Yerimde olsanız?

biranne soruyor: 10

6 yıllık evliyim.3 yaşında bir kızımız var.Reklam sektöründe çalışırken önce daha sakin bir iş ve düzenli bir hayat için işten ayrılsamda kriz patlak verince iş bulamadım isteyerek hamile kaldım.Yani 4 senedir çalışmıyorum. Eşime çokta aşık olarak evlenmedim.Sadece zamanı gelmişti doğru erkekti yanındayken iyi hissediyordum.Biraz da yaş olarak geç evlendim.Eşim evliliği fazlasıyla istedi.Tüm arkadaşları evlenmişti.Kıyaslandığımızda ben ona göre çok baskın olarak hem fiziksel hem de insan ilişkileri açısından milyon gömlek üstünüm.Bunu megolamanlık olarak değil tabloyu görmeniz açısından yazıyorum.Eşim çirkin biri değil ama ben daha dikkat çekiciyim.
Şimdi geliyorum mevzuya.Adam beni daha flört ettiğimiz zamandan bu yana sanalda olsa ALDATIYOR! Evlenmeden evvel telefon faturalarından yakaladım beni kızla görüştürecek kadar yalvardı aylarca ve bir cahilllik etti deyip konuyu kapadım. Açıklaması benden çok önce tanıdığı sadece telefonda görüştüğü birisi olmasıydı.Evlenene kadar başka vukaatımız olmadı.Evlendik ilk 15. gün yonja arkadaşlık sitesinde profili yakaladım.3. ayda telefonlarını saklamasından işkillenip kadına ulaştım.Benden yaşça oldukça büyük 2 yetişkin çocuğu olan bir kadın.Kendisini bekar olarak tanıtıp annesiyle yaşadığını anlatmış.İnternetten tanışmışlar.Kadın başka bir şehirde yaşıyor.Telefon fantazileri yaparlarmış meğer.Lakin uzun lafın kısası.Kocamda bir saplantı var.Birebir de görüşmeyip internet ve telefon aracılığı ile hep birileriyle bişeyler yaşama peşinde.Defalarca yakaladım.Milyonlarca özür dilettim.Evi terk ettim.Annesine kadar kapıma geldiler.Niye mi döndüm? İşte bende bu yüzden fikrinizi almak istiyorum.Adama zaten aşık olmadığım için ilk bir kaç vukuattan sonra bende ona karşı bir hissizlik başladı.Kıskanmıyorum,ama nefrette etmiyorum çünkü beni deli gibi seviyor biliyorum.Belki çalışmıyor olmamadan bişeylere cesaret edemiyorum,belki ailemin yanına dönmek bir çocukla daha zor geliyor,böyle yaşamak beni üzmüyor.NEDEN PEKİ? NEDEN BU KADAR KABULLENMİŞİM HERŞEYİ?NEDEN ÇEKİP GİTMİYORUM(çocuk enbüyük etken tabi)BU İŞİN SONU NOOLUR? Her evlilik heyecanını yitiriyor biraz da yeni bir hayata cesaretim yok sanki.Etrafınızda benzer şeyler yaşayanlar ve akıbetleri ne oldu? Noolur ben olsaydım demeyin?Hele kadınlık gururundan falan bahsetmeyin.Sağ duyulu ve karışmış kafamı aydınlatıcı yorumlarınıza ihtiyacım var.Ben olsaydım değilde SENİN YERİNDE OLSAYDIM penceresiyle yazarsanız sevinirim.


