ağlayan çocuk

Tumbili soruyor: 3

Merhabalar,

Bilmiyorum sizin evlatlarınız birer melek mi ancak, benim oğlum -bazen bana öyle geliyor ki- Dünya'ya ağlamaya gelmiş sanki! Doğduğundan beri evde yankılanan baskın ses ağlama sesi. Çok nadirdir uykusundan gülücükler saçarak uyandığı ya da oyuncaklarıyla başbaşa zaman geçirdiği. Hep bir çığlık, bir mızmızlanma hali.. Diyorum ki Allah'ım ne kadar da anneme benzedim, hep şikayet ediyorum çocuğumdan. Ama yok yani, objektif olarak bakmaya çalışıyorum. Bu çocuk hep ağlıyor/bağırıyor yahu!

Genel olarak çalışan bir anneyim ama haftanın bazı günleri (belirli olmamakla beraber) evde oluyorum. Evden çıkarken konuşuyorum, işe gideceğimi ama akşama geleceğimi söylüyorum, arkamdan el sallayarak gönderiyor. Ama evde olduğum zamanlar, tuvalete girmeme müsaade etmiyor. Kapının önünde çığlıklar atarak ağlıyor, kapıları tırmalıyor. İçeri aldığımda salyası sümüğüne karışmış oluyor 30 sn içinde.

Her istediğini deliler gibi bağırarak/ağlayarak belirtiyor (henüz konuşamıyor/ya da konuşmuyor emin değilim çünkü bazen ağzından anlamlı kelimeler kaçırıyor, ilgi gösterip üstelediğimde ağzını bile açmıyor tekrarlamak için, favori kelimesi baba, anneden eser yok!)

Litrelerce su içmek istiyor, hatta bir elinde meyve suyu biberonu varken diğer elindeki biberona su koydurtmak için yerlere yatıp ağlıyor. Suyu bu kadar fazla içince de kusuyor tabi.

Tuvalet eğitimi bir yana, altını açtırmak dahi istemiyor. Sırtına kadar kaka içinde olsa dahi hep ağlayarak bez değiştiriyoruz. Konuşmak, anlatmak fayda etmiyor. Zaten bağırmaktan sözlerimi duymuyordur bile.

Bunlar şu mel'un "terrible two" ya mı dalalettir, yoksa vakt-i zamanında annemin fazla hayırlı duasını mu almışım?

Benzer tecrübeleriniz varsa dinlemeye can atıyorum. Benim çocuğum bir melek seninkinde problem var diye düşünüyorsanız lütfen mesaj yazmayın çok kıskanıyorum :)


13 Cevap


gulten83

yazılar yazılalı 2-3 yıl geçmiş, ama ben bu ağlayan bebeklerin bugünkü halini çok merak ettim. oğlum 1,5 yaşında ve 18 aydır sürekli ağlıyor, mızmızlanıyor. Allah vergisi öyle bir sesi var ki apartman yıkılıyor ağlarken. bazen bırakayım ağlayıp ağlayıp susar diyorum ama tam 1,5 saat boyunca bağırma kapasitesine sahip. tabi çevreden de hoş karşılanmıyor bu durum. çekiniyorum açıkçası. zaten sabırlı bir insan değilim ne kadar sakin davranmaya çalışsam da bir noktadan sonra çıldırıyorum. kreşte herkes çok memnun, ne huysuzluk ne uyku sorunu. gece uyumadığı gibi yine uyanınca delirmişcesine bağırıyor. çok zor durumdayım. ikna olmayan bir çocuk, bunları yaşamış olanlardan yardım bekliyorum. ne zaman bitecek bu çile. ne zaman kesintisiz uyuyacağız.


Tumbili

Merhaba Gulten83


Oğlan büyüdü tabi, fakat mızmızlık ve ağlama onun karakterinin bir parçası olarak bizimle birlikte yaşıyor hala.. Hala daha öğle uykularından ağlayarak uyanıyor, isteklerini ağlayarak ifade ediyor vb. Ama sanırım artık bu durumu kabullendim, sorunu kendimde aramıyorum, sakinleştirmeye çalışıyorum, olmuyorsa babasına havale ediyorum, olmuyorsa dikkatini dağıtmaya çalışıyorum, o da olmuyorsa tehtit ediyorum :P (Biraz daha ağlarsan, tabletle bu akşam oynamayacaksın vb.)

Benden sonra bir çok arkadaşım da çocuk sahibi oldu ve gözlemlediğim kadarı ile, bazı davranışlar sosyal bazıları genetik, annem de benim çok ağlayan bir çocuk olduğumu söylerdi, kızardım ona, kimbilir nasıl davranıyordu bana da ağlıyordum diye, ama görüyorum ki, uykudan ağlayarak, mutsuz uyanan bir çocuğa yapılabilecek çok fazla bir şey yok.. Öyle kabul etmekten başka..


gulten83

@tumbili zaten umutsuzdum, iyice yıktın umutlarımı :)) şaka bir yana ben de bunun bir karakter olduğunu ve bizimle bir ömür gideceğini tahmin ediyodum ama bir umut farklı bir cevap bekliyordum. şimdi bile bazen "küserim" falan diyince yaramazlık yapmıyor.  ama ağlamaları için henüz çözüm üretemedim. inşallah bir şekilde biz de yolunu buluruz bu ağlamaların. kabul etmek o kadar da kolay değil biliyorsunuz, alışırım inşallah :)




Cevaplamak için Üye ol