Bebekli/Çocuklu Hayat & Babaların Durumu

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


11 Cevap


nilaydastan

merhaba peyibal, bizim babamız eve geldiğinde eger oyun oynuyorsak onunda bıze dahil olmasını saglıyor bır kac dakıka sonra ben oyundan ayrılıp onları yanlız bırakıyorum.. bır kac denemeden sonra tabı babamız sabırlıysa emınım sızde faydasını gorebılırsınız ya da anne ve basta bı kadın olarak yanlız zaman gecırmeye ıhtıyac duydugumuzdan :) dısarı yanlız cıkıp baba ıle vakıt gecırmelerıne ızın verın. enınde sonunda alısacaklar .... uyku konusunda ıse prof. dr sabiha paktuna ki fikirlerine önem verşiyorum ve doktorum programında da çıkıyor kendısı, cocuklara uykuyu annenın ıle bırlıkte gıtmesını onerıyor bende onu dınledıgımden berı bu sekılde davranıyorum bıraz zor ama sız ıstıkrarlı olunca degısıyor.. patron sızsınız..


Damla

Peyibal, yemek konusunda önerim artık kendi haline bırakmanız. Bence sen de yedirme.

Diğer konularda biraz da iş sana düşüyor. Anne diye arkandan ilk ağladığında dönüp yanına gideceğini bilirse işiniz zorlaşacaktır. Biraz direnip eşinin onun ilgisini bir şeylerle toplayıp kendi üzerine çekebilmesine zaman tanımalısın. O da bunu daha iyi yaptıkça, becerebiliyorum diye düşündükçe kendine güveni gelecek, çocuğunuz da onunla daha çok birlikte olmak isteyecektir.

Bunun yanında, yatırma zamanlarında ikisine özel bazı olabilir. Mesela Gökhan'ın uydurduğu bir şarkı var, onu benden istediğinde söylemiyorum, baban daha iyi biliyor diyor, başka bir şey söylüyorum.

Yine de her zaman benimle daha çok vakit geçirdiği için, Gökhan'ın yoğun olduğu 3-4 günden sonra yine beni isteyebiliyor. Bu da Gökhan'ı ve dolaylı olarak beni üzebiliyor ama ne yapalım.


hande

Bizde de Can'ın bakım işlerini genelde ben yapıyorum. Ama babayla birbirlerine alışık olduklarından eğer ben o ortamda değilsem hiç itiraz etmiyor ve babasıyla uyuyor. ama benim oralarda biryerde olduğumu biliyorsa beni istiyor.

Babamız ilk zamanlarda yalnız kalmaya korkuyor ve baş başa kalmamak için eve erkende gelse bakıcının gitmesine izin vermiyordu. yavaş yavaş bakıcıyı göndermesine hiç olmazsa yarım saat birsaat arası baş aşa kalmalarını sağladım. derken birbirlerini daha iyi anlamaya başladılar. markete gidilecekse beraber gittiler. normal banyo düzeni bende ama arada bir mola isteyip banyoyla uğraşmak istemiyorsam "haydi küveti doldurun erkekler içine atlasın" diyor aradan çekiliyorum:) birbirlerine ihtiyaçları açısından alışma süreci yaklaşık bir ayımızı aldı. bu süreç içinde eşim aslında Can'ın ihtiyaçlarını rahatlıkla anlayıp karşılayabileceğini görmüş ve cesaretlenmiş oldu. Dediğim gibi bu aşamadan sonra ben evde olmadığım sürece hiç bir konuda babasına itiraz etmiyor. eskiden Can'da büyük olasılıkla annem yok şimdi benim ihtiyaçlarımı kim karşılayacak endişesi yaşıyor ve huzursuzluk çıkartıyordu.

oyun konusunda da Nilay'ın taktikle bizimki aynı. önemli olan o sırada babamızın Can'a dikkatini çekecek birşeyler sunması ve onu heyecanlandırması


nilaydastan

arkadaşlar sanırım biz kadınlar fazla sorumluluk alma konusunda takıntılıyız, her şeyı kadın yapacak diye şartlandırılıyoruz ama yanlış... eger bız hastalansak kım bakacak yavrularımıza tabı kı babalar, benım ılk bastan berı yaptıgım her anını beraber yasamak oldu . altı degıstırılırken, mama hazırlanırken yedırırken, sıkıntım olmadı evet oldu ama 3 maymunu oynadım :) sıkıntılı bır durum yasadaık ama sonucta sız kulaklarınızı tıkayınca mecburen bu oyuna dahıl olmak zorundalar, hele ki erkek cocuk rol model olarak baba yı almak zorundalar o yuzden benım gıbı yapıp içinizdeki sorumluluk sana aiitttt! sesini kısmanız :) sevgiler iyi yıllar


cemdastan

Demek üç maymunu oynadınız nilay hanım :) bunu evde konuşacağız.