14 Cevap


esranevra

zaten sevmediginizi vurgulamıssınız yaptıkları sizi üzmüyor canınızı acıtmıyor ama yinede bu durumdan rahatsızsınız. baba evine dönmek istememe sebebinizi cok iyi anlıyorum Allah korusun benimde basıma boyle bişey gelse dönmek istemezdim cocuk olduktan sonra cok zor olur diye düşünüyorum.. herneyse... anladıgım kadarıyla aranızda yani sizin acınızdan bir ask olmasa bile siz bu evliligi yürütmek istiyorsunuz bence kocanızı bir psikologa goturun... sanırım fanteziye düşkün bir adam ve buda bir hastalık bence belki bu sekilde düzelir oda.. cunku anlattıgınız kadarıyla sizi seviyor ama yinede kendine engel olamıyor gorunen o.. en iyisi bir uzmandan yardım almak umarım en kısa zamanda hersey gonlunuzce olur...


aakin

Boşanmayı düşünmüyorsan ve eşinde de böyle bir saplantı oldugundan eminsen eşinin bu saplantidan kurtulmasini saglamalisin. Seni çok sevdigini söylemişsin. Kaybetmeyi göze alamazsa tedavi olmak isteyecektir.


aysegulozcan1503

Esmamisirloglu'na katiliyorum cocugunuz buyumus onu mutlu olabilecegi sekilde birine yada krese birakabilirsiniz ve sizde is hayatiniza geri donebilirsiniz.belki is hayatina donmek zor olabilir ara vermisliginizin ardindan ama elbet vardir sartlari size uygun bir is.ekonomik ozgurlugunuzu elinize aldiginizda belki karmasik duygulardan kurtulabilirsiniz.fakat sizin yerinizde olsam bosansamda bosanmasamda esimi bu saplantili durumdan kurtarmak adina ilgili her yere gotururdum.cunku onun da babasi oldugu ortak bir degeriniz var.cocugun saglikli gelisimi icin anne ve babaninda saglikli bir ruha sahip olmasi gerekiyor.nazicane fikrim budur.Allah yardimciniz olsun,sevgiler.


Ayliz

Merhaba,

Evliliğiniz sorunsuz bile gitse, hayatta hiç bir şeyin garantisi yok. Kadının da hep iş hayatında olup, en azından o beğenmediğimiz emekli maaşı için çalışması gerekiyor.

Çalışın (kazandığınız tek başınıza geçinmenize yetmeyebilir ve yine ailenizin yanında kalmak durumunda kalabilirsiniz ama en azından eve para getirmiş olacaksınız, çocuğunuzun anaokulu masrafını karşılayabilecek durumda olacaksınız) ve emin değilseniz de hemen evleri ayırma yoluna da gitmeyin ama dayanacağınız duvar her zaman aileniz veya eşiniz olmasın.

Evlilik veya herhangi bir ilişki her zaman aldatma nedeni ile bitmez, bazen bakıyorsunuz 40- 50 senelik evlilikler birşekilde tükeniyor, o yaşta insanlar boşanıyor. Erkek, emekli maaşı, belki bir de evi var diye bir hanımla evlenip hayatını idame ettiriyor ama kadın öyle mi?

Bir anne- baba, on evlada bakıyor ama on evlatdan bir tanesi bile anne - babalarının yaşlılığında, hastalığında yanında olmuyorlar.

İş hayatı da çok zor. Ben hergün ağlaya ağlaya işe gidiyorum ama bir şeyler ters giderse korkumdan işimden de ayrılamıyorum, o benim için bir nevi sigorta.

Eşinizi de kendiniz için bir sigorta olarak görebilirsiniz ama evli olduğunuz halde eve para bırakmayabilir, hastalandığınız da bile masraflarınızı karşılamayabilir. Kadınların, eşleri ile ilgili bir durum olduğunda nikahı bende diye lafları vardır. Olsa ne olur ki? Mahkemeler ne kadar süre de mağduriyetinizin karşılanmasına yardımcı olur?

Evden de olsa bir şekilde çalışın, hatta ben el emeği - göz nuru işlerle uğraşan insanlara imreniyorum.  Küçük bir sermaye ile kendilerini kurtaracak kadar iş çıkartabiliyorlar ama biz okumuş bayanlar işimizden atılırsak, ayrılırsak aylarca iş arıyoruz.
Elimizde, hemen para kazanabileceğimiz bir becerimiz olmuyor.

