2yaşındaki kızımız ve 10 günlük kardeşine vuruyor ısırıyor

cano soruyor: 10

2yaşını geçmiş dünya cadısı birkızımız 10 günlükte bir ekek bebişimiz var .kızımızı ne kadar sevdiğimizide söylesek ne kadar ilgide gösterirsek gösterelim kızımız anlamamazlıktan gelip boş bulduğu her an ys gelip çocuğu ısırıyor ya vuruyor hatta bugün kafasına kumandayı geçirdi .babası ile nasıl davranacağımızı şaşırdık .bak efenin canı acıyor sana yapsalar seninde canın acır veya uff oldu dememelerimiz hiç bir şeyi değiştirmiyo.artık sinirlerimiz yıprandı bağırmayada başladık .ne yapacağımızı şaşırdık ben devamlı ağlıyorum çünkü elimden bişi gelmiyor .kızımız iyice hırçınlaştı .babası dışarı çıkarıyor parka götürüyor avm lerdeki oyun alanlarına götürüyor ama nafile onla oyun oynuyoruz şakalaşıyoruz yok yok yok lütfen bilgisi deneyimi olanlar yazsınlar


18 Cevap


fistikcik

Bu konuda deneyimi olanlar daha detaylı yazarlar. İlk aklıma geleni kısaca yazayım. Kızınız sizin ilginizi, sevginizi, varlığınızı kaybetmeyeceğinden emin olmak istiyor. Kaçnılmaz bir kardeş kıskançlığı yaşıyor (kaçınılmaz olan elbette vurma ve ısırması değil). Bebeğiniz sizin ilginizi bekliyor mutlaka, ama eğer size yardımcı olan kişiler varsa yarım saatliğine bile olsa babası değil siz ilgilenin kızınızla. Siz kızınızla dışarı çıkın, parka gidin, başka şeyler yapın. Evde bir oda belirleyin "Buraya bebeklerin girmesi yasak" diye fısıldayın kulağına, orası sizin kızınızla özel köşeniz olsun. Gün içinde sık sık sadece ikiniz orda bir araya gelin, kızınıza fırsat buldukça sarılın, sevginizi gösterin. Bebekten bahsederek onu kısıtlamayın, kucağınıza gelmek, dışarı çıkmak ya da başka herhangi bir şey yapmak istediğinde "Bebek uyuyor, yapamayız" vs demeyin. Bunun tek istisnası elbette vurma ve ısırmadır. Buna asla müsade etmeyin, ama geri kalan konularda hep kızınıza öncelik verin.


cano

haklısınız ama  yenidoğan bebişle sadece emzirme ve alt değiştirme dışında kesinlikle ilgilenmiyoruz kızımız etkilenmesin diye ben emzirirken geliyor öpmek ister gibi eğilip (bende izin veriyorum )ısırıyor .o an ne yapmalıyım bilemiyorum izinmi vermiyim veriyimmi muallakta kalıyorum çünkü zarar vereceğinide düşünüyorum versem kızım dahamı tepkili olur vermediğim zamanda bir şekilde kafasına ya vuruyor yada elinde bir şey varsa onu geçiriyor.ki akşama kadar ona onu sevdiğimi söylüyorum öpüyorum .ama şöyle bir şey var kızım hiç durmuyo devamlı öncedende akşaama kadar anne anne .her saniye hiç durmadan hep ilgi hep alaka hiç kendi kendine kalmaz oyun oynamaz beni çok yordu açıkcası tüketti .aslında hiperaktivelikmi var diye düşünmeyede başladım



ozlemdevrim

Biz de benzer sıkıntıları yaşadık, şiddeti azalmakla birlikte yaşıyoruz..Ben ısırdığında ya da vurduğunda kızdığımı, bunu yapmasını istemediğimi söz, ses tonu ve mimiğimle çok net bir şekilde belirttim..Barışda "anne kışdı" diyordu her seferinde..Ve tabi ki vaktimin çoğunu Barış a verdim...Ama Ardayı da sevdim, okşadım..Bunu onun yanında da çok sık olmamak kaydıyla yaptım ve yapıyorum..Şimdi ona vurmanın ve ısırmanın kötü birşey olduğunu öğrendi gibi..Artık pek yapmıyor ama fırsatını bulsa yapar mı ? Yapar :) Tabiki bana daha da dükünleşti, biraz hırçınlığı arttı ama bunlar olağan şeyler zaten..


