Oto koltuğunda seyahat problemi

Mrz soruyor: 5

Benim 10,5 aylık oğlum arabada koltuğunda 15 dk.dan fazla oturmuyor. Uyuduğunda da en fazla 20 - 25 dk.sonra uyanıyor. Onu koltuğunda tutabilmek için yapmadığım numara kalmıyor. Oyuncaklarla da 2 dk oynayıp sıkılıyor. Bir de çocuklar arabada gezmeyi sever derler! Yarım saatlik yolculular bile bazen çok zorlayıcı oluyor. Bizim gibi olan başkaları var mı? Varsa neler yapıyorlar, benimle paylaşabilirler mi? Teşekkürler


5 Cevap


benan_

acalya sana tamamen katılıyorum, doğum sonrası hastaneden çıkarken oturdu koltuğa ve şimdi başka türlüsünü bilmiyor , çatlasa da almıyoruz çünkü, çatlamamayı öğreniyorlar zamanla


nesejoy

ana kucagi modelini kullanirken biz de baya dertliydik bu konuda. gerci hic kucagima almadim. oyalamak icin elimden geleni yapiyordum, artik aklima ne gelirse sarkilar, oyunlar filan. sonra buyk boy koltuga gectik. etrafi gorebilsin diye de ozellikle maxi cosi tobi model aldik.(digerlerinden daha yuksek, rahat rahat camdan disati bakiyor). bir sure yine ariza cikardi, sonra disariyi seyretmeyi ogrendi. artik yanina da oturmamaya calisiyorum. ben kullanirken zaten mecbur yalniz gidiyor. gun gectikce yalniz gidilen mesafeleri de uzatmaya calisiyoruz. ayrica cocuk muzikleri cd.si bizde ise yariyor. ozellikle icinde cocuk sesi geciyorsa bizimki cok mutlu oluyor.


evren

Bizde de olmuştu benzer durum açalya sana katılıyorum, çok fazla "Aman oğlum sus, aaa bak burda ne varmış, şuymuş,buymuş" yaparsan cozutuyorlar. Ben tan ağlamaya başladığında kafamı çevirip yolla ilgileniyordum, 10 dakika sonra susuyordu arkadaş. Neşe'nin de dediği gibi bir büyük koltuğa geçince durum düzeliyor.


Mrz

Cevaplar için teşekkürler. Bizde 2 hafta önce büyük koltuğa geçtik (9-18 kg). Bu hafta sonu da epey arabayla gezdik, biraz alıştı gibi geldi yada öyle olmasını ümit ettiğim için bana öyle geldi. Daha az ağladı en azından. Evet sanırım bizim de zorla orada tutmaktan başka çaremiz yok. Evren'in de dediğine katılıyorum. Ben de Mirza arabada uyuyacağı zaman kafamı çeviriyorum hatta uyuyormuş gibi yapıyorum (tabii bu arada uyuyorum :) sonra o da uyuyor bi güzel... Biraz ilgisizlik iyi geliyor sanırım bazen :)


zeynepanne

benim büyük kızım bu konuda hiç sorun çıkarmadı. 2.5 aylıktı ilk uzun seyahatimizi yaptığımızda. ondan beri de hiç üzmemiştir bizi. küçüklüğünden beri çok hassastır bu konuda. kemerini bağlamadan hareket etmemizi istemez.
ama ufaklık tam bir kabus. hafta sonlarımız sıkıntıyla geçiyor. bir yere gidemiyoruz. dahası onunla yalnız bir yere gitmeye cesaret edemiyorum. kollarını kemerden çıkarıp, koltukta ayağa kalkmaya çalışıyor. ve kalkıyor da. ne kadar sıkı bağlarsam bağlayayım bir şekilde bunu başarıyor. henüz 9 kg olmadığı için ana kucağını ters bağlıyoruz. ortaya, sağa, sola bağladık, yok, olmadı. bir kere yalnız arkadaşıma gitmek durumunda kaldığımda, ön koltuğa ters bağladım (air bag'i kapattım tabii) sadece onda beni üzmedi.
acaba diyorum etrafı göremiyor ondan mı? ama cam kenarına bğladığımızda da arıza çıkarıyor. ablası ile yapmadığımız maymunluk kalmıyor. hiçbir oyuncak kar etmiyor. daha küçükken 1-2 kere alıp emzirme gafletinde bulundum. şimdi, ağlasa da almamaya çalışıyorum ama ailecek geriliyoruz. şehir içinde bir yere gitmek bile eziyet oluyor. dün kayınvalidem vardı, alalım bari kucağa dedi, yırttı resmen kendini, kan ter içinde kaldı. hayır dedim, bir şekilde öğrenecek.
aynen açalya gibi benim de çok hassas olduğum bir konudur.  bunda taviz olamaz. telafisi yok çünkü. bence türkiyede trafik kazalarında çocuk ölümlerinin fazla olmasının en büyük nedeni çocuk koltuğu kullanılmamasıdır. o yüzden bir şekilde alışması lazım, belki biraz büyürse ablasından görerek öğrenir diyorum...
ben de 9-18 kg' lık gruptan ümitliyim, belki ablası gibi seyahat eder, önünü de görürse oturur diyordum bakalım...



Cevaplamak için Üye ol