Ayrılın veya ayrılmayın ama mutlaka hem duygusal hem de maddi olarak kendi ayaklarınız üzerinde durun.
Hayat standartınız eşinizinin size sunduğu gibi olmayabilir ama hep dualarımdadır, Allah kendisinden başkasına muhtaç etmesin. Kendi yağımızla kavrulabilelim.






ayseuze

ben sizin açınızdan bakınca, aşkla bağlı olmadığınız bir adamla birlikte olduğunuz için üzüldüm.hayat çok kısa!kendinizi ve çocuğunuzu aşktan uzak bir evde yaşatmayın,yaşatmamak için çalışın bence.yaşınızın kaç olduğunun bi önemi yok, aşk ne zaman çıkar karşınıza bilinmez.sizin yerinizde olsam kendime bir iş bulur ve aynı evi paylaştığım kişiden ayrılırdım.bireysel fikrim, onun beni ne kadar sevdiğinden çok benim onu ne kadar sevdiğimin daha önemli olduğu yönünde.bence önce bir iş bulup hayatınızı gözden geçirmeniz geleceğiniz için hayırlı olacaktır.haddimi aşan bir cümle kurduysam affola.umarım yakın zamanda yolunuz aydınlanır.



iflah_olmaz

senin yerinde olsam aşık olurdum:-)))nasıl mı???o saplantılı kocadan boşanır.bebemi anama bırakır.bebem için bi iş bulurdum.kendim için de bi aşk:-)))neden bi ömrü hissizce bi adamla geçireyim ki?


fistikcik

Merhabalar,
Diğer arkadaşlar çok doğru noktalara parmak basmışlar. Evliliği sürdürseniz de (ki sürdürmemeniz çok daha uygun görünüyor), sürdürmeseniz de ekonomik bağımsızlığınızın olmasının gerekliliğine katılıyorum.

Affınıza sığınarak farklı bir noktanın dikkatimi çektiğini belirtmek isterim. Eşinizden bahsederken kullandığınız dili ("ondan milyon gömlek üstünüm") ve içerdiği anlamı mutlaka eşiniz de farkediyordur. Bu yazdıklarımda bir yargılama yok, yanlış anlamayın. Eğitiminiz ve nitelikleriniz eşinizden daha fazla olabilir. Durumun bu şekilde olduğu çok sayıda çift vardır. Ama bu durumların çoğunda erkek bunu taşıyamaz. Hele de sizin gibi, eşi bu farkı çekinmeden ortaya koyuyorsa...

Şeytanın avukatlığı değil niyetim. Ama eşinizin sizi çok sevdiği halde böyle bir takıntısının olması kendini ezik hissetmesinden kaynaklanıyor olabilir. O da bilincindedir aranızdaki farkların, sizin onu sevmediğinizin ve kendinizi ondan "milyon gömlek üstün" gördüğünüzün. Bunu dile getirmenize gerek yok, insanlar hisseder. Bunun ezikliğiyle kendine ve size karşı kendini kanıtlamak "Bak ben de kadınlar tarafından beğenilen, istenilen bir erkeğim" demek için yapıyor olabilir yaptıklarını.

Bu işin psikolojik arka planı. Bunu çekmeye mecbur musunuz ? Bence hayır. Hele de eşinizi sevmediğiniz aşikarsa.

Naçizane düşüncem bu kısır döngüden hem kendinizi, hem eşinizi, hem de çocuğunuzu kurtarın. Siz sevmediğiniz ve kendini ezik hissettiği için sizi aldatan bir adamdan kurtulun, eşiniz kendini ezik hissetmekten kurtulsun, kızınız da huzursuz ve bir tarafın ezildiği, diğer tarafın ise mutsuz olduğu bir aile ortamında yaşamaktan kurtulsun. Sizin yerinizde olsam böyle bir yol izlerdim.


biranne

  Önce her birinize yardımcı olmaya çalışan yorumlarınız ve bu anlamdaki desteğiniz için sonsuz teşekkür ederim.

