Şizoaffektif bozukluk taşıyan baba ile anne olmak

karadut soruyor: 6

Şizoaffektif bozukluk,şizofreni veya duygu durum bozukluğu teşhisi konmuş bir eşle çoçuk büyütme deneyimi olan, bu durumla baş edebilen veya boşanmadan bu ilişkiye devam edebilen arkadaşlar varmı? Varsa nasıl kontrol altında tutuluyor bu duygular, yarar-zarar dengesi nedir bu durumun...


6 Cevap


ikicocukannesi

inanın hic bilmiyorum, tecrube etmisligim de yok. lakin farklı bir soru, burada ilk kez goruyorum.
okuyup da gecmis olsun demden gecmek istemedim.
gecmisler olsun.


karadut

İyi dilekleriniz ve önerileriniz için teşekkür ederim arkadaşlar. Öykününannesi tamda dediğin gibi,
onunla beraber bu hastalığı yaşamamak gerekiyor işin en kritik noktası en zor bölümü!!!


taburcu

Benim annem şizofren. 33 yaşındayım kendimi bildim bileli şizofren bir annenin çocuğuyum ve babam çok erken öldüğü için bildiğim tek ebeveynde odur ve hala aynı evde birlikte yaşıyoruz.

Anneme 25 yaşında bu teşhis konulmuş. Akıl hastanesine de yatırmışlar. Geçmiş dönemin elektrik şoklu işkence şeklindeki tedavilerini de uygulamışlar. Çocukluğumda çok zor dönemlerimiz oldu. Malum bir yetişkinin şizofrenden sorumlu olmasıyla 3 küçük çocuğun bir şizofrenden sorumlu olması aynı şey değil. Eş olunca boşanmak geride bırakmaya çalışmak söz konusu olabiliyor da anne ya da çocuk olunca bu söz konusu değil.  Yani babamla boşanmaları söz konusu olur muydu bilemiyorum. Ama biz annemden boşanamadık :)  

Annemin hastalığının bizim üzerimizde olumlu olumsuz pek çok etkisi söz konusu. Kardeşlerimin de benim de ruhumuz yaralı ama hasta değil. Bir şekilde hepimiz yetiştik aile kurduk. Şizofren bir ebebeynle yetişmek ve yaşamak konusunda çok şey söyleyebilirim ama eş olarak tecrübem yok.


ediluj

geçmiş olsun.. zor cok zor ama ben annelerin çok güçlü olduğuna şahidim,herseyden önce arkadaslarında dediği gibi aile buyuklerinden yardım alın,çocuklarınız için sizin ayakta kalmanız gerekmekte tek başınıza yüklenmeyin,sizin eşiniz olduğu kadar onlarında kardeşi,oğlu,yiğeni..
Tedaviyi hiçbir şekilde aksatmayın,belki tartışılır ama benim düşüncem ataklar sırasında imkan olursa çocukları uzaklaştırın ortamdan.Psikiyatrisi ile sizde iletişiminizi kesmeyin,evde iki küçük çocuk olduğunu nasıl davranılması gerektiğini sorun..Kendinizi iyi hissetmezseniz,psikolojiniz bozulursa gerekirse destek alın..Bir hekim,bir anne olarak söyleyebileceklerim sadece bunlar..
Sevgilerimle..


melusina

sanırım en tecrübeli benim :)
annem manikdepresif . tanı konulduğunda ben 3 yaşımdaydım bir de kardeşim var. 3 yıllık evliyim ne tesadüf ki eşim de manik depresif :)Bu arada eşim aynı zamanda doktor. Ben dünyanın en mükemmel anne ve eşine sahip olduğumu düşünüyorum. Çocukluğum boyunca  arkadaşlarım anneme imrendiler . Çok kez duydum keşke annen benim annem olsaydı denildiğini.
Eşim mani yaşamıyor depresyona giriyor sadece. Annemin her baharda mani atakları olurdu. Evden tüm mutfak malzemelerini atmalar , kıyafet kesmeler , birilerinin başından su dökmeler :) mani dönemlerini sonra kahkahalarla anlatırız. Annem hatırlamaz çünkü :)

Her şey güllük gülistanlık değildi tabi. En yakın arkadaşımız, oyun ortağımız annemizin depresyon acılarına da şahit olduk. Ama geriye baktığımda annem hakkımda hatırladığım ilk şey manik depresif olması değil. Tabi babamın desteği çok büyük. Herkes der babamın yaptığını herkes yapamaz.

En önemli nokta doktor ve ilaç desteğini asla kesmeyeceksiniz. Kendimi iyi hissediyorum, kontrole gitmeme gerek yok , ilaç alsam ne olur almasam ne olur derseniz atak yaşarsınız. Her şey sil baştan olur. Ama doktor 2 ay sonra göreyim derse ve giderseniz olası atakalrın önüne geçersiniz tek tavsiyem  bu.


exedol

karadut,

allah yardımcınız olsun...çok özel olmazsa söylediğiniz hastalğın belirtilerini sorabilirmiyim?bende eşimden şüpheleniyorum bu konuda.

umarım konuyu dağıtmamışmdır.



Cevaplamak için Üye ol