Bu ne bu annecim

beatrix soruyor: 10

Her dakika bu ne bu anne diyor, cevap vermeyince bu ne annecim diyor. Bildigi seyleri dahi inatla soruyor. Baskin basanindir hesabi ben onu yildirayim diye araliksiz ben soruyorum yilmiyor cevap veriyor hepsine. Ben pes edince yeniden basliyor.

Bu ne bu , nasil acilir, nerde, onunlan ne yapilir.

Azimli basladim her soruya cevap verdim ilk basta. Kisa net anlasilir tutarli cevaplar.

Manava gidiyoruz daral getiriyor ucer tur saydiktan sonra meyveyi sebzeyi bu ne bu annecim dediginde eben diyorum. Bazen evet ebem dior bazen hayir bu salatalik diyor mesela.

Benden daha ilimli olumlu sabir tasi denilen abimi dahi iki haftada yildirdi. En son abim ona seninle col safarisine gitmek lazim etrafta bisey olmadigindan bu ne bu diyemezsin falan dedi.

Cok sirin cici evet meraki uyandi evet kirmamak lazim ancak hepimiz yildik.

Cevap alana kadar soruyor. Dikkati dagitsam dagittigim tarafa ait biseyi soruor.bir sabah aniden bu ne buuuu demeye basladi bir sabah sessiz sedasiz biter mi.

O senin eben yavrum derken ne kadar fena bir is yapiorum? Offf bi sorma bir dk sus demektense sen soyle mi demeli. Bizimle sohbet etmeye calisiyor baska yol mu bilmiyor. Nasil bu kadar cenebaz olabiliyor. Bir fikri olan var mi.


61 Cevap


jildando

Bu yaş için bunu sorması çok normal, yakında buna peki neden sorusu da eklenecektir. Biraz sabır gösterin, meraklı bir çocuk olması iyi birşey bence. Ben bu tip sorulara cevap verirken bir de açıklama getiriyorum. Bu ne - domates, bununla salata yaparız, ya da rengi kırmızı vb. gibi.
Birşeye bağlayınca sorduğu soruyu biraz daha düşünmeye de başlıyorlar. Cevabın devamını da kendi getiriyor


MELEKLER

Öğrenmek onların en doğal hakkı ben kardeşimi hatırlıyorum .böyle sorar dururdu...üst üste ... 9 yaşında olmamam rağmen ben ona böyel bir cevap asla vermedim...çokta hoşuma gidiyordu ayrıca...tekrar ona geri soruyordum ne diye....oğlumun sorması için çok bekledim..arasıra soruyor sonradan farkettim ki ben onaherşeyin adını ögretmişlim.. ve devam da ediyorum...takma yada uyduruk isimler vermiyorum nesnelere...arabanın egzoz unu bile biliyor...duman diyor  düzeltiyorum..egzoz diyorum ..bizim arabamızda da var bakalım inince diyorum bakıyoruz inceliyorz..zevkli ya ...bu yaşlarda çok normal bu......cevap vermek istemiyorsanız bence eben demek yerine susun.....ama bu sefer unutmayın ...sormaya çekinen bir çocuk olacak....içine kapanacak...lütfen onu etkilemeyin....o siz değilsiniz o bir insan kendi yaşamı kendi hayatı kendi düşünceleri olacak....


fistikcik

Kimse süper anne değil, hepimizin "eee yeter, yoruldum" dediğimiz bir nokta oluyor. Ama "Yoruldum" demekle çocuğa küfretmek arasında bir uçurum var. "Eben" cevabı -eksik söylenmiş te olsa- bir küfürdür. Üstelik cinsiyet ayrımcılığı içeren bir küfürdür. Çocuğunuza bunu öğretmek istiyorsanız böyle cevap vermeye devam edebilirsiniz. Yok çocuğunuzun sorularını normal gelişiminin bir parçası olarak görüp (hatta buna sevinip) sakin kalmaya çalışırsanız hem siz, hem çocuğunuz daha kazançlı çıkarsınız.

