14 aylık oğlum benden hiç ayrılmıyor

eness soruyor: 10

Oğlumla bitişik yaşıyoruz resmen.1 sn olsun yanından ayrılamıyorum öyle ki tuvalete bile gitsem kapıda oturup ağlıyor.bir odadan diğerine gidip gelene kadar hemen peşime takılıp kucağıma gelmek istiyor ve ağlamaya başlıyor.Bir başkasının yanında ben gözünün önünden kaybolmuşsam yine mızıldamaya başlıyor ve beni yanında istiyor.şu günlerde de memeye çok düşkün olmaya başladı yemek yemek yerine meme meme diye peşimde dolaşıyor.bu durumdan artık bunalmaya başladım:(.siz tecrübeli annelerin yardımına ihtiyacım var 

Bu soruyu cevapla

12 Cevap


fistikcik

Çok normal bu yazdıklarınız. Biz de tuvalete birlikte gidiyoruz. Fena da olmuyor, bu şekilde tuvalet alışkanlığı için hazırlık yapmış oluyor. Her yeni bağımsızlık kazanma aşamasında (emekleme gibi, yürüme gibi...) anneye önce biraz daha fazla yapışıyorlar. Sanki bir sorun olursa dönebilecekleri limandan emin olmak isterlermiş gibi. Böyle güven tazeleyince bağımsızlık adımlarını daha rahat atıyorlar. Gün geçtikçe sizden ayrı şeyler de yapacak çocuğunuz. Bir gün parkta sizden uzakta oynayacak, ama arada dönüp hep size bakacak. Gün gelecek sadece göz çevresinde olmanız yetecek ona. Daha sonra ise sadece geleceğinizi bilmek yeterli olacak.
Tüm bunlar normal süreçler. Gerekiyorsa birlikte gidin tuvalete. Bol bol "cee" oynayın (ayrılık kaygısını aşmada faydaısı olduğunu belirtiyor bazı kaynaklar). Siz onu birine emanet edip evden gideceğiniz zaman asla kaçmayın, ortadankaybolmayın, ağlasa da "Bay bay" yaparak çıkın evden. Hatta böyle alıştırmalar yapın. Güvendiği birine emanet ederek 15 dakika markete gidin, geri gelin. Her geri gelişinizde ayrılık kaygısını daha kolay aşacak. Yeni bir ortama girdiğinizde de biraz zaman tanıyın ona. Alışana kadar birlikte mekanı gezin.


Kayla

biz de yapisik ikiz gibiyiz:) kuyrugum diyorum,ben nereye kizim oraya:) hatta beni babasindan,babasini da benden kiskaniyor paylasmak bile istemiyor:) sikayetci de degilim...ileride buyuyunce gel desek gelmeyecekler,doya doya yasamak lazim bu gunleri bence..


eness

kalipso_ar ; Zamanla bu durumun azalıp geçeceğini ümit ederek bekliyorum,alışmaktan başka da çare yok sanırım şu an ama bazen gerçekten çok yorulduğumu hissediyorum:(

aynen ben de çok ağladığı bi gün onunla birlikte girdim tuvalete,daha sonra bikaç kez daha beraber girdik ve anlatıyorum ona ''anne çiş yapıp gelecek''diyorum.kapıyı gösterip çişş diyo o da.ama kapıyı kapattığım anda yaygaraya başlıyor:(

fistikcik ; umarım yazdığın gibi bir gün birbirimizden ayrı hareket etmeye başlayabiliriz.
sanırım biz birbirimizden hiç ayrılmadığımız için alışma süresi daha da uzuyor.yapışık yaşıyoruz çünkü ama dediğin gibi birine emanet edip kısa süreliğine ayrı kalarak alışmaya başlayabilir belki de.
bazen kendimi çok bunalmış hissediyorum ve vicdan yapıyorum insan hiç kendi çocuğundan sıkılır mı diye:(ama öyle daraldığım oluyor ki sanki o da bunu biliyormuş gibi daha da fazla üstüme gelip sabrımı deniyor..


eness

kayla hiç sıkıldığın olmuyor mu?ben mi çok sabırsızım acaba...çünkü 24 saat dipdibeyiz ve benden başka kimsenin uyutmasına bile izin vermiyor:(


ema

Bende aynı durumdayım yalnız değilsiniz merak etmeyin.



lalena

Bizde yapisikgillerdenjz. Cok ilginc komik anilarimiz oluyo. Sadece yemek yaparken biraz daraliyorum. Cunku yemek konusunda cok acemiyim. Internetten tarif okuyup yapiyorum bazen. Ve yemek yaparken cok cabuk dikkatim dagiliyo. Ne yapacagimi hangi asamada kaldigimi unutuyorum. Budurumda cok geriliyorum. Bazen sirf bu anlarda bagirdigim da oluyor. Amma genel anlamda yapisik olmaktan mutluyum


