Yardımsız desteksiz 2 çocuğa bakmak mümkün mü?

ra_she_de soruyor: 10

merhabalar


2,5 yaşında bir oğlum var. 36 haftalık da hamileyim. İnşallah ağustosun ilk haftalarında kızımıza da kavuşacağız. Oğlum çok hareketli bir çocuk. Bir de şu sıralar yoğun bir şekilde 2 yaş sendromu yaşıyoruz. O yüzden daha kardeş gelmeden beni zorlamaya başladı. Hep oğlumla tek başımıza olduğumuz için de bana çok düşkün. Yani tüm nazı bana. Anne kucağa alsın, anne yıkasın, anne uyutsun vs. 

Benim ailem de eşimin ailesi de şehir dışındalar. Annem doğum sırasında gelecek ama bir süre sonra dönecek. Ben 2 çocukla tek başıma kalacağım. Şimdiden gözüm korkmaya başladı. Acaba 2 sine tek başıma bakabilecek miyim? Eşim çok zorlanırsan yardımcı tutarız diyor ama o da maddi olarak bir süre sonra zorlayabilir bizi ben de çalışmadığım için. Benim planım önümüzdeki mart-nisan aylarında oğlum kardeşe de alışınca onu kreşe başlatmak. Zaten 3,5 yaş civarı olmuş olacak o döneme kadar. Yaş araları yakın olup da 2 çocuğa tek başına bakan anneler var mı? Bana önerileriniz neler? 

Şimdiden çok teşekkürler

Sevgiler

Bu soruyu cevapla

37 Cevap


iflah_olmaz

ha işte yapamıyorum:-)))çocuk yokken hepsini yapıyordum.temizlikçi alıyorum zaten.biramı balkonda içemiyorum.aras hemen uyanırda duyamam diye.duşa kocayı bekliyorum.15 dk.falan sürüyo.ki bayılırım banyoda vakit geçirmeye:-))

film izlemek,kitap okumaktan hiç bahsetmeyim.aras ayaımda uyuyor kitabı öyle okuyabiliyorum.sevgilimle doya doya saatlerce vakit geçimeyi de çok özledim.aras büyücek.kendi yer,kendi uyur,laf ablar hale gelicek bende hayatıma kaldığım yerden devam edicem:-))şimdilik planım bu:-))


esrik

şu sebeple soruyorum, ben ilk çocuğumda çok zorlandım...anneliğe adaptasyon, çalışma hayatından eve tam geçiş, evi ve çocuğu tek başıma yardımcısız çekip çevirmek vs....kızım oğlum 33 aylıkken doğdu...evet yine zorlandım, yine yardımcısız...ama  ikincinin daha kolay büyüdüğünü söyleyebilirim. ebeveynlik acemiliğinin atılmasından mütevellit olsa gerek...şunu söylemeye çalışıyorum hiç cocuksuzken bu cümleler anlaşılabilir de zaten evde minicik bir başrol oyuncusu varmış, duşa girmek ,temizlik yapmak, sevişmek...öyle de zor böyle de:)
 


iflah_olmaz

evet katılıyorun.işte 2.ye bu yüzden yanaşmıyoruz eşimle.ikimizde yapı olarakk özgürlüğümüze düşkünüz.aras zorladı bizi bayağı.hedefimiz oğlumuzu büyütüp normal halimize dönmek:-)))

 


melihece

evde yardımcı olsa ve sezaryen limiti olmasa vala 5 tane doğururdum. fakat anlamadığım bir sekilde parasını ben vereveğim dememe rağmen benim eşim eve temizliğe birinin gelmesine karsı. neymiş annesi nası yapmış ve yapıyormuş bende mi bir problem varmış ahaha sinirlerim bozuluyor ya düşündükçe:)))


Annegozuyle

Valla ikincilerde anne biraz daha rahatlıyor ve o yüzden ikinciler daha rahat büyüyor bence. Çocuklar diil de iki tane olmaları zorluyor biraz:)

Ben çok şanslıyım. Evde arası 22 ay olan bebelere bakacak birileri var. Ben çalışıyorum. Evde olduğum zamanlarda sürekli tepemdeler ve gece uykularına hasret gideceğim ama olsun. Şikayet etmiyorum. Çünkü zaman çok çabuk geçiyor ve göz açıp kapayana kadar büyüyüveriyorlar. Ben de zorluklarına karşın, geçici olduğunu bilidğim bu zamanların kıymetini bilmek istiyorum.

