Adım adım kreşe alışma

nisanin_annesi soruyor: 10

3 haftadır kızımı oyun grubuna gönderiyorum; hafta içi 5 gün, saat 10-12 arası. İlk hafta sorunsuz gitti, ama 2 haftadır ağlayarak gidiyormuş (gidiyormuş diyorum çünkü çalıştığım için bakıcısı götürüyor). Öğretmeni ile de görüştüm; içeri girdikten sonra ağlamadığını söylüyor. Benim amacım Eylül ayında tam gün yuvaya gitmesi, oyun grubu-yarım gün-tam gün yuva şeklinde artan sürelerde devam ettirmeyi düşünüyorum. Bu süreci nasıl atlatırız, ağladığı halde göndermeye devam etmeli miyim, tecrübeli arkadaşlar yardımcı olurlarsa sevinirim.


15 Cevap


kuzenyas

yeni yaklaşımlara göre çocuğumuz alışıncaya kadar yuvaya onunla beraber gitmeliyiz.anneyle orada vakit geçirerek oranın güvenli bir yer olduğunu hissetmesi için.almanya da yaşayan bir arkadaşım bu sürecin orada zorunlu olduğunnu çocuk annesine ağlamadan by by demeden de bitmediğini söylemişti.
kızım için bu yöntemi uygulamayı düşünüyordum(bir haftadır yarım gün başladı) ancak türk yöntemi uyguladık.öğretmenleri diğer çocukların tedirgin olduklarını velilerin istemediğini belirtince yapmadım.çok şükür yarım gün olduğu için büyük bir sorun yaşamadık.buna rağmen akşamdan pazarlık etmeye başlıyor yarın gitmiicem ya da annem de gelcek die...sabahları da sen de gel diye ağlıyor ama çok fazla konuşmadan sarılarak öperek gönderiyorum babasıyla..öğlen almaya gittiğimde gayet neşeli buluyorum.demek ki iyi vakit geçiriyor..bundan teselli buluyorum.ayrı kaldığımız saatlerde onun almaya gittiğimdeki hallerini düşünüyorum ağladığı hallerini değil.
bunu ileride de yaşayacağımı biliyorum.lise çağlarımızda bile hastayım diyerek okula gitmek istemediğimiz zamanlar olurdu di mi bizim de
yetişkin halimizle bile  birşeylere alışmakta zorluk yaşıyoruz.onlar da öyle bir tecrübe yaşıyorlar.eskisi gibi geniş aileler olarak yaşamıyoruz ki.onların da sosyalleşmeye arkadaş edinmeye ihtiyaçları var.hele ki anneler çalışıyor artık çalışmasalar bile özgüveni yüksek çocuklar yetiştirmek istiyoruz başarılı olsunlar istiyoruz hayatta..biz tek başımıza yetemiyorsak göndermek zorunda kalıyoruz çocuklarımızı.geleckleri  için bazı sıkıntılara katlanmak zorundayız.
böyle düşünmemim de faydalı olduğuna inanıyorum.böylece kızım bana bakıp aşırı üzülmüyor diye düşünüyorum.
orada hala ağlarsa zaten öğretmenleri arayıp size haber verirler.gider teselli edersiniz


GulcanDeniz

Ben de oğlumu geçen yazdan beri gönderiyordum oyun grubuna. Haftada 2 gün 2'şer saatten.
Yakın zamana kadar keyifle gitti.
Ama bir-iki ay öce oyun gurubuna gitmeyi istemediğini anlattı bir şekilde.
Hatta bakıcısı götürüyor diye ona da tepki gösterdi.
Bakıcısı ilk başta ı-ıh şeklinde itiraz ettiğini, ama gidince de eğlendiğini söyledi.
Bu yüzden bir süre daha devam ettik.
Ama baktık tepkisi artıyor, şiddetle karşı çıkıyor, nedenini anlamaya çalıştık.
Meğer oyun grubunun sahipleri değişince yeni bir öğretmen gelmiş. Oğlum da ondan hoşlanmamış.