Kayla

Sevgili eness, bazen bunaldim dedigim oluyor ama sonra cok sukur diyerek sevgi ile onu izliyorum. Benim kizim dogdugundan beri sayisiz denemelerime ragmen emzik almadi, pekmezler meyveler mi surmedim emzige:) ben agzimda, elimde ve yatagimda emziklerle yatip, biri dustumu digerini alirmisim:) biberon da almadi, 4 farkli marka aldim, farkli uclar aldim ve biberona da alismadi. Dusunun, benim gece uyandiginda su veya biberon mamasi verme sansim hic yok:) pusete dogdugunda da yatmadi, simdi de oturmadi, sevmedi...daha kucukken kucagimiza alirdik ama surati karsiya donuk gezerdi bizimle. Belki sevmemistir diye ikinci arabayi da aldik dusunun artik:) araba koltugunda oturmadi dogdugundan beri sevmedi. Nelerle kandirdigimizi yazsam ikna edecegiz diye herhalde 3 paragraf yazmam gerekir:) ufaklik yuzunden araba kullanamiyorum hanimefendi oturmak istemiyor diye:) yemek yaptirmiyor bana, pesim sira geziyor, babasi gelince ben mutfaktaysam is yapmama engel oluyor:)

Ama su bir gercek, su anda benim en yakin arkadasim ve can yoldasim o...buyuk adam gibi konusuyorum onunla.yapisik geziyor bana cunku kendini guvende hissediyor, siz olsaniz guvendiginiz bir kisi sizi ortada biraksa uzulmez misiniz.? Kaldi ki bunlar daha kucuk bebek...dunyayi benim yanimda kendini emniyette hissederek kesfediyor, daha guzel ne olabilir ki? Biz oyunu da beraber oynuyoruz cunku benimle yapmak istiyor birseyler.

Dun haberlerde bir goruntuden cok etkilendim. 3 yasinda bir kiz cocugu 1 ay gibi bir sure komada kalmis, araba carpmis ve bir suru ameliyat gecirmis. Nasil guzel,bir cocuk mavimgozlu...Su anda tedavi sureci devam ediyormus. Cocuk o kadar mutlu ki hastane yataginda guluyor babasiyla konusuyor...o anda babasi sordu:goruyor musun dedi, kiz gormuyorum dedi...bilgisayar yataginin yaninda gulerek Pepe'yi dinliyor,,,,kolay kolay aglayamayan ve duygulari kati olan benim gibi birisi basladim aglamaya...kizim dibimdeydi hemen SIMSIKI sarildim, allah sifa versin herkesin cocuguna diyerek agladim...

Varsin yaramaz olsun, yapisik ikizim olsun, kuyrugum olsun, bunaltsin beni...canina birsey olmasin...Allah eli ayagi duzgun cocuk vermis sukur diye hergun sukrediyorum...

Diyorum ya, o benim can yoldasim...Ben nereye o oraya veya o nereye ben oraya;)


lalena

Ereni yedirirken ve giydirirken sik sik aklima gelir : simdilik seni yedirmeme seni giydirmeme ve seni korumama muhtacsin. Ama bi sure sonra bunlari kendin yapabileceksin. Cunku cok sukur sagliklisin. Ve o bi sureye biraz daha bi sure eklenince belki bana ihtiyacin oldugundae her ne kadar cok istesemde yaninda olamamayabilirim. Diye dusunuyorum.


eness

Arkadaşlar yazdıklarınızı görünce yalnız olmadığımı bilmek rahatlattı beni.hepimiz,her çocuk aynı dönemden geçiyor demek ki.zamanı gelince bize ihtiyaç duymayacaklar ve belki de biz istesek de yardımcı olamayacağız onlara lalena nın dediği gibi :(

kayla seninle tıpatıp aynı şeyleri yaşıyoruz.oğlum emzik almadı hiç ve beni emzik olarak kullanıyor her daim memede.biberon almıyor ve ne devam sütü ne de inek sütü kabul etmiyor.ama her ne kadar sürekli emmek istemesi bazen sıkıntı verse de o anki anne-bebek arasındaki bağ hiç birşeye değişilmez..
 Herşeye rağmen dediğin gibi bebeğimiz bizim can yoldaşımız,canımızdan bir can.sağlıklı bir şekilde yanımızdalar çok şükür ki.Rabbim acılarını göstermesin.ne kadar şükretsek az.
bunu hatırlamam gerekiyormuş bir kez daha sanırım sen bunları yazınca anladım.ve sımsıkı sarıldım kuzucuğuma :)


mona_roza

benim oğlumda öyle bana normal geliyo onun dünyası annesi sonuçta doyması uyuması hayatta kalması annesi anlamına geliyor onun için 18 ay diyor pedagoglar yapışık olmalı anneye. oyun oynama oyun kurmayla alakası yok ki. oğlumda oyun oynuyor ben odadan çıknca bazen bakıyorum ne yapıyo diye aetrafına bakıp göremeyince geliyor hemen bazen çoook sevdiği bir oyun olursa biraz daha geç gelebiliyo :)



Cevaplamak için Üye ol