Mesela bir ara ikisini birlikte emzirdim. Çok güzeldi. Hala düşündükçe gülümserim. Ama fiziksel olarak çok yorucuydu. Geçti gitti işte. Şimdi arasan da yok.

Şimdi de zorlayan tarafları var. Ama bu çocuksu kıskançlıkları bile zamanla geçecek. Allah yokluklarını aratmasın. İki çocuklu olmak çok güzel. İmkanım olsa 5-6 tane yapardım.

Bu arada şanslıyım derken; çocuklara annem-babam bakıyor. Kızım doğduğundan bu yana beraber yaşıyoruz. Eşim evden çalışıyor, o da destek oluyor onlara. Haftada yarım gün temizliğe gelen biri var. Bir de pismiş, temizmiş bakmam ben pek. Kendimce düzenliyimdir ama bırakıp evi olduğu gibi gezmeye gidiveririm mesela:)



dilek_sahin

hiç düşünme allah kolaylığını veriyor benide bilirsin 3 çocuk var bendede :)

 


araszay

Bence hic uzme kendini şimdi nasılsa ozamanda öyle Olcak değişen bisey olmuşdan nekadar yoruluyorsan yine okadar yorulcaksin ilk cocuklar ikiz olsaydı daha zor olabilirdi bence ilk aylar cok ara oluncada tam rahata ermişken tekrar bu maratona girmek daha zor bence


ra_she_de

herkese çok teşekkürler cevapları için yeni bebeğin bakımından çok oğlumun tepkileri vs korkutuyor beni aslında. oğlumun halen deliksiz uykusu nadir olduğu için gece uyanmalarına bünyem alışkın :)) dediğiniz gibi 2.nin bakımı büyümesi daha kolay olacaktır diye tahmin ediyorum umarım oğlum da sürece çabuk uyum sağlar psikolojik olarak da çok yormaz annesini. 


beyzabebek

selam bende seninle aynı korkular içindeyim merakla cevapların hepsini okudum içimi rahatlatan en onemlı ikinciye cesaretlı tek kısı olmadıgım.etrafdakılerın hosuna gıtesede sende delı cesaretı var demeden gecemıyolar.kızım suanda benı cok uzen bır kız deıl olması gerektıgı kadar hareketlı bana cok duskun deıldı annane babanne hala yakınımda onlarla oyalanabılıyordu ama son 15 gundur bana cok duşkun olmaya basladı.hem hosuma gıdıyo ama korkmayada baslamıstımkı burdakı yorumlar ıcımı baya rahtlattı.konuyu actığın ıcın sana ve yorum yapanlara gercekten tesekkurler.


ColukluCocuklu

Cevaplara baktım da genelde hep olumlu o yüzden şimdi düşüncemi yazıp hiç burayı karartmasam mı diye düşündüm açıkcası ama sonuçta benim iki çocuklu halim de bir örnek teşkil edecek:) Pek bi istekli girişmiş olduğum bu iki çocuk annesi olma durumu bende ilk günler ciddi bir şok etkisi yarattı ve son 10 gündür hayatımın toparlandığını söyleyebilirim. Bu biraz da ikinci bebeğin zor ya da kolay olmasına bağlı sanırım çünkü kızım çok uyumlu bir bebekti sıkıntısızdı sosyal anlamda hayatıma tabi ki eskisi gibi olmasa da oldukça iyi devam ediyordum.

Oğlum sağolsun zaten erken gelerek bitmek üzere olan yüksek lisansımın yarım kalmasına sebep oldu tabi nasip böyleymiş bu bir şikayet değil yalnız çok zor bir bebekti ilk günler, daha yeni yeni gündüz uyumaya başladı. Hep emmeyi, kucağımı isteyen, ağlayan ve gündüz uyumayan bir bebek düşünün ve benim 2 yaşında bir kızım daha var. Kızımla hala yeteri kadar ilgilenemiyorum elimden geleni yapıyorum ki kayınvalidemden destek aldığım halde çok zorlandım.

Evde bir yardımcım dahi olsa çocuk demek anne demek, ilgi demek, oyun demek. Çocuklarımın anneye bağımlı olan dönemi geçip okul çağına geldiklerinde şartlarıma göre tekrar düşünebilirim. Benim kıstasım yaş aralığının az oluşu işleri daha da içinden çıkılmaz hale getiriyor.

Tabi tüm bu gerçekler profil resmimdeki güzellikle unutulup gidiyor o yüzden pişman değilim;)



Cevaplamak için Üye ol