acil??

tamamiyle katılıyorum size bende hep dikkat ediyorum ve sürekli gözüm üstünde hatta komşumla bu konuyu açık açık konuştuk bile sen nasıl kızından bile oğluna sakınıp kolluyosan bende kızımı senin oğlundan sakınırım diye uyarımı yaptım açıkcası ve açıkca konuşabildiğimizden dolayıda sorun yok aramızda oda sürekli destekliyo ama yinede beni rahatsız eden bişeyler var haliyle...işimi erteliyorum sürekli az daha büyüsün, aklı ersin bişeylere de öyle kreşe başlasın diye peki orada ne kadar kolluyabileceğim diye düşündüm  maalesef bugün :S bide ilk kez böyle bir komşum var komşuluk konusunda ruh ikizim bidaha asla bulamayacağım bir insan :S

:)evet mutlaka bişeyle olacak ama dedimya canını yakmaya çalışması ve süreklli öper vaziyette olması beni geriyo ve izin vermiyorum oda çocuk ama inadın ayapınca gözümün içine baka baka ve hayırı bilmemesi aslında işine gelmemesi fazlaca geriyo beni galiba çook hassasmışım kızımla alakalı:S evet rabbim yardımcımız olsun...saolun tekrar..

elifcim okudum ve duruma gerçekten üzüldüm yakın bi arkadaşım bizimle birlikte çalışmadan önce  zihinsel engelliler okulunda görevliymiş okuyunca o aklıma geldi. bu tür çocuklarda malesef karşı cınse olan duygular galıba daha farklı gelışıyormuş opmek dokunmak,sıkıştırma   gibi. bir kaç kez yolda ögrencileri ile karşılaştığımda bizzat şahit oldum ve kendisi anlatmışdı olayları ,  o yüzden sen ne kadar anlatırsan anlat annesi ne yaparsa yapsın bunu tamamen onlemek çok zor. bana göre  çokda bencilce davranmadan tabiki öncelikle ece zümrayı düşünerekten komşıluk ilişkini gözden geçir derim . sonuçta ne kadar süreli oturacaksın aynı apartmanda bilmiyorum ama birlikte büyüyecekler ve büyüdükçe sıkıntılar artacak. benim apartmanımda  var allah herkesin evladını korusun ve böyle çarezislikde de bırakmasın onlar tafaından çok zor.:( bizim apartmanımızdaki 6 yaşında ve okula zihinsel engelliler okuluna gidiyor . asansörde yada merdivende herhangi şelilde karşılaşsak melise eliyle dokunup öpmek istiyor. ben ayyy abii falan diyorum çok tepki göstermiyorum (allah korusun benim kızımda öyle olabilirdi allahın takdiri çünkü)   ,anne hemen geri adım atıp dikkatli davranıyor. demekki diyorum zarar vermesınden tedirgin oluyor çalıştığım için anneyle bızzat dıyolugumuz yok , benim bakıcımda aynı apartmanda birkaç kez sevmek istemiş bakıcım bana anlatdı tedirgin olmuş sonuçtaçocuk  yaptıklarının farkında değil . bizimkilerde şu an da tam olarak onları anlayacak duru mda olmadıkları için bizlerin bu konuda duyarlı olması gerekir. bana göre herkes bu çocuklar gibi olacak diye bişey yok onlarında ellerinde degil zaten  bu istekleri oda çok küçük egitimle onlarda biraz olsun düzelebilirler. o yüzden ece zümreyi koruma altına almak ve daha dikkatli olmak onun incinmemesi açıından daha önemli. kreşde de bu tür bişey olamayacak diyemeyiz ama en azından  daha farklı olacagı kanısındayım
.allah tüm evlatları korusun  o ailelerede sabır versin çok aama çok zor bir mücadele:((

Elıf'cım çok zor bır soru bu ğerçekten...annesı ne yaparsa yapsın o çocuk büyük ıhtımalle yıne yapacak çünkü ne yaptığının farkında değıl. ama sen ece zümra'yı bıraz uzak tutmaya çalışabılırsın mümkün olduğunca. komşunla bıraz daha az ğörüşerek ya da ğörüşmelerınızı 3 yaşındakı oğlunun uyku saatıne denk ğetırerek falan olayı hafıfletebılır mısınız acaba???normal çocuklar bıle o yaşlarda bırbırlerıne farkında olmadan zarar verebılıyorlarken bu durum cıdden çok zormuş.
acaba oturduğun yerde başka küçük çocuklu arkadaşlar da edınsenız komşunla beraber? zaman zaman daha kalabalık ğruplar halınde ğörüşürsünüz. hem ece başka arkadaşlar edınmış olur, hem de o çocuk ıçın de bence faydalı olur.

