Düzen,tv,aburcubur konusunda çok mu pimpirikli bir anneyim acaba?

Burcu_Kaan soruyor: 10

işin özünü aslında linke yazdım fakat bazen kendimi sogulamaya başladım acaba çok mu pimpirikli anneyim diye.Rahat olmak mı gerek bilemedim.Sizler nasılsınız bu konularda?



Bu soruyu cevapla

46 Cevap


umutyigit

çok özür dilerim sürçülisan ediyorsam affola ama bence pimpiriklilik ve mükemmeliyetçilik çocuğa istediğimiz gibi hiç bir zaman yansımıyor.

ne demiş atalarımız azı karar çoğu zarar.

çocuktan neyi sakınırsanız cazip hale getirirsiniz.

yaşıtlarının meraklarından ne kadar uzak tutarsanız o kadar farklılaştırırsınız.

dikkate ttiyseniz cevaplarda bile bir yarış var. "ben hiç izlettirmedim". izlettireni vicdan azabına sokacak kadar iddialı!

"abur cubur mu haaa aslaaa!"

çocuğa bu pis havaları soğutmamak için başka ülkelere göç edelim dağa çıkalım o zaman.

çocuğu sakınmak zararlı şeyden uzak tutmak onu izole etmek değil bence.

 

elbette aptal dizileri aptal saptal yarışmaları aynı evdeyken bile açmam ama yaşlarına uygun programları az da olsa açarım.

elbette aburcuburla karın doyurmam ama çocuk ya bu çocuk az da olsa arada veririm. bir çocuk çikolata yemez mi? nutellayı parmaklamaz mı? dondrumaya bulanmaz mı? çocuk bu! hatasızlık vesikası değil.

bir bilen dedi ki bana çocuklarımızı fanuslarda yetiştiriyoruz. çocuklar bir gün dış dünyada yapayalnız kaldıkalrında çok korunmuş olduklarından napacaklarını şaşıracaklar.

 

bunlar çocuk üzerlerinde hırsla irade ile çalışılan projeler değiller hiç bir zaman.

 

naçizane fikrim.

 


firis

tamda anlatmak istediklerimi dile getirmişsin mutyiğit,ağzına daha doğrusu eline sağlık...


azzraa

gokçey benim yiğenimde aynı şekilde gözlerini kırpmaya başladı.Devlet hastanesine götürdüler hastanede çocuklar için cihaz olmadığını sölediler ve başka bir hastaneye sevk ettiler.Orada da baktıklarında hiçbirşeyin olmadğını sölemişler.Tv izlemesi ve gözlerinin renkli olmasından kaynaklanıyormuş.


daco

Kızımın doğumuyla birlikte, her konuda ve özellikle kızımla ilgili konularda, karar verme sürecimi kolaylaştıran sorular: Ne gerek var ? veya Gerçekten gereklimi ? 


Bu soruların cevabına göre hareket ettim şimdiye kadar, en azından eyleme geçmeden bir durup düşünmemi sağladı. Çok kitap okudum ama en çok kızımı ve iç sesimi dinledim. Belki benim kızım böyledir ancak gördüm ki bir bebek muhtelif sebeplerle varolan düzenini değiştirip, kendi kendine birden yeni bir düzen kurabiliyor .Bunu düşününce, aylarca torununu/yeğenini görmemiş insanlara bir zamandan sonra uyku/yemek düzeninden bahsetmemin anlamı kalmıyor. Tüm bunlara dayanarak kendi adıma biraz esnek olmam gerektiğini farkettim. Çünkü kafamda oluşturduğum bebek bakım planına ters gelen her durumda, olması gerektiğinden daha fazla tepki verdiğimi ve kendimi boşuna yorduğumu, üzdüğümü gördüm. Belki çevrenizdekiler sizdeki değişimlerden veya verdiğiniz tepkilerden dolayı endişe duyup, bunu adlandıramadıkları için pimpirikli olarak tanımlıyorlardır. 

Her ailenin kendi düzeni  çerçevesinde bir çocuk elbet birgün  televizyon seyredecek, elbet çikolata yeyip, gazoz içecek ama hepsinin bir zamanı var. Benim ve eşimin görevi "fazlası benim için zararlı/gereksiz olan, bir çocuk için de zararlı/gereksizdir" diyerek bunların sınırlarını belirlemek. Çünkü tamamen yok dediğimde de,aslında varolan ve kendi iradesiyle deneyimleyerek yaşama/yaşamama hakkına sahip olduğu birşeyi elinden alıyormuşum gibi geliyor.    



