Bu ne bu annecim

beatrix soruyor: 10

Her dakika bu ne bu anne diyor, cevap vermeyince bu ne annecim diyor. Bildigi seyleri dahi inatla soruyor. Baskin basanindir hesabi ben onu yildirayim diye araliksiz ben soruyorum yilmiyor cevap veriyor hepsine. Ben pes edince yeniden basliyor.

Bu ne bu , nasil acilir, nerde, onunlan ne yapilir.

Azimli basladim her soruya cevap verdim ilk basta. Kisa net anlasilir tutarli cevaplar.

Manava gidiyoruz daral getiriyor ucer tur saydiktan sonra meyveyi sebzeyi bu ne bu annecim dediginde eben diyorum. Bazen evet ebem dior bazen hayir bu salatalik diyor mesela.

Benden daha ilimli olumlu sabir tasi denilen abimi dahi iki haftada yildirdi. En son abim ona seninle col safarisine gitmek lazim etrafta bisey olmadigindan bu ne bu diyemezsin falan dedi.

Cok sirin cici evet meraki uyandi evet kirmamak lazim ancak hepimiz yildik.

Cevap alana kadar soruyor. Dikkati dagitsam dagittigim tarafa ait biseyi soruor.bir sabah aniden bu ne buuuu demeye basladi bir sabah sessiz sedasiz biter mi.

O senin eben yavrum derken ne kadar fena bir is yapiorum? Offf bi sorma bir dk sus demektense sen soyle mi demeli. Bizimle sohbet etmeye calisiyor baska yol mu bilmiyor. Nasil bu kadar cenebaz olabiliyor. Bir fikri olan var mi.


61 Cevap


bcos

bu kadar yazılmış, ben de işi gücü bıraktım oturdum okudum, dolayısıyla fikrimi yazmadan edemeyeceğim, çoğu diğer arkadaşlar tarafından söylenmiş olsa da....

bir kere ben beatrix arkadaşımızın hepimizle dalga geçtiğini düşünüyorum. Tamam herkes sinirlenir, hatta ağız alışkanlığı varsa elinde olmadan, bazen de bilerek küfür eder ( bu noktada eben kelimesini küfür olarak algılamayan arkadaşları çok çok iyi niyetli buldum) fakat kimse ciddi ciddi ben çocuğuma küfür, hadi küfür değilse de argo, hadi o da değilse en azından yanlış "tanım" öğretiyorum, bunu da bilinçli yapıyorum, acaba bu yanlış mıdır diye sormaz....Soruyorsa bunu polemik çıkarmak ya da dalga geçmek için yapıyordur.

Ama diyelim ki soruyor, o zaman sorduğu için ben de "kendi" fikrimi söylüyorum. Fena bir iş mi yapıyorum diye sormuşsunuz ya, evet bence fena bir iş yapıyorsunuz. "Eben"e gelene kadar çok kelime var söylenecek, sizin kendi öneriniz olan "sen söyle" mesela. Bunu muhtemelen eve geç kalan kızınıza neredesin diye telefon açtığınızda "ebendeyim anneciğim" cevabı aldığınızda daha iyi anlayacaksınız.. Ve kızacak kimseniz olmayacak neticede bu cevabı ona öğreten sizsiniz. 


babu

Konu pek cok zaman oldugu gibi manasiz bir tartsimaya gidip asil sorunun amcindan ayrilmis sanki. Soruyu soran arkadas ayni sorunun defalarca sorulmasindan bikip zaman zaman boyle bir tepki gosterdigini soyluyor ve bu konudaki gorusleri soruyor. 

Bir grup arkadas bir sorun ve dolayisiyla bir oneri yok aynen devam diyor. (ben kufur severim veya bence bu kufur degil vb yorumlarin beatrix'in sorusuna yaniti bu diye anliyorum) 
Bir baska grup da bu tavri dogru bulmadigini soyluyor ve bunlarin bir kismi boyle durumlarin neden oldugunu ve baska ne sekillerde yaklasilabilecegini soyluyor kendi gorus ve tecrubeleri dogrultusunda. 

bu 2 grubun birbiriyle carpisip laf atmasinin soruyu soran arkadasa bir faydasi yok. Herkes yasanan durum uzerinden anneye yardimci olacak yorum yaparsa daha saglikli olur diye dusunuyorum. 


iflah_olmaz

sinirlenince de bi defol git la derim...evet derimmm....ben insanım ya.. ağlasın..ağlıcak...hayat bu yaniii:-))bu kadar basit:-)))dışarda biri onun sinirini bozduğunda da küfredebilir oğlum...vallahi ben mi garibim bilemedim yazılanları okuyunca...


beatrix

Mizac olarak dar bir insanim. Hatta daha da dardim.nhemen sikilir daralirdim. Annelik beni genisletti sabir sahibioldum.