esranevra sizin ve diğer tüm arkadaşların vurguladığı gibi eşim kesinlikle bu anlamda “hasta” Fakat ben tedavi olamayacağı kanısındayım.Sabit fikirli mi davranıyorum bilmiyorum ama babaannem “kurt tüyünü siler huyunu değil” derdi alışkanlık içeren mevzulara. Benimde düzelmesine dair hiç umudum yok:( Vurguladığın gibi fantastık bir adamdır kendisi:) kahrolası!

esmamisirlioglu kesinlikle çalışmalıyım. Zaten bütün enerjimi iş aramaya vermeye niyetliyim. Ama yine hepinizin vurguladığı gibi çalışırsam kanatlanıcam çekmem ya da bu kahrolası vicdanımla onun ağlanmalarını nasıl savuşturucam o süreci de yaşamak istemiyorum. Kızımı anne babası ayrı büyütmek fikri çok can acıtıcı.

aakin tedavi olacak adam milyon tane sigarayı bırakmak için denediği maddi manevi girişimlerin birinde başarılı olamaz mı.Bırakmayı istemiyor çünkü sigara onu bıraksın diye umuyor üstelik babasını akciğer kanserinden kaybetmiş bir adam bu! İnanmıyorum tedavi olacağına:(

longriver ne güzel üşenmeden uzun uzun yazmışsın ve de nasıl doğru noktalara parmak basmışsın. Evet cesaretim yok bunun için anladım ki çalışmalıyım, cesaretimi topladığımda o hissiz halim kıpırdadığında olacaklar da korkutuyor beni. Annesi kendisi, onları yarı yolda bırakmak ve yine kızım tabi:

aysegulozcan1503 iyi dileklerin için teşekkür ederim.

nergiskokusu herkese düşündürdüğüm gibi evet ağırlıklı bir mantık evliliğiydi benimki. Ama duygusuz asla bedenime dokunduramazdım. Özellikle bu konuda gözlerimi kaparım vazifemi yaparım tarzında biri asla olamam yapamam kişiliğime aykırı. O nedenle hak etmese bile eşime karşı hiç duygusuz değilim.Ben sadece aşık değilim dedim. Sanırım hiç bişey hissetmiyorum olarak algılandı.Bu sanalda yaşattıklarına karşı kıskançlık anlamında hiç bir şey hissetmiyorum.

ayliz haklısınız iş dönüyor dolaşıyor kadının bağımsız olması için ekonomik özgürlüğünün olsına varıyor.Size ağlamadan gülerek gideceğiniz bir iş dilerim.Güzel dilekleriniz için teşekkürler.

ayseuzeiyi dileklerin için teşekkür ederim.

iflah_olmazçok tatlısın bu adamı bırakmaya karar verirsem bundan sonra ilk işim aşkı kovalamak olacak :)

perilievrenaksine kendimi çok değerli buluyorum.Aslında eşimde öyle vasat bir adam değildir.Sanırım tabloyu görebilmeniz için yazdıklarım biraz abartılı oldu.Eşim vasat olmasa da ben çok ilgi gören bir tipim.Hani buna rağmen adama yetmiyor o yine başka yerlerde gönül eğliyor demeye getirmeye çalıştım. Ne kadar doğru söylemişsin “insanın alştığı bir durum ne kadar kötü olursa olsun bazen onu terkedip yeni birşeye başlamak zor ve korkutucu gelir. alıştığımız sularda yüzmek - çamurlu da olsa - daha güvenlidir.” Aynı ben.

ayseylehayat aynen yazdığınız gibi gerekçelerin hepsi beni durduruyor.Ama sanırım çalışmaya başlayarak bu duraklama bir aksiyona dönüşecek.İyi dileklerin için teşekkür ederim.