Şaka bir yana kızım olmasına rağmen koridor futbolu bile oynayabiliyoruz bir şekilde dikkatini baba çekmeyi başarabiliyor aslında. sadece çocuğun ilgi alanını keşfetmek o anda canı ne yapmak istiyorsa ona yönelebilmek gerek diye düşünüyorum.

Evde kağıt kalem bitti resim çizmekten. Ter içinde kalıyorum koridorda tek başıma topla oynamaktan ama beni izlerken ki çığlıkları ve gülüşleri yetiyor.

Kızlar babaya düşkün erkekler anneye diye söylenir belkide bundan ama ben bir yandan da dikkatini çekebilecek ortak noktaları yakaladığımız için olduğunu düşünüyorum.



gokce_defne

Nilaycım, ben "sorumluluk sana aitttt" sesini içimden aldırtmak istiyorum. Acaba mümkün müdür?

imza: 15 aydır uykusuz anne


nilaydastan

gokce sana en buyuk tavsıyem ' sorumluluk sana ait ' baskısını içinden çıkartabılmen ıcın normal yapman gerekenlerı ufak ufak yapmamaya çalış. eşin gelince kızının altını değiştirmek, mama yedirmek, oyun oynamak konusunda... bunu yap, kendını tutmaya calıs..


ozguranne

Bu biraz da suya atlayıp yüzme öğrenmek gibi bir şey bence. Ela ilk doğduğunda kayınpeder hayatta bu kadar küçük bebeği tutamam, dokunamam derken derken annem hop kucağına veriverdi. Adamcağız kendinden geçti, tutmak ne kelime, şu an kucağından alamıyoruz geldiğinde. Yani babalara şans vermek lazım. Ben kuaföre gidiyorum çüzz diyip bırakmak lazım. Çoğu zaman eğlendirme konusunda daha başarılı olabildiklerini gözlemledim ben. Kendini oyuna kaptırma konusunda daha iyiler, belki bizim kafamızın arka planında ne kadar uyudu, ne yedi, ne yesin, gece uyanır mı, iş güç vır vır konuştuğu için. 


Öte yandan bazen mutfakta biz Ela ile otururken babası yemeğini yapıyor gerekirse tarif ediyoruz. Hep beraber zaman geçirmiş olduğumuz için kimse sıkılmıyor. Arada biz de sohbet etmiş oluyoruz. 

Okuduğum kitap "Idle parent, Avare Ebeveyn(Türkçe'sini ben uydurdum)"  diyor ki çocukla geçirilecek zamanı, yemesini içmesini iş olarak gördüğünüzde, planlar programlar yapıp aşırı sorumluluk duygusuyla kastığınızda kaçınılmaz olarak arada bundan "kaytarmak" ve yan çizmek istersiniz. Oysa bakış açısını değiştirmek gerek. Neticede yavruyla oynamak çok eğlenceli. İş olarak görmediğinde zaten içinden gelen şey bu. Aynı şey baba için de geçerli. 

Fakat dikkat edilmesi gereken bir nokta var bence. Aşırı eleştirel olmamak. Aşırı karışmamak. Ben daha iyisini yaparım türü şeylere girmemek. Neticede ilk kez yapan her zaman acemidir. Biri bakarken benim elim ayağım dolanır mesela. O nedenle, babayı mümkün mertebe yalnız bırakıp ona güvendiğinizi belirtmeniz işe yarayabilir. Sorumluluğu vermek lazım. 





ozguranne

Bir ek daha, ben küçükken babamla maça giderdim. Normal stadyum tarzı değil de daha yerel maçlara. O izlerken oralarda oynardım, arada babam da benimle oynardı filan. Çok eğlenirdim. Bizim kızla babası top oynuyorlar çok hoşuma gidiyor. Diyeceğim o ki annenin tadı başka, babanın başka. 


nilaydastan

sevgili peyibal, çok fazla detaycı olmak sana stres ve hastalıktan baska bir şey getirmiyor bizzat yaşayan birey olarak öğrendim ve bi anda sihirli deynek bana da kendini gösterdi sorumluluğumu paylaşamayı öğrendim :) unutmaman gereken bir tavsiye stresini eger yavrucagın hıssederse senı hıc bır zaman bırakmak istemez o yuzden sakın kalmaya ve görduklerını görmemeye calıs, babasıda öğrenecek onunla bırlıkte olmayı eger senı sakin görurlerse.... sevgıyle kal



Cevaplamak için Üye ol