25 yasimda anne oldum ben. Turk dili ve edebiyati ogretmeniyim. Kizimi buyutebilmek icin calismiyorum uc yildir. Tamgun okula gitmeye baslayinca yeniden gorev isteyecegim.

Terzi kendi sokugunu dikemez hesabi oldu benim sorum biraz. Mum dibine isik vermez boyutunda degil zira kizima cok seyler ogretebildim her anne ve her ogretmen gibi..

Eben dedigim de kufur gibi de degil gibi de biraz. Kufur niyetine soyluyorum belki ve aslinda hayatta kufreddemeyen biriyim. Cok kizip sinirlensem en fazla essek kafa derim . Kizima zaten soylemem. Ofkemi kontrol edemezsem icimden saydiririm baskalarina..

Mukemmel anne diye bisey var mi olmali mi bilmiyorum.

Once insanmiyiz once anne mi..

Butun herseyiyle ben bakiyorum ben buyutuyorum hala hazir gida vermiyorum yogurdunu evde yapiyorum vb teknik konularda cok cok ihtimam gosteriyorum. Asla bebek arabasinda uyutmadim mesela. Her ogle uykusuna evinde yataginda yatti. Her isimi ona gore ayarladim. Esim yardimci degil. Annem ablam uzakta kizimi birakip nefes aldigim tek bir an yok. Daraldigim bir gun soyledikerimden pisman olarak ne kadar kotu bisey yaptigimi gozunuzden anlayabilmek icin densordum soruyu..

Hem de hepimiz daraliyoruz bunaliyoruz arada olur dert etme demenizi gorebilmek icin de yazdim ayni anda.

Buraya yazilanlari genel toplamda degerlendirdigimde kendimi begenmiyorum cunku bebegim kucukken oyuncaklarini strelize etmedim hic, yikadim kuruladim ama makinada sadece biberonlarini steril yaptim. Sadece dort ay anne sutuyle besleyebildim. Emmiyordu. Sagip vermekten yara olmustu gogsum cok istahliydi hic doymuyordu. Devam edebilirdim ama yorulmustum. Simdi 18 aylik ve hala anne sutu alan bebekleri okuyunca kotu hissediyorum kendimi..

Bebegim tv izliyor gunde iki saat en fazla. Bazi gun hic iZlemiyor ama kayu pepe bakiyor. Bozom evde tv hic acilmaz cocuk gelisimne zararli diye okuyunca uzuluyorum. Her gun parka goturmezsem hava guzelse ve evden cikarmazsam sucluluk duyuyorum. Ama bel fitigim var ve inanilmaz bel agrilari cekiyorum. Cunku birbucuk yasinda yurudu kizim ve hep kucagimda tasidim.

Her gece iki kere cis icin kaldirmama ragmen saat basi iserse islak kalmasin usutmesin diye uyanip kontrol ediyorum. Hep iyi bir anne olmaya calisiyorum. Ama cogu okudugumdan sonra ben niye bunu yapmiyorum ben niye diye soruyorum kendime...

Her anne gibi, bir cok anne gibi elimden geleni yapiyorum.

Cok sik off diyen biriyim. Kizima hic offlamiyorum ama eben dedim. Toplamda 20 kez falan demisimdir. Her bunaldigimda degil elbette.

Kotu yaptin inanamiyorum diyenlere de tesekkur ederim hos degil yaptigim biliyorum

Arada olur diyenlere de tesekkur ederim biraz olsun icim rahatladi.

Turkce ogretmeniyim ancak eben tam olarak kufur sayiliyor mu arastiracagim.

