Cocuktan ayri yolculuk ( lutfen cevaplarınızı bekliyorum)

haydimutfaga soruyor: 5

Kizim Zeynep Zahide 26 aylik. Arkdaslarla safranbolu gezimiz olacak nasipse
cuma gecesi 1 gibi yola cikilacak pazar aksami donulecek nasipse...
(bu arada kizimi emzirmeyi birakali 1,5 ay oldu yaklasIk.)

kizima esim kayinvalidemle bakabilecegini soyluyor. birakip birakmamakta tereddut ediyorum
siz ne tavsiye edersniz?
kizini 2 gun birakip giden oldu mu aranizda?

( gorumcem ve eltimde ayni sokakta. kizimin 3 kiz kuzeni var ,onlari da seviyor)
hayirli gunler
Gamze


15 Cevap


sunny

bence bırakmayın, çocuk bakım kitaplarını okuyun, 3 yaşına kadar çocuğun annesini o kadar uzun süre görememesi çok tehlikeli, annesini yok oldu, öldü zannedebilir,  şu aşamada keyfi bir şekilde bırakmanız doğru değil, iş - güç olsa mecburi olsa hadi bir derece ama bence bırakmayın. Daha nereye yokolduğunuzu anlayamayacak kadar ufak. Bu tip durumlar bebeklerde travmalar yaratır, amaaan kasmayalım nolcak dediğiniz durumlar sizin için önemsiz olabilir ama o daha bir bebek ve dünyası sadece sizden ibaret. Ona bu haksızlığı lütfen yapmayın. İleride bol bol gezecek zamanınız olacak.


seres_esra

bende bırakıyorum zaman zaman anneme kızımı hem eşimle başbaşa kalmak hemde bana çok bağımlı olmasını engellemek açısından güvendiğiniz ve iyi bakacağından eminseniz hiç bir sakıncası olmaz bence :)


nadia

Gulerce: benim gibi düşünen biri daha varmış dedim yazını okuyunca :) bence de çok abartılıyor bu konu.


efsel

Bence de gidin ama öncesinde haber verin, anlatın, bu gece uyuyacaksın kalkcaksın, sonra tekrar uyuyacaksın kalkcaksin, sonra ben geliceğim gibi. Hatta günleri kağıda çizerek bile anlatılabilir. Belirsiz bir durumdansa, olayı netleştirmek, durumu kolaylaştırır, habersizce kaybolursanız çocuk huzursuzlanabilir, ne oluyor diye.


gulerce

Tesekkurler Nadia! Ben isim geregi seyahat etmek zorundayim, bazen ben de huzursuz oluyorum, aklim kaliyor evde. Annelik iste, bakmayin boyle dedigime soruyu soran arkadasi cok iyi anliyorum...
Bu konuyu doktorumuza da sordum, bana soyle dedi: Cocuk sizin hayatiniza uyum gosterebilmeli, obur turlu hepiniz huzursuz olursunuz, ise gitmeniz gerekiyorsa gideceksiniz elbet, onemli olan bakan kisiye guvenmek inanmak. Siz sanslisiniz anneniz bakiyor, guven duyuyorsunuz, kiziniz ona guven duyuyor, daha ne istiyorsunuz!
Soyle bir dusununce evet biz kizim icin hayatimizi degistirdik, herseyimizi ona gore planliyoruz, uyku satleri sasmaz, yemegi vs. duzenlidir. Ece dogmadan once yemek duzen filan hakgetire, yogun calisiyorduk ikimizde. Yemek anlayisimiz disarda yemek yada pizza, aksam gec saatlere kadar ya film izleriz ya disardayiz! Simdi ise evcimen olduk hergun yemek pisiriyoruz, neredeyse her aksam evdeyiz, zaten parmagimizi oynatacak halimiz de olmuyor! Ama o da bize uyum gosteriyor, yolculugumuz coktur mesela ama problem olmaz ucakta arabada huzurludur, anneanne babaannede kaliriz yatagini aramaz, uyumlu bir cocuktur. Belki de mecburen uyumlu zavallicigim yazik :)
Cok uzun yazdim belki ama Elif Safak'in Siyah Sut romaninda bir cumle vardi cok hosuma giden, "cocuklar yukaridan bakar annelerini secermis" diye. Umarim benim kizim da beni secmistir ve seciminden memnundur! Sevgilerimle...




Cevaplamak için Üye ol