çalışan anneler yardım, oğlum çalışmamı istemiyor

nurgul_efe soruyor: 10

2.5 yaşında bir oğlum var ,tam zamanlı çalışıyorum sadece hafta sonları evdeyim.oğluma ablam bakıyor çok iyi anlaşıyolar sorun yok gibi duruyor ama oğlum son günlerde bana çok düşkün olmaya başladı. bu sabah ağlayarak kalkmış annem işe gitmesin babam işe gitsin babam para kazansın annem kazanmasın diyomuş.moralim çok bozuldu psikolojisimi bozuldu oğlumun acaba?

Bu soruyu cevapla

32 Cevap


kedidirkedi

Çokbilmişim, sana kısmen katılıyorum kısmen katılmıyorum. Yani anne çocuk dogdugundan bu yana çalışıyorsa evet, çocuk onun işe gidişini kabullenir ama bu çocugun annenin eksikliğini hissetmediği, onu göremediği için üzülmediği manasına gelmez. Misal benim kızım babasına çok düşkün ve babasının işe gidişini kabulleniyor ama babasının eksikliğini hep hissediyor. Buradaki kişi anne olunca bu eksikliğin daha çok hissedilmesi ve buna bağlı olarak da bir takım sorunların çıkması olagan bir durum.

Yalnız nurgul efe nin durumuyla ilgili başka bir şeyler var gibi geliyor bana. Son günlerde demesinden ve çocugun kurdugu cümleden yola çıkarsak, son günlerde birilerinden babaların çalıştıgı annelerin evde oldugu ile ilgili bir şey duymuş  ya da bir olaydan çıkarım yapmış gibi geliyor bana. Mesela bir çocugu annesiyle parkta görmüştür, onun annesi yanında benimki niye yok demiş ve onun annesi çalışmıyor cevabını almış olabilir ya da tamamen kendi kafasından çıkarım yapmış olabilir. Teyzesinin bir komşusu mesela laf arasında buna benzer bir laf etmiş olabilir. Bir araştırmak lazım.


nurgul_efe

ya aslında oğlumun durumu aslında benim ev işlerini bir türlü erteleyemeyip efeye fazla zaman ayıramamdan kaynaklanmaya başladı sanırım. ilk işe başladığımda onunla daha fazla zaman geçiriyodum. şimdi sadece hafta sonuevdeyim diye birikmiş ev işlerine dalıyorum sanırım. en son yılbaşı günü anne işin bitmedimi accık oynayalım dedi işleri olduğu yerde bırakıp onunla oynamaya başladım ama o sürekli hiç bişe yapmadan oyun oynayalım istiyor. o şekilde de olmuyor. ev işleri için yardımcı almayı düşünüyorum belki daha fazla zaman ayırırsam düzelir?


kedidirkedi

İmkanınız varsa bir yardımcı iyi olur bence de.


CokBilmis

Siz zaten sorunun kaynağını biliyorsunuz da biraz destek istiyorsunuz gibi geldi bana :)

Hep destek, tam destek :)

Çocuk, annenin ihmali ile büyür. Böyle böyle olgunlaşacak. Kendinizi sakın suçlamayın.


nurgul_efe

evet destek lazım galiba hakikaten.tek çalışan anne ben değilim bu sorunlarıd muhtemelen ben yaşamıyorum yalnızca ama küçüçük bir çocuktan bunu duyunca gerçekten darmadağan oluyor. kimbilir diyorum ruhunda nasıl fırtınalar kopuyor:( bizler bu hayata bireyler yetiştiren kişileriz ya sağlıksa bişey yapıyosam ya ilerde kişiliğnde sorun yaparsa diye kafamda bir sürü soru işareti oluşuyor. ne biliim işte buhranlardayım bugün:(



CokBilmis

Eğer annelerin çalışmaması gerektiği fikri ile büyürse, işte o zaman gelininizin elinden çekeceğiniz var demektir :)

Bence asıl sağlıksız olan, bir çocuğun: Bazı insanlar çalışmayabilir fikri ile büyümesidir.

Her insan çalışmak ve üretmek için bu dünyaya gelmiştir. İlk insandan beri kadınlar da üretimin içinde olmuşlardır. Kadınların sadece çocuk doğurup bakmakla görevli oldukları bir dönem tarihte hiç olmamıştır.