İki oyun grubunu daha denemiştik geçen sene, onlarda yanında kimsenin gelmesini istemiyorlardı ve bu bize uymamıştı.
Bir de "ağlasın, alışır" gibi bir tavır göstermişlerdi ki, bana hiç uymaz...
(Uyku düzeni oluşturmak için bile ağlatmamışken...)

Açıkçası ben de şimdi ne yapacağımı bilemiyorum.
Çünkü oyun grubuyla başlayıp, yarım ve tam gün şeklinde yavaş yavaş kreş sürecine alıştırmak istiyordum.

Kişisel kanaatimse, ağlaya halde göndermeye devam etmenin ziyi bir yol almadığı yönünde.
Evet, okulu kırmak her daim çok cekici olabilir, ama 2 yaş böyle bir "ders" verilmesi için çok erken bence. Onlar daha oyun çağındalar çünkü.

Bi de ben, (bütün anneler gibi) oğlumun "başarılı" olmasından ziyade "mutlu" olmasını her zaman yeğliyorum.

Bu süreci yaşamış, aşmış ya da aşamamış annelerin deneyimlerini dört gözle bekliyorum...


Ulku

gkaplan, sevecegi bir yer olursa tum gun gitmeye kolay alisir diye dusunuyorum.
su an icin onemli olan sevecegi bir ortam ve ogretmen bulmaniz.


nisanin_annesi

Kızım öğretmenini seviyor, çok sosyal bir çocuk değil, diğer çocuklarla pek iletişim kurmuyormuş henüz. Okula gitmek istemediği halde, öğretmeni onu içeri aldığında susuyor olması normal mi acaba diye düşünüyorum.


Ulku

tuba, kritik bir yasta vermissiniz, 2 yas sendromu, bireysellesme calismalari, sInIrlarInI deneme, vs.. ben kizlarimi bebeklikten tum gun verdigim icin  bunlari yasamadim. acaba sizinki kalabalik ortam tedirginligi mi? hani bu zamana kadar sen bakiyor olsaydin ve bakiciya simdi baslatsaydin bu duruma da ayni tepkiyi verir miydi? ogretmeniyle konusun, kendini yalniz hissetmesin, ortamdan soyutlamasin. degilse aglamasi dert degil bence. icine atmasin da..



Ulku

bir de bir gun gidip kizina gorunmeden kapi araligindan izlesen? ya da kamera varsa ekrandan baksan?


MineAda

Benim kızımda geçen sene ağustos ta başladı oyun grubuna 10-12 arası alıştırma kısmında ben yanında oldum. Daha doğrusu okula onunla gittim ben başka bir yerde oturdum o istedikçe yada beni aradıkça orada buldu. Bir süre sonra "benim işim var onu halledip geleceğim" dedim hiç takmadı. Yavaş yavaş onu götürüp bırakmaya başladım. Domuz gribi hikayesinde ara verdik. Martta da tekrar başladık. Okula gidene kadar "giyinmeyeceğim gitmeyeceğim" deyip okulun kapısına gelince hoop doğru içeri gidiyordu. Pedagog larının önerisi ile ufak bir oyun kurduk. Bende büyüklerin okuluna gittiğimi acil evden çıkmamız gerektiğini söyledim. Şimdi hiç problemsiz giyinip hazırlanıp gidiyoruz. Dönerken de "anne bugün okulda ne yaptın" diye soruyor. :D
Bende okulda içeride neler yaptıklarını çokmerak ediyorum. Okulun iletişim kısmı pek parlak değil. Başka okullarda pedogog varla yok arası d,ye şikayet ediyor insanlar ben en çok pedagogu görüyorum sabah o alıyor öğlen o veriyor öğretmenleri ile çok sık görüşememkten şikayetçiyim. Belki okulu bile değiştirebilirim.