mutlu teşekkür ederim bu bilgi işime yarayabilir en azından annesine anlatırım bu durumu :S ben sürekli dikkat ediyorum zaten yalnız ev kendi evim ve uzun sürede o bidana olacak gibi duruyorum:Skomşularımın da hep kendi evleri yani komuşuluklarım olursa kalıcı, olmazsa olmaz şeklinde:S en azından ben işe başlayana dek ki seneye başlarım heralde gibime geliyo ama galiba haklısınız ben mesafe koymalıyım galiba biraz çünki fazlasıyla rahatsız oluyorum bu durumdan :S
  evrencim apartmanda çocuk çok var ve ben hep arkadaşlığı konusunda kızıma müdahale etmek durumundayım ama bu durumdan hoşlanmadım:S ama mecburum çünki hepsi 3 yaş ve üstü ve kızımı seveyim derken zarar veriyolar haliyyle onlarda çocuk ama öncelik kendi çocuğum diye düşündüğümden müdahaleci olmak zorunda kaldım:S hep bir araya geldiklerinde resmen kuduruyolar benimki tek büyüdüğünden olsa gerek tabi mizaçta çook önemli ama uysal baya dökmeyi kırmayı vs bilmiyo tek oyuncağı olsun oynasın istiyo ama eline ne alırsa alırlar ,koşmalar evi darma duman etmeler ne ararsan bulursun biraya geldiklerinde o yüzden binadakilerle zaten fazlaca mesafeliyim benimki aralarında resmen tost oluyo... sürekli yanımda tutuyorum küçük diye canını yakıp elindeki ne varsa almak şartıyla ağlatmalar vs oldu(1 kez topluma katıldım ve bidaha hep beraberlerken görüşmeme kararı aldım)sadece dediğim komşumla görüşecektim ama onlada olmucak galiba sanki ...banada arkadaşsız tek büyümesi bu tür arkadaşları olmasındansa  en azından  kedini koruyabilene kadar daha mantıklı geldi:S

bak mesela nurturıa'da "şurada oturuyorum, yaşıt çocuğu olanlarla ğörüşmek ıstıyorum" dıye bır ğrup açarsan ya da sorular bölümüne yazarsan belkı sızın oralarda yaşayan kışılerle tanışabılırsın:) hem bızım temmuz 2010 annelerı ğrubumuzda sen de varsın. bız arada sırada buluşuyoruz ve çok ğüzel ğeçıyor. sen de katılsana fırsat buldukça?
komşularınla da ğörüşmeyı kesme ama çünkü komşuluk çok önemlı...tek tek ğörüşebılırsın onlarla, ya da küçük ğruplar halınde olabılır. bebekler büyük çocuklardan çok şey öğrenebılıyorlar. mesela bızım uğraşıp söyletemedığımız kelımelerı 3 yaşında bır çocuk söyleyınce perı hemen taklıt edıyor:))

Ben kızımı kendi uzantım olarak görüyorum (çünkü henüz o da beni öyle görüyor). Nasıl ki ben özel bölgeme girilmesindne hoşlanmıyorsam, kızıma da 30 cm'den fazla yaklaşılmasından hoşlanmıyorum.

Bence sorun karşıdaki çocukta değil. Normal çocuklar da böyle davranabliyorlar. Benim kızım da apartmanın en küçüğü. Büyük kızlar, benim kızımı kucaklarına lıp öpmek için yarışıyorlar. Asla izin vermiyorum. Kendime yapılmasından hoşlanmadığım bir şeyi kızıma yaptırtmam. Karşıdakinin yetişkin ya da çocuk olması hiç önemli değil. Kızım kendisi izin vermediği sürece kimsenin kendisine dokunamayacağını bilmeli.

Yalnız "Dudaktan öpüşme" gibi bir uyarı, 16 aylık bir çocuk için anlamsız gibi geldi. Çocuğa korkutucu gelebilir. Benim tavrım nettir: Kızım kendi isterse herkesi dudaktan öpebilir (şimdiye kadar sadece beni ve babasını öptü). Ama bir başkası kızımı, kızım istemediği ve izin vermediği sürece öpemez.