Yari yariya kufur niyetine soyluyorum onemli olan ne niyetle soyledigimiz bence:)


beatrix

Annelik bu yastan sonra yemesi icmesi uykusu vb teknik konularin disinda biraz da egitim, kultur, sosyal hayata adapte olabilme gibi unsurlarin psikolojik detaylarin one ciktigi bir donemmis.

Yasayarak anliyor insan.

Ben okulda ogrencilerime inanilmaz sabirli biriyim. Cok varos okullarinda terbiyesiz sorumsuz lise ogrencilerim oldu. Beni hep sevdikleri icin saydilar. Yoksa oyle okullarda calistim ki hic bir sekilde saygi gostermiyorlardi ogretmenlerine..

Belki kucuk yasta diye sinirsiz degil sabrim. Yaralamak yada soru sormasini engellemek de degil niyetim. Asla asla sormayan sorgulamayan bir cocuk olsun istemem.



babu

Beatrix, cok tatlisiniz :) burasi mahkeme degil, mukemmel annelik falan da degil amac zaten. Annelik zaten hep bir vicdan azabi yetememe hali. Bu yazdiklarinizdan anladigim kadariyla zaten hep en iyisini yapmaya calisan bir annesiniz bu konuda da iste sorun degil, onemli degil ne dedigin diyenler de oldu; iyi yapmamissin diyenler de.

Ben kendi adima sabirsizlik aninda bunu neden yapiyor konusu uzerine gidip ona gore yan yollar aramayi dogru buluyorum her zaman yapamasam da. Daha once yazdigim cevabi da bu dogrultuda yazim. Umarim yardimci olur.


SimgeAda

cocuklarımızın sordukları sorular bazen gercekten bunaltıı olabılıyor.. mesela bız yolda gıderken.. geldık mı? sorusunu en az 20 kere duyarız. bınınce baslar ınene kadar surer. sence geldık mı? dıye karsı soru soruyorum mesela bazen...
ama bazen sırf soru sormak olsun dıye soru cumlesı kuruyorlar..
 mesela asansorden cıkarken bız neden 4. katta oturmuyoruz?
cunku bızım evımız 2 kat.
ama 4. katta neden oturmuyoruz.
bız burayı sectık 4 katta baskaları yasıyor.
 anne 4. katta oturuyoruz bı de mı?
hayır 2. katta oturuyoruz.
anneeeeaa 4. katta oturalım..
ıyı tamam oturalım..
anneaaa neden 4. katta oturmuyoruz.
OYLE OLDUGU ICIN.. OYLE OLMASI GEREKTIGI ICIN.. gıbı cevaplar verıyorum ve susuyor.. yanı ya yoruluyor ya da hmm muhabbetın sonu geldı dıyor kendınce.. eger ben bır soruya oyle oldugu ıcın cevabını verıyorsam sanırım ıcınden  'sacma bı soru oldu' deyıp uzatmıyor artık :) buyudukce kesınlıkle azalıyor ayrıca :) kendınızce cevaplar bulabılırsıznı. bır keresınde de 5-6 kere aynı seyı sorunca anlamsız bı kelıme uydurdum kafamdan bu sefer de o ne demek dıye sordu 5-6 kere.. aman dıkkat :)


tulay_defne

beatrix üzmeyin kendinizi bir çocuğa söylenmemesi gereken bir kelime olabilir (bu arada eben bence de küfür değil) hepimiz dikkat ediyoruz ancak robot da değiliz ki bazen sınırlarımız çok zorlanıyor. Ben daha o günlere gelmedim ama tecrübeli anneler geçeceğini yazmış. Bunu düşünerek tahammül seviyenizi biraz daha yukarı çekebilirsiniz belki.


ozlemada7

Simdi burda kufurlu konusmak hos degil diyen anneleri mukemmelliyetci olmakla suclama gibi bi sonuc cikmis,evet kimse mukemmel degildir,istesede olamaz zaten,bi konuda fire verir muhakkak,ama herkesin bazi konularda titiz olmasida normaldir,kimisi asla hazir gida yedirmez,kimisi herseyi steril eder,kimisi asla bagirmaz vs.vs.,bu liste boyle uzarda gider.kimisine cok onemli gelen bisey bana gelmeyebilir.ben kufurden ve hakaret olabilecek kelimelerden hoslanmam,kavgada bile soylemem,cocugumda bilsin,kullansin istemem.rahat,relax bi anne olmak kufurden mi geciyor yani.cogu konuda rahat oldugumu dusunurum ben,ama saygili olmak onemlidir benim icin herkese karsi.