fistikcik çok doğru bir noktaya temas etmişsiniz.Yakın çevrem ve ailem eşimin bana karşı kendini ezik hissettiği ve bu kompleksle başka kadınlar tarafındanda tercih edileceğini hissetme duygusu ile bu hastalığa yakalandığını düşünüyor.Tamam bu konuda bende hem fikirim bu bir kompleks.Peki daha flört ederken bile neden bunu yaptı bu adam.Benim ona dair düşüncem hem kendi kendine tercih ediliyor olma ispatı hem de fantaziye olan düşkünlüğü.Bu noktada şunu da belirtmeliyim ki birlikte olmaya dair bir sıkıntımız yok.Üstelikte kızımız çok mutlu. Evde öyle bir ayrılık rüzgarları falan estiği ve gergin bir havanın oluştuğu yok. Başta da dediğim gibi ben eğer arıza çıkartırsam huzursuzluk o zaman başlayacak.Velhasıl durumum acıma acınacak hale düşersine dönmeye başladı. Acımamalı mıyım? Offf bazı insanlar nasıl huzur azgını. Gül gibi yuvamızı dağıtmaya değecek mi bu kırıştırdığı kadınlar offff…


organikanne

merhaba...
aşık olmaadığınızı söylemişsiniz ama sevmediğinizi söylememişsiniz :) keza sevmeseniz sevmediği bir insanla evlenecek birisi gibi de gelmediniz bana..

ben hiçbir zaman 'asla' kelimesine inanmam..hiçbirşeyin ASLA olamayacağına da..
 eğer dediğiniz gibi sizi ve evladını seviyorsa ve evladını SAĞLIKLI bir ailede yetiştirmek istiyorsa, değişecektir.değişmek zorundadır!  ve her insan 1 şansı hak eder.
burada kendinizden em,in ve istikrarlı bir yol çizmelisiniz.
sizin yerinizde olsam eşimi karşıma alır sakin bir hal içerisinde olayı enine boyuna anlaıtr,gelecekte olabilecekleri ona gösterir ve 2 yolu olduğunu paylaşırım.. düzelmek ve iyi bir aile olup b,r çocuğa anne ve baba birlikteliğpini sunabilmek yahut evladı ve sevdiği kadından uzak halt yemeğe devam etmek :)
 bu işlerin bu kadar kolay olmaması gerektiğini düşünüyorum. yani maddi güvencem var ve aşık değilsem bebeğimi bırakır aşık olurum! elbette sevgisiz bir yuvada ve hastalıklı ve belki nefret dolu b,r yuvada büyümesnden iyi olabilir lakin düzelmiş,sağlıklı bir yuvada aşk olmasa da sevgi ve saygıylı büyümüş bir evladım olmasını binlerce kez tercih ederim. ben BENMERKEZCİ değil EVLAD MERKEZCİ BİR ANNEYİM BELKİ DE
kimseyi eleştirmiyorum lakin kendimce doğru da bulmuyorum bu görüşü.

eşinizin değişebileceğine inanıyorum.bence insan yeter ki istesin' istemek başarmanın yarısıdrı. bence siz de sizi seven bir adamla ve evladınızla mutlu bir ömür geçirmeyi istiyor iseniz İSTEMELİSİNZ. sadece isteyin ve başarın.eşinize resti çekin istikrarlı olun destek olun  ve kazanın..mutlu bir ömür dilerim :)


babu

'sizin yerinize olsaydim'i degerlendirmek cok zor (ben olsaydim'i degerlendirmek daha da zor aslinda) cunku bilmedigimiz cok sey var dogal olarak sizi tanimadigimizdan. İlk anda aklima gelen sorular:

- bu sanal iliskiler olmasa sizin icin mutlu bir evlilik miydi? Tatmin oluyor muydunuz? Aranizdaki farki siz hissediyor muydunuz? Yasayip gidiyoruz? Muydu, 'iyi ki onunla evlendim' miydi?

