Çocuklarda şiddet eğilimi/eğitimi üzerine...

Ben, işte o vuran ve itekleyen çocuğun annesiyim:(
Yiğit, çok sosyal bir çocuk aslında.Arkadaşlarıyla birçok şeyi paylaşabiliyor ama bazen istediği bir şeyi karşı taraf vermeyince vurma veya elindeki bir şeyi fırlatma eğilimine girebiliyor.Anne baba olarak yerin dibine giriyoruz tabii.Çünkü,ister istemez diğer çocuğun ailesi panikliyor zarar gördüğü için.Biz de müdahale edip,uzaklaştırıyoruz ve sonrasında özür dilemsini istyoruz.Hemen gidip  özür diliyor.Çok anlık bir durum yaşıyor Yiğit.Öğrenilmiş bir şey olduğunu söyledi Elf Ana ama bizlerden öğrenmedi,televizyon da izletmiyoruz ,bebe tv,cailou falan dışında.Komşularla falan çok haşır neşir ama koskoca insanlar da bunu öğretecek değil.Üstelik aşırı tepki vermemeye çalışarak, olumsuz bir şey olduğunu anlatıyoruz olay sonrası ama ama ama ..Aklım almıyor bunu.Tamamen içgüdüsel ve anlık bi şey oluyor sanki.Bir de bu sevdiği,sevmediği insanlara göre olmuyor.İstediği bir şey olmadığı zaman yapıyor.Karşı taraf da ona karşılık verirse,daha bir hırsla o da karşılık veriyor.Olayı sonlandırdığımızda ,hiçbir şey olmamış gibi ruh hali tamamen farklılaşıyor.Ve başta da dediğim gibi çok güzel iletişim kurabilen bir çocuk aslında .
Gün içinde anneannesi bakıyor.Belki onun tepkileri farklı oluyor,belki kalabalık ortamlarda bulunduklarında diğer insanların tepkileri farklı oluyor ve bu durum pekişiyor da olabilir farkında olmadan.
Şu an pek bir netlik yok kafamda ne yapılacağı konusunda.Davranışı olumlu ya da olumsuz aşırı tepkilerle pekiştirmemeye çalışmak, bunu yapmanın doğru olmadığını,karşısındaki insanın zarar gördüğünü anlatmak ve dikkatini olay esnasında ya da hemen sonrasında başka şeylere yönlendirmek gibi şeylerle yetiniyoruz şu anda.

çok zor dengeler..geçen basımıza gelen bi olay;

Restoranın bahçesinde Efe yle dolanıyoruz. Efe den iki ay büyük bi çoçuk ona sarıldı, efe de  itti eliyle sarılmak istemedi. Çoçuk sinirlenip Efe nin yüzünü cırmaladı, daha doğrusu cırmalamaya kalktı, ben hemen müdahale edip izin vermedim..annesi de " evet evet yaklaştırmayın malesef cırmalıyo vs dedi " gülerek...bizimki de garibim neler olduğunu anlayamadı cocuğa gidip ve yanaklarını oksayıp cici cici dedi sonrasında ..(bunu ben öğretmiştim, arkadaslarımızın minik bebeklerini incitmesin diye yanaklarını oksatıp cici cici yaptırıyodum efe ye)

ancak bu olaya acayip sinirlerdim..ben orada olmasam efe nin yüzünü cırmalıcaktı çoçuk:(
pişman mı olmalıyım efe ye cici yi ögrettim diye?
Başak senin yaptığın gibi efe ye hep zarar vermemeyi, sevgiyle yaklasmayı vs ögretiyorum..
psikoloğun yaklasımı bencede yanlış ama ya diğer zarar veren çoçuklardan nası korucaz onları?Biz ortamda isek tamam müdahale ederiz  ya orada değilsek?:(

ah senay ah, su sıralar bizde benzer kosullar icindeyiz.

icim biraz rahatladı, tesekkur ederim yanıta.

not: toprak, koy, foto albumunde uyuyan kardesin suratındaki tırmıklar bizzat ablanın eseridir efenim:)

Bir iki gündür Tracy'nin "ısırmak" "vurmak" "bir şeyler fırlatmak" "başını vurmak, saç çekmek, burun karıştırmak, kendine tokat atmak, tırnak yemek" davranışları için verdiği örneklerini ve sunduğu çözümleri okuyorum. Her örnek ayrı bir hayat dersi aslında. Onun için özetlemek zor. En azından birkaç kere okuyup iyice kafaya kazımak lazım galiba.
ama anladığım kadarıyla

• çocuğun duygularını isimlendir
• kuralları belirle ve gerektiğinde kavganın dışına çek (ama bu arada onu yalnız bırakma, yanında ol; ama sakinleşene kadar iletişim kurma)
  
• iyi davranışlarını övgüyle karşıla diyor.
  

