2,5 yaş sendromu

SBKIRAN soruyor: 4

Ben oğlum olana kadar duymamıştım 2,5 yaş sendromunu. İnanılmaz zor bir dönem. Dr.lar sabırlı olun diyorlar. Bense bunun sınırı nedir bunu bulmakta zorlanıyorum. Nereye kadar sabır? Oğlumla şöyle bir durum yaşıyoruz. Herşey ona ait. Çevresindeki insanlar, eşyalar aklınıza ne geliyorsa. paylaşım sıfır. kıyafet değişimimiz inanılmaz zor. İstemediği şeyleri asla yaptıramazsınız. İstemiyorsa asla yemez, asla giymez, asla söylemez. bu inatlaşmada bir şekilde dikkatini farklı bir yöne çekebilirsem ( - ki bu herzaman mümkün olmuyor. ) krizi aşıyoruz. Ama bende herzaman sabırlı olamıyorum. Bazen nasıl davranmam gerek bilemiyorum. Çok kolay kandırılıp dikkati dağılan bir çocuk değil. takılmışsa bişiye kolay kolay unutmuyor. Bu durumu yaşayan arkadaşlar varsa önerileriniz bekliyorum


4 Cevap


Alef

Çok yakın 2 arkadaşım yaşadı ve bizzat tanık oldum onlara hep Allah sabır versin diyordum, genellikle erkek çocuklarında oluşuyor 2 yaş deliliği demişti onların doktorları, kendimede şimdiden sabır diliyorum çünkü benimde oğlum oldu, valla çok zordu haftanın birkaç günü birlikteydik, birkere sürekli ağlıyorlardı, hele bir tanesi herkesi ıssırıyordu ağzına nereleri gelirse sonrada hemen pişman olup öpüyordu bence orada maksat dikkat çekmekti, biz büyükler hiçbirşey konuşamıyorduk hep tepemizdelerdi, sürekli çığlık atmalar, bağırmalar, yemek yememeler, üzerlerini değiştirmek istememeler, uyku düzenleri bozulmuştu önceden akşam 8 de uyuyan çocuklar gece 12 de bayılarak uyumaya başladılar, hele sokakta herşeye saldırıyorlardı, en büyük sorunda her ikisinde de doktor fobisi başlamıştı 2 yaşları kış ayına denk geldi hep öksürme, ateş muhabbetleri vardı hastaneyi yıkıyorlardı ağlamaktan üstlerini bile çıkarttırmıyorlardı, dr doğru düzgün muayene bile edemeden ilaç veriyordu, arkadaşlarım artık sinir hastası gibi olmuşlardı ki bir tanesi çalışıyordu akşamları bile tahammül edemiyordu oğlana hele pzst günleri bitik geliyordu ofise valla birazda sorun şuydu bence ikiside daha tam olarak konuşamıyordu dolayısıyla dertlerini anlatamadıkları için geriliyorlardı ardındanda agresiflik ve sinir geliyordu dikkat ederseniz erkek çocuklarında oluyor genellikle çünkü erkekler genelde kızlara nazaran daha geç konuşur, dr hep geçecek dedi  6 ay sonrada bizim minik canavarlar daha net konuşmaya başladı kelime hazineleri güçlendi ve geçti haala çok hareketliler ama çok farklılar en azından çığlık atmalar, ağlamalar falan kalmadı, büyük adam gibi istediklerini belirtiyorlar ve laftan sözden anlıyorlar, sizinkide geçecek üzülmeyin, biz ne yapalım şimdiden içime dert oluyor :(



merve_sefa

inan sizin yazdıklarınızı okudum ve biraz rahatladım inanaın çildırmak üzreydim artık kendi kendime vijdan yapıyordum acaba nerede yanlış yapıyorum diye çünki kız çocuğumda bu sıkıntıyı yaşamadım inşallah bu sendromu bir sıkıntı atlatmadan yeneriz


pelindefne

benim kızım mayısın 8 inde 2 yaşında olacak ama ne yazıkki 1.5 yaşından itibaren anlattığın herşey var.sinir hastası oldum artık ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum.doktor enerjisini atacak aktiviteler yaptır dedi ama o da pek işe yaramıyor.mesela parka gitmeyi çok seviyor ama saatlerce orda kalmak istiyor inan yorgunluktan gözleri kapanıyor artık ama eve gitmek istemiyor eve gidene kadar çığlık çığlığa ağlıyor çırpınıyor.yani söylenen hiçbirşey bizde işe yaramadı.umarım sen bir çare bulmuşsundur eğer bulduysan lütfen banada söylee



Cevaplamak için Üye ol