çok üzgünüm

Demgul soruyor: 9

Çok üzgünüm çünkü oğlum tartışmalarımıza hatta kavgalarımıza şait oluyor ve ben buna çok üzülüyorum. Hepmi böyledir annedir susar annedir korur annedir.... Ben annem ve babam olmadan büyüdüm okadar eksikliklerini hissettim ark ailelerini hep aile olarak benimsedim... O yüzdn aklımdan boşanmak geçmez.özellikle doğumdan sonra başlayan artan tartışmalarımız sonucunda mutlaka ben suçlanıyordum öylede oluyordu öyle patlıyordumki haklıyken biranda haksız görünüyordum yaklaşık 7 aydır psikoterapi görüyorum ilaç kullanmak istemiyorum emzirmek istiyorum. Ama çok yoruldum artık ve en kötüsüde oğluma çok üzülüyorum benim ağlamalarıma çok şait oluyor. Çok üzgünüm güzel bir ailem yoktu güzel bir aile olamadım.....


9 Cevap


pati

Neden susuyorsunuz? Oğlunuzun yanında tartışmamanız gerektiğini eşinize söyleseniz ve onun olmadığı bir ortamda kendinizi ifade etseniz eşiniz anlamaz mı? Hep bir taraf haklı da olsa haksız da olsa suçlu olamaz. Eşinizi de dr.a götürmeyi teklif edin bence.


eesrae

doğumdan sonra aynı şeyleri yaşadık,hala da az da olsa yaşıyoruz,eğer eşiniz bebeğin yanında sesini yükseltiyorsa,ona söyleyin,bebeğin yanında tartışmak istemediğinizi,ama mutlaka kendinizi de ifade edin,susmayın


06

tek teselli bebeğinizin daha küçük olması ve bunları hatırlamayacak olması, hatırlayacak yaşa geldiğinde de umarım herşey yoluna girmiş olur, malesef eşler bazen bizim kadar düşünmüyorlar çocükları, altan almak ve susmak da kadına düşüyor genelde:(


firis

ÇOK ZOR VE ÜZÜCÜ BİR DURUM BENCE BİRAZ RAHATLAMAYA OLAYLARI FAZLACA TAKMAMAYA ÇALIŞIN.EŞİNİZİ,SÖYLEDİKLERİNİ ÇOK FAZLA CİDDİYE ALMAMAYA ÇALIŞIN,OLUR DİYİP GEÇİN ÇOK ZOR BİLİYORUM AMA YAZIK BİRAZ KENDİNİZİ DÜŞÜNÜN EMİNİM O SİZİN KADAR YIPRANMIYORDUR...




maavii

Ben bebegin hatirlamasa bile bilinc altina anne baba kavgasinin islenecegini düşünüyorum. Suca meyilli cocuklar fazla bagiran, birbirini anlamayan ebeveynlerin sahip oldukları cocuklardir genelde... Dogum sonrasi boyle seyler hemen hemen hepimiz yasiyoruz ama bence de tartismalar, kavgalar.... bebisinizin yaninizda olmadigi zamanlarda yapılmalı. Esinizle konuşarak sizin tartismanizdan ve tartistiginiz meseleden daha onemli olan bi bebeginizin oldugunu hatirlatmanizi tavsiye ederim. O an ikinizde susun. Ama konunun uzerini sakin kapatmayin. Yoksa buyur ve içinden çıkılmaz bir hal alir. Daha sonra, bebeginizin olmadigi bir ortamda konuyu telrar konusun, tartisin, gerekirse kavga edin ama cozene kadar konusun ve birbirinizi de dinleyin. Benim tavsiyelerim bunlar.... Bir de uzulmeyin, kendinizi yipratmayin. Erkekler bize gore daha yuzeysel dusunur... Fitratlari boyle.. Sizin sagliginiz bebeginiz icin en onemli sey. Bunu aklınızdan çıkarmayın. Umarim cabuk gecer... sevgiyle...


Demgul

İnş çabuk geçer bu zor günler ve biz en az zararla atlatırız


aslidenizcan

demül, ben hep derim evlilkdeğilçocuk aşkı öldürüyor diye :)ben de tabii ki ilk çocuktan sonra çok gıcık olmaya başladım eşime. herrşeyle bayanlar ilgilenmek zorunda vs hem yoruluyordum hem de her şeye alınıyordum vs vs sonra ikinci çocuk doğdu iyice bi gıcık oldum birini emzirirken birine yeme kyediriyordum. sonra çocukları paslamaya başladık . çünkü o da halimi gördü sonunda çocuklara yetişemiyordum. bana yardımcı oldukça dır dır yapmamaya başladım onu hoşgörmeye başladım. aslında eşim daha sabırlıdır ben de sabrettikçe cevap vermeden önce bi düşündükçe aramız baya bi düzeldi( aman maşallah diyim) bence siz de bazı sorumluluklar verin ona. içinize de hiç bişi atmayın. konuşabilmek için çocuğu bi büyüğe vverip bi iki saatliğine de olsa başbaşa bi yerlere gidin. zor zamanlar bunlar çocuk büyütmek çok zor çok yıpratıcı ama büyüyorlar neyse ki :)


aslidenizcan

he bak bir de ne önericem. şöyle düşün madem boşanmak vs düşünmüyorsun ( ki düşünme hepimiz yaşıyoruz bu süreci) sallama onu ve yaptıklarını, içinden de ki , napalım bu adamla geçecek vakit bir şekilde naparsa yapsın ne derse desin de. vazgeç onun ilgisinden sevgisinden umursama . ( yani demek istediğim kendini kasmamak ve üzmemek için böyle düşünmeye çalış) bak görürsün o da şaşırır eve çiçekle bile gelebilir :)


arent

Bence esiniz sizin cocukla ilgili hassasiyetinizi, sizi ezmek icin kullaniyor! Sercenin bile ustune yeterince gidilirse saldirir!!! Siz 'aman yavrum etkilenmesin' diye sustukca o hem guc kazaniyor hem de tekrarliyor! Agladiginiz icin bile kendinizi suclar hale gelmissiniz. Herseyden once bu kadar ince dusunen bir anne, yavrum etkilenmesin diye susan, alttan alan, dayanamayip agladigi icin bile sucluluk hisseden bir anne cok guzel bir annedir! Tum ictenligimle soyluyorum; yavrunuz cok sansli! Ancak size tavsiyem bir sefer olsun tum bu endiselerinizi bir kenara birakip esinize haddini bildirmeniz! Cocuklarin kavgadan etkilendikleri dogru! Cocuk anne-babasi kavga ettiginde sucluluk duygusu duyar. Ancak bu uzun sureli anne aglamasini ( ki aglamasaniz bile uzuntunuzu hissedecektir o) uzulmesini yasamaktan farkli bir etkiye sahip degil! Her iki sekilde de o sucluluk duygusu yasar! Ben ... yaptim/ yapmadim ondan .... oluyor! Bu kadar! Susmayin! Zaten varolan duzen kadinin uzerine kurulmus bir duzen! Erkek olmak, baba olmak eve iyi- kotu, az- cok para getirmekten ibaret sayiliyor toplumumuzca! Oysa kadin olmanin, anne olmanin sartlari bitmiyor! Surekli sorgulaniyor! Surekli elestiriliyor! Kendinize haksizlik yaptirtmayin! İnanin bu bebeginiz icin de sizin icin de esiniz icin de en iyisi!


Cevaplamak için Üye ol