çocuğu terk etme duygusu

nurturia soruyor: 6

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


6 Cevap


ipekkusgoz

Sizden daha küçük olup da kreşe başlamak zorunda kalmış olanları düşünün.Daha sonra kreşin oğlunuz için de iyi olacağını, arkadaş edinip ,oyunlar oynayacağını düşünün.Bu uyguyu bir tek siz kreşe başlattığınız için yaşamıyorsunuz. Aynı şekilde evde bakıcı ya da anane babaneye bıraksaydınız da aynı hisleri hissedecektiniz. Maalesef çalışan annelerin her durumda hissedeceği şeyler bunlar.


CokBilmis

Eğer mecbursanız suçluluk hissini bir kenara bırakın. Babası da sizin gibi hissediyor mu?

Kadın olmanın kültürel bir cezası bu suçluluk hisleri...


neretva

Köyde yaşasaydık veya eski mahalle kültüründe bu yaşta ellerindeki kuru ekmeği kemirerek arkadaşlarıyla etrafta doğayı keşfediyor, oynuyor olacaklardı. Boşuna suçluluk hissetmeyin. Biliyorum demesi kolay ama yaşıtlarıyla olmak onu mutlu edecek. Dün evimize bir çocuk geldi, amanın oğlum delirdi, durup durup çocuğun boynuna atladı. Ben de kendimi kreş arama işini ertelediğim için suçlu hissettim. Açıkça arkadaşa ihtiyacı var şu anda ve ben bencilce bunu karşılamıyorum gibi geldi. Çokbilmiş haklı, biz ne yana dönsek suçluluk, iyisi mi arkamızı dönelim bu duyguya.


ozgu_naz

hiç suçluluk duymayın.ben 16.ayında öğlene kadar yolluyordum çocuklarla birlikte olabilmesi için.sosyalleşmek ve iletişimi öğrenmek için bunlara ihtiyacı var.kıskançlığı,paylaşımı,gözlemi ve dünyanın bizim yaptığımız gibi onların etrafında dönmediğini ancak evin dışında öğreniyorlar.rahat olun bunlar çocuklarımızı kuvvetlendirecek


sumeyrademir

çok zor bir durum biliyorum.

Ben 8,5 aylıkken bıraktım bakıcı tuttum ve arabaya bindiğimde sanki önümü görmezdim ve toplayana kadar yavaş yavaş sağdan gözlerim dala dala ağlamaklı güya işe giderdim.

Etrafınızdaki duyduğunuz kötü hikayeler, bazı doktorların yazdığı yazılar, bunlarda bizi etkiliyor, bunlara biraz gözümüzü kapamak ve orada ne kadar eğlendiğini, senin zaten ona her dakika yetemediğini, seninde dinlenerek daha güleryüzlü ve sakin olacağını ve tabii faydalı olacağını düşün. Kimseye yada hiçbir yazıya inanma, içgüdülerin en doğrusunu söyleyecektir. Milletin dolduruşuna göre hareket edersek hata ettiğimizde geç olacaktır, sen kendini dinle.


nilsafak

işe dönmeyi düşünüyıorum,bi türlü cesaret edemiyorum,çocukla bagım hastalıklı bi hal alacak diye korkuyorum,çünkü bırakamayan o değil benim,siz benden daha güçlü davranmışsınız,ne güzel,eminim bi kaç güne her ikinizde alışacaksınız,çok derin derin düşünmeyin bu konuları derim,ben düşündükçe içinden çıkılmaz bi hal alıyor,önümüz kış kres cocuğunuz için bi çok aktivite imkanı sağlayacak evde olsa bunlar olmayacaktı,iyi yönünden düşünün suçlamayın kendinizi,birde bu sabah tv de Sezen Aksuyu dinlerken bi kelimesine takıldım''annelik ömür boyu vicdan azabıdır'' dedi,kafamda evirip çevirip duruyorum bu cümleyi ,öyle güzel özetlemiş ki ne yaparsak yapalım nasıl imkanlar sunarsak sunalım yetememe hissi hep ensemizde olacak sanırım o yüzden bununla yasamayı öğrenmek gerek;)



Cevaplamak için Üye ol