Damla

beatrix, o yaş döneminde bize de olmuştu. Kreş yöneticimiz çok fazla soru sormanın bazen özellikle de yaşına göre basit kalıyorsa ilgiyi üzerinde toplamak için de olabileceğini söylemişti o zaman. Benim çok yorulduğum bir dönemdi, 2,5-3 yaş dönemini çok zorlu geçirmiştik her bakımdan. Oğlumla birlikte zaman geçirirken bazen düşüncelere dalıyordum (yine kendisi ile ilgili düşünüyordum çoğunlukla ne çelişki :)). Kreş yöneticisi (pedagog) demişti ki, sorularını yanıtlarken sadece onunla ilgilenirsiniz, ve örneğin problem çıkartarak ilgi çekmesinden farklı olarak, başka bir şey de düşünemezsiniz, zihninizi, ilginizi tamamen ona verirsiniz. Bunu keşfetmiş olabilir.


Eğer siz de zor bir 2,5 yaş dönemi geçiriyorsanız, öncelikle şunu söyleyeyim, geçecek. Siz bir şey yapmasanız da geçecek.

Hem iyi anne olduğunuzu düşünüp, hem de çocuğunuz için yapamadığınız şeyleri okuyunca üzülmek, bunları ben de her zaman hissediyorum. Ama bunun dozu arttıysa belki bu dönemde biraz daha fazla akışına bıraksanız, biraz daha fazla içinizden geldiği gibi annelik yapsanız daha iyi hissedebilirsiniz. 

Sorularından sıkıldıysanız, kesinlikle her defasında yılmadan yanıt vermenize gerek yok. O artık bebek değil bir birey, onunla kendi karakterinize uygun şekilde iletişim kurabilirsiniz. Aslında gerçekten iletişim kurmaya yeni başlıyorsunuz, insan bu dönemde biraz bocalıyor. İnsan olduğunuz için hislerinize uygun şekilde tepki vermeniz, sinirli olduğunuzu, bunaldığınızı uygun biçimde belli etmeniz sağlıklı olan. Duruma göre yanıt vermemeyi tercih edebilirsiniz, konuyu değiştirip ilginizi başka şekilde gösterebilirsiniz, açık bir şekilde o anda onunla ilgilenemeyeceğinizi kendisinin bir işle meşgul olmasını söyleyebilirsiniz, ya da sorulardan çok sıkıldığınızı söyleyebilirsiniz. 

Çocuğunuza ne hissettiğinizi tam ifade etmiş olmaktan dolayı suçlu hissetmeyin. Bu yazdıklarınızın çocuğuna küfürler saydıran, ya da şiddet uygulayan bir annenin hisleri olmadığı çok belli. Ama toplumda küfür olmayan bir kelime seçerseniz sıkıntılı durumlar ortaya çıkmamış olur, mesela parkta birine gidip eben diyebilir. Sizin içinizden gelen eben demekse, burada ne hissederek söylediğinize bağlı olarak toplumda küfür olarak kullanılmayan bir kelime seçerek içinizden gelen tepkiyi vermeye, hislerinize tam tercüman olacak başka ifade yolları bulmaya çalışın. 

Bunaldığınızda ya da çocuğunuz bunaldığında biraz espri katmak her zaman çok iyi gelir (bu yazımda biraz bahsetmiştim http://www.kitubi.com/2010/07/30/kisir-donguyu-kirmak/). Eben yerine saksağan diyebilirsiniz mesela sorular her sıkıcı hale geldiğinde, saksağan derken gülebilirsiniz. Biz olmayacak bir şey için ısrarcı olduğunda yıllardan beri Üzgünüm Leyla şarkısını söylüyoruz mesela. Hem kızıyor ama gülmeden de edemiyor. O gülmese de biz gülüyoruz, rahatlıyoruz, sakinleşiyoruz. 



Cevaplamak için Üye ol