- sanal iliskiler size gercekten ne hissettirdi. Aklinizdan gecen ne? 'benim bu adamla evlenmemin asil sebebi beni sevmesiydi, e aldatiyorsa bu iste bir sorun yok mU?' veya 'aslinda yanlis bulmuyorum, rahatsiz da olmuyorm ama acaba olmak mi lazim, bu yaptigim enayilik mi oluyor?' veya 'kirildim ama itiraf etmek istemiyorum' veya 'kendime guvenim sarsildi'

- gecmiste hic asik oldunuz mu? Buyuk bir ssk yasadiysaniz evliliginizde bu duygunun eksikligini hissettiniz mi?

- esiniz nasil biri? Cok mulayim ve ahlak duskunu gorunen biri mi yoksa zaten farkli seyler denemeyi hep seven biri mi? Yoksa 'erkegim ben, elimin kiri' modeli mi? Siz yapsaniz o nasil yaklasir?

Yanlis anlasilmasin, bunlari sormuyorum. Siz zaten uygun gordugunuz kadarini bize anlatirsiniz/anlattiniz elbette. Sadece 'sizin yerinize olsam ne yapardim?' sorusuna cevap ararken bu sorular ususuyir kafama.

Bu belirsizlik icinde aklimdn gecenler:

- esiniz gercekten kompleksinden bu yolu secmis olabilir elbet ama sebebi bambaska da olabilir. Sadece bu heyecani seven ve size olan duygu ve davranislarini degistirmediginden ihanet olarak gormeyen biri de olabilir. Ahlak biz insanlarin uydurdugu bir kavram ve herkesin 'ahlak' tanimi degisken, esinizinki belki sanal ortamda herseyin mubah oldugu seklindedir, sizinki nasil, onu analiz etmeli belki de. Yani evliliginizde esinizden dolayi aksayan hic bir sey yoksa ve bu yaptiklari aslinda sizin icin de 'yanlis' degilse belki de bu da boyle bir iliski olarak yasanabilir. Daha once de yazildi pek cok acik evlilik yasayan insan var. Bu bazi kisiler icin buyuk ahlaksizlik ama onlar icin belli ki degil. Herkes kendi kurallari icinde kendi hayatini yasar. Ama sizin gercekten dusundugunuz nedir?

Sizin yerinizde olsam

- herkesin ve sizin de dediginiz gibi ekonomik ozgurlugumu kazanirdim

- bu olayi duygusal, ahlaki ve prstik anlamda aslinda tamamen 'normal' goruyorsam (katlanilabilir, goze alinabilir degil gercekten tamamen normal ve dogal' evliligi devam ettirip ettirmeme kriterim bu olmazdi ama bu vesileyle kendi duygularimi tekrar sorgulayabilirdim.

- eger icimde birseyler kirildi, eksildiyse, bu olayi ben ondan kat kat ustunken ve asil duskun olan iyken o bunu nasil yapar, kompleksli,zayif, iradesiz vb yargilarla icimde yasatacaksam (burada yazdiklarinizdan oyle anlasiliyor ama emin olamayiz elbet icinizdeki karmasadan)ileride karsima etkileyici bir cikar ve bana lgi gosterirse aslinda yap,ayacak oldugum halde intikam duygusuyla onu aldatabileceksem, esime de cocuguma da ve en onemlisi kendime de bu haksizligi yapmaz saglikli nir sekilde bitirmenin yolunu arardim

- bu aliskanligindan vazgecerse onu affedebileceginizi dusunuyor ve mucadeleye deger bir evliligim oldugunu dusunuyorsam hem ikimiz hem onun kendisi icin danismanlik alirdim.

Yanittan cok soru oldu yazdiklarim kusura bakmayin, sizin kendi icinizdeki sorular yetmezmis gibi, ama dedigim gibi bir cikar yol arayip dusunup dururken bunlari sorgular buldum kendimi ve sorularim size sorulmus degil.

Umarim hem kendiniz hem aile bireyleriniz icin en dogru adimlari atabilirsiniz.



Cevaplamak için Üye ol