Tabii başka çocuklar bizim çocuğa yapınca iş daha zor, hele ki o çocuğun da annesi oradaysa, iş daha da çetrefilleşiyor. Keşke her anne aynı tarzda yaklaşsa olaya. Ama olmuyor maalesef.
Ben başımıza böyle bir şey geldiğinde, önce kızımı yanıma alıp veya kucağıma, sarılıp sakinleştirmeye çalıştıktan sonra sebep neyse açıklıyorum "abi seni sevmek istedi ama beceremedi" gibi, hadi gel "cici" yapalım, diyorum.
ama biz yanlarında yokken daha büyüyünce 2 sene sonra nasıl bakıcam olaya bilmiyorum. sizi izliyorum....

tabi bide yaşla alakalı..efe ye kötü müdahelede bulunan her çoçuk ondan büyüktü..

2,5 yaşında olan bi arkadasımınızın çocuğu efe nin oyuncaklarını  elinden sürekli alıp  kaçıyodu vs. o da arkasından bakmakla yeteniyodu..biz alsak asla affetmez gerçi geri alana kadar ugrasır..

Çoçuğun annesi olan arkadasım da (çoçuk doktoru bu arada) " ezile ezile ezmeyi öğrenecek. Can da çok eziliyodu küçükken" demisti...ilginç gelmişti o dönem..

gerçekten her çoçuk bi dönem hırçınlaşıyo... ve gün geliyo kendini savunmayı ögreniyo gabila..

Başak ,
Aslında bu nurturia süper bir ortam.İnsanı empati kurmaya zorluyor.Ben Yiğit mesela -bunu söylemek ne kadar doğru bilmiyorum ama-mağdur olsa neler hissederdim.Şu an ona yoğunlaştım inan ki.

Aslında Yiğit 2 yaşından beri çok net ifade ediyor kendini.Bizimkindeki tam olarak hırçınlıkta da değil sanki.Benim dediğim olsun -ben- psikolojisi daha çok.Bu nedenle içgüdüsel olduğunu ve geçeceğini umuyorum, istiyorum ve bunun için ne yapılacaksa yapmaya çalışacağım.Yaz sonu da mutlaka kreşe göndereceğim.

Tracy Hogg-Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler, Bölüm 8 Küçük Çocukları Eğitmek
Bu bölüm gnel olarak okunmalı bence ama aktardığım yer şurası; s. 442-453
Benim çocuk gelişimi konusundaki tavrım şöyle, oku oku, kafana yatanı uygula. Kafana yatmıyorsa unut gitsin. Sonra bir ara gene dank ederse gene bak, belki sonra kafana yatar. belki de hiç yanına uğramazsın, ama bilmekle bir şey kaybetmezsin. değil mi? :)

Çok nadirdir ama geçen gün Batuhan'ın yaptığı bi şey benim dumura uğrattı.

Arkadaşlarıyla kum havuzunda oynuyorlar.Bir kaç çocuk var ama batuya yaşı yakın olan sude.İkisi hem çok iyi geçiniyor hem çok kavga ediyorlar.Sürekli birbirlerinin elinden bişi alma çabası..

Neyse Batunun elinde kürek vardı.Büyük çocuklardan biri güzelce istedi Batu da verdi küreği.Sonra Batu sağa sola bakındı eli boş kaldı.Sudenin elinde tırmık vardı ıh ıh diyerek istedi ondan Sude de tabii ki vermedi.Neyse çekiştirirken Sudenin bi boş anına geldi Batuhan aldı tırmığı.Kıza hıh dedi bi sinir yaptı.Sonra eline aldığı tırmığı pat diye kızın kafasına geçirdi.Tabi ki çok hızlı değil,ağır bişey de değil ama olsun şiddet uyguladı resmen.Ben hemen müdahale ettim cici yap arkadaşa diye sevdi sarıldı hemen ama.

Beni şaşırtan tırmığı eline geçirdiği halde vurmasıydı.Sanki haddini bil demeye getirdi kıza.Hani eline alamasa kız vermese anlıycam da almaya çalışmak için vurmasını filan bu da neyin nesiydi????

Başak size denk gelen anne de süpermiş hani:))

Hasta olurum böyle tiplere ''ayyy bu dönemleri de böyle işte hahahaaaaa''..Bu dönemin böyle olduğunu biliyorsun da be kadın neden hiç bişi yapmıyorsun.Çocuğunu yönlendirmiyorsun.Sen böyle davrandığın sürece o çocuk bu dönemi nasıl atlatıcak??Sinir oldum.