Anne olmak özel hayatı bitiriyor mu?

Dido_Kuziko soruyor: 10

Ben kendimi kapana kısılmış gibi hissediyorum. Hem çok yorgunum hem de eski hayatımı, özgürlüğümü, eşimle vakit geçirmeyi özledim. Böyle hissettiğim için de kendimi kötü hissediyorum. Kuzumu çok ama çok seviyorum onun bir gülüşüne ölürüm ama ya geçip giden zaman? Hiçbirşeye vakit ayıramıyorum ve evliliğimin bozulmasından korkuyorum :(


22 Cevap


sevfurkereym

o korkular her yeni anne olan herkeste olur.bebeğin biraz büyünce kendinede vakit ayırırsın.ama itiraf edeyimki uzun süre herşeyden muaf oluyo insan.ama değer onlar için.şuan bebeğinle vakit geçirmenin tadını çıkart bence.bunu yaşamayanlarıda düşün.kendini şanslı hisset.evliliğinede bişe olmaz.dahada kuvvetlenir bağların.eşin içten içten nasıl güçlü biri olduğunu herşeye nasıl yetitiğini düşünür.bırak zamanın bebeğinle dolu dolu geçsin


calemity

başlarda bende yaşadığınız endişeleri yaşamıştım bi çoğumuz gibi eminim ki bu çok normal ..ama zamanla bebekler büyüdükçe sanki birşeyler yoluna giriyor elbette eskisi gibi olmuyor tamamen özgürlük diye birşey yok artık:) her nerde olursanız olun aklınız hep evde olacak:) ama artık gerçek bir ailesiniz ne de olsa bazı şeyler de daha güzel olacak eskiyi aratmayacak ..bu zamanı her kiminiz varsa yanınızda yardım alarak geçirin  kendinize kesinlikle vakit ayırın mümkün mertebe ..demek istediğim aslında herşey daha güzel olacak emin olun kendinize zaman tanıyın


sadeceanne

Merhaba, benim açtığım başlıkta biz de bu konuyu bayağı görüşmüştük: http://www.nurturia.com.tr/groups/thread/1e4ca5a3-b1ff-4ac7-816a-9e0200948c0f/1/cocuk-sonrasinda-vites-dusuren-romantizm 

Sevgiler


Phaloe

Bebeğim 7 aylık olmak üzere.Ve bende kendine yeterince zaman ayıramayıp eşiyle fazla vakit geçiremeyenlerdenim.Ama bu durumdan hiç şikayet etmedim.Oğlum çok hareketli.Ve beni çok yoruyor.Yinede onun bir gülüşü bana herşeyi unutturuyor.Sizde zamanla bu duruma alışırsınız mutlaka.Anne olmanın zorlukları diyelim:)


hulya_Oyku

Herşey yavaş yavaş yoluna giriyor merak etmeyin ve bence anneliğin keyfini çıkarmaya bakın....Çünkü bu günlerde çok hızlı geçiyor....



pransess

Bende canı yürekten katılıyorumm, yorgun, bitkikinn.. Kapana kısılmak evet bu duyguyu çok derin hissediyorum.. Düş almak bile imkasız hale geldi.. Ama bebeğime bakınca herşeyi unutuyorumm, onun o mis kokusunu içime çekince herşey bitiyor, ama bunları düşünmeden de yapamıyorum.. Kendime ayırdığım hiç bir vaktim yok, canımcım uyurken o kısacık zamana o kadar çok şey sığdırmak istiyorum ki ama o da olmuyor..... :((


sedademirez

seni çookk çookkk iyi anlıyorum inan bana..çalışmaya başlayana kadar(ki 20 gün öncesine tekabül eder) aynı şeyleri düşünüyordum..işe başladım ve hersey düzeldi:)eğer çalışmayı düşünmüyorsanız da bebişi 1-2 saatliğine birilerine bırakma şansınız da yoksa akşam kapın bebişinizi alın eşinizi de yürüyüş yapın..30 dakika içinde bebişiniz uyur siz de başbaşa bişiler atıştırırsınız;)


pransess

Bende şimdilik evdeyim.. 4 ay sonra kaldığım yerden devam edeceğim.. Öğle bir iş tenposundan çıktım ki hiç nefes almadan doğum yaptım işten ayrıldım 1 hafta sonra kızımı kucağımı aldım dolayısıyla herşeyin üstüme üstüme geldiğini düşünüyorum.. Ama geçecek herşey çok güzel olacak güzel kızımın elinden tutarak bu günleri eşimle atlatacağım.. :))


eddaxy

yalnız değilim yaşasın. aynı şeyleri bende düşünüp vicdan azabı çekiyordum. özel hayat bitmiyor ama bayağı bir sekteye uğruyor. yorgunluk, özlediğin şeyleri yapamama, kendine vakit ayıramamada cabası. kızım için değer diyorum ama banada yazık canımm...

not:seni çok ama çok seviyorum kızım:)


Yasemina

Ozel hayat bitmiyor.
Ama esinle basbasa birseyler yapmak istediginde bir vicdan azabı duyuyorsun. Kime, nasıl bırakabilirim, hele ki o kişi zaten gunduz ona bakan kımseyse hic bırakamıyorsun, karı-koca-cocuk trilojisi dewam ediyor.

Inanın 6 ay yazlıktaydım, 1 gun deniz suyuna ayagımı degdiremedim. Cocukla bogusmaktan, yedirmekten, arkasını toplamaktan, uyutmaktan, hava aldırmaya cıkarmaktan, kap,kac, onluk, bulasık yıkamaktan, etrafı silmekten, toparlamaktan - ki ben yemek yapmıyan bir insanım, onu da yapsam herhalde kole ısaura falan olurdum.

Yine yazlık evde esimle dısarı bir gece gezmesine yanlız cıktıgımız gorulmemıstır. Genelde bırımız cocugun basında nobet tutarken digerimiz bir yuruyus yapmıs (ben), sonraki sefere de esim kısa bi hava almaya cıkmıstır.

Eger aileden gece bakabilecek biri varsa ve siz artık ben dayanamaz oldum, bana da bir parca hayat hakkı seviyesine gelmisseniz, es-dost ziyareti (40 yılda 1 o da) iyi geliyor. Bunu gecen hafta yaptık biz, kızı goturmedik, ama tum gece es-dostun bayan tarafı baby tv den ve cocugundan bahsedip durdu. Kotu anne miyim bilmiyıorum ama o ozel gecede, anda, kendimizi bir parca dinleyemedik ya ona uzulurum ben.

Bayramda kızım ve 3 kişiyle daha tatıldeydik, kabusa benzer bir deneyimdi. Ozel kalması gereken anlara cocuk girmemeli dusuncesindeyim ve bir sure kızımla tatile gidemeyecegimize karar verdik. Yadırgayanlar olabilir ama durusumuz bu sekilde.



Cevaplamak için Üye ol