GulcanDeniz

pamukelma,
Seveceği yeni bir yer nasıl bulacağımı bilmiyorum. İzmir'de yaşıyoruz. Burada seçenek daha az...
Sevgili anneler, İzmir-Bostanlı'da bildiğiniz, tavsiye edeceğiniz iyi bir oyun grubu var mıdır?


iremoztekin

benim kızım 2 yaş 4 aylıkken yarım gün kreşe başladı. bizim kreşimiz kademeli bir yöntem uyguladı. 10 gün kadar onu sınıfa bırakıp yan odada oldugumu soyledim. 1-2 saatlik denemeler yaptik. Başlarda çok ağladı, ordaki oyuncaklarin, arkadaşların filan farkına varamadı. bir sonraki aşama olarak benim bir işim oldugunu ve geri gelecegimi soyleyerek 1-2 saat bırakıp geldim. bu uygulamayla "anne gitse de geri geliyor" öğretisi verildi. en son aşama da sabah bırakıp öğlen almak oldu. cok başarılı bir şekilde ilerliyorken kreş hastalıklarımızın tekrarlaması, alışma süremizi 2,5 aya kadar uzattı. bizim alışma sürecimizde kızımın en büyük tedirginliği anneden ayrılık ve terkedilme korkusuydu.

tubayekta'nın durumunda bakıcı bıraktığı için ve ilk hafta severek gittiği için, anneden ayrılma veya terkedilme korkusundan çok, oyun grubunun zorunluluk haline gelmesinin ve orada belli kurallara uyma gerekliliğinin çocuğa zor geldiğini düşünüyorum. birçok yerde 2 çeşit çocuk olduğunu okumuştum. biri benimki gibi ilk gunden ağlayarak zaman içinde alışan, diğeri de oyuncaklarin büyüsüne kapılıp bir süre eğlenen, sonradan kuralların ve yaptırımların farkına varıp reddeden.. tubayekta'nın kızı 2. gruba giriyor sanırım ve yapılabilecek tek şey zaman tanımak. ayrıca başka bir önerim daha var. oyun grubu veya bizimki gibi yarım gün kreş seçildiğinde, çocuk evde kalma seçeneğinin de olduğunu biliyor ve alışma süresi uzuyor. tam gün kreşe başladığında arkadaşlarıyla daha çabuk kaynaşıyor.
anneler için çok yıpratıcı, zor bir dönem.. uğraşan herkese kolay gelsin :)


baharb

Ben de bugunlerde tam bunu dusunuyordum. Kizimi 2 yasini doldurunca yarim gun krese baslatmak istiyorum, sonra da 3 ay sonra tam gun. Krestekiler her ne kadar ben ya da bakicisi yaninda gitsek de birsure sonra yalniz birakmaniz lazim diyorlar ama ben de aglatmaya karsiyim. Eger tanidigi ve alistigi bir kisiyse bana "baybay" diyor kolayca, ama henuz az tanidigi bir yerde birakirsak panik olacagina eminim. Hatta ters tepecegini ve alisma suresini uzatacagini dusunuyorum. Bizimki inat eder butun gun aglar, sussa da oynamaz falan gibi geliyor, birkac arkadasimin cocuklari aylarca bu sekilde gittiler sonunda alistilar ama tam bir iskence. Bu kucuk yasta zorla birsey ogretmeyi istemiyorum. Baslayinca 1-2 hafta bakiciyla beraber gitsinler yarim gun, sonra da bakici onu orada yavas yavas birakmaya baslasin istiyorum.. Ornegin 1 saat birakmak falan gibi. "Ben de okula gidecegim" guzel bir fikirmis. Almanyadaki  uygulama da cok ilgincmis kuzenyas, biraz daha bilgi verebilir misin? Amerikada cesit cesit yer var hicbiri de bana oyle yapalim demedi, hepsi en iyisi hemen baybay deyin cikin, zamanla daha az aglar falan dediler.



Cevaplamak için Üye ol