Meowwow

benim  henuz iki cocugum yok ama ben cok kiskanc bir abla imisim. annem bakmis kucuk kardesimin hayati tehlikeye giricek bize kucuk kardesimizle ilgili vazifeler vermeye baslamis. mesela kiyafetini sen sec, biberonu sen getir filan gibi ufak isler. bu sekilde ablalik gorevini ustumuze almaya baslamisiz. buyudukce annem cok rahat etti, cunku kardesimizi biz giydirir, yedirir, banyosunu yaptirirdik :)

kolay gelsin.


asyaperi

benımde henuz ıkıncı bır cocugum yok ama bu konuda baya bır kıtpa ve yazı okudum 3 yasına kdr cocuk anneye bagımlı yasıyor yanı henuz 2 yasında oldugu ıcın henuz sızden tam bagımsızlasması ıcın 1 senenız daha var emzırırken uzun bır kurdale alıs bır ucunu kızınından tutmasını ısteyın nedenınıde sen ucunu tutunca senı hııssedıyorum ve bu benı cok mutlu edıyor dıye acıklayın aslında o kurdale kızınızla sızın aranızda bag oluyor bıraz sacma gıbı gelıyor ama 2 yasındakı bır cocuk sevgıyı ve ısteklerınız sozlerınızle degıl vucut dılınızle daha ıyı hıssedecektır yıne emzırırken o gelmeden kızınıza lutfen gelıp kolumu tutarmısın sana dokunmak benı mutlu edıyor gıbı mızanseller yapın bunu bır kıtapta okumustum yazarın ısmınıde verım belkı ısınıze yarar sabıha paktuna keskın ve gun ıcınde yarım bıle olsa onunla basbasa bebegınız olmadan bunu ona anlatarak senınle basbasa vakıt gecırmek ıstıyorum hadı sunu yapalımmı gıbı oyunlar bulun ılla dısarı cıkmanız gerekmıyor mesele bebegınız uyurken beraber basıt bır kurabıyeye sekıl verebılırsınız legı yada boyama yapabılırsınız onemlı olan onunla basbasa vakıt gecırıp ve bundan ne kdr mutlu oldugunuzu bunu artık hergun yapmak ıstedıgınızı belırtın bnm okuduklarımdan anladıgım 3 yasına kdr cocuklar sevgıyı sozel olarak algıyamayabılıyorlar aktıf olarak dokunarak neden ona ıhtıyacınız oldugunu anlatarak sık ondan bır sebeb yokken gelıp sıze sarılmasını yada hıc alakasız bır anda sıze dokunmasını ısteyerek sebebını acıklayarak anlatabılırsınız umarım ısınıze yarar bunlar kolay gelsın




Bella

Eğer evde ikinci bir çocuk varsa bu kıskaçlık hissi her evde yaşanır. Ama asıl kıskançlık yaş dönemi 3 ile 8 yaş arasında daha yoğun yaşanır demişti pedegog. 18 aylık ve 2 yaş sonrası gelen ikinci kardeş ilk zamanlar büyüğe bu kim sorularını sordururken biraz zaman geçtikten sonra onu sürekli evde biriymiş gibi hep varmış gibi kabullenir.

Bir kere bu konuda bir sıfır galip başlıyorsunuz öncelikle  onu düşünün :))


 Çocuğu hırpalaması zarar vermesi kıskançlık göstergesi olsada kardeşe aşırı ilgi   ve sevgide kıskançlık belirtisidr.Yani zarar vermese bu şekilde ilgili olsada kısknçlık yok anlamına gelmez.

