ben de sinirleniyorum. herşey boş bir daha o vakti geri getiremiycez, oğlum annesiyle tatilin tadını çıkarsın uyumazsa uyumasın di mi?
 ama durum sırasında öyle düşünemiorum, sinirleniyorum. Nasıl önleyebilirim bunu?


13 Cevap


nilsafak

sonuçta önceliğim bebeğimle ilgilenmek,yemek ev işleri vs hep ondan sonra gelir bunun için de bana kızacak surat asacak varsa keyfi bilir,tavsan dağa küsmüş misali...Herseye yetişemiyoruz neticede makine değiliz bi öncelik sırası belirleyince hersey daha kolay ilerliyor,çocukta strese girmiyor bende


sayna

ben de nilşafak a katılıyorum. öncelik bebişlerin. kaldı ki burda hayati bişey yok. yemeğe yardım edeceksiniz. sizsiz de pekala idare edebilirler. aslında kızdığınız ötekiler. ama ceremesini en yakınınızdaki yavru çekmesin :) sizin gerginliğinizi hissedip de uykuya geçememesi normal. yani ötekileri boşverinnn gitsin


sehergil

sinirlediğim aslında diğerleri haklısınız, zaten bir daha gitmiycem oraya. rahat olmam lazım en önemlisi bebeğimle güzel vakit geçirmek. Sağolun nurti teyzeleri sizi seviyorum, beni anlıyorsunuz


becanim

ben ilk bebeğimde onu çok yaşadım, ücretsiz izinde olunca bebekle birlikte kendi annemlere gittim uzunca kalmak için,kendi annemde bile düşün ki stres yaptım kendime, sağolsun annemde çok titizdir, onun için öncelik temizlik,hijyen , yemek , evişidir, bana hemen sen hemen uyut,şunu yapalım, şöyle olsun diyerek birkat daha strese sokuyordu beni, ama uyumuyor çocuk, bi de gürültüde uyumuyordu,annem elektrik süpürgesi falan çalıştırıyor, alışsın kızım alışsın diyordu, ve bunu diyen annem cahilde değil,çocuk gelişimi mezunu anaokulu öğretmenliğinden emekli , ama çocuk konusunda hiç anlaşamadık, ona göre seste uyuyan, hiç mızıldamayan,döküp saçmayan bi çocukolmalı, neyse ilkinde çok stres yaşadım,benim bişeyleri ters yaptığıma falan inandım, ama şimdi öyle değil,alıyorum kucağıma bebeğimi, izin vermiyorsa oturuyorum, yemeğimi önüme getiriyorlar, getirmeselerde sorun değil zaten , çok kucakçı, çok huysuz laflarına da aldırmıyorum, üçüncü bebeği düşünmüyorum, bi daha bu fırsat elime geçmeyecek kusura bakmayın evet ben yaptım bu bebeğin huyunu böyle diyip gülüyorum, öncelik bebekte ve bende, ben ve bebek  , hatta büyük kızım mutluysak gerisi boş,


fistikcik

Şöyle düşünmek o bitmek bileyen uyutma seansları sırasında insanı sakinleştiriyor : bebeğim bir ihtiyacı olduğu için böyle yapıyor. Bana, benim yanında olmama, varlığıma ihtiyacı var, diş çıkarıyor, onun için daha uzun memede kalmaya ihtiyacı var, ayrılık kaygısı yaşıyor, onun için yanımdan kolay kolay ayrılmak istemiyor, yeni ve farklı bir eve geldik, bu da kaygılarını arttırdı, düzenini de değiştirdi, üstelik benm stresimi de hissediyor, bu yüzden benim varlığıma daha çok ihtiyaç duyuyor gibi....

Bebeğin ağlamasını ya da uyumamasını br kapris değil de ihtiyaç sonucu olarak görünce sinirlenmiyor insan.



Silanurr

öncelik bebeğin ve sen olmalısın diğer arkadaşlarımın da dediği gibi. valla ben annemlerde de kaynanamlarda da kaldım uzun süre. peşin peşin söyledim benden iş miş beklemeyin dedim. her iki tarafta da oturdum kızımla ilgilendim. sadece onun öğünlerini atlamamayı ve birlikte eğlenceli vakit geçirmeye çalışmaktı yaptığım. hatta annem onunla gezmelere gitmediğimden yakınıyordu. bigün gezmeye gittim kızıma çorba yapamadım diye çok üzüldüm. bi daha da akşamüstü hava almanın dışında gezmeye gitmedim. görmek isteyen kendi gelsin dedim kapattım.:)


momoveannesi

Boyle bir konumda belirleyici siz olmalisiniz baskalari degil. Boyle bir durumda cocugun durumunu degerlendirip diger kisilere ne olmasi gerektigini soylerim ben. Onlarda durumu anlayisla karsilarlar.


tgb_gorkem

aynı durumu bende yasadım.Bebegım 13 aylık olmasına ragmen hala yasıyorum.yapmamam gerektıgını bıle bıle ... öncelik her zaman cogumuz olmalı.ben artık soyle dusunuyorum karsımdakı benden ıs bekledıgınde acaba kendısı benım yerımde olsa benım kadar hassas davranırmıydı tabıkı hayır. ama hızmetcı ruhum fazla gelısmıs sanırım:) anneme de gıtsem kayınvademe de kedımı ıs yapmaya mecbur hıssedıyorum.yapıyorum eve gelıncede oğlumu ıhmal ettıgımı dusunerek vıcdan azabı cekıyorum. sanırım bencıl olmak gerek...


asyaperi

yasadıgınız durumu heranne yasamıstır evet cocuklarımızı cok sevıoruz bu tartısılmaz ama bızımde sınırlerımızın yıprandıgı tahhammulumuzun azaldıgı zamanlar mutlaka oluyor cokda normal oncelıkle sunu soylemelıyım edındıgım tecrubeden ve okudugum kıtaplardan ogrendıgım sey uyku sırasında anne nekdr gergın olursa bır anonce uyusun dıye ugrasırken nekdr gerılıp sınırlenırse cocukda bunu hıssederek yada gergınlıgı annenın sınırını okdara zor uyuyor kızım 20 aylık hala evde mısafır varken bır anonce uyutum yanlarına gıdım telasındyken yada gıttımız bıyerde anlattıgınız gıbı bıranonce uyusunda bende bırseylerın ucundan tutım dıye ugrasırken kendımı gerılmıs sınırlenmıs buldugum durumlar oldu ve kızım sankı bunu hıssetmıs gıbı uyumamakta ınatlasmıstır bnle o uyumadıkca bn daha cok sınırlenıyordum ve sonuc uyumayan aglayan bır bebek ve sınırlı bır anne oluyordu artık vazgectım ben nekdr sakın olursam kızım okdr sakın ve cabuk uyuyor evde mısafırde olsa bn mısafırlıktede olsam gule oynaya sarkılar soyleyerek uyutuyorum kızımı ve kendımede enfazla yarım saat bekler ınsalar senı cocugundan daha onemlı olamaz dıyorum kendınızı rahat hıssetmıcenız sızden bebegınıze ragmen ısbekleyen ınsanların yanına gıtmeyın bırsure


sehergil

Cevaplarınız için teşekkür ederim arkadaşlar. Yalnız olmadığını bilmek güzel.



Cevaplamak için Üye ol