Hamilelikte çalışma koşulları

simge soruyor: 10

Hamile kadının çalışma haklarının verilmesinden zaten söz edilecek ortam çoğu işyerinde yok.
Ancak çalışma şartlarının kasti olarak zorlaştırılması (uzun çalışma saatleri, yıldırıcı konuşmalar, art niyetli tavırlar ve hatta istifaya zorlanma vs.) ile karşı karşıya olanlar bunlarla nasıl başediyorsunuz?


33 Cevap


simge

Artık çok yorulduğum için ayrılmaya karar vermiştim ama paramın tamamını vermedikleri için hala direniyorum! Son 9 hafta! Biticek ve bu onların yanına kar kalmıycak inşallah!


ozguranne

Simge,

Bence iyi yapmışsın. Bırakma paranı. Sonuna kadar hak ettiğin şey bu. Neticede stres olmadığında onlar yılabiliyor:) Ava giden avlanır.

Stres için yoga ve benzeri rahatlama taktikleri öneririm. Ben ciddi anlamda raporlu ve evde yatarken müdürün arayıp da şu iş bu iş bilmemne dediğini, işe döndüğümde de beni fena halde gerdiğini, benim de cevaben derin bir yoga nefesi alıp, ne yazık ki stres olamayacağım, bebek için iyi değil biliyorsunuz diyip adama güldüğümü bilirim... Gerçi öyle kolay olmuyor insan çok stres oluyor. Şöyle düşünmek belki işe yarar. Karşımızdaki insanlıktan çıkmış kişileri biz hayatımızın bir kısmında görüyoruz, bunlarla evlenenler var, çocukları var, ana babaları var. Onlara yazık...

Gülmek ve bunun geçici bir süre olacağını bilmek, derin nefes almak, bebişle yapılacakları düşünmek... 

Sevgiler... 



Annegozuyle

Simge Allah sabır, dayanma gücü versin. Sana ha verdim doğrusu. ben de olsam aynını yapardım gibi geliyor. Bunca dayanmışsın, 9 hafta daha dayan ve bence doğum izninden döner dönmez (ya da belki o sırada kanuni hakkın olan ücretsiz izin kullanırken) mahkemeye ver. Yaptıkları yanlarına kar kalmasın.

Hamile birine bütün bunları yaşattıkları için utanmalılar. Bu adamların eşleri, çocukları yok mu acaba?


simge

Desteğiniz için çok teşekkür ederim!

Kızım ve ben birlikte ilk mücadelemizi doğumda gerçekleştirmeden önce birlikte bunlara karşı direniyoruz!

Bize bunları yaşatanların her iki dünyada da ödeyecekleri bir bedel olduğuna yürekten inanıyorum!


esraozlem

Simge öncelikle geçmiş olsun, nasıl bir dönem geçirdiğini az çok tahmin edebiliyorum. En büyük tavsiyem yapabiliyorsan kulak arkası yap ve stresini en aza indirgemeye çalış.

Benim de farklı bir hamilelik dönemi baskısı tecrübem olmuştu. Hamileliğimin ilk aylarında halihazırda mobing yapan yöneticim tavırlarını iyice çirkinleştirmeye başladı. Resmen istifa ettirmeye çalışıyordu. Üst yöneticiler ile konuştum tekrar ve zaten işlemde olan transfer sürecimin hızlandırılmasını, bir an önce yöneticimin değişmesini istediğimi, istifa etmeyeceğimi ve bu stresin bebeğime ve bana herhangi bir zarar verirse bir anlamda dünyaya başlarına yıkacağım tehditini savurdum. Aslında hiç bir şey yapacağım da yoktu. Türkiyenin en büyük şirketlerinden birinde çalışıyorum ve normalde bu tip olaylarda şirketin adının çıkmasını kesinlikle istemezler. Bunun korkusuyla mı yoksa delidir ne yapsa yeridir şeklinde bir bakış açısıyla mıdır nedir bilinmez transfer sürecimi hızlandırdılar ve en azından hamileliğimin son 4 ayını"normal" bir yöneticiyle geçirdim.

Ama o dönemde ne kadar rahat olsam da öncesinde yaşadığım stres, tüm hamilelim boyunca devam eden yoğun mesailer, her gün iş yerime gidip gelmek için teptiğim 3 saat trafik bende ciddi psikolojik baskı yarattı. 

Doğum izninden döndükten sonra işler daha da bir karıştı. Birlikte çalıştığım yönetici işten ayrıldı. Ve onun yokluğu fırsat bilinerek yılın 6 ayında doğum izninde olduğum süre için bana yıllık performans notu eksi olarak verildi. Yani bir şekilde ellerinden geleni yaptılar.

Ben kendimi dava açacak kadar güçlü hissetmedim. İşten ayrılabilecek maddi durumumuz da o dönem de yoktu. Bu yüzden devam ettim. Ancak şimdi durup baktığımda kendime çok yüklendiğimi ve hem hamileliğim hem de geçtiğimiz yıl doğum izni dönüşünde yaşadığım haksızlık sonrası hep kendimi acıttığımı görüyorum.

Çünkü bütün bu yaşadıklarım sonrasında ben farketmeden, Ada'da normal gelişim sürecinde karşılaştığım en ufak bir zorlukta dahi kendimi suçlamaya başlamıştım. Hamileliğimde yaşadığım stresin buna sebep olduğuna dair kendimi inandırmışlığm öyle bir seviyeye gelmişti ki bazen o ağlarken ben de benim yüzümden ağlıyor diye ağlıyordum. Lohusalık yan etkileri de cabası siz düşünün :)

Annelik zor zanaat, ama bu süreçte hayatında stres varsa iki katı değil çok katı hissedebiliyorsun zorluğunu.  Bu yüzden önerim kendini mutlu hissedeceğin şekilde davran. Ve ne olursa olsun seni üzmelerine izin verme. Biz izin vermediğimiz müddetçe kimsenin bize bir şey yapamayacağını unutmamak gerekiyor sanırım. Ben bunu biraz geç de olsa farkettim :)

Umarım her şey yolunda gider, hamileliğini büyük bir keyifle ve en az stresle geçirirsin. Ayrıca sana içtenlikle katılıyorum, bir şekilde yaptıkları haksızlığın karşılığını alacaklardır. Şimdi ya da sonra..



BlogcuAnne

Simge - Benim Türkiye'de hamileyken çalışmak gibi bir deneyimim olmadı ancak bu konuda yapılacak her türlü girişimin arkasında, üstünde, her yerinde olmaya hazırım  :)

calisangebeninhaklari.blogspot.com gibi bir şey?


BlogcuAnne

Simge - ne diyorsun? (Sana söylediklerini şimdi okudum) İnanılır gibi değil! 


simge

Öyle valla Elifcim; ama ben de inada bindirdim artık! Biz pes ettikçe onlar daha da yüzsüzleşiyor!

calisangebeninhaklari süper isim!

içeriği oturtabilirsem birkaç hafta içinde yayınlarız! 

Oluşum aşamasındaki blog her türlü fikre açık! Aklınıza ne gelirse paylaşırsanız, ne kadar çok çalışan gebeye yardımcı olabilirsek o kadar amacına hizmet eden bir blog olucaktır!


BlogcuAnne

Hatta yeni annenin de problemlerini kapsamalı, örneğin annelik izni konularına da değinmeli diye düşünüyorum.

Bakarsın annelik izinleriyle ilgili bir değişim bile başlatırız, belli mi olur?  :)


simge

Neden olmasın? :)

Şahane olur.... :)



Cevaplamak için Üye ol