Bizim ülkemizde de sadece son 2 kuşaktır şehir hayatı içerisinde "ev hanımı" denen kavram ortaya çıktı. Çünkü kadınlar çocuk bakımı sorumluluğunu tek başlarına üstlenmek zorunda kalınca, çalışma hayatından çekilmek zorunda kaldılar.

Kadını üretmek ya da çocuk yetiştirmek ikilemi arasında bırakmak ve babayı da çocuk yetiştirmekten vazgeçip sadece üretime yönlendirmek hiç sağlıklı değil. Hem kadın, hem de erkek üretebilmeli ve bunun yanı sıra gelecek nesilleri de yetiştirebilmeli.

Herkesin derdi ayrı işte... Ben şahsen çalışma koşullarımdan çok memnunum. Ama kızım babasıyla vakit geçiremediği için küçük bir şehre taşınmaya karar verdik. Yani sadece anneler değil, babalar da aşırı çalışma temposundan ve bebeklerine vakit ayıramamaktan şikayetçiler. Ama kültürel olarak babalara işi bırakma şansı tanınmadığından, zavallılar şikayet bile edemiyorlar :)


kedidirkedi

@çokbilmiş: Demek taşınmaya karar verdiniz. Her şey güzel olur umarım.

Ben yine itirazım var diyeceğim :)

Bence çocukları öyle ya da böyle şartlamamak gerekir diyorum. Yani bazı anneler çalışır, bazıları çalışmaz, bazı babalar çalışır, bazı babalar çalışmaz. Bazı anneler çok çalışır, bazı anneler az çalışır vs. vs. Kafada bir kalıp oluşturmaya gerek yok. Sonradan  o kalıpları değiştirmesi çok zor çünkü.


CokBilmis

Bir itiraz etmesen dişimi kırcam :)

OLmaz arkadaşım, benim mantaliteme aykırı. Bu dünyaya insan üretmek için gelir. Ne yazık ki çamaşır, bulaşık yıkamak ve ev temizliği yapmak tıpkı banyo yapıp, kuaföre gitmek gibi bedeni olan varlıklar olarak yapmak zorunda olduğumuz uğraşlar olsa da üretim kapsamına sokulamaz.

Üretim yapmanın pekçok yolu vardır elbette. Ama günümüzde üretimin karşılığı çalışmaktır. Ha, eski devirde olsan belki sadece ava çıkmak ya da bitki tohumu toplamak üretim sayılabilirdi, ya da Aristo gibi tüm ülkeyi dolaşıp sağda solda konuşmak da üretim yapmak sayılabilirdi. Ama günümüzde ne ka ekmek, o ka köfte olduğundan mecbur para karşılığı çalışmak zorundasın. Ha, zaten para karşılığı çalışmasan ne fark eder. Ben oturup "Takı tasarımı" diye bir kitap yazacağım, topluma bu şekilde faydalı olacağım desen, yine de çocuğun bakımını başkaları ile paylaşıp, bir odaya kapanıp kitabını yazmak zorundasın.

Soulmama filan giriyo hep sizin aklınıza, biliyorum ben :)


kedidirkedi

Ruhuna kurban onun :))


RuzgarliGunlerveGeceler

Oğlum üç yaşına gelene kadar bekledim çalışma hayatına dönmek için. Şimdi diyorum ki, kafam kırılsaydı da o kadar beklemeseydim. Çok Bilmiş'e bu konuda sonuna kadar katılıyorum. Annenin çalışmama alternatifi olduğunu bildiği an çocuk bunu kullanmaya başlıyor. Ben işe döneli bir sene oldu, yeni yeni kabullenmeye başladı Rüzgar. Çünkü ben artık ayakları yere daha sağlam basan, daha kararlı, ev işlerini vs. zerre kadar sallamayan bir kadın oldum. O kadar iyi hissediyorlar ki çaresizliği, tereddütleri. Anne mutsuzsa, endişeliyse, onlar da aynı ruha bürünüyorlar.
İş dışındaki zamanımın %70'i oğluma, %20'si kocama, %10'u ise kendime ait. Adil bir dağılım olmayabilir ama şimdilik durum bu :)



Cevaplamak için Üye ol