Siz eğer net bir cevap almak istiyorsanız, bir pedagoga danışın. 1 seans gidin kızınızla birlikte. Sadece bu çocukla olan arkadaşlığı açısından değil, fiziksel temasa vermesini istediğiniz tepkiler açısından önemli istikrarlı davranmak.

çokbilmiş cevap çin teşekkürler .benim kızıma karşıda tavrım hep net olmuştur o yüzden biz göz temasımızdan bile birbirimize ne demek istedişğimizi konuşmadan kalabalıkta bile anlayabiliyoruz.sorunum aslında kızım kaçmasına, istememiş olmasına rağmen ona diğer çocuğun fazlaca sarılması öpmek istemesi vs hatta üstüne çıkmaya çalışması ve bunun ona zarar vermek olduğu bildiği için yapmaya kalkmıştı. tabi bunların hepsine benim ve diğer çocuğun anesinin müdahalesiyle kıyından atlattık. ama bugün komşumla konuştum açık açık biz çok sık görüşüyorduk ki ilk kez benim tam anlaşabileceğim benimle ayn ı düşünen bir komşum olmuştu ama mecburen önce anneyim diyerek yaptım bu konuşmayı.sonuç olarak biz çocuklarımızı daha az görüştürme kararı aldık çözümmü evet en azından benim kızım bilinç altını temizleyene kadar ii gelecek bu ayrılık.kendimi kızıma karşı fazla baskıcı bir anne gibi hissettim ve kızımda benim tavrımdan etkilendi en azından aramızı düzeltmemeiz lazım :S
arkadaşım bu duruma ne dedi dersiniz sana zaten ben teklif edecektim bu durumu dedi çünki oda olanların farkında .benim çocuğum rahatsız olduğundna dolayı ben onun  nefes alıyo olabilmesine şükrediyorum dedi o yüzden de fazla müdahale edemiyorum dedi . madem çok rahatsız oluyosun ara verelim dedi daha ben demeden ama ben yine de onu inceden de olsa kırdığımı düşünüyorum ne kadra belli etmemeye çalışmış olsada :SS beraberken ama ikimizde çocuklara hep bir müdahale halinde oluyoruz en azından bu duruma da bir müddet için ara vermiş olacağız ama dediğim gibi müdahale etmeme gibi şansımız yok benim kızımı küçük gördüğü için ki çevresindeki en küçük çocuk bizimki resmen güç gösterisi yapıyo :S ama içim yine de rahat değil ben arkadaşımı çok seviyorum oda beni çok seviyo iyi anlaşabiliyoruz ve aynı düşünüyoruz.gerçekten de onun bakış açısıyla baktığımda benim çocuğumda öyle olsaydı sorunlu ve kaybetme korkusuyla yaşadığım bir bebek olsaydı sanırım ben de sadece nefes alıyo olabilmesine şükrederdim .ama ortada bir gerçek var onun bebeği şuan rahatsız ve 2 yaş büyük bizden , benimki ise normal ve 2 yaş küçük arada proplem olması gayet normal sorunsuz bir çocukta olsaydı belki olacaktı .ama en azından düzgün bir çözüm bulana kadar bir tercih yaptım kendim sürekli biriyle görüşmekten vazgeçtim diğer çocuğu çok sevmeme ve onun adına,anesinin adına çok üzüldüğüm halde yinede  tabiki önce kendi çocuğum dedim.ha arkadaşlığımız bitirmedim ama daha az görüşeceğiz gerçekten çok olgun bir anne . ama çözüm bu mu bilemiyorum. sadce kendi yaş gruplarıylamı görüştürmeliyim acaba???kenndinden büyüklerle görüştüğüz zamanlarda her çocukta yaşamasakta bir çoğunda olumsuzluklar yaşayabiliyoruz maalesef...
ben ki kendim ilk eğitimini verebileyim diye tüm vaktimi oda adadım kreş dönemine kadar da pek düşünmüyorum aklı erene dek en azından kendisinin istediği ve istemediği şeyleri ifade edebilene dek:Sbilemiyorum tabi

evrencim bnde aktifleşeceğim inşallah şu temmuz 2010 annelerinde:))eminim ii gelecek bu kızımada banada:))

Her yaş grubuyla birlikte olmalı bence çocuklar. Kendisine yapılan müdahalelere nasıl tepki vermsi gerektiğini annelerine bakarak öğreniyor çocuklar. Anne yanında yokken kendisinden büyük biri kendisine dokunursa ne yapması gerektiğini kontrollü bir ortamda, annesi yanındayken öğrenmeli.