Hatta bu tepki ilerleyen zamanlarda doğal kıskançlıklarını bastırdıkları için anne babanın olumsuz tepkisini çekmekten kokrtuğu için bastırıldığından daha sonra özellikle 3 yaştan sonra farklı bir şekilde karşınıza çıkabilir.(Bakn örnek biz)

Bence ilk zamanlarda bu şekilde gösterdiği ve gizlemediği için 2-0  öndesiniz.:)

 

İlk önce bilmeniz gereken en ömemli şey kardeş kıskançlığı evrensel ve doğal bir duygudur. Bu duygudan ötürü suçlamak,yargılamak,istmedende olsa bağırmak yanlıştır.Sonuçta o da bir bebek ve daha bebekken kardeşini mutluluk içinde kabul etmesini bekleyemeyiz.

Neler yapabilirsiniz

Bebek için seçilen ismi eşyaları çocuğun fikrini alarak aile bütünlüğünü vurgulayabilrsiniz.Çocuğun alışkın olduğu ev düzenini mümkün mertebe korumalısınız. Babaya yada ailenin diğer fertlerinden mutlaka yardım almalısınız parka gitme, yemek saati  gibi doğumdan önce çocuğun yaşamsal rutinleri biri üstlenmelidir.

Bebeğe zarar veriyorsa, aşırı tepki göstermeden çocuğa net ama sert olmayan bir uyarıda bulunulmalıdır.(Büyük çocuğa duyulan suçluluk hissinden dolayı net sınır koyamıyoruz malesef)

 Çocuğa bebeğin daha çok küçük olduğu ve henüz kendi gereksinimlerini karşılayamadığı anlatılmalıdır.Aynı zamanda kardeşi doğduktan sonra çocuğa “artık sen ablasın, abisin” gibi cümleler kurulmamalı onunda bir çocuk olduğu unutulmamalıdır.

Emzirme işi veya besleme işinde asla büyük çocuktan kaçmayın.Aksine yanınıza alın bbek emiyorsa diğer elinizle büyük olanın saçını okşayın mama ile besleniyorsa büyük kardeşin eliyle biberonu tutup beslenmesine yardımcı olmasını sağlayın.(Bu çok işe yaıyor)

Bez değiştirmesinde birlikte olun yardım isteyin onunla ilgili her bakıma onuda katın.

Ve ilgiliyi her ikisinede gösterin onun yanında kardeşini sevmiyoruz ilgilenmiyoruz olmaz.Kıskaçlık bir ömür devam eder.Ama hep yanınızda olsun onu severken oda diğer kucağınızda olsun oyun oynarken ana kucağında yanınızda olsun hep varlığını hissetsin

 

Merak etmeyin ilk haftalar gerçekten zor olsada iki üç ay içinde hem anne hem büyük bebek hem küçük bebek birbirlerine alışıyorlar.Hepimizin başından geçti.Siz sakin olun ve bunların geçeceğini düşünüp sinirlenmeyin

 

Sevgiler

 


marullo

22 ay arayla iki bebek sahibiyim.. ilk hafta çok zor geçmişti..çünkü farkettim ki bebek değil de benim yatıyor dinleniyor oluşum güneş in çok canını sıkıyordu. hep benimle beraberdi öncesinde çünkü. sonra bebeği kucağımda görmeye başladı emzirirken. biraz o da ister gibi yaptı ama içi almadı sanırım. istese emzirecektim esirgediğimi düşünmesin diye...ama çoğunlukukla Güneşin bebeği oldu, güneşle gökçe oynayacaklar dedim, ağladığında bebek ağlıyor güneş ne yapsak acaba, karnını doyuralım mı , altını mı değiştirsek gibi şeyler söyledim. herşeyi ben yapıyorsam bile beraber yapalım mı demek bile çok şey farkettirdi bence.. hangi çorabı giyse acaba, ıslak mendili getirirmisin gibi iş bölümü yapmak da sakinleştirdi sanırım. önceleri memeyi ısırdığını düşünüyordu sanırım ve çekiştiriyordu kucağımdan.o orada karnını doyuruyor , karnı doysun,seninle oyun oynayalım vs. söyledim..bir süre sonra daha da sakinleşti. alışmak zaman alıyor. şimdi de gül gibi geçiniyorlar diyemem, küçük 5 aylık oldu, elinde oyuncakları kemiriyor,büyük de benm oyuncaklarım diyerek eliinden alıyor, odasına saklıyor ..kızmadım değil,insanın sinirleri harap oluyor gerçekten ama sabır sabır...senin oyuncakların var, onu bebeğe verelim diyerek onun daha ilginç oyuncakları olduğunu keşfetmesini sağlayama çalıştım. sonunda pes edecek  sanırım çünkü şimdi bir hışımla elinden aldığı oyuncağı iki dakika sonra "öççe oyna" diyerek geri getiriyor eline veriyor. bir de hoşuma giden bir şey var ki anlatmadan geçmemeyim,
Gökçe bebek, Güneş bebeği gördüğünde gülüyor.. ablasını tanıyor ve farklı davranıyor.. Güneş, Gökçe sana gülüyor, seni izliyor, seni seviyor cümlelerini öyle heyecanla söylemişim ki, şimdi yarım yamalak konuşmasıyla "gül öççe, bak öççe" diye peşinde dolanıyor.. az ama öz zamanlar:))))