ketrin

bebeklerin elbette yetişkinlerden farkı gelişiyor, büyüyor, öğreniyor ve hayatı yeni anlıyor olmalarıdır... bizlerin izlediği kanalları açarak saatlerce seyrettiğimiz filmlere, vb programlara maruz kalmasını tabiiki hiçbirimiz normal karşılayamayız. bunu hiçbir anne yapmaz zaten. ve her anne kendi çocugu için en iyi olanı ister. Önemli olan onu tamamen herşeyden yoksun bırakarak değilde kendi yaşına uygun susam sokagı, hayvanları anlatan çizgi filmler, bazı belgeselleri (ki kızım bayılıyor) haftada sınırlı saatler içerisinde ona anlatarak onunla o çizgi filmi seyrederken konusarak izlemektir. yoksa açıp sen işini yap oda dalsın baksın mantıgı hiçbir annede yoktur. Böylece kelime haznesinin gelişmesine bile faydası olabilir. Ha demiyorumki kelime haznesini tv geliştirir yanlış anlaşılmasın. tabiiki herşeyi öğretmek ona bizlerin görevi sadece katkısı olabilir diyorum. Ama bir arakdaşında dediği gibi ve benim görüştüğüm çocuk doktorları ve doktor akrabalarımında dediği gibi çocuğu herşeyden izole ederek bir fanus içinde yaşatamayız. Biz öylemi yaşadık? (genelimizden bahsediyorum istisnalardan değil...) bırakın sağlıklı besinleri yiyecek ekmeğin olmadığı günleri bile hatırlarım.. Zamanı geldiğinde evet her çocuk o cıssss dediğiniz her şeyi az ya da çok yapacak, yiyecek ve de belki evet geç tanışacak bütün bunlarla ve evet belki en az zararı alacak ama olacak bu bir insan denek değil robotta. ve herşeyden önce o bir çocuk... Kimse kimsenin çocuk yetiştirme biçimine müdahele edemez, etmemeli yada ben boyle yapıyorum ama yapmayanlar bilinçsiz vs dememeli kırıcı oluyor. o çocugu ben karnımda taşıdım aylarca ve ben buyutuyorum. Sizlerde aynen öyle.Benim için iki soru önemli; mutlu mu? sağlıklı mı? cevabı evet ise çok kasmamak gerek bence. Ama sınırları iyi belirlemek gerek.



mihri79

ketrin,çok güzel yazmışsınız.ben hiiç kasmayan bir anneyim.doğal yaşam neyi gerektiriyorsa o şekilde yaşıyoruz.öncelik güvenlik benim için.sağlık tabiki önemseniyor ama abartmıyorum.10 dk tv izledi diye mongol olmaz,iki çikolata yedi diye kanser olmaz,sigara kokusu aldı diye koah olmaz vs. şeklinde.zarar verecek seviyeyi bilirim zaten o aşamaya getirmem.


maritza

arkadaşlar,


sadece" tv izleme" konusunda size son okumakta olduğum kitaptan alıntı yapmak isterim...elbette herkes kendi bebeğini nasıl yetiştireceğine kendisi karar verir,ilgilenenlere faydası olur diye ümit ediyorum:

"çocukların bir olguyu ekrandan öğrenmeleri,doğal yaşamda olduğundan daha yavaştır.buna "ekran kaybı etkisi" denir.

iki boyutlu sanal görüntüler bebek beyninin evrimsel gelişimine uygun olmayan uyaranlardır.ilk 3 yaş duyu-motor dönemidir ve bebek beyni sadece somut gerçeği kaydeder.2.5-3 yaş altındaki çocuklar ekran görüntülerini gerçek hayattaki karşılıklarına uyarmakta zorlanır.bu yaştan sonra ekran kaybı etkisi azalır ve ekrandan "gerçek öğrenme" başlar."

bilimsel gerçeklere dayanarak davranmak faunusta çocuk yetiştirmek değildir sanırım....sevgiler..


Burcu_Kaan

bende nacizane fikrimi belirteyim.hiçbir anne için faunusta yetiştirmek diye bir kavram olduğunu düşünmüyorum.Elbette ki zamanı geldiğinde herşeyle tanışacaklar,önemli olan bebeklerimiz için faydalı olmayan şeylerden maksimum seviyede uzak tutmak gerektiğini savunuyorum.biz onlara şimdiden tv.seyretmeyi öğretirsek,çikolata yemeyi öğretirsek yada engel olmazsak yarın öbür gün bunun önüne nasıl geçebiliriz.


tv.konusunda bende blogumda ki bir yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum,tabi ilgilenmek isteyenler için.

ayrıca ben çikolata,cips,şeker v.s gibi abur cubur yedirmektense burdaki abur cuburları yedirmeyi tercih ederim


ketrin

bildiklerini tv den öğrenir demedim dikkat edin, çok sınırlı (10-15 dak en fazla) seyrederken belki birşeylerde öğrenebilir dedim. kızım gibi. bir kitabevinde çaışıyorum üst düzeyde. ve kitap okuma konusunda bende aşağı kalmam hiçbirinizden ama teoride bilinenler pratikte bazen işe yaramaz. ya da 10 dakika tv açabilirmiyim diye sayfalarca araştırma yapmam. "SINIRLI" dedim dikkat ederseniz. Tek bir soru sizler bilimsel gerçeklerlemi büyüdünüz?


mihri79

bilimsel gerçekler olarak bakmıyorum ben bu tür araştırmalara.gerçek değil çünkü,gördüğümemi,okuduğumamı inanıyım.kardeşimle beraber 3 çocuk büyüttüm sayılır,3 ündede tv yasağı yoktu ama hiçbir zaman bağımlıda olmadılar,çoğu şeyi tv den öğrendiler.şuan 2,5 yaşında küçük kızım pepe izler sadece,parmaklarını tek tek açarak sayı sayıyor,renkler,şekiller,aşağı-yukarı,daha pek çok şeyi ordan öğrendi,tabiki evdede kitap vs. destekleniyor ama büyük payı pepe diyebilirim.bizde tv ile büyüdük,oldukça zeki kardeşlerim ha daha fazlasımı olacaktı sanmam.büyük kızım yaşıtlarına göre çok daha ileride,bilim sanat merkezi öğrencisi.tabi bu benim gerçeğim ve bakış açım,değişmeyecekte.burda tv yüzünden sıkıntı yaşayan yada çevresine sıkıntı yaşatan annelerde var,buda onların gerçeği,asla yanlış demem o yüzden.bu hayatta herkes,inandığı,bildiği şeyi,kendi gerçeğini yaşar ve uygular.bu konuda eleştirmem,hakaret etmem,yargılamam ve yadırgamam.kimsede beni yargılayamaz.



Cevaplamak için Üye ol