Bir de bu tür durumlarda aslında kendi çocukluğumuzda bize nasıl davranıldığı o an ki davranışlarımızı belirliyor. Bir düşünün : anneniz de sizin o yaştaki sorularınıza ve marakınıza karşı tahammülsüz müydü ? Siz soru sorduğunuzda sinirlenir ve size kızar mıydı ? Büyük ihtimalle öyle gibi görünüyor, çünkü istemeden de olsa -adeta buna engel olamayarak- aynı şemayı tekrar ediyorsunuz. Bunun farkına varırsanız, anneniz gibi olmaktan vazgeçebilirsiniz.


babu

bazen ayni soruyu defalarca sormak iletisim kurmaya calismanin da bir yoluymus yani aslinda konusmak istiyor ama muabbet acacak derinlikte degil henuz durumu, bu ne bu ne takiliyor. biz bazen bildigi bir seyi defalarca bu ne diye sorarsa bilerek yanlis bir cevap veriyoruz ama komiklik yaptigimizi belli ederek. kalem soruyor mesela, ilkinde kalem diyoruz, ikincisinde, kirmizi bir kalem, ucuncusunde senin kirmizi kalemin vb, sabrimizin doldugu ya da artik ona faydali olmayacagini hissettigimiz noktada 'ucak o, ho ho ho; ucak olur mu yaa' diyoruz. o da guluyor o da basliyor oyle oyunlar yapmaya ya da aliyor onu ucak gibi ucuruyor vb. dunyayi birebir almak yerine bazen mecazi ya da mizahi yaklasima faydasi olur diye de umuyorum kendimce. ya da benzer sekilde ayni seyleri sorar oldugunda bir ust seviye soruyu ben soruyorum 

-bu ne?
-kalem 
- bu ne?
-kirmizi kalem. ne yapiyoruz o kalemle?/hadi resim yapmak ister misin? vb.

cocuklari soylediklerimizi anlamiyor diye dusunmemek lazim. kelimeyi anlamasalar da onun altinda yatan hissi anliyorlar ve bilincaltlarina her sey yerlesiyor. 

oglumun gelisimi ile yogun endiselerle (otizm endisesi) pedagog'a gittigimde 'soru soruyor mu?' demisti. 'evet' dedigimde 'o zaman hic endiselenme, soru sormak en onemli iletisim yollarindan biridir' demisti. cocugunuz soru soruyor diye cok sukredin bence. bir arkadasim cocuguna soru sormayi ogretmek icin uzun mucadele verdi. her sorusu mutluluk kaynagi oldu ona. 


asl22

beatrix in yazdıklarınları okuyunca çok güldüm ne güzel anlatmış dedim.sonra yorumları okudum şok oldum:(samimi içten kendini ve yaptığını bilen bi anne,ne var bu kadar yargılayacak..bi öğretmen olarak şunu söyleyebilirim çocuk yetiştirmek zor iş,ortaya ne çıkacağı belli olmuyor .40 tane öğrencim varsa 30 unda davranış problemi var...annelerine sorsanız mükemmel anneler mükemmel babalar..peki ortaya bu sonuç nasıl çıkıyor???diye bende bu eleştirenlere soruyorum.ne olmuş yani anne böyle dediyse,bu sözcüğü sarfetmek anneyi kötü bilinçsiz,çocuğuda problemli bi birey yapmaz.arada böyle sözcükler  ağızdan kaçabilir söylenebilir..nolmuş yani:)))))beatrix bazı arkadaşlarında yazdığı gibi yaşadınız şey dönemsel ..merak eder soru sorar,annede cevaplar.gereğinden fazla sorduğunu  düşünüyorsanız aynı şeyi ,ortada bi tatminsizlik var demektir.aldığı cevaptan cevabın veriliş biçiminden memnun değil demek ki minik..gözlerinin içine bakarak(onun seviyesine boyuna inmiş olmak gerek)cevapları tane tane cümle kurarak verin.aslında istediği güvensizlikten kaynaklı iletişim kurma isteği olabilir.anne  bu ne?cevap:elma değil;cevap:bu bi elma,kırmızı hani kışın yemiştik ya hatırladın mı?............



