Kızıma nasıl davranmalıyım?

aakin soruyor: 5

Merhabalar,
Az önce yazdıkları silindiği için sorumu kısadan tekrar yazıyorm :)
Kızım 14 aylık olmak üzere. İletişimiziz artık daha iyi. onaylamayacağım şeyleri biliyor ve hayır dediğimi morali bozulsa da yapmıyor. Şimdilik durumlar iyi gibi.
Gelgelelim çevremde gözlemlediğim daha büyük çocukların annelerine ve kendinden büyüklere saygısızca davranışları. bağırıyorlar hatta vuruyorlar.  bunları benim yeğenlerim de yapıyor.
Biraz daha büyüyünce kızımın istediği olsun diye bana sesini yükseltmemesi, vurmaması için nasıl bir tutum sergilemeliyim.
Onları yetiştiren bizleriz, bizim yaptığımız hatalar  mı yoksa çocuğun mizacı mı daha etkili?
Şimdiden nasıl davranmalıyım ki ileride sorun yaşamayalım?
Tecrübeli annelere cevapları için şimdiden teşekkürler :)


5 Cevap


kedidirkedi

Zaman içinde büyüdükçe yaptıgı şeylere karsı sakinliğini korumakta zorlanıyor insan ve bagırmaya başlıyor. İşte o zaman çocugun da bir ayna misali sana geri bagırıyor. Sonra sen ona "Bagırma!" diye tekrar bagırıyorsun. Sinirlendiğinde bagırarak kendini ifade eder oluyor, aynı senin gibi. Büyüdükçe, öyle anlar geliyor, eline, ayagına, poposuna şaplatıyorsun, böylece sinirlendiğinde sana vurmayı ögreniyor, bu böyle sürüp gidiyor.
 
Zaman geliyor, sen hiç böyle davranmamış olsan bile, kreşe gidiyor, kreşte bagırmayı vurmayı, küfretmeyi ögreniyorlar. Ha, ama bunun ilk başlangıç noktası nerede bilemiyorum. Yani ilk küfürü kim nerede ediyor da çocuk alıyor bilmiyorum.

Benim gözlemlerim bu şekilde.


elifnazar

OĞLUMA BİR FİSKE VURMAMIŞ OLSAMDA,OKULA DA GİTMEDİĞİ DÖNEMLERDE VURMAYI ÖĞRENMİŞTİ.VE BEN ŞOKLARDAYDIM KİMDEN NEREDEN GÖRDÜ DİYE.GİTTİĞİMİZ YAPRIĞIMIZ ŞEYLER BELLİYDİ.TVDE İZLEDİĞİ ŞEYLER BELLİ PEPPE KELOĞLAN CAİLLOU VS... KENDİ KENDİNE ÖĞRENMİŞ.AMA NERDEN???BABASINIDA FAZLA GÖRMÜYORDU Kİ HANİ KAVGA ETTİK DESEM.ÖYLE BİRŞEYDE YOK.KONU KOMŞU ARKADAŞ ÇOCUĞU FALANDA YOK.PARKA KIŞ OLDUĞUNDAN ZATEN HİÇ GİTMİYORDUK.ANLAYAMAMIŞTIM BİR TÜRLÜ.HALA DAHA ANLAMAM.SİZ NE KADAR DİKKAT ETSENİZDE ÇEVREDEN ORDAN BURDAN OKULDAN ÇOCUKLARDAN BİR ŞEKİLDE OLUMSUZ BİRŞEYLER KAPIYOR VE MALESEFDE KAPACAK.ONUNLA SÜREKLİ BÜYÜK İNSAN GİBİ ONUN GÖZ SEVİYESİNE İNEREK ANLAYACAĞI DİLDEN KONUŞMAK,ÜZÜLDÜĞÜNÜZÜ BELLİ ETMEK,SEÇENEK SUNMAK,MUTLU VE HUZURLU EV ORTAMI YARATMAK KISMEN ETKİLİ OLUYOR.AMA BÜYÜDÜKÇE VE ÇEVRESİ İLGİSİ GENİŞLEDİKÇE BUNU BAŞARMAK GERÇEKTEN ZOR.


ElfAna

Boyle bir ornekle karsilastiginizda cocugun hissettigi ve cocugunuzun hissettikleri sorulabilir. Kisa cumlelerle vurgulanmak istenen soylenir. Bu, her seferinde tekrarlanilabilir. 

Bir gun elbette bunu dnemek isteyecektir tepkiyi olcmek icin. Yine ayni sakinlikle, ayni sekilde tekrarlanirs yapici bir ortam saglanmis oluyor.


neretva

Valla Harvey Karp amca der ki, bebelerin hepsi mağara adamıdır ve onları sosyal birey yapmak bizim sorumluluğumuzdur. Bence vurmayı, bağırmayı bir yerden öğrenmeleri gerekmiyor. Bunlar zaten istediklerini almak için programlı olarak ilkel beyinlerinde duran yöntemler. Fabrika ayarları yani. Bir bebek haz ve acı odaklıdır. Hazza yönelir, acıdan kaçar. Yemek yer, oynar, istediği olmayınca ağlar, bağırır, vurur. Bunların toplumsal hayatta uygun davranışlar olmadığını, bunları yaparak istediğine ulaşamayacağını onlara öğretmek bizim işimiz. Çok erken başlamak ama neyi yapıp yapamayacaklarını bilmek gerek. 10. aydan itibaren kural koyulabilir. Ama on tane değil bir tane. Bizim evde bir kural var: kablolara dokunma. Üç kere söylüyorum, yüzüme bakıp tekrar kabloya giderse oradan uzaklaştırıp dikkatini dağıtıyorum.

Tabii ki bizi deniyor, denemeler daha da zorlaşacak biliyorum. Ne yaparsam istediğimi alırım? Toplum içinde bağırırsam annem utanıp istediğimi yapar mı? Şu çocuğa vurursam oyuncağını verir mi? Sürekli sınırlarını kontrol edecek. Biz de sürekli onun anlayacağı şekilde sınırları göstereceğiz. Çocuğun hislerini onun için dillendirmek (kızgınsın, çocuk sana vurdu gibi), ona arkadan sarılmak, beraber 10a kadar saymak, sakinleştiğinde sakinleştiği için ona teşekkür etmek, aferin demek, sakinleşmezse ortamdan uzaklaştırmak aklıma gelen yöntemler. Hisleriyle başa çıkabilen çocuklar yetiştirmek en zor ve en önemli görevimiz. Siz de şimdiden bunları düşünüyorsunuz, eminim başaracaksınız.


selin_han

bence iyi bir pedagog bulup tavsiyelerini takip edin....



Cevaplamak için Üye ol