Kuzenini kıskanmaması için ne yapabilirim?

Damla soruyor: 3

Bu hafta sonu ayrı şehirlerde yaşadığımız ablam ve yeğenim bizi ziyarete gelecekler. Yeğenim 1,5 yaşında, oğlum 3. Ailenin ilk torunu+yeğeni olan oğlum yeğenimle her biraraya gelişinde ona gösterilen ilgiye karşı kıskançlık belirtileri gösteriyor. Seyrek görüştükleri için şu ana kadar aralarında birlikte oynamalarını sağlayacak  bir iletişim de gelişemedi.

Ben de yeğenimi çok az gördüğüm ve çok özlediğim için onunla ilgilenmek istiyorum ama hepimiz biraradayken bu pek olamıyor. Artık büyüdüler, istiyorum ki hep beraber de bir şeyler yapalım oynayalım.

Onu yeğenimin gelişine nasıl hazırlayabilirim. Geldiklerinde nasıl davransak 3-5 sınırlı günümüz daha iyi geçer?


3 Cevap


esraozlem

Tam tersi durumu tecrübe eden bir anne/yenge olarak tecrübelerimi aktarayım belki faydası olur :)

Eşimin ikizinin Ada'dan iki yaş büyük bir kızı var. Benim kendi kardeşimden hiç yeğenim yok, biraz bundan biraz da bu yeğenin doğumu diğer yeğene göre (eşimin ablasının oğlu) çok da gezip tozmadığımız ve artık çocuk istediğimiz ve düşündüğümüz bir döneme geldiğinden olsa gerek ilk günden itibaren hep yanında olduk. Evlerinden çıkmadık, büyümesinin her aşamasını gözlemledik, bir sürü ilkine şahit olduk. Altını da temizledim, banyosuna yardım da ettim, yemeğini de yedirdim, uyuttum da. Ben kendim "güzel kızım" diye severken İ. yi, sonra Ada dünyaya geldi.

İ. ilk günden itibaren hatta karnımda büyümeye başladığı zamanlardan itibaren Ada'yı çok sevdi ama bir o kadar da kıskandı. Hamileliğimin sonlarında onu kucağıma almıyorum diye mızırdanmalarından tutun da, Ada doğduktan sonra bize her gelişlerinde kapıda ilk onu öpmezsem o gün bana hiç yüz vermemelere kadar türlü şekillerde bana tepkisini gösterdi. Sadece anne babasını değil, ona ait, ona özel herkesi olduğu gibi beni de kıskandı. Bunu engellemek için dengeleyici, onun yanında aşırı derecede bebeğe ilgili olmamaya çalıştık. Ada büyümeye başladıkça kıskançlık azalır diye düşündük ama çok da azaldı diyemem. Son dönemlerde burada da bahsettiğim gibi sadece bunu ifade etme tarzı değişti ama hala kıskanmaya devam ediyor. Kimi zaman da birden ben abla oldum modunda, "Ada gel sana kitap okuyayım", "bak bu oyuncakla şöyle oynanır", "hahahah Ada ama kaşık öyle tutulmaz" şeklinde öğretici moda giriyor :)

Bu konu üzerine biz de hem eşimle hem de kardeşleriyle çok oturduk konuştuk, çocuklar arasında dengeyi nasıl sağlarız yolunu bulmaya çalıştık. En işe yarayan yöntemlerden birisi Ada ile, İ.nin annesi,  babası ya da aileden herhangi başka biri ilgileniyorsa, kesinlikle İ. ile ben, eşim ya da ailedeki diğer bir fert birebir ilgileniyor. Birlikte oynamalarını, zorlamadan ve şayet talep olursa bazen biz de onlarla oturup oynayarak sağlamaya çalışıyoruz. Ada'nın henüz yapamadığı şeyler için (uzun süre konsantre olup kitap okunmasını dinlemek, kendi kendine resim yapmak, ya da oyun kurmak gibi)  olaya biz de ucundan dahil olunca hem bizimkinin ısrarcı "ablaaa" sayıklamalarını azalıyor hem de İ. bunalmıyor.

Bir de bizimkiler fiziksel aktivitelerde farklı davranıyorlar. Mesela parkta koşarken ya da birlikte dans ederken aradaki yaş farkının 2 olması iletişimlerini çok da engellemiyor :)

Şimdilik aklıma düşenler bunlar. Sen çok özlediğin yeğeninle ilgilenirken, ablan da Ilgaz'ı mıncıklamaya devam edeceğinden bir şekilde dengelenecektir. Yine de sanırım ille de iyi geçinmelerine, birbirleriyle super uyumlu oynamalarına kendimizi şartlandırmamak, ve olası krizler haricinde müdahale etmemeye çalışmak doğrusu.


anneyazar

Nasıl geçti acaba kuzen ziyareti? Gerçi doğru dürüst yardımcı olunamadı size ama belki tecrübelerinizden başkaları faydalanır:)


Damla

Geç fark ettim kusura bakmayın.

Geçemedi ne yazık ki :( Kış hastalıklarının kurbanı olup kavuşamadılar. İki kızkardeş ve oğulları dördümüz aynı anda grip olunca planı iptal ettik.



Cevaplamak için Üye ol