2 yaş sendromunda şu yöntem doğru mu yanlış mı ?

sunny soruyor: 7

Bu sendromla ilgili birçok soru var, okudum ama kendi yanıtımı bulamadım

Rahatsız olduğum konuyu anlatayım; kızımın herşeye hayır dediği, rutün yapılması gerekenleri ( örneğin yemek saatinde gidip oyuncakların başına geçmek, banyo sonrası giyinmeyi reddetmek , araba koltuğuna binmek istememek gibi) zamanlar oluyor. Bunları bazen huysuzlukla yapıyor bazen de bir oyun yapma edasıyla kikir kikir gülerek yapıyor. Ben de birkaç kez yapılması gereken şeyi tekrar ediyorum. Tabi bizimki tınlamıyor genelde. Tınlarsa sorun  yok, hemen düzene geri dönüyoruz. Ama düzen aksarsa bu sefer benim yöntemim genelde " eğer yemeğini yemezsen parka gidemeyiz"
"tamam yapmiyor musun o zaman seni tiyatroya götürmeyeyim ben de"
 " kıyafetini giy, eğer giymiyorsan o top çikolatadan yiyemezsin vs gibi hep bir tehdit unsuru kullanarak gerçekleşiyor. Bunları duyunca anında hizaya geliyor tabi ki. Ama ben bunu kullanmak istemiyorum sakıncalı olabilir gibime geliyor. Kullanacak birşey kalmayınca ne olacak ?  Lafla anlatınca asla tınmıyor. Nasıl davranmalıyım sizce ? Bu yöntemde bir sakınca var mıdır ? selamlar

Bu soruyu cevapla


17 Cevap


fistikcik

Çocuğun atarak, fırlatarak keşfettiği dönemi elbette biliyorum Mar, samimi bir şekilde söylersem, "Sen de beni amma cahil yaptın" :)
İlk zamanlar keşfetme amaçlı yaptığı, tekrar tekrar yaparak, atınca ne oluyor, nesne nasıl düşüyor diye baktığı hareketle bugünkü arasında dağlar kadar fark var. Elbette o zamanlar atmasına ben de şaşırmıyordum. Bugünkü davranışı tamamen benim tepkimi görmeye yönelik. Bunu anlatmak istedim sadece.


ipekkusgoz

Bazen gerçekten yemek yedikten sonra parka gidecek oluyoruz. Dün mesela. Öğlen uykudan uyandı yemeğini yediriyorum.Kah yiyor kah yemiyor vs . Hadi ye bak parka gideceğiz dedim ama çoğu zaman olduğu gibi yine kafama takıldı.Bunun ödülle karışıp karışmadığı. Bu konuda fikriniz nedir?.


mohter_of_sons

ödül-ceza kanunu, özgürlük-disiplin arasındaki denge gibi olması gereken, hayat kurtaran bir durumdur.

fakat çocuk parka yemek yediği için gideceğini düşünürse olmaz dönem itibariyle. yemek yemeli çünkü aç kalır bi süre sonra karnı ağrır, midesi bulanır. hasta olur dolayısıyla parka da gidemez. bu şekilde empoze edilebilir bence.

çalışmıyorum ama okul önc. eğt. okudum a+rkadaşlar bildireyim. bilmişlik taslamak değil amacım.


fistikcik

.


fistikcik

34sarp34, okul öncesi eğitim uzmanı değilim ama okuduklarıma dayanarak bahsettiğiniz akıl yürütmeyi çocuğa aktarmak bana pek uygun gibi gelmedi. "Yemek yiyemezsen aç kalırsın, sonra hasta olursun, karnın ağrır, parka gidemezsin" gibi bir önerme çocuğa sadece gereğinden fazla endişe yükler. Dr. Benjamin Spock böyle durumlarda çocuğun akıl yürütmeyi değil, sadece olumsuz sonucu aklında tuttuğunu (Bu örnekte "hasta olursun, karnın ağrır) ve aşırı endişeye kapıldığını anlatır.

Çocuğa yemek yemesini söylemek dahi gerekli değil. Elbette bazen bir yere yetişmemiz gerekiyor, elimizde olmadan "Hadi ye canım" diyebiliyoruz. Ama bunu bir de gerekçelendirmek, uzatmak anlamsız. Yemiyorsa canı istemiyordur. "Şimdi yemek istemiyorsun anlaşılan" deyip sofradan kaldırmak yeterlidir. Acıkırsa parktan dönüşte yer. Parktayken acıkırsa da anne yanına sağlıklı ama taşınması kolay besinler alabilir (kayısı kurusu, ya da çocuğun suluğunun içinde kefir, ayran gibi...).

Ödül-ceza konusu ise, olmazsa olmaz bir şart değir. Hatta bazı yaklaşımlara göre ödül ve cezadan kaçınmak en iyisidir. Şu yazıya bakabilirsiniz bu konuda :
http://www.kuraldisidergi.com/5011/odul-ve-cezanin-otesinde-disiplin/


selencem

Fistikcik senin yazdiklarina cok katiliyorum. Linki de okudum, teoride ona da katiliyorum. Ama bazen cocuklar sadece yaramazlik olaun diye de yanlis davranabilirler. Onlar da insan, robot-melek degiller. İşte o zaman hareketlerinin sonucuyla yuzlesmeli bence. Yani 3 yasinda bir cocuk, vurmanin kotu oldugunu bile bile vuruyorsa, onunla odaya gidip 3 dk mola verilebilir. Bu yasina ve duruma uygun bir cezadir bence. Ama esas olay konusmak bence, oglum 1 yas civari parkta cicek kopariyordu, her seferinde cicekler cicidir koparilmaz dedim, koklamayi ogrettim. 3 ay sonunda koparmiyordu. Ogrenmisti :) Bu aralar bize vuruyor, tamamen oyun amacli. Her seferinde vurulmaz, canimiz aciyor diye anlatiyorum. Biliyorum ki zamani gelince bunu da icsellestirecek ve vurmayi kesecek. Sadece bir kez ofkelenip vurdu, o zaman odaya gidip oturduk :)


myhoneybee

:) benzer durum bizde de var malesef. ve ben bir eğitimci olarak neyin doğru neyin yanlış olduğunu bildiğim halde tehditle yemek yediriyorum zorda kalınca. çünkü karnı aç olduğu ve sevdiği bir yemek olduğu hgalde şımarıklıktan dolayı reddettiğini hissettiğimde bunu yapmak zorunda kalıyorum. çünkü güzel güzel anlatarak anlamaya niyeti yok zaten daha baştan. e yemezse çabuk hasta oluyor sıkıntısını yine ben çekiyorum bitiyorum sonra hoop ben hasta. benden ona ondan bana derken bir türlü doğrulamıyoruz. tabak peşinde koşmam ama tehdtle de olsa yemesi için biraz zorluyorum. kendimi de kimse dört dörtlük değil diye avutuyorum. doğru da olsa yanlış da olsa bazen böyle oluyor işte :(




Cevaplamak için Üye ol