CokBilmis

Çok şaşkınım şu an. Türkiye gibi çok küfredilen bir ülkede bir insan küfür ediyor diye mi eleştiriliyor yani?

Ben küfürlü konuşamam. Ama anneannem ve onun köylüleri accayip küfürlü konuşan insanlardır. Annem de keyfi yerindeyken küfürlü konuşur. Eşim de sık küfreder. Ben kendim edemesem de küfürlü konuşmayı çok komik bulurum. Belki de etrafımda hiç aşağılama kastı ile küfür edilmediğindendir. Küfürü kötü bir şey olarak algılamam hiç. Hani yolda birisi aşağılama kastıyla suratıma küfretse katıla katıla gülerim sanırım :)

Hatta yapılan bir araştırmada küfür eden erkeklerin kalp krizi yaşama riskinin daha düşük olduğu tespit edilmiş, çünkü psikolojij rahatlama sağlıyormuş.

Ailede bu kadar küfürlü konuşan insan varken, ben manyak bile diyemeyen biriyim mesela. Kişilik meselesi. Yani siz kızınıza küfürlü konuştunuz diye, o da size konuşacak anlamına gelmez.

Ayrıca "eben" lafına çok gülerim. Sıkılan, bunalan insanlar söylerler ya? Birisi "eben" dedi mi çok gülerim, gidip o lafı edeni gıdıklayasım gelir :)

Küfür hayatın ve rahatlamanın bir parçası. Üstelik ağır bir küfür de etmemişsiniz, komik hatta bence.

Hele ki bizimki gibi küfrün hayal gücünü zorladığı bir ülkede "eben" lafına bu kadar tepki verilmesini de ben anlayamadım.


neretva

Ay yeni polemiğimiz olmuş ne güzel. Bu bizi bir süre idare eder di mi kızlar?

Beatrix, bazen çocuğumun yaşından büyük çocukları olanlara fikir verdiğim oluyor. Ama birkaç kere düşünüyorum. Ne de olsa yaşamadan bilinemez. Bu konuda da susma hakkımı kullanıyorum. Allah sabır versin.


burcuveduru

'eben' tam annemlik bir laf:) ne küfür gibi ne de değil gibi :) annem bu tür laflar kullanmasına rağmen ne ben ne de Abi'm küfür öğrendik. Hatta abimin ilk küfürünü 25 yasında duyunca ailecek çok şaşırmıştık :) şimdi kızıma da annem bakacak; ve muhtemelen benzer laflar kullanacak. Ne düşünsem bilemiyorum henüz. Ama bize bı etkisi olmadığına göre ona da olmaz sanırım:) bu arada bizim daha çok yolumuz var , kolaylıklar dilerim beatrix:)


coffetea

arkadaşlar bu kadar atıp tutmuşsunuz ama blogcuannedeydi sanırım bi yazı okumuştum.
 çok yeni ama bulamadım:

"her"" bu ne""sorusuna uzun uzun cevap vermek,açıklamak, gerekmiyor gibi"
 bi açıklama idi.
şöyle bi göz attığm için yazıya detaylı yazmıyorum .

ben de genelde detaylı açıklıyorum .ama aşırı olduğnda kısa cvplar vermek daha iyi sanırım.
bir de herşeyi hatırlıyorlar,yani , hiç ummadığınz bi zamanda ummadığnz birine "eben" demesiini istemezsinz ....


yasea

kınadığımız şeyler her zaman başa gelir, ilerde bu hanımı kınayanlar es kaza çocuğuna kötü söz söz söylediklerinde, herhalde karma yerini bulur. 

not: bu arada dayıya çok güldüm. 



Cevaplamak için Üye ol