SelmaOnurEmre

Öncelikle bebişinizi güle güle büyütün ve Allah kolaylık versin:)) İki yaş sendromu+bebek hepsi birbirine karışmış. Mutlaka hepsi geçecektir... Benim de 2.5 yaşında bir oğlum var ve kısmetse ekimde ikinci bebişimiz geliyor. Ben bir çocuk psikologuyla ve pedagog arkadaşımla görüştüm kıskançlığı nasıl önleyebiliriz diye. Söylediklerini özetle sana aktarayım:


- Kardeşine zarar verirse kesinlikle onunla ilgilenmeyin çünkü reklamın iyisi kötüsü olmaz misali ilgi çekmek için zarar vermeye devam edecektir. Bu davranışı gösterdiğinde yine bebekle ilgilenin onu görmezden gelin ki bak böyle yapıyorum ama ilgilerini çekemiyorum deyip bıraksın bu davranışı.

- Kardeşin çirkin, kötü vs sen güzelsin falan demeyin. Kötüyse niye seveyim ki der!!

- Ona kardeşiyle ilgili sorumluluk vermeye çalışın, mesela altını her değiştirdiğinizde bezi o getirsin vs.. ki onu sahiplenmeyi öğrensin.

- Kardeşinin onu çok sevdiğini her fırsatta vurgulayın. Hatta herkesten çok onu sevdiğini vurgulayın. Bak sana daha çok gülüyor bana böyle gülmüyor vs... deyin.

- Emzirme aralarında onunla ilgilenin. O da daha bebek ve sizin temasınıza ihtiyacı var..

- Kardeşine vurduğunda falan uyarmanız gerekiyorsa da kardeşini de uyarın. Bak sen de ablanın yüzünü çizmeye çalışıyorsun ama yapma lütfen vs..

- Bu arada baba biraz daha eğlenceli siz de biraz daha sıkıcı olmaya çalışın ki babaya yönelsin ve siz biraz nefes alın.

- Son olarak kıskanmayan çocuk olmaz ama bu dönemi iyi atlatırsanız ilerleyen dönemde rahat edersiniz. Kıskançlık öyle bir duygudur ki eğer bir kere kardeşler arasına girerse ömür boyu arada kalırsınız. 50 yaşındayken miras kavgalarında bile ortaya çıkar...



cano

bugün babamızın yıllık izni bittiği için ada ve efe ile yanlız kaldım evde fakat birşey dikkatimi çekti kaprislerin,şımarıklığın çoğu baba varken yapılıyor bebeğe zarar daha çok baba varken yapılıyor  hatta telefonda eşime söyledi ozaman ben  gelmiyimistersen eve dedi.bide ulkeryıldızı merak ettiğim bişi ben emzirirken kızım öpmek için efeye eğilio ama o an neresini yakalarsa ısırıyor veya yatakta emziriyorsam ada hemen yatağa koşup bebeğin üstüne zıplıyor elini gözüne burnuna ve kulağına sokuyor bu durumda nasıl tepki vermiyeceğiz anlamıyorum .pedegog evet doğru söylüyor ama müsade edersemde yakafasını koparıcak yada bir yerini oyucak neyse  çok zor iş